ตอนที่ 20-27 จุดวิกฤติ

“ท่านเชกวิน!  เกิดการต่อสู้แย่งชิงเพชรกระจับแดงอย่างรุนแรงข้างหน้า  เราจำเป็นต้องไปที่นั่นโดยเร็ว” หนึ่งในสองอสูรเจ็ดดาวที่อยู่ข้างตัวเชกวินลนลานส่งสำนึกเทพบอกเชกวิน

“หุบปากซะ” เชกวินส่งสำนึกเทพบอก

แม้ว่าอสูรเจ็ดดาวสองคนเหล่านี้จะเป็นบริวารของเชกวิน  แต่พวกเขาไม่ได้เข้าร่วมรบในสงครามมหาพิภพ  เชกวินไม่ได้บอกเรื่องลินลี่ย์กับใครๆ  ดังนั้นสองคนนี้จึงไม่รู้จักเขา

“ข้าคาดไม่ถึงเลยว่าลินลี่ย์จะมาด้วยเช่นกัน”  เชกวินเริ่มกังวล  “ตามรายงานข่าวกรองเรื่องเพชรกระจับแดงนี้  อาจเป็นเครื่องรางจอมเทพก็เป็นได้  แม้ว่าจะไม่ใช่ก็ตามแต่ก็คงเป็นสมบัติที่มีพลังระดับมหาเทพ ถ้าข้าได้รับไว้ ข้าจะให้ประมุขมหาเทพแห่งแสง!  บางทีประมุขมหาเทพแห่งแสงอาจจะช่วยให้ข้าคิดถึงวิธีได้สมบัติมหาเทพชิ้นที่สาม”

เครื่องรางจอมเทพอยู่ในเงื้อมมือของเขา!  เชกวินจะยอมแพ้ได้อย่างไร?

“ข้าไม่คาดเลยว่าท่านลินลี่ย์จะมาด้วยเหมือนกัน”  เชกวินหัวเราะอย่างใจเย็น  “ข้าขอถามได้ไหม ว่าท่านมาที่นี่เพื่ออะไร  ท่านลินลี่ย์?”

“เมื่อเร็วๆนี้มีข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับสมบัติอย่างเพชรกระจับแดง ข้าค่อนข้างสงสัย”  ลินลี่ย์พูดพลางหัวเราะอย่างใจเย็นขณะบินเข้ามาหา  “เชกวิน!  เราไปด้วยกัน”

“เรื่องนั้น ข้ารู้สึกเป็นเกียรติ”  เชกวินไม่รีบร้อนแต่กลับปรับตัวตามหลังลินลี่ย์แทน

เชกวินเห็นพลังของลินลี่ย์มาแล้ว  และเขารู้ว่าถ้าเขาสู้กับลินลี่ย์โดยตรง ลินลี่ย์สามารถฆ่าบริวารของเขาได้แค่เพียงพลิกมือ  ขณะที่เชกวินเอง..แม้ว่าเขาจะมีสมบัติปกป้องวิญญาณและเกราะป้องกันทำให้ลินลี่ย์ยากจะฆ่าเขาได้ก็ตาม แต่คงไม่ยากเกินไปที่ลินลี่ย์จะขับเขาเข้าไปในมิติปั่นป่วน

เชกวินไม่มีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่อื่น  ถ้าเขาถูกขับเข้าไปในมิติปั่นป่วน  คงเป็นเรื่องยากที่มหาเทพจะตามหาเขาได้เจอ

ที่สำคัญมิติปั่นป่วนมีมากมายไม่สิ้นสุดแทบจะมีขนาดเท่ากับพิภพอื่นๆรวมกัน

มหาเทพจะค้นคนในมิติปั่นป่วนที่กว้างไกลได้ยังไง? ทางเดียวที่สามารถทำได้ก็คือถ้ามีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์อยู่กับมหาเทพและชี้บอกตำแหน่งแก่มหาเทพ

“ท่านเชกวิน ยอดฝีมือตรงนั้นมีจำนวนมากขึ้นๆ ทุกที ถ้าท่านไม่เข้ามาแทรกแซง อย่างนั้นเลียร์กับข้าคงไม่สามารถต้านทานเอาไว้ได้”  อสูรเจ็ดดาวส่งสำนึกเทพบอกอย่างแตกตื่น

“ไม่ต้องรีบร้อน”  เชกวินส่งสำนึกเทพบอก  “ลินลี่ย์มาถึงแล้วไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนอื่นจะได้รับเพชรกระจับแดง”

“ลินลี่ย์, เขาคือใคร?” อสูรเจ็ดดาวส่งสำนึกเทพตอบและมองมาที่เชกวิน  ที่สำคัญเชกวินไม่เคยพูดถึงเรื่องลินลี่ย์กับเขาในอดีต..เรื่องนั้นทำให้เชกวินอับอาย ทำไมเขาจึงต้องพูดเรื่องนี้กับบริวารของเขาด้วยเล่า?

“เทพพารากอน” นี่คือคำตอบเดียวที่ห้วนสั้นของเชกวิน

อสูรเจ็ดดาวตื่นกลัวแทบแย่

สำหรับลินลี่ย์  เขาได้แต่สงสัย  “เชกวินเป็นทูตของประมุขมหาเทพแห่งแสง อาจเป็นไปได้ว่าเขามาที่นี่เพราะประมุขมหาเทพแห่งแสงขอให้เขาช่วยหาเครื่องรางจอมเทพหรือ?” สิ่งที่ลินลี่ย์กังวลก็คือว่ามหาเทพจะให้ความสนใจเรื่องนี้  ลินลี่ย์กวาดตามองเชกวิน  เชกวินตอนนี้แสดงความนอบน้อมเป็นอย่างมาก

เทพชั้นสูงสองคนที่ด้านหลังมีพลังระดับทั่วไป  ลินลี่ย์ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงพวกเขาและไม่ใส่ใจพวกเขา

เท่าที่ลินลี่ย์กังวลในตอนนี้ก็คืออสูรเจ็ดดาวธรรมดาไม่มีอะไรมากก็จริง แม้แต่เจ้าแคว้นและเทพอสูรก็คงแค่ได้รับความสนใจจากลินลี่ย์เล็กน้อย  ที่สำคัญ..เขายืนอยู่ในจุดสุดยอดอย่างแท้จริง  ในบรรดาพวกเทพ ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้!

“เชกวิน ข้าตั้งใจจะเร่งความเร็วขึ้น  มากับข้า” แค่เพียงคิดลินลี่ย์ส่งพลังเทพธาตุดินกระจายออกไปล้อมกลุ่มคนไว้

“ควั่บ!”

รัศมีสีเหลืองธาตุดินฉายผ่านอากาศ  และชั่วเวลาหัวใจเต้นต่อมาคณะของลินลี่ย์ก็มาถึงจุดที่ลึกเข้าไปในเทือกเขาเนวิลล์

ลึกเข้าไปในเทือกเขาเนวิลล์  มีคนเป็นร้อยมาที่นี่

“ฮ่าฮ่า, ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าข้า..โบรดีจะได้รับความสนใจและถูกยอดฝีมือรายล้อมเต็มไปหมด”  เสียงหัวเราะดังขึ้นมาจากป่าเขาด้านหนึ่ง  และจากนั้นก็ในอากาศมีร่างหลายร่างปรากฏตัวขึ้นทันที มีร่างหนึ่งอยู่ภายในป่าด้วยเช่นกัน เห็นได้ชัดว่า คนเหล่านี้ได้รายล้อมโบรดีเอาไว้

เพียงแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปจับ

“ผู้คนมากมายต่างก็มาที่นี่”  คนแคระร่างกำยำเคราดก,กวาดสายตาสีเขียวมองดูคนอื่น “ข้ารู้จักอสูรหกดาวห้าสิบคน และอสูรหกดาวอื่น นอกจากนี้ยังกระทั่งยอดฝีมือระดับเทพอสูรปนอยู่ด้วยคนหรือสองคน”

ทุกคนเข้าใจว่าเพชรกระจับแดงเป็นของร้อนยากจะยึดถือเอาไว้ได้

ถ้าใครยึดถือครอบครองเอาไว้ส่วนมากจะพบกับการโจมตีจากกลุ่มยอดฝีมือที่เหลือ  ไม่มีใครมั่นใจว่าสามารถมั่นครอบครองไว้แล้วจะรอดพ้นจากการโจมตีจากกลุ่มอสูรเจ็ดดาวพวกนี้

ขณะนั้นเอง...

บุรุษชุดดำผมยาวสยายค่อยๆบินออกมาจากป่าภูเขา ตาของเขาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน และมองดูกลุ่มผู้คนที่รายล้อมเข้า  “ฮ่าฮ่า...คาดไม่ถึง  คาดไม่ถึงจริงๆ  ข้า,โบรดีจะทำให้ยอดฝีมือจำนวนมากมายถึงกับรวมกำลังกันไล่ล่าข้า นับว่าเป็นเกียรติจริงๆ!  ต่อให้ข้าโบรดีต้องตายไปก็คุ้มค่า”

คนผู้นี้คือโบรดี  คนที่รายล้อมอยู่หลายชั้นเขาไม่หนีแต่กลับเผยตัวเองแทน

“วูบบ!”  ขณะที่โบรดีพูดมีร่างสีเขียวพุ่งเข้าหาเขาเห็นได้ชัดว่าต้องการฉวยโอกาสโจมตี

“ฮึ่ม!”  เสียงแค่นเย็นชาดังขึ้น

“ครืน...” เงาดาบเพลิงสีแดงลอยลงมาจากท้องฟ้าฟันมิติแตกกระจายและฟันใส่ร่างสีเขียวนั้นทันที ตาของบุรุษชุดเขียวทอประกายวูบ และเขาพยายามต้านพลังโจมตีที่น่ากลัวนี้  แต่เขายังถูกกระแทกกระเด็นถอยหลังอยู่ดี

ทันใดนั้นคนอื่นที่วู่วามทุกคนพากันยับยั้งหมดไม่กล้าลงมือโจมตี

ขณะนั้นเอง..

โบรดีที่สยายผมยืนลอยตัวกับที่ในอากาศเหนือป่าเขา  รายล้อมไปด้วยสุดยอดฝีมือกลุ่มใหญ่ อย่างไรก็ตามโบรดีดูเหมือนไม่รู้ว่าเขามาถึงปลายทางแล้ว  เขายิ้มให้ขณะที่มองดูยอดฝีมือรายรอบ  จากนั้นพูดเสียงดัง  “ทุกท่าน, บอกข้าที ที่นี่มีคนมากมาย  จริงๆ แล้วข้าควรจะให้เพชรกับใครดี?”

อสูรเจ็ดดาวและอสูรหกดาวหลายคนมองหน้ากันเองไม่ส่งเสียงแต่อย่างใด

“นั่นคือคำถามที่ง่ายที่สุดเลยทีเดียว”  เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น  “แค่มอบให้พี่ใหญ่ข้าโดยตรง”

แสงรัศมีทรงกลมสีเหลืองใหญ่ปรากฏขึ้นในกลางอากาศรัศมีสีเหลืองหายไปเผยให้เห็นคนเจ็ดคน เป็นเชกวินและบริวารของเขาสองคน พร้อมกับลินลี่ย์บีบีและชาวเผ่าสองคนที่พวกเขานำมาด้วย

“ความเร็วเหลือเชื่ออะไรอย่างนี้”  บริวารของเชกวินตกใจ

“ท่านเชกวิน” เมื่อเห็นเชกวิน อสูรหกดาวและเจ็ดดาวหลายคนร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ  พวกเขาตะลึงกันหมด  ที่สำคัญเมื่อเทียบกับลินลี่ย์  เชกวินมีชื่อเสียงมายาวนานแล้ว  ตลอดเวลาหลายปีนับไม่ถ้วน  แม้แต่ในบรรดาผู้บัญชาการ เขาเป็นยอดฝีมือแทบจะอยู่ในระดับสุดยอดอยู่แล้ว  ข้อมูลของเชกวินเป็นที่รับรู้โดยทั่วไปมานานแล้ว

แต่ลินลี่ย์เพิ่งเข้าร่วมสงครามมหาพิภพครั้งเดียวเมื่อเร็วๆนี้ ข่าวเกี่ยวกับเขายังไม่แพร่กระจายไปอย่างแท้จริง

แม้ว่าจะมีกลุ่มอสูรหกดาวและอสูรเจ็ดดาวอยู่ที่นี่  ขณะที่เชกวินมีตัวคนเดียวแท้จริงแล้วเชกวินก็สามารถสู้กับพวกเขาได้ทั้งหมด เพราะเขามีสมบัติมหาเทพป้องกันทั้งร่างหยาบและวิญญาณ

“ดูแล้วเราไม่มีหวังเลย”  คนแคระเคราดกพูดแค่นเสียง

“ไม่มีหวังแม้แต่น้อย”  เสียงบุรุษหนุ่มผมขาวชำเลืองมองดูเชกวินแต่ไกลด้วยเช่นกัน

เชกวินสามารถสู้กับทุกคนที่นี่ได้ แม้ว่าพวกเขาทุกคนสู้เพื่อแย่งชิงเพชรกระจับแดง  เชกวินสามารถชิงมันเอาไปได้  นอกจากนี้อสูรหกดาวและอสูรเจ็ดดาวไม่ใช่โง่ ทุกคนรู้ว่าถ้าให้เทียบคุณค่าระหว่างชีวิตพวกเขากับคุณค่าของสมบัติ  ชีวิตของพวกเขายังสำคัญมากกว่า!

“ท่าน...ท่านคือลอร์ดลินลี่ย์?”  ทันใดนั้น..มีเสียงดังขึ้น

ลินลี่ย์หันไปมองเพียงแต่เห็นอสูรหกดาวจ้องมองมาทางลินลี่ย์ด้วยความประหลาดใจ

“อะไรกัน เจ้ารู้จักพี่ใหญ่ข้าด้วยหรือ?”  บีบีหลิ่วตาให้อสูรหกดาวผู้นี้

“อา..ลอร์ดลินลี่ย์  ข้าน้อยเคยเข้าร่วมสงครามมหาพิภพก่อนนั้น  ข้าโชคดีพอได้เห็นลอร์ดลินลี่ย์สู้กับลอร์ดแม็กนัส  คาดไม่ถึงเลยว่าท่านก็มาด้วย!”  อสูรหกดาวผู้นี้ตื่นเต้นมากจากนั้นเขามองดูคนรอบๆ และพูดเสียงดัง  “ทุกคนเมื่อลอร์ดลินลี่ย์มาแล้ว  ไม่มีประโยชน์จะสู้อีกต่อไป  เพชรกระจับแดงคงจะตกอยู่ในมือของลอร์ดลินลี่ย์”

“เขาคือลอร์ดลินลี่ย์หรือ?”

ในบรรดาคนร้อยเปอร์เซ็นต์มีอีกเพียงสองสามคนที่รู้ว่าลินลี่ย์เป็นใคร เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าลินลี่ย์มีลักษณะยังไงหรือมีรัศมีกลิ่นอายเช่นไร  ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้จักเขาในทันที

เชกวินยิ้มทันที  “ทุกคน,คนที่อยู่ข้างข้าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์และเป็นเทพพารากอน ลอร์ดลินลี่ย์  ทุกคน! พวกเจ้าต้องการสู้แย่งชิงเพชรกระจับแดงไหม?”  เมื่อได้ยินคำเหล่านี้  อสูรหกดาวและอสูรเจ็ดดาวตกใจและเริ่มทบทวนคำนี้

“เทพพารากอน?”

นั่นเป็นบุคคลไร้เทียมทานที่สามารถสังหารยอดฝีมือระดับผู้บัญชาการได้ง่ายราวกับตัดหญ้า  ถ้าเขาต้องการเพชรกระจับแดง  ใครจะชิงเอาไปจากเขาได้?

ลินลี่ย์อดชำเลืองมองเชกวินไม่ได้  เชกวินกำลังพูดแทนเขางั้นหรือ?

“ท่านเชกวิน?” โบรดีเมื่อได้ยินเสียงเรียกด้วยความประหลาดใจนี้เขาเริ่มเข้าใจว่าเชกวินคงเป็นยอดฝีมือระดับสูง แต่ตอนนี้ดูเหมือนข้างตัวเชกวินจะเป็นพารากอนในตำนาน  “ลินลี่ย์?” โบรดีมองลินลี่ย์อย่างพินิจพิจารณา

“โบรดี!  ส่งมอบเพชรกระจับแดงให้ลอร์ดลินลี่ย์เถอะ  ใต้เท้าอาจไว้ชีวิตเจ้า  ถ้าเจ้าไม่ส่งมอบ..”  ทันใดนั้น อสูรเจ็ดดาวที่อยู่ด้านบนเขาแค่นเสียงทันที

“หุบปาก!”  โบรดีเงยหน้าตวาดด้วยความโมโห

“เจ้า..” อสูรเจ็ดดาวโกรธจัด

“ฮึ่ม.. ข้าไม่ให้ ต่อให้เจ้าเป็นอสูรเจ็ดดาว,เจ้าแคว้น, ทูตมหาเทพ..และต่อให้เจ้าเป็นเทพพารากอน แล้วไงเล่า?”  โบรดีเงยหน้าจ้องมองไปรอบตัวจากนั้นจงใจจ้องมองลินลี่ย์  “ข้าขอบอกเจ้าไว้ก่อนเพชรกระจับแดงอยู่ในแหวนมิติเก็บของ!  ถ้าเจ้าต้องการแย่งชิง  อย่างนั้นข้าจะทำลายมันซะ!”

แหวนมิติเก็บของอยู่ในระหว่างนิ้วของโบรดี

ถ้าเขาใช้กำลังบังคับมันจะแตกอย่างแน่นอน

ลินลี่ย์รู้สึกกระวนกระวายใจ “ถ้าโบรดีบ้าดีเดือดและทำลายแหวนมิติเก็บของ  แม้ว่าเพชรกระจับแดงที่อยู่ภายในจะไม่ถูกทำลาย  แต่มันจะติดอยู่ภายในมิติปั่นป่วน  แล้วข้าจะไปหาพบได้ยังไง?”

“โบรดี, อย่าโง่ไปเลย  ถ้าเจ้าทำลายมัน เจ้าจะต้องตาย”  เชกวินตะคอกเย็นชา

“เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าทำหรือ?”  โบรดีจ้องเชกวินกลับ

“หุบปากเจ้าซะ” ลินลี่ย์ชำเลืองมองเชกวินเย็นชาและทั้งหมดที่เชกวินทำได้คือหัวเราะอย่างเก้อเขิน จากนั้นก้าวถอยไป  ในใจของเขาคิดว่าเขารู้สึกสุดฝืนลินลี่ย์กลับเข้าใจ “เชกวินไม่สามารถได้รับเองได้ ดังนั้นบางทีเขาต้องการให้โบรดีทำลายแหวนเพื่อที่ว่าข้าจะไม่มีโอกาสรับเช่นกัน”

“พวกเจ้าทั้งหมด..ฟัง”

โบรดีหัวเราะเยาะ ทันใดนั้นเขารู้สึกเหมือนกับว่าสิ่งที่เขาทำนั้นถูกแล้วขู่และสั่งอสูรหกดาวและเจ็ดดาว และพารากอนได้เป็นเรื่องที่น่าประทับใจ  พารากอน..ผู้สง่าสูงส่งก็คือพวกเขา  แต่วันนี้เขาโบรดีสามารถวางท่าต่อหน้าเทพพารากอนได้

“เจ้าอย่ามายั่วโมโหต่อหน้าข้าเป็นดีที่สุด  ถ้าเจ้าทำเช่นนั้น ข้าจะทำลายแหวนเก็บสมบัติและพวกเจ้าจะไม่มีใครได้รับแหวนไป” โบรดีแค่นเสียง

อสูรเจ็ดดาวและหกดาวไม่กล้าส่งเสียง พวกเขากลัวว่าจะยั่วโมโหโบรดีจนทำลายแหวนและลินลี่ย์โกรธที่สูญเสียโอกาสได้รับเพชรกระจับแดงและระบายความโกรธลงกับพวกเขา นั่นจะน่ากลัว

ลินลี่ย์มองดูโบรดีจากนั้นหัวเราะ  “โบรดี, พูดมาได้เลยเจ้าต้องการแลกเปลี่ยนเพชรกระจับแดงกับอะไร?”

“พารากอนสมกับเป็นพารากอนจริงๆ  ท่านยังมีความตรงไปตรงมา”

โบรดียิ้ม  “ง่ายๆ ประการแรก ท่านต้องรับรองว่าข้าจะรอดชีวิต และว่าข้าจะมีชีวิตรอดผ่านประตูเทเลพอร์ตและออกไปจากแดนนรกได้!  ประการที่สองข้าต้องการเงินหมื่นล้านศิลาดำ ข้าเชื่อว่าจำนวนเพียงเท่านี้ไม่ถือว่ามากสำหรับพารากอนอย่างท่าน  ประการที่สาม ข้าต้องการพลังมหาเทพจำนวนหนึ่ง  ข้าไม่ต้องการมากขอสักยี่สิบสามสิบหยด  ข้าต้องการรอดชีวิตอยู่เช่นกัน  ถ้าท่านเห็นด้วยกับเงื่อนไขสามข้อของข้า  ข้าจะให้เพชรกระจับแดงกับท่าน!”  โบรดีพูดในอึดใจเดียว  นี่คือราคาที่สูงมาก!

“โหว...”

มีเสียงสูดหายใจลึกจากทุกที่ทันที

ให้โบรดีจากไปอย่างปลอดภัยไม่เป็นปัญหา  แต่อีกสองเงื่อนไขนั้นมากเกินไป

หมื่นล้านศิลาดำ?  โดยทั่วไป ทรัพย์สินรวมทั้งหมดของอสูรเจ็ดดาวก็แค่ล้านล้านศิลาดำ ขณะที่พลังมหาเทพอสูรเจ็ดดาวธรรมดาปรารถนามากฝันว่าจะได้มาสักหยด    แต่โบรดีนี้บอกว่าเขาไม่ต้องการมากแค่เพียงไม่กี่สิบหยด!  โลภเกินไป!

“ก็ได้ ข้าตกลง”  ลินลี่ย์และพยักหน้าและสีหน้าเขาไม่เปลี่ยนเลย

โบรดีตะลึง

เขาเรียกร้องมากๆเพื่อเป้าหมายว่าเผื่อลินลี่ย์จะต่อรองกับเขา...แต่ลินลี่ย์กลับตกลงอย่างตรงไปตรงมา

“พารากอนมั่งคั่งขนาดนี้เชียวหรือ?”  โบรดีรำพึงกับตนเอง