ตอนที่ 21-19 คำเชิญของโอล็อฟ

ภายในมิติว่างเปล่าประมุขมหาเทพวิถีชะตาในชุดขาวยังคงยืนนิ่งอย่างใจเย็น

“ควั่บ!”  “ควั่บ!”

รอบลำตัวขาและไหล่ของประมุขมหาเทพวิถีชะตามีแสงพร่าเลือนหมุนวนและหดตัว  ดูเหมือนกับน้ำที่กำลังเดือดปล่อยฟองปุดๆรอบตัวเขา แสงระยิบระยับเปล่งอยู่ด้านบนของประมุขมหาเทพวิถีชะตา  แต่สายตาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาจับนิ่งอยู่ที่หอกที่กำลังแทงเข้าหาเขา

หอกดำกำลังแทงเข้ามาใกล้

ขณะนั้นนั่นเองสายตาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาพลันคมกล้าขึ้น

“ควั่บ...” มือขวาของเขาเหยียดออกทันทีเหมือนกับกวาดใส่ท้องฟ้าต่อหน้าเขา  แม้แต่มิติที่หยุดนิ่งรอบตัวเขาก็เริ่มสั่น

“ปั้ก!”

มือขวาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาแนบติดกับหัวหอกยาวดำ

ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างตกใจกับเหตุนี้และจากนั้นเขาถอนหายใจ  “ข้าแพ้อีกแล้ว”

“วอร์เรด” สายตาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาฉายประกายแปลกประหลาด และเขารีบถาม  “ไม้ตายที่เจ้าใช้นี้มีชื่อว่ายังไง?”

“นี่ข้ายืมมาจากสุดยอดวิชาของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  มีชื่อว่า”กาลมิติบิดเบือน”

“กาลมิติบิดเบือน?  เป็นไม้ตายที่ทรงพลังมาก  ที่สำคัญตลอดหลายปีมานี้  ในที่สุดข้าก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของความตายที่แผ่มาถึงข้าได้”  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาถอนหายใจ

ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างอดหัวเราะอย่างสุดฝืนมิได้  “พอเถอะ โอล็อฟ ข้าแพ้ แพ้แล้ว! วิชานี้กาลมิติบิดเบือนเป็นพลังโจมตีที่ทรงพลังที่สุดที่ข้าเคยพัฒนาขึ้นมา  มันช่วยเพิ่มพลังให้ข้าอย่างน้อยพันเท่า  และวิชานี้ก็ยังไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้ฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะของประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างแฝงไปด้วยความเศร้าและท้อแท้อยู่ในใจ

“วอร์เรด”ประมุขมหาเทพวิถีชะตาพูดอย่างเคร่งขรึม “ข้าสามารถบอกเจ้าได้ เห็นได้ชัดว่าไม้ตายของเจ้าเน้นไปที่พลังโจมตีวิญญาณ!  แต่ข้าข้ามีสมบัติจอมเทพสำหรับปกป้องวิญญาณ!  ดังนั้นสุดยอดวิชาโจมตีกาลมิติบิดเบือนของเจ้านี้ส่งผลในแง่มิติและเวลาทั้งสองนี้  แต่ในช่วงเวลาหลายปีนานนับไม่ถ้วนที่ผ่านมาข้ามุ่งเน้นค้นคว้าวิจัยด้านพลังโจมตีวัตถุของข้าเช่นการเสริมพลังแข็งแกร่งให้ร่างกายและพลังโจมตีวัตถุ  ถึงอย่างนั้นข้าก็ต้องใช้พลังทั้งหมดของข้าจึงจะสามารถป้องกันพลังหอกของเจ้า  แม้ว่าพลังจะลดลงไปถึงขนาดนั้นก็ตาม”

ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างถอนหายใจ

เขาเข้าใจดี

เขาเข้าใจทันทีว่าทันทีที่เขาพัฒนาไม้ตายกาลมิติบิดเบือนประมุขมหาเทพอีกสองวิถีไม่ใช่คู่มือของเขาในตอนนี้แล้ว!

เนื่องจากวิธีที่ไม้ตายกาลมิติบิดเบือนโจมตีใส่พลังวิญญาณ ใครบางคนที่ไม่มีสมบัติจอมเทพสำหรับปกป้องวิญญาณจะไม่มีทางต้านทานได้  แต่น่าเสียดาย ประมุขมหาเทพวิถีชะตากลับป้องกันได้!  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาได้เสร็จสิ้นภารกิจจอมเทพและเลือกสมบัติจอมเทพปกป้องวิญญาณ  หลายคนรู้สึกว่าเขาโง่การเลือกของเขาไม่มีประโยชน์

ที่สำคัญเป็นไปได้ยังไงที่ประมุขมหาเทพอื่นจะคุกคามต่อวิญญาณเขาได้?

แต่ใครจะคิดว่าจุดนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพ

“เจ้าคงจะจำได้ถึงข้อตกลงของเรา”  สายตาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาร้อนแรง

ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมองดูเขาจากนั้นฝืนหัวเราะ  “ข้าต้องรักษาคำพูดอยู่แล้ว”

ยอดฝีมือระดับประมุขมหาเทพที่มองดูการต่อสู้อยู่ห่างๆเมื่อเห็นบทสรุปพากันมึนงง

“เป็นแบบนั้นไปได้อย่างไร?  ท่านโอล็อฟ..แม้จะอยู่ภายใต้พลังควบคุมอย่างนั้น เขายังสามารถป้องกันพลังโจมตีที่รวดเร็วอย่างนั้นได้”  ประมุขมหาเทพธาตุน้ำไม่อยากเชื่อแม้แต่น้อย  เมื่อครู่นี้ไม้ตายกาลมิติบิดเบือนก่อให้เกิดแรงกดดันที่ทรงพลังมากในพื้นที่โดยรอบแม้แต่ประมุขมหาเทพที่อยู่ไกลก็ยังรู้สึกได้

“ท่านโอล็อฟชนะจริงๆ”

ประมุขมหาเทพตกตะลึงกันอย่างแท้จริง

“น่ากลัวจริงๆ” ลินลี่ย์เพียงแต่พูดในใจตนเอง

ประมุขมหาเทพวิถีชีวิตยิ้ม “การผสานพลังโจมตีของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ส่งผลต่อมิติและเวลา  แต่โดยหลักก็คือพลังโจมตีวิญญาณ!  โอล็อฟมีสมบัติจอมเทพสำหรับปกป้องวิญญาณดังนั้นเมื่อไม้ตายนี้ถูกนำมาใช้กับเขา ทั้งหมดที่สามารถทำได้ก็คือพันธนาการเขา แต่แม้ว่าจะถูกพันธนาการ แต่เขาก็สามารถป้องกันหอกโจมตีได้”

“ไร้ประโยชน์จริงๆ”

ประมุขมหาเทพวิถีมรณะอดสบถเบาๆไม่ได้

ลินลี่ย์อดมองดูประมุขมหาเทพวิถีมรณะไม่ได้ เขาไม่เคยเห็นหญิงงามผู้น่ารักนี้หงุดหงิดมาก่อน

“ลินลี่ย์” ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่งสำนึกเทพคุยกับลินลี่ย์ทันที

“มีอะไรหรือ?” ลินลี่ย์มองดูประมุขมหาเทพวิถีมรณะด้วยความสงสัย

“มีเรื่องบางเรื่องที่ข้าหวังว่าเจ้าจะให้สัญญากับข้าได้”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่งสำนึกเทพบอกจริงจัง

“เชิญบอก” ลินลี่ย์รีบกล่าว แต่ในใจของเขายังเต็มไปด้วยความสงสัย ประมุขมหาเทพวิถีมรณะจะขออะไรบางอย่างกับเขา?

ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่งสำนึกเทพบอก  “จำเรื่องนี้ไว้ให้ดี  ไม่ว่ายังไงพวกเจ้าทั้งสามคนจากพิภพยูลานต้องไม่ยอมให้เลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์กับโอล็อฟเด็ดขาด!”

“เอ๊ะ?” ลินลี่ย์งงงันไปหมด “ท่านประมุขมหาเทพ สามารถบอกเหตุผลได้ไหม?”

“อือ” ประมุขมหาเทพวิถีมรณะถอนหายใจ “ลินลี่ย์, เจ้ารู้ไหมทำไมวอร์เรดถึงเปลี่ยนอาวุธจอมเทพของเขามาใช้เป็นอาวุธมหาเทพแทน?”

“ข้าไม่ทราบ” ลินลี่ย์ยังสงสัยก่อนหน้านั้นถึงเหตุผลที่อาวุธจอมเทพถูกสลับเป็นอาวุธมหาเทพแทน  นั่นก็หมายความว่าลดพลังโจมตีของตัวเองไม่ใช่หรือ?

ประมุขมหาเทพวิถีมรณะพูดผ่านสำนึกเทพ “ความจริงครั้งนี้หลังจากเราสี่ประมุขมหาเทพวิถีตัดสินคดีของเจ้า พวกเจ้าทั้งหมดจากไป เวลานั้นประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างวอร์เรดเสนอท้าประลองกับประมุขมหาเทพวิถีชะตา อย่างไรก็ตามประมุขมหาเทพวิถีชะตาไม่ตกลงด้วย  เพราะ..ประมุขมหาเทพวิถีชะตารังเกียจการแข่งขัน”

“หลังจากนั้นประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างพูดถึงสุดยอดไม้ตายที่เขาพัฒนาขึ้นมาเกี่ยวกับทักษะเทพธรรมชาติของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะถอนหายใจ  “ขณะนั้นเราตกใจกันหมดสำหรับโอล็อฟที่บ้าเรื่องนี้อยู่แล้วถึงกับตะลึง อย่างไรก็ตามเขาสามารถคาดถึงพลังของสุดยอดไม้ตายที่คล้ายกับการผสานพลังทักษะเทพธรรมชาติของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  คนบ้าอย่างโอล็อฟไม่รู้สึกมั่นใจ  ดังนั้นพวกเขาจึงทำข้อตกลงกัน”

“ตกลงกันว่าไง?”  ลินลี่ย์รีบถาม

“ข้อตกลงคือเมื่อประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างเตรียมจะปล่อยสุดยอดไม้ตายนี้ เขาได้รับอนุญาตให้ใช้อาวุธมหาเทพโจมตีเท่านั้น ถ้าประมุขมหาเทพวิถีชะตาไม่สามารถยกมือป้องกันอาวุธมหาเทพได้  นั่นถือว่าประมุขมหาเทพวิถีชะตาพ่ายแพ้! ถ้าประมุขมหาเทพวิถีชะตาถูกพลังโจมตีแล้วแต่ยังสามารถป้องกันไว้ได้  อย่างนั้นเขาต้องถือว่าได้รับชัยชนะ”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะกล่าว

ลินลี่ย์เข้าใจเช่นกัน

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาอาศัยความเข้าใจในกฎและพลังของเขาเองก็สามารถใช้มือป้องกันอาวุธจอมเทพได้

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาถูกไม้ตายกาลมิติบิดเบือนโจมตีใส่ ความเร็วของประมุขมหาเทพวิถีชะตาลดลงมาก ถ้าเขาไม่สามารถป้องกันพลังโจมตี จากนั้นถ้าประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างใช้อาวุธจอมเทพ  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาอาจพินาศก็ได้!

“ฉะนั้นเมื่อใช้วิชานั้นประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างไม่ได้ใช้อาวุธจอมเทพของเขา  ทั้งสองแค่กำลังซ้อมฝีมือกันเท่านั้น”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่ายศีรษะถอนหายใจ  “แต่พวกเขาเพิ่มเดิมพันในการแข่งขัน”

“เดิมพันอะไร?” ลินลี่ย์พูดด้วยความสงสัย

“ถ้าประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างชนะประมุขมหาเทพวิถีชะตาจะต้องอธิบายหลักการของสุดยอดวิชาของเขาให้ฟัง  แต่ถ้าประมุขมหาเทพวิถีชะตาชนะ อย่างนั้นประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างจะต้องอธิบายหลักการสุดยอดไม้ตายของเขา”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะถอนหายใจ

“แต่...” ลินลี่ย์ค่อนข้างงงงวย

“ตอนแรก, วอร์เรดไม่ยินดียอมรับข้อตกลงนี้  แต่เห็นได้ชัดว่าโอล็อฟต้องการรู้หลักการของสุดยอดวิชามากดังนั้นเขาพูดว่าถ้าวอร์เรดไม่ยอมรับข้อตกลงนี้ เขาจะไม่ร่วมประลอง”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะถอนหายใจ  “เป็นวอร์เรดที่ต้องการท้าทายโอล็อฟ  นอกจากนี้เขายังมีความมั่นใจในตนเอง  ดังนั้นเขาจึงตกลงพนันด้วย”

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

“ลินลี่ย์ข้ารู้..แม้ว่าจะมีคนเข้าใจหลักการของพลังโจมตีที่คล้ายกับทักษะเทพธรรมชาติทั้งหมดแต่การดำเนินการดังกล่าวโดยไม่มีเลือดบริสุทธิ์พลังจะลดน้อยลงไปมากต่อให้สามารถใช้พลังโจมตีได้ก็ตาม”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะมองดูลินลี่ย์  “ดังนั้น, ลินลี่ย์! พวกเจ้าทั้งสามในพิภพยูลานอย่ามอบเลือดสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่บริสุทธิ์ให้กับโอล็อฟไม่ว่ายังไงก็ตาม”

ประมุขมหาเทพวิถีมรณะค่อนข้างจะพูดขวานผ่าซาก

“ข้าเข้าใจ ข้าจะไม่ให้เลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์กับเขาแน่”  ลินลี่ย์พยักหน้า

“อนิจจา!  ต้องให้คำแนะนำแก่เจ้าจริงๆ...”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะจ้องมองในมิติว่าง ระหว่างประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างและวิถีชะตา  “ตั้งแต่เขามาเกี่ยวข้องกับไม้ตายนั้นประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างก็มีพลังเหนือข้าและวาวาย่าสมดุลพลังระหว่างสี่ประมุขมหาเทพวิถีสูญเสียไปแล้ว”

ลินลี่ย์พยักหน้า

ประมุขมหาเทพวิถีชะตามีสมบัติจอมเทพสำหรับปกป้อง  แต่ประมุขมหาเทพวิถีมรณะและวิถีชีวิตไม่มี  เป็นไปได้ยังไงที่ใครจะต้านทานไม้ตายมิติเวลาบิดเบือนได้?

“นี่...” ลินลี่ย์ได้แต่มองดูประมุขมหาเทพวิถีมรณะอย่างจนใจ

“วอร์เรดกับโอล็อฟสามารถสามารถตอบโต้กันได้ พวกเขาคงไม่บ้าคลั่งจนถึงกับลงมือกับข้าและวาวาย่า” ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่งสำนึกเทพพลางหัวเราะ  “ก็คล้ายที่เราสี่ประมุขมหาเทพวิถีไม่ไปลงมือกับประมุขมหาเทพกฎธาตุ  เนื่องจากเราอยู่ในจุดสุดยอดแล้ว  ถ้าเราฆ่าทุกคน  คนอื่นในระดับเราก็คงรู้สึกเหงา?”

คำพูดของประมุขมหาเทพวิถีมรณะความจริงใช้ปลอบใจนางเอง

“พวกเขาสามารถค้นคว้าวิจัย  ทำไมท่านประมุขมหาเทพถึงไม่ทำบ้าง?”  ลินลี่ย์พูดอย่างสงบเสงี่ยม

“ข้าไม่มีความอดทนมากพอ”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะหัวเราะเบาๆ  “ถ้าเราสู้กันจริงๆ ตราบเท่าที่ข้ากับวาวาย่าผนึกกำลังกันก็ยากจะบอกได้ว่าใครจะพินาศ!”

ขณะนั้นเองประมุขมหาเทพวิถีมรณะและประมุขมหาเทพวิถีชีวิตต่างมองหน้ากันเหมือนว่ากำลังปรึกษาเรื่องบางอย่าง

ภายในมิติว่างประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างและประมุขมหาเทพวิถีชะตาพูดคุยผ่านสำนึกเทพ

“ฮ่าฮ่า ช่างมหัศจรรย์จริงๆ”  ตาของประมุขมหาเทพวิถีชะตาเต็มไปด้วยสีสันที่แปลก  “กาลมิติบิดเบือนของเจ้ามหัศจรรย์มากอย่างแท้จริง แม้ว่าพลังจะด้อยกว่าทักษะเทพธรรมชาติของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ผสานกันแต่ก็ทำให้หลีกเลี่ยงปัญหาความแตกต่างในวิญญาณได้ วอร์เรด!  ข้าชื่นชมเจ้าจริงๆ”

“ฮึ่ม” ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมีสีหน้าบิดเบี้ยว

“น่าเสียดายที่ไม้ตายนี้จะปล่อยได้ต่อเมื่ออาศัยความเกี่ยวเนื่องทางสายเลือดของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์”  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาถอนหายใจ  หลังจากพูดเขาอดหันไปมองลินลี่ย์ในกลุ่มของประมุขมหาเทพที่อยู่ห่างออกไปไม่ได้

การต่อสู้จบแล้ว ยอดฝีมือระดับประมุขมหาเทพต่างกระจายอยู่ในพื้นที่มิติปั่นป่วนและกลับเข้าพิภพลมศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้

สายลมเย็นพัดผ่าน เหนือทะเลมีร่างสิบสองร่างต่างแยกย้ายกันกลับเช่นกัน

“ควั่บ!”ไม่ไกลนักที่เหนือทะเล อสูรโลหะบินผ่าน พวกเทพที่อยู่ในอสูรโลหะมองดูร่างทั้งสิบสองในที่ห่างไกล  พวกเขาไม่ให้ความสนใจแต่อย่างใด  พวกเขาจะคาดคิดได้ยังไงกันว่าคนทั้งสิบสองคนคือยอดฝีมือระดับประมุขมหาเทพ?

“โอล็อฟ,ครั้งสุดท้ายเจ้าบอกว่าเจ้าทุ่มพลังสู้ ครั้งนี้เจ้าก็บอกว่าเจ้าทุ่มพลังสู้” สตรีผมแดงมองดูโอล็อฟและแค่นเสียง “เจ้ายังซ่อนพลังเอาไว้อีกหรือเปล่า?”

โอล็อฟถอนหายใจหัวเราะเบาๆ  “ครั้งนี้ข้าทุ่มเทพลังสู้จริงๆ  เจ้าไม่รู้..เมื่อวอร์เรดใช้ไม้ตายนั้นข้าตกใจแทบแย่ พลังโจมตีวิญญาณนั่นแข็งแกร่งมากจนถ้าไม่ได้สมบัติจอมเทพสำหรับปกป้องวิญญาณช่วยไว้  ข้าคงจะเสร็จจริงๆ แม้ว่าความบิดเบือนของมิติเวลาก็ทำให้ข้าแทบจะปัดหอกไม่ทัน”

“ฮึ.. ยังคงทำเหมือนไม่มีอะไรอีกนะ”  สตรีผมแดงแค่นเสียง

ลินลี่ย์และประมุขมหาเทพคนอื่นได้แต่มองอย่างเงียบงัน

ที่สำคัญประมุขมหาเทพสี่วิถีมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ไม่ควรที่พวกเขาจะเข้าไปรบกวน

“ลินลี่ย์” ประมุขมหาเทพวิถีชะตาจู่ๆ ก็หันไปมองลินลี่ย์  เขาหัวเราะและกล่าว  “เจ้าว่างหรือเปล่า?  ถ้าเจ้าว่างมาเยี่ยมข้าที่อุทยานโอล็อฟในแดนสวรรค์ได้ไหม?  เจ้าจะว่ายังไง?”

อุทยานโอล็อฟในแดนสวรรค์ถูกมองว่าเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

นี่เป็นอุทยานขนาดมหึมาที่ลอยอยู่ในกลางอากาศ  และยังเป็นที่พำนักของประมุขมหาเทพวิถีชะตา  แม้แต่มหาเทพธรรมดา เมื่อไม่ได้รับอนุญาตจากโอล็อฟจะไม่กล้าย่างเข้าไปในอุทยานโอล็อฟเลย ปกติประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟจะใช้เวลาทั้งหมดในอุทยานเพื่อค้นคว้าวิจัย

“ลินลี่ย์, จำไว้ว่าเจ้าสัญญกับข้าไว้แล้ว”  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะส่งสำนึกเทพบอกเขา  ไม่ใช่แค่นางแม้แต่ประมุขมหาเทพวิถีมรณะและประมุขมหาเทพวิถีชีวิตก็หันมามองลินลี่ย์ทันที

ขณะที่ทั้งสามมองดูพลังป้องกันของโอล็อฟต้องบอกว่าไร้เทียมทาน

ถ้าโอล็อฟได้เรียนรู้วิชากาลมิติบิดเบือน  เขาคงไม่ฆ่าพวกเขา แต่...พวกเขาไม่ต้องการให้โอล็อฟมีพลังเพิ่มมากเกินไป

ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเก้อเขินจากนั้นพูดอย่างจนใจ  “มหาเทพโอล็อฟข้าต้องขออภัย ข้ามีเรื่องสำคัญต้องไปทำก่อน”

“ฮ่าฮ่า, ไม่รีบ ไม่รีบ เมื่อเจ้ามีเวลาเจ้าค่อยมาหาข้าทีหลังก็ได้” โอล็อฟยิ้ม  “เอาละทุกคนบัดนี้ข้าขอกลับก่อน”

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟหัวเราะและจากไปเอง

“ลินลี่ย์” ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกุสตาที่เงียบมาตลอดยิ้มให้ลินลี่ย์  เขาส่งสำนึกเทพบอก “เจ้าจะไปพิภพแสงศักดิ์สิทธิ์ของข้าไม่ใช่หรือ?”