บทที่ 555: เคล็ดลับหาเงินของโยเดล (ฟรี)

เฟร็ด, จอร์จ: ?!

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเรียกพวกเขาว่า “ไร้เดียงสา”

“เฮ้ จอร์จ มีคนเรียกเราว่าไร้เดียงสาว่ะ” เฟร็ดขยิบตาให้พี่ชายของเขา

“เฟร็ด เราควรจดวันนี้ไว้เลย แล้วก็สลักไว้บนหลุมศพเราด้วยว่า ‘โยเดลเคยเรียกเราว่าไร้เดียงสา’”

ทั้งคู่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ทอมยืนมองดูสองคนนี้โชว์อย่างเงียบ ๆ ไม่นาน ภายใต้สายตาแบบ “พี่เลี้ยงเด็กพิเศษ” ของทอม เฟร็ดกับจอร์จก็หยุดหัวเราะลง

“ว่าแต่ โยเดล นายจะสื่ออะไรกันแน่?”

ทอมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเฉยชา “พวกนายนี่คิดจริง ๆ เหรอว่า ‘กรรมการตัดสินที่ยุติธรรม’ ของดัมเบิลดอร์จะเป็นคนมีชีวิต?”

เฟร็ดกับจอร์จขมวดคิ้วพร้อมกัน พวกเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้จริงจัง แต่พอคิดตามดี ๆ ก็ใช่แฮะ กรรมการอาจจะไม่ใช่คนก็ได้

“ถ้าไม่ใช่คน อย่างงั้นก็น่าจะหลอกง่ายขึ้นป่ะ? อย่าลืมว่าเรายังมีน้ำยาเพิ่มอายุ—”

“ช้าก่อน ฉันหมายถึง ดัมเบิลดอร์สามารถกันนักเรียนที่อายุต่ำกว่าสิบเจ็ดไม่ให้แข่งได้ตั้งแต่ต้นเลยด้วยซ้ำ แค่ทำลิสต์ออกมาก็พอ!” ทอมขัดจินตนาการของเฟร็ดอย่างไร้ปรานี

ใช่ ไม่ต้องใช้เวทมนตร์ ไม่ต้องใช้กรรมการอะไรเลย ในฐานะอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์ ดัมเบิลดอร์มีเวลามากพอจะรวบรวมวันเกิดของนักเรียนทุกคน แล้วก็แค่สั่งห้ามนักเรียนที่อายุต่ำกว่าสิบเจ็ดลงชื่อสมัคร

เอาเฟร็ดเป็นตัวอย่าง: สมมุติเขาทำให้อายุทางกายภาพของตัวเองกลายเป็นสิบเจ็ดได้ และผ่านด่านตรวจอายุชั้นแรกไปได้ พอเขาส่งชื่อเข้าไป มันจะไปกระตุ้นกลไกตรวจจับที่ดัมเบิลดอร์ติดตั้งไว้ สุดท้าย ถ้าเครื่องตรวจพบว่า "เฟร็ด วีสลีย์" อยู่ในแบล็กลิสต์ ชื่อของเขาก็จะถูกตัดสิทธิ์โดยอัตโนมัติ

นี่แหละคือสองชั้นของระบบคัดกรองที่ดัมเบิลดอร์วางไว้ ชั้นแรกคือกรองนักเรียนจากเดิร์มสแตรงก์กับโบซ์บาตง ส่วนชั้นที่สองไว้จัดการพวกเด็กจอมป่วนของฮอกวอตส์ ถ้าจะผ่านทั้งสองชั้นนี้ไปได้ ก็ต้องอาศัยหาช่องโหว่ เช่น หลอกถ้วยอัคนีว่า ครั้งนี้มีกฎใหม่ มีสี่โรงเรียน แล้วก็มีแค่คนเดียวที่มาจากโรงเรียนที่สี่...

หลังจากฟังทอมอธิบายจบ เฟร็ดก็เข้าใจขึ้นมาทันที แล้วก็แสดงอาการเจ็บใจขั้นสุดว่า ดัมเบิลดอร์นี่มันโกงชัด ๆ!

เขาตัดสิทธิ์เฟร็ดกับจอร์จแบบง่ายดายและสิ้นเรื่องสุด ๆ

“นี่มันไม่ใช่เวทมนตร์เลยนะ!” จอร์จพูดอย่างหัวเสีย สำหรับเขา ดัมเบิลดอร์ทำลายข้อตกลงที่ไม่ได้พูดกันไว้อย่างเลือดเย็น และใช้วิธีสกปรกแทน

“เดี๋ยว ๆ มันยังมีช่องโหว่นี่นา ดัมเบิลดอร์รู้ว่าเราอายุไม่ถึง แต่เขาไม่ได้มีอำนาจเด็ดขาดนะ ตามที่ดัมเบิลดอร์พูด กรรมการจะเลือกแค่คนที่เหมาะสมที่สุดจากผู้ที่สมัครเท่านั้น งั้นเขาก็ทำได้แค่กันไม่ให้เราสมัคร—ถ้าอย่างนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนหรือไม่ เราก็ยังหาทางแฮกได้อยู่ดี พวกเรานี่แหละตัวพ่อแห่งการหาช่องโหว่” เฟร็ดยังไม่ยอมแพ้

“อย่างแบล็กลิสต์ที่นายพูดถึงนั่นแหละ ฉันกับเฟร็ดอาจเปลี่ยนชื่อชั่วคราวเป็น ‘วีสลอร์ลีย์’ หรืออะไรทำนองนั้น” จอร์จเสนอแผนสวนกลับทันที

พอเห็นว่าเฟร็ดกับจอร์จเอาจริงจะสมัคร ทอมก็ไม่พูดอะไรต่อ ปล่อยให้ทั้งคู่ไปบ้ากันตามสบาย

“ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกนายถึงอยากเข้าแข่งการแข่งขันที่อันตรายขนาดนี้ ดัมเบิลดอร์ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามีคนตายในการแข่งไตรภาคีตั้งเยอะ” เฮอร์ไมโอนี่พูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงสุด ๆ

“ก็จริง แต่เขาก็บอกด้วยว่า ปีนี้เขาเตรียมการดีแล้ว อีกอย่าง ชีวิตมันต้องมีเรื่องตื่นเต้นบ้างสิ! ตอนปีหนึ่งฉันกับจอร์จยังแอบเข้าไปในป่าต้องห้ามเลย—ว่าแต่ว่า ทอม นายล่ะ ถ้ามีโอกาสสมัคร นายจะสมัครไหม?” เฟร็ดพูดแบบสบาย ๆ

เฮอร์ไมโอนี่ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองเฟร็ดแบบตาขวาง อย่างไม่รู้ทำไม พอเห็นสองคนนี้ทำตัวเหลาะแหละแบบนี้ เธอก็รู้สึกของขึ้นเหมือนอาจารย์มักกอนนากัลเข้าสิง

เธอเลยตัดสินใจสกัดดาวรุ่งทันที

“ถ้าทอมกับแฮร์รี่สมัครได้ แล้วพวกนายคิดว่ามันจะเลือกใครนอกจากสองคนนั้นล่ะ?”

เฟร็ด: !

พอคิดดี ๆ ก็ใช่ ถ้าเขาเป็นกรรมการ เขาก็คงเลือกทอมเป็นแชมป์เปี้ยนเหมือนกัน

เฟร็ดกับจอร์จพากันถอนหายใจ คำพูดของเฮอร์ไมโอนี่แทบจะดับฝันพวกเขาไปเลย

“จริง ๆ แล้ว โอกาสที่พวกนายจะได้เป็นแชมป์เปี้ยนมันก็ไม่เยอะหรอก แต่ถ้าเตรียมตัวไว้ก่อนดี ๆ ก็อาจหาเงินได้บ้างระหว่างกระบวนการคัดเลือก”

คำพูดของทอมทำให้เฟร็ดหูผึ่งเลย เฟร็ดอยากเป็นแชมป์ก็เพราะอยากได้สิทธิพิเศษและเงินรางวัลพันเกลเลี่ยนนั่นแหละ

ตอนนี้พอมีช่องหาเงิน แน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยโอกาสนี้หลุดมือแน่

“ลองคิดดูสิ ตอนนี้ทุกคนอยากรู้กันจะตายว่าใครจะได้เป็นแชมป์ งั้นทำไมพวกนายไม่เปิดโต๊ะพนันไปเลยล่ะ? ให้คนมาเดิมพันว่าใครจะได้เป็นแชมป์เปี้ยนของฮอกวอตส์ แล้วพวกนายก็หักเปอร์เซ็นต์เอา”

ทอมไม่กล้าอธิบายเรื่องอัตราต่อรอง เพราะกลัวว่าความสามารถด้านคณิตของเฟร็ดกับจอร์จจะพัง แล้วจะกลายเป็นแบบแบ็กแมนอีก

“ส่วนไฮไลต์มันอยู่นี่ หลังจากรู้ว่าใครเป็นแชมป์แล้ว พวกนายก็รีบผลิตสินค้าที่ระลึกทันที ขายของที่มีชื่อหรือคำเชียร์ของแชมป์พิมพ์อยู่ เช่น เข็มกลัด ประทัดเวทมนตร์ที่ยิงชื่อแชมป์เปี้ยนออกมา... หรือไม่ก็พวกกล่องสุ่มที่พูดไว้ก่อนหน้านี้ก็เอามาทำได้เลย” ทอมเสนอไอเดียหาเงินให้พวกเขารัว ๆ จนเฟร็ดกับจอร์จพยักหน้ารัวตาม อยากตามทอมกลับไปที่หอเรเวนคลอด้วยเลยตอนนี้

หลังจากแยกทางกับสองแฝด เฮอร์ไมโอนี่ก็ได้แต่ส่ายหัว เธอรู้สึกว่านักเรียนหมกมุ่นกับเรื่องธุรกิจมากไปมันไม่ใช่ทางที่ถูกต้องเลย

“นายจะสมัครไหม ถ้าสองคนนั้นหาช่องโหว่ได้จริง?” เธอขมวดคิ้วมองหน้าทอม พร้อมกับลั่นวาจาในใจว่า ถ้าทอมจะสมัครจริง ๆ ล่ะก็ เธอจะไปฟ้องศาสตราจารย์ฟลิตวิกแน่

ทอมส่ายหัว เขาไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแชมป์เปี้ยนเลย เพราะในแผนของเขา เขาอยากจะรับบทบาทที่น่าสนใจกว่านั้น...

หลังจากตอบปริศนาของหัวรูปเคาะประตูได้ถูกต้อง ประตูไม้ที่ทางเข้าหอพักเรเวนคลอก็เปิดออก เผยให้เห็นห้องรวมที่คุ้นเคยและอบอุ่น ด้านนอกมีลมฝนกระหน่ำ เสียงฝนสาดกระทบหน้าต่างหอคอย ทำให้ด้านในยิ่งรู้สึกอบอุ่นขึ้นไปอีก

เฮอร์ไมโอนี่บอกลาแล้วเดินขึ้นไปยังหอพักหญิง ทอมเองก็เดินขึ้นไปยังห้องนอนของเขา

ในห้องมีเตียงสี่เสาเรียงชิดกำแพงหกเตียง ผ้าม่านสีน้ำเงินห้อยลงมาอย่างเป็นระเบียบ หีบของแต่ละคนถูกวางไว้ที่ปลายเตียงอย่างเรียบร้อย อาจเพราะมัวแต่คุยกับเฟร็ด ทอมเลยกลับมาช้ากว่าคนอื่น เพื่อนร่วมห้องทุกคนต่างเข้าเตียงไปเรียบร้อยแล้ว และรูดม่านปิดหมด

ทอมไม่ได้พูดอะไร แค่ปีนขึ้นเตียงตัวเองอย่างเงียบ ๆ เพื่อเตรียมตัวพักผ่อน และตอนนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่า “ระบบ” ที่เขาไม่ได้สนใจมานาน เหมือนจะเริ่มมีความเคลื่อนไหวใหม่ขึ้นมาพร้อมกับการเริ่มต้นของภาคเรียนนี้

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….