ตอนที่ 20-42 พลังที่น่ากลัวของลินลี่ย์

ลินลี่ย์จ้องมองคลีเมนไทน์อย่างเยือกเย็น

แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับกลุ่มสุดยอดฝีมือแปดคนที่กำลังโจมตีเขา  คลีเมนไทน์ก็ยังยิ้มได้ตลอด

“ถ้าพวกเจ้าต้องการเพชรกระจับแดงเราคุยกันได้”  คลีเมนไทน์พูดพลางหัวเราะ  “อย่างไรก็ตามข้าต้องบอกพวกเจ้าไว้ ข้าแจ้งประมุขมหาเทพแห่งแสงไปแล้วว่าข้าได้เพชรมาแล้ว  ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้ พวกเจ้าก็เท่ากับละเมิดประมุขมหาเทพ  คิดเรื่องนี้ดูให้ดีก็แล้วกัน”

“น่าขัน” ดันนิงตันหัวเราะอย่างเยือกเย็น “ล่วงเกินประมุขมหาเทพแห่งแสงน่ะหรือ?  ทุกคนแข่งขันชิงเพชรกระจับแดงอย่างยุติธรรม  ถ้าแค่สู้กันเพื่อชิงมันให้ได้  ประมุขมหาเทพแห่งแสงจะถูกล่วงเกิน อย่างนั้นตัวเจ้าก็อาจถูกกล่าวได้ว่าเจ้าเองก็ล่วงเกินประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างประมุขมหาเทพวิถีชีวิต และประมุขมหาเทพอื่น!”  พารากอนคนไหนไม่มีผู้หนุนหลังบ้าง?

บางทีมีแต่ลินลี่ย์ที่มาที่นี่ด้วยตัวเอง

ความจริงเท่าที่พารากอนอื่นเห็นเบื้องหลังลินลี่ย์คงจะเป็นมหาเทพวิถีมรณะของแดนนรก

“ไม่ต้องเสียเวลาอีกแล้ว” ไบเออร์หัวเราะเย็นชา

คลีเมนไทน์หน้าบึ้ง  เขากวาดตามองพารากอนทั้งแปด  จากนั้นหัวเราะเย็นชา  “ก็ได้, พวกเจ้าต้องการเพชรกระจับแดงนี้ใช่ไหม?  อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าทั้งแปดคนจะแบ่งกันยังไง?  ข้าชักสนใจเรื่องนี้จริงๆ”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง”  ดันนิงตันหน้าบึ้ง

“ทุกคน!  เตรียมตัวโจมตี”  ลินลี่ย์กล่าว

คลีเมนไทน์หน้าเย็นชาทันที  ทันใดนั้นเขาตวัดมือขว้างแหวนเก็บสมบัติออกไปใช้พลังเต็มที่เปลี่ยนเป็นรูปพร่าเลือนปลิวไปในขอบฟ้า

“เขายอมส่งมอบให้จริงๆ หรือ?”  ลินลี่ย์ตกใจ นี่เกินคาดเขาไปมาก  “หรือว่าแหวนที่เขาโยนออกไปจะเป็นของปลอม?” ลินลี่ย์สงสัย แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ต้องตรวจสอบอยู่ดี!”

“เพชรกระจับแดง!”

พารากอนทั้งแปดรวมทั้งลินลี่ย์พุ่งตัวไปพร้อมกัน แต่สำนึกเทพของลินลี่ย์ทำงานตลอดเวลาและเขาสังเกตได้ชัดว่าคลีเมนไทน์หนีไปทางทวีปฟ็อกดีพด้วยความเร็วสูง

เสียงทุ้มลึกดังขึ้น “แหวนเก็บสมบัตินี้ไม่จำเป็นต้องเป็นของจริง  ทุกคน, อย่าปล่อยให้คลีเมนไทน์หนีไป  ไปหยุดเขาไว้ก่อน

แต่แม้ว่าพวกเขาจะพูดเช่นนั้น  แต่ใครจะไปหยุดเขาได้จริงๆ?

ถ้าบางคนไปหยุดเขา  คนอื่นก็จะได้รับแหวนมิติเก็บสมบัติแน่นอน  ที่สำคัญ กลุ่มของลินลี่ย์ทั้งแปดคนไม่ได้เป็นกลุ่มที่รวมตัวกันอย่างเหนียวแน่น  ทุกคนก็ต้องการได้รับเพชรกระจับแดง  นี่ทำให้ายเป็นว่าแม้ทุกคนรู้ว่าคลีเมนไทน์กำลังหนีแต่ไม่มีใครหยุดเขา

ทุกคนพยายามจะชิงแหวนเก็บสมบัติซึ่งคลีเมนไทน์ขว้างออกมา

ลินลี่ย์กับไบเออร์อยู่ใกล้ที่สุดและเร็วที่สุด  พวกเขาพุ่งไปข้างและเตรียมจะคว้าแหวนเก็บสมบัติ จนถึงตอนนี้ลินลี่ย์ก็ยังไม่แสดงพลังที่แท้จริงของเขา

“ควั่บ! กระแสพลังที่น่ากลัวและทรงพลังกวาดใส่ลินลี่ย์  และความเร็วของลินลี่ย์ตกลงอย่างช่วยไม่ได้

“ฮึ่ม” ลินลี่ย์มีความตั้งใจและเสียงควั่บดังขึ้น ด้านหลังลินลี่ย์มีหางมังกรยาวสองเมตรงอกออกมาทันที  หลังจากแปลงร่างหางมังกรของลินลี่ย์และเกล็ดมังกรของลินลี่ย์ตอนนี้เป็นสีหยกเข้ม  ภายใต้การควบคุมของลินลี่ย์หางมังกรยืดออกเกือบสี่เมตรและหวดฟาดเหมือนแส้..

“ควั่บ!”  มิติถูกตัดเหมือนแผ่นกระดาษที่โดนมีดตัด  และเกิดรอยแยกมิติขึ้น

“ปัง!”  ไบเออร์หลบไม่ทัน ถูกหางมังกรฟาด  เขาปลิวกระเด็น  ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น  แม้แต่พารากอนที่ไล่ตามเขาเนเนซก็ถูกหางมังกรฟาดจนกระเด็นออกไปด้านข้าง

ลินลี่ย์ยื่นมือคว้าแหวนเก็บสมบัติและขณะเดียวกันหยดเลือดเข้าไปข้างใน

“แหวนมิติเก็บของ ... เพชรกระจับแดง..”  ลินลี่ย์อดสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นมิได้

“ทุกคน, ผนึกกำลังโจมตีลินลี่ย์”  ไบเออร์ส่งสำนึกเทพบอกพารากอนอื่นทันที

สำนึกเทพของลินลี่ย์กวาดตรวจสอบข้างในแหวนมิติเก็บของ  ภายในแหวนว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงอย่าว่าแต่เพชรกระจับแดงเลย ไม่มีแม้แต่หินสักก้อนในแหวน ใจของลินลี่ย์ตกวูบ และความโกรธก่อตัวแน่นในอกเขา “อย่างนั้นคลีเมนไทน์นี้ก็ไม่ยินดีจะส่งมอบเพชรกระจับแดงสินะ”

พารากอนอื่นกำลังเตรียมโจมตีลินลี่ย์

“แหวนนี้ปลอม!”  ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพบอกคนอื่นอย่างโมโห  “เราถูกคลีเมนไทน์หลอก!”

“อะไรนะ?”

หน้าของพารากอนอื่นอีกเจ็ดคนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด  พวกเขาทุกคนคิดว่าบางทีคงเป็นเช่นนี้  แต่เมื่อเป็นอย่างนี้จริงๆ  พวกเขาทุกคนยิ่งโกรธมากขึ้น  เทพพารากอนทั้งแปดคนถูกหลอกครั้งพวกเขาจะไม่โกรธได้อย่างไร?

ทุกคนคิดถึงความเป็นไปได้นี้และบางคนก็ยังพูดกระตุ้นให้พวกเขาขัดขวางคลีเมนไทน์

แต่..ทุกคนเกี่ยงกันให้คนอื่นไปขัดขวาง  ขณะที่พวกเขาไปฉวยคว้าแหวนมิติเก็บสมบัติ

ความแตกแยกของพวกเขาทำให้คลีเมนไทน์ในตอนนี้สามารถยืดระยะห่างจากพวกเขา

“ตามจับเขา!”  พารากอนธาตุดิน คนตัวใหญ่สูงสี่เมตรตวาดด้วยความโกรธ

พารากอนทั้งแปดคนรวมทั้งลินลี่ย์รีบติดตามคลีเมนไทน์

“ฮ่าฮ่า, ตอนนี้พวกเจ้าต้องการจะไล่จับข้าหรือ?ฮ่าฮ่า..สายเกินไปแล้ว”  เสียงคลีเมนไทน์ดัง  เสียงกึกก้องอยู่ภายในใจของดันนิงตัน บาล์มลินลี่ย์และพารากอนที่เหลือ “เป็นไปตามที่ข้าคาดไว้จริงๆ นี่คือผลของการแตกแยกของพวกเจ้า ข้าก็แค่ใช้ลูกไม้เล็กน้อย และพวกเจ้าทุกคนก็ถูกหลอกเสียแล้ว”

ดันนิงตันไบเออร์และพารากอนอื่นมีสีหน้าบูดบึ้งน่าเกลียด

ความจริงทุกคนตระหนักว่าแหวนบางทีอาจเป็นของปลอม  แต่ไม่มีใครในพวกเขาสามารถยับยั้งการทะเลาะกันได้

“จะไล่จับเขาตอนนี้เป็นเรื่องยากเสียแล้ว”  เสียงเยือกเย็นดังขึ้นในใจของลินลี่ย์และคนอื่น  คนพูดคือพารากอนแห่งสายฟ้าเนเนซ “แม้ว่าเราใช้เวลาเพียงครู่เดียวพยายามจะได้รับแหวนเก็บสมบัติ แต่คลีเมนไทน์บินห่างออกไปเป็นแสนกิโลเมตรแล้ว  ในบรรดาพวกเขาทั้งแปดคน มีเราสี่คนที่ไวพอๆกับคลีเมนไทน์ หรืออาจไวกว่าเล็กน้อย แต่ระยะห่างมากเกินไป เป็นไปไม่ได้ที่ตามเขาได้ทัน”

เนเนซค่อนข้างสิ้นหวัง

พารากอนอื่นก็รู้สึกจนใจด้วยเช่นกัน  แม้ว่าพวกเขาไม่ต้องการยอมรับผลนี้แต่ก็เป็นความจริง

“ฮ่าฮ่า, ข้านึกว่าข้าจะต้องใช้แผนสอง  แต่ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นแล้ว  ทุกคน,ขอบคุณที่เมตตาข้าและให้ข้าได้รับเพชรกระจับแดง” คลีเมนไทน์ส่งสำนึกเทพเยาะเย้ย

พารากอนหลายคนชลอความเร็วลง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขายอมแพ้

“ข้าไม่ไล่ตามแล้ว  ข้าตามเขาไม่ทัน”  ดันนิงตันยอมแพ้เช่นกัน

ลินลี่ย์จ้องมองข้างหน้า  สายตาของเขาคมกริบ

“ได้เวลาเสียที”  ทันใดนั้นลินลี่ย์ตั้งใจทันทีและพลังมหาเทพธาตุลมที่ใช้อยู่ในร่างของเขาตอนนี้ถูกรั้งกลับเข้ามาในทะเลจิตสำนึก  และจากนั้นลินลี่ย์ใช้พลังเทพหลอมรวมของเขา! พลังเทพสี่สายธาตุหลอมรวมกลายเป็นพลังเทพสีดำ  ทำให้พลังของลินลี่ย์เพิ่มขึ้นอย่างมากมายจากนั้นลินลี่ย์เร่งความเร็วอีกเล็กน้อย...

“ปัง!”

มิติสั่นสะท้านขณะที่ความเร็วของลินลี่ย์เพิ่มขั้นพรวดพราด

ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีก30%

ความจริงโดยอาศัยพลังเทพหลอมรวมนั่นให้ผลมากกว่าพลังมหาเทพถึงสิบเท่า ความเร็วของลินลี่ย์สามารถเพิ่มขึ้นได้อีกหลายเท่า  แต่ลินลี่ย์เข้าใจอย่างหนึ่ง  “ถ้าข้าเพิ่มความเร็วขึ้นหลายเท่าทันที บางทีคลีเมนไทน์อาจหวาดกลัวจนไม่กล้าสู้ด้วย  เขาคงจะยอมเข้าไปในมิติปั่นป่วน  นั่นจะเป็นเรื่องที่น่ากลัว  ข้าเพิ่มความเร็วเพียง 30% เขาคงไม่ตกใจกลัว...และความเร็วนี้ก็เพียงพอจะไล่ตามเขาได้ทัน”

ความเร็วของร่างหลักลินลี่ย์ก็น่ากลัวมากอยู่แล้ว  หลังจากเพิ่มขึ้นอีก 30% ล่ะ?

ทำให้ระยะห่างแสนกิโลเมตรหลังจากความเร็วเพิ่มขึ้น30% กลายเป็นเรื่องง่ายมาก

“ไล่ตามข้าหรือ? พวกเขาฝันหรือเปล่า?” คลีเมนไทน์หนีไปในระยะไกลด้วยความรู้สึกอารมณ์ดี  ทันใดนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไป สำนึกเทพของเขาตระหนักได้ว่าลินลี่ย์แยกออกมาจากพารากอนอีกเจ็ดคนและพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง  “เป็นไปได้อย่างไร?  เขาเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร?  หรือว่าเขายังซ่อนพลังของเขาเอาไว้?”

พารากอนอีกเจ็ดคนก็ตกใจเช่นกัน

“ลินลี่ย์เร็วมากขนาดนั้นได้ยังไง?”  ดันนิงตันตะลึงมอง

“ความเร็วขนาดนี้..เร็วกว่าข้าเกือบ 30%” เนเนซพารากอนแห่งสายฟ้ามีอาการตะลึงอยู่ในดวงตานางเช่นกัน

“เขาเพิ่งเพิ่มความเร็วมากขนาดนั้น!  และที่นี่มีระยะห่างจากวงเวทเทเลพอร์ตทวีปฟ็อกดีพร้อยล้านกิโลเมตรพวกเขาอยู่ห่างเพียงแสนกิโลเมตรเขาจะไล่ทันได้ในทันที”  ไบเออร์ขมวดคิ้ว  ความเร็วของลินลี่ย์ทำให้เขาตะลึง

กลุ่มพารากอนนี้ไม่รู้ว่าลินลี่ย์เพียงเปิดเผยพลังที่แท้จริงของเขาบางส่วน  นี่เป็นเพราะลินลี่ย์ไม่ต้องการขู่ให้คลีเมนไทน์กลัวจนหนีเข้าไปในมิติปั่นป่วน

“จะเป็นยังไงถ้าเขาไวกว่าเล็กน้อย?    เขาก็คงไม่สามารถหยุดข้าได้”  จากนั้นคลีเมนไทน์ก็ใจเย็น

เขามีสมบัติมหาเทพป้องกันการโจมตีภายนอก เท่าที่เขาเห็นพลังโจมตีวัตถุของลินลี่ย์ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้

แล้วพลังโจมตีวิญญาณเล่า?

กล่าวโดยทั่วไปเว้นเสียแต่มีความแตกต่างกันมากก็คงไม่สามารถฆ่าศัตรูได้

“พลังโจมตีวิญญาณของเขาไม่แข็งแกร่งเท่ากับของข้าแน่นอน  แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่า  แต่เขาก็คงทำอะไรข้าไม่ได้  เขาแค่ไวกว่าเล็กน้อย   ค่อยสมเหตุผล เขาเป็นสมาชิกของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ ก็แค่มีความรู้สึกว่าเขาพิเศษขึ้นเล็กน้อย”  คลีเมนไทน์รู้สึกมั่นใจมาก  เมื่อครู่ก่อนนั้นเขาเจ็บตัวจากพลังโจมตีวิญญาณสองสายจากพารากอน แต่ก็ยังทนได้ ทำไมเขาจะต้องกลัวลินลี่ย์ด้วย?”

เว้นเสียแต่จำเป็นเขาคงไม่เลือกเข้าไปในมิติปั่นป่วนแน่

ถ้าเขาทำเช่นนั้นก็จะต้องทนทรมานไปชั่วเวลาหนึ่งเช่นกัน

“คลีเมนไทน์ เจ้าไม่มีทางหลบหนีไปได้”  ลินลี่ย์ไล่มาทันแล้วและเขาสามารถเห็นร่างของคลีเมนไทน์อยู่ในสายตาแล้ว

“ลินลี่ย์!  ข้ายอมรับว่าเจ้ามีความเร็วมาก  แต่เจ้าคิดว่าตัวเจ้าเองจะสามารถหยุดข้าได้หรือ?” คลีเมนไทน์หัวเราะ

ลินลี่ย์เพียงแต่จ้องมองคลีเมนไทน์อย่างเงียบงัน  ขณะที่เขาเข้าใกล้คลีเมนไทน์เข้าไปทุกที  พันเมตร ห้าร้อยเมตร ร้อยเมตร..

ทันใดนั้น...

“ปัง!”

ในทันใดนั้นความเร็วของลินลี่ย์เพิ่มขึ้นสามเท่าทันที!  ความเร็วที่เพิ่มขึ้น 30%พลันเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า

สามเท่าตัว!!

“เป็นไปไม่ได้!”  พารากอนทั้งเจ็ดกำลังจับตามองผ่านสำนึกเทพ  มีห้าคนร้องออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ขณะที่อีกสองคนจ้องมองตาเบิกค้างด้วยความรู้สึกอัศจรรย์!  เป็นเวลานานนับปีไม่ถ้วนแล้วไม่เคยมีอะไรที่สามารถไล่เทพพารากอนได้ทัน  น่าอัศจรรย์ใจ

แต่ความเร็วของลินลี่ย์เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า  นี่เป็นระดับแตกต่างจากพารากอนอย่างสิ้นเชิง!

สามารถเคลื่อนไหวด้วยความเร็วขนาดนั้นจำเป็นที่บุคคลผู้นั้นต้องมีพลังงานและร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือกว่าพารากอนคนอื่น

จากโบราณกาลจวบจนบัดนี้ทุกคนเชื่อว่าพารากอนเป็นระดับที่สูงสุดในหมู่เทพชั้นสูง  แต่ลินลี่ย์เป็นระดับที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าพารากอนนี่มันเรื่องอะไรกัน?!

“เป็นไปไม่ได้!!!” ตาของคลีเมนไทน์เต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อเช่นกัน

ขณะนั้นเอง..

“ปัง!”เขาไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อยก่อนที่หมัดจะกระแทกใส่ใบหน้าของเขา!

สมบัติมหาเทพสำหรับป้องกันพลังภายนอกสั่นสะเทือนรุนแรงมันไม่ได้รับความเสียหาย แต่กะโหลกของคลีเมนไทน์แตก ใบหน้าของเขามีรอยแตกทำให้หลั่งโลหิต  คลีเมนไทน์ยังคงมึนศีรษะ  ในขณะนั้นเขามึนงงไปหมด!

ไม่ใช่แต่เพียงเขาเท่านั้น พารากอนอีกเจ็ดคนมองดูจากระยะไกลอย่างมึนงงเหมือนกัน

สามารถทำร้ายเขาได้ผ่านเกราะป้องกันสมบัติมหาเทพได้..นี่เป็นพลังโจมตีแบบไหน?

ในอดีตในแคว้นอินดิโกของแดนนรก เมื่อแปดตระกูลใหญ่โจมตีตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์เบรุตปรากฏตัวและใช้ไม้เท้าที่เป็นสมบัติมหาเทพทำร้ายยอดฝีมือของแปดตระกูลใหญ่ ประมุขของแปดตระกูลใหญ่มีสมบัติมหาเทพสำหรับป้องกันตัว แต่ก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพลังฟาดของไม้เท้าของเบรุตจนกระอักโลหิตออกมาได้

มีสมบัติมหาเทพป้องกันพลังโจมตีภายนอกไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้เทียมทาน

ลองนึกถึงภาพเด็กที่ถือโล่เหล็ก  ขณะที่ผู้ใหญ่ควงกระบองเหล็กฟาดใส่โล่  ต่อให้โล่ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย  และโล่ลดสลายแรงไปได้ แต่พลังที่ยังเหลือก็ยังทำให้เด็กคนนั้นบาดเจ็บได้

นี่ก็เป็นหลักการเดียวกัน!

ถ้ามีความแตกต่างระหว่างพลังสองเท่าหรือสามเท่าย่อมไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย ถ้าเขาอาศัยพลังป้องกันของสมบัติมหาเทพ

แต่แน่นอนว่ามีข้อกำหนดเบื้องต้น

นั่นคือผู้โจมตีที่มีอาวุธทรงพลัง  ตัวอย่างเช่นเบรุตเมื่อเขาทำร้ายประมุขแปดตระกูลใหญ่ เขาสามารถทำแบบนั้นได้เพราะเขามีอาวุธมหาเทพ!  เขามีอาวุธมหาเทพและเนื่องจากตัวเขามีพลังที่แข็งแกร่ง เขาจึงมีพลังแข็งแกร่งมากกว่าศัตรูเป็นสิบเท่าซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสามารถทำร้ายพวกเขาจนบาดเจ็บ  ถ้าเบรุตใช้พลังเต็มที่ ก็คงสามารถฆ่าพวกเขาได้!

แต่ถ้าเขาไม่มีอาวุธมหาเทพ  หลายอย่างก็คงยุ่งยาก

แม้ว่าพลังโจมตีของเขาจะยิ่งใหญ่แต่ถ้าอาวุธของเขาธรรมดา พอมีพลังปะทะกันรุนแรงอาจจะส่งผลให้อาวุธของเขาถูกทำลายได้

อย่างไรก็ตามหลังจากการเปลี่ยนแปลงจากการหลอมรวมพลังเทพสี่สายธาตุ  หมัดและเท้าของลินลี่ย์ก็เทียบได้กับอาวุธมหาเทพ!

“เป็น เป็นแบบนี้ ไปได้ยังไง?”  ตาของคลีเมนไทน์เต็มไปด้วยความตกใจ  และจากนั้นเขาจ้องมองลินลี่ย์  “เจ้า...เจ้า..ทำได้ยังไง?”

“ฮึ่ม..คลีเมนไทน์ เมื่อครู่นี้ข้ายังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ ” ลินลี่ย์พูดเย็นชา และจากนั้น ร่างของเขาเริ่มมีเกล็ดมังกรสีหยกเข้ม  หนามสีหยกเข้มผุดขึ้นมาเช่นกัน  ลินลี่ย์แปลงเป็นนักรบเลือดมังกรทันทีจากนั้นถลึงตามองคลีแมนไทน์  “เมื่อครู่นี้ข้าสามารถทำร้ายเจ้าจนบาดเจ็บหนักได้ทั้งที่เจ้ามีสมบัติมหาเทพ  แต่ตอนนี้ข้าสามารถฆ่าท่านได้!  ท่านควรจะเข้าใจในตอนนี้”

สำหรับลินลี่ย์ในตอนนี้  แม้จะไม่ต้องแปลงร่างมังกรเขายังมีพลังเหนือกว่าตอนแปลงร่างมังกรในครั้งก่อน  ช่วงก่อนจะหลอมรวมพลังเทพทั้งสี่สายธาตุ

การใช้พลังเทพหลอมรวมสี่สายธาตุมีพลังมากกว่าผลการใช้พลังมหาเทพถึงสิบเท่า

เหตุนี้จึงทำให้แม้จะไม่ต้องแปลงร่างมังกรแต่ลินลี่ย์ก็ทรงพลังมากกว่าพารากอนธรรมดาถึงสิบเท่า

แต่ตอนนี้ลินลี่ย์อยู่ในร่างมังกรแปลง!  พลังของเขายิ่งพุ่งทะยานอีกครั้ง  หมัดของเขาแฝงไปด้วยพลังปณิธาน  ทำให้ร่างของเขาอยู่ในระดับเดียวกับอาวุธมหาเทพ!

“ไม่...เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”  คลีเมนไทน์ตะลึง

พารากอนอื่นต่างตะลึงไปกันหมดทุกคน

เป็นไปได้ยังไงที่โลกนี้มียอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากกว่าเทพพารากอน?  พารากอนเป็นผู้ไร้เทียมทานในหมู่เทพ  นี่คือกฎเหล็ก!

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ตระหนัก...ว่าสิ่งที่เรียกว่ากฎเหล็กนี้เป็นเพียงความจริงในอดีตการกลายสภาพของวิญญาณสี่สายธาตุทำได้สำเร็จ เปลี่ยนทุกอย่างได้ เทพวิญญาณกลายสภาพที่มีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์สี่ร่างไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อนหลังจากทำได้สำเร็จ  พลังปณิธานของลินลี่ย์ทรงพลังมากกว่าปณิธานของพารากอนทั่วไป

นี่คือสัญลักษณ์ว่า..ลินลี่ย์แข็งแกร่งมากกว่าพารากอนอื่นแน่นอน

สำหรับเขามีพลังปณิธานที่ทรงพลังก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือหลังจากพลังเทพสี่สายธาตุหลอมรวมกันพลังเทพเหล่านั้นเปลี่ยนร่างของลินลี่ย์ได้เมื่อเป็นเช่นนั้นทำให้พลังร่างกายของลินลี่ย์เพิ่มขึ้นแข็งแกร่งระดับสมบัติมหาเทพ ร่างที่น่ากลัวนี้ผสานกับพลังปณิธานที่น่ากลัวและพลังเทพหลอมรวมสี่สายทำให้เหนือกว่าพลังมหาเทพมากมาย

ทุกสิ่งนี้เป็นการประกันว่าลินลี่ย์เหนือกว่าเทพพารากอนทุกคน

ก่อนที่จะหลอมรวมพลังเทพสี่สายธาตุ  ลินลี่ย์มีพลังเทียบได้กับเทพพารากอน หลังจากหลอมรวมแล้ว..ลินลี่ย์เหนือกว่าพวกเขามากมาย!

“ร่างของข้ามีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์อยู่ภายใน  ดังนั้นข้ายอมรับว่าใช่ หลังจากแปลงเป็นมังกรเจ้ามีพลังพอฆ่าข้าได้ แต่นั่นเป็นร่างหลักของข้า  ข้าสามารถใช้ร่างแยกของข้าทำลายแหวนเก็บสมบัตินี้”  คลีเมนไทน์รีบกล่าว “ถ้าเจ้าฆ่าข้าเจ้าจะไม่ได้รับแหวนเก็บสมบัติ ไม่ได้รับทั้งเพชรกระจับแดง”

“นั่นเป็นสาเหตุโดยตรงที่ข้าไม่ได้พยายามฆ่าท่าน”  ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น

พลังที่แท้จริงของเขามากกว่าฝ่ายตรงข้ามสิบเท่า  และร่างของเขาก็เหมือนกับสมบัติมหาเทพ  ลินลี่ย์สามารถฆ่าฝ่ายตรงข้ามได้  แม้ว่าจะมีสมบัติมหาเทพก็ตาม  อย่างมากแม้ว่าเขาจะสามารถฆ่าร่างหลักได้  แต่ร่างแยกศักดิ์ที่ซ่อนอยู่ภายในก็ยังไม่ตายทันที ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์สามารถทำลายแหวนได้แน่นอน

“คลีเมนไทน์ นี่เป็นแค่เพชรกระจับแดง  ข้าคิดว่าท่านคงไม่ยินยอมสละชีวิตเพื่อเพชรกระจับแดงแน่”  ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น  “แม้ว่าเราจะได้รับเพชรกระจับได้ไป  เราก็จะเอาไปให้มหาเทพและอย่างมากก็คงได้รับพลังมหาเทพนั่นไม่เป็นประโยชน์เลย”

คลีเมนไทน์พยักหน้า

“ชีวิตของท่าน ทุกสิ่งทุกอย่างของท่านเทียบได้กับเพชรกระจับแดงที่จะเอาไปใช้แลกพลังมหาเทพอย่างไหนมีค่ามากกว่ากัน? ข้าคิดว่าท่านคงรู้ว่าควรจะเลือกอะไร” ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเยือกเย็น “นอกจากนี้ อย่าคิดว่าท่านจะเข้าไปในมิติปั่นป่วน ข้าจะตามเข้าไปข้างในและฆ่าท่านทันที”

ก่อนหน้านี้ลินลี่ย์พูดว่าเขามีความมั่นใจ90% เพราะ...

ลินลี่ย์เชื่อว่าเว้นแต่คลีเมนไทน์บ้า  เขาไม่ยินยอมพร้อมใจ เพื่อเอาเพชรกระจับแดงที่เขาได้นำไปแลกหยดพลังมหาเทพจนถึงกับยอมสละร่างแยกพารากอน!

“ก็ได้, เจ้าชนะ”  คลีเมนไทน์หัวเราะแก้เก้อ  “ข้าไม่ยอมสละชีวิตเพราะงานเลี้ยงแบบนี้  เพียงแต่..ข้าอยากถามเจ้า..เจ้า...เป็นเทพพารากอนจริงๆ หรือเปล่า?”