เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 20-25 ผลกระทบฉับพลัน

ตอนที่ 20-25 ผลกระทบฉับพลัน

ตอนที่ 20-25 ผลกระทบฉับพลัน


แสงสลัวของพระอาทิตย์สีเลือดเหมือนจะปกคลุมไปทั้งเผ่าล็อตเต้ราวกับปูด้วยผ้าสีเลือด

เผ่าล็อตเต้ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ!

การสู้กับโบรดีทำให้นักรบระดับเทพแท้เกือบหนึ่งในสิบของเผ่าพินาศเสียหายหนึ่งในสิบก็เป็นเทพแท้หลายร้อยคน โชคดีนี่เป็นแดนนรก และทุกคนเคยชินกับการเข่นฆ่าและตกตายอยู่แล้ว  ดังนั้นเผ่าล็อตเตกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็วและอดีตยอดฝีมืออันดับสองของเผ่าโบลินหัวหน้าฝ่ายคุ้มครองกลายเป็นหัวหน้าเผ่าคนใหม่

“ข้าไม่เข้าใจ เจ้าเด็กโบรดีกลายเป็นผู้ทรงพลังมากมายได้อย่างไร?  ครั้งล่าสุดเมื่อเขาหนีออกจากเผ่า  เขายังเป็นแค่เทพแท้  แม้ว่าข้าจะสามารถฆ่าเขาได้ง่ายก็ตาม! แต่พลังของเขาก็ยังธรรมดาทั่วไปมาก แต่หลังจากผ่านไปเป็นเวลาสั้นๆ สิบปี แค่เวลาสิบปี!  นึกไม่ถึงเลยเขามีพลังเพิ่มขึ้นได้อย่างไร?  ก่อนจะเริ่มสงคราม หัวหน้าเองก็บอกว่าโบรดีไม่มีอะไรมากไปกว่าเทพชั้นสูงที่หลอมรวมประกายเทพ  แต่หัวหน้าเผ่าเป็นอสูรหกดาวก็ยังตายเพราะเขา!”

การพูดคุยทุกแง่มุมเกิดขึ้นในเผ่า

“พี่น้องของเราบางส่วนที่ตายไปนั้นบางคนมีร่างแยกรอดอยู่ พวกเขาทุกคนพูดว่าร่างของโบรดีแฝงไปด้วยพลังที่สามารถดูดกลืนวิญญาณได้!”

“ข้าเห็นเช่นกัน  เป็นรัศมีแสงสีเขียวที่ฆ่าหัวหน้า!  ข้าใช้ผลึกบันทึกเอาไว้ด้วย”

“เฮ้.. ให้ข้าบอกอะไรบางอย่าง  ข้าค่อนข้างสนิทกับโบรดี  และข้าสามารถพบได้ว่าสำนึกเทพแห่งพลังแสงสีเขียวนั่นคือเพชรแดงรูปกระจับที่เขาถือในมือ เท่าที่ข้าเห็นเหตุผลที่โบรดีแข็งแกร่งมากขึ้นต้องเป็นเพราะเพชรที่ไม่ธรรมดานั้น  มันเปล่งแสงสีเขียวได้!”

โบรดีพาภรรยาของเขาบินหนีไปนานแล้ว นี่คือเหตุผลที่ชาวเผ่าเหล่านี้กล้าพูดถึงเรื่องนี้

“ข้าได้ยินมาว่าบุรุษผมสีน้ำตาลชื่อบาริมันต้องการจะซื้อผลึกบันทึกการสังหารนักรบชาวเผ่าของโบรดีก่อนหน้านั้นใช่ไหม?”  เด็กหนุ่มผมขาวร่างผอมถามขึ้น

“ใช่แล้ว เมื่อวานนี้ ท่านบาริมันกลับทันทีเมื่อซื้อบันทึกครั้งก่อนได้  เขายินดีจ่ายให้ล้านศิลาดำในแต่ละบันทึก เขาเป็นยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงซึ่งคบกับหัวหน้าอล็อตด้วยความจริงใจ  เขาเป็นคนใจกว้างจริงๆ  ใช่แล้ว บอกข้าหน่อยได้ไหม ทำไมเจ้าถึงคิดว่าท่านบาริมันถึงไล่ซื้อผลึกบันทึกจากเรา?”

“ฮึ่ม” เด็กหนุ่มผอมสูงผมขาวหัวเราะเบาๆ “ไม่บอกไม่ได้หรอก เขาต้องการสะสมผลึกบันทึก ยิ่งรายละเอียดมากก็ยิ่งดี  ขณะที่เขาถือเพชรที่ไม่ธรรมดานั้นเขาสามารถฆ่าอสูรหกดาวได้ ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีสมบัติน่ากลัวขนาดนั้น  เพชรนั้นคือสมบัติที่เหลือเชื่อ  สำหรับโบรดีมีพลังดังกล่าวไว้ใช้ ถ้าเป็นอสูรเจ็ดดาวหรือเจ้าแคว้นที่มีสมบัติ  นั่นจะเป็นไปได้ยังไง?  เท่าที่ข้าเห็นท่านบาริมันต้องการอาศัยข้อมูลสร้างรายได้มหาศาล”

มีคนโง่ไม่กี่คนสามารถกลายเป็นเทพได้  การคาดเดาของคนในเผ่านั้นถูกต้อง อสูรหกดาวบาริมันอาจถือได้ว่าเป็นยอดฝีมือในแดนนรก  เขารู้เรื่องภารกิจจอมเทพ และเขาเข้าใจว่า...เพชรสีแดงนี้อาจเป็นเครื่องรางจอมเทพในตำนาน เพชรกระจับแดง!

เครื่องรางจอมเทพ!  นี่เป็นสมบัติแบบไหนกัน!

แต่บาริมันยังคงรู้ว่าภารกิจจอมเทพเป็นเรื่องจริงหรือเท็จก็ยากจะกล่าว  ดังนั้นบาริมันจึงรวบรวมรายละเอียดข้อมูลให้มากเท่าที่เขาทำได้มีผลึกบันทึกหลายสิบชิ้น จากนั้นเสนอขายให้ปราสาทอสูรในราคาสูงลิ่ว!  นอกจากนี้เขายังกล้ารับประกันว่าเพชรกระจับแดงที่เขาบาริมันเห็น มีค่าพอๆกับสมบัติมหาเทพ  แม้ว่าจะไม่ใช่เครื่องรางมหาเทพเช่นกัน

ราคาเล่า...

หนึ่งล้านล้านศิลาดำ!

ราคานี้สำหรับปราสาทอสูรไม่คู่ควรต่อการพูดถึง  แต่อสูรเจ็ดดาวผู้มั่งคั่งอาจจะมีทรัพย์ราวๆล้านล้านศิลาดำเท่านั้น และนอกจากนี้ยังไม่มีความชัดเจนว่าภารกิจจอมเทพจะมีจริงหรือไม่  ถ้าเขาตั้งราคาไว้สูงเกินไป  ปราสาทอสูรอาจส่งคนของตัวเองไปตรวจสอบอย่างอิสระ

ทำข้อตกลงเอง!

ปราสาทอสูรใช้ล้านล้านศิลาดำซื้อรายงานข่าวสารนี้

สมาชิกหน่วยงานของปราสาทอสูรได้ตรวจสอบรายงานแล้วและจากนั้นเชื่อมั่นว่าเพชรกระจับแดงซึ่งเปล่งแสงสีเขียวเป็นสมบัติที่ไม่เหมือนใครแน่นอน ปราสาทอสูรทั้งหมดของแดนนรกได้รับสำเนารายงานนี้

ทวีปเรดบุดชั้นสามของปราสาทอสูรประจำเมือง

“ท่านต้องการรายงานข่าวกรองชนิดไหน?”

พนักงานหลังเคาน์เตอร์พูดอย่างใจเย็น

“ข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจจอมเทพ  สิบล้านศิลาดำใช่ไหม?”  บุรุษหนุ่มเผ่าไซคลอป (เผ่าตาเดียว)พูดเย็นชาขณะที่ส่งเงินสิบล้านศิลาดำและตราอสูรของเขา

เจ้าหน้าที่ข่าวกรองด้านหลังเคาน์เตอร์ตรวจสอบตราอสูร  ทัศนะมุมมองของเขานอบน้อมมากขึ้นทันที  และเขานำเอกสารและผลึกบันทึกออกมาทันที

หลังจากมองดูผลึกบันทึกและเอกสารแล้ว บุรุษหนุ่มเผ่าไซคลอปผมขาวหันหลังเตรียมจะจากไป  แต่พนักงานเรียกทันที  “ท่านซิก,ปราสาทอสูรของเราเพิ่งได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเครื่องรางจอมเทพ เพชรกระจับแดงข้อมูลนี้เป็นข้อมูลแท้จริง เพชรตามที่รายงานมานั้น ต่อให้ไม่ใช่เครื่องรางจอมเทพแต่ก็เป็นสมบัติพลังวิญญาณที่เทียบได้กับสมบัติมหาเทพแน่นอน”

“เหรอ?” บุรุษหนุ่มเผ่าไซคลอปผมขาวหันหน้ามาทันที “เครื่องรางจอมเทพอีกชิ้นหนึ่งหรือสมบัติที่เทียบได้กับสมบัติมหาเทพน่ะหรือ?”

“ใช่แล้ว” สมาชิกพูดพลางและพยักหน้าด้วยความมั่นใจ “นี่เป็นความจริงแน่นอน”

“ข่าวนี้ราคาเท่าใด?”  บุรุษหนุ่มเผ่าไซคลอปพูดอย่างเย็นชา

“สำหรับยอดฝีมืออย่างท่านซิกราคาไม่สูงมากแค่เก้าหมื่นล้านศิลาดำ!”  พนักงานข่าวกรองพูดพร้อมกับยิ้ม

ราคานี้...ทำให้บุรุษหนุ่มผมขาวเผ่าไซคลอปขมวดคิ้วเช่นกัน

ปราสาทอสูรฉลาดมากในการตั้งราคาเก้าหมื่นล้านศิลาดำหมายความว่าราคาอยู่ในระดับหลายหมื่นล้าน  ถ้าตั้งราคาเป็นแสนล้าน นั่นก็คงเป็นระดับที่แตกต่างและทำให้คนที่ต่างระดับรู้สึกได้ รายงานที่พวกเขาซื้อมาราคาล้านล้านต้องขายออกไปที่ราคาเก้าหมื่นล้านสักสิบเอ็ดหรือสิบสองครั้งเพื่อคืนต้นทุนของพวกเขา

“ก็ได้”บุรุษหนุ่มผมขาวเผ่าไซคลอปโบกมือและถอดแหวนมิติเก็บของออกมา  จากนั้นโยนให้ “มีเก้าหมื่นล้านศิลาดำอยู่ในนี้”

“ท่านซิก!โปรดรอสักครู่ รายงานข้อมูลสำคัญเช่นนี้ท่านผู้ปกครองปราสาทดูแลด้วยตนเอง  ข้าจะไปขอให้เขาดำเนินการ โปรดรอสักครู่”  พนักงานแสดงความสุภาพมาก  ซิกเป็นอสูรเจ็ดดาว

โดยทั่วไปหน่วยข่าวกรองจะแนะนำข้อมูลประเภทนี้ให้กับคนที่มีระดับอสูรหกดาวหรืออสูรเจ็ดดาว คนที่อ่อนแอเกินไปจะไม่มีเงินซื้อข้อมูลในระดับนี้

ครู่ต่อมาบุรุษหนุ่มผมขาวเผ่าไซคลอปได้รับรายงานลับ

เขาพลิกดูเนื้อความข้อมูลและดูผลึกบันทึกหลายสิบลูก

“บางอย่างที่ทำให้เทพชั้นสูงผู้หลอมรวมกับประกายเทพเอาชนะอสูรหกดาวได้?”  บุรุษหนุ่มผมขาวเผ่าไซคลอปตกใจเขาไม่ลงเลใจแม้แต่น้อย บินออกจากปราสาทอสูรไปด้วยความเร็วสูงทันที

ขณะที่อสูรเจ็ดดาวบุรุษหนุ่มผมขาวเผ่าไซคลอปเร่งความเร็วมุ่งสู่ทวีปมูจาในระดับสูงสุด!

ปราสาทอสูรเผยแพร่ข่าวไปทั่วแดนนรก  แดนนรกมียอดฝีมือมากมาย  และมีไม่กี่คนที่สามารถซื้อข้อมูลนี้ได้  หลายคนเมื่อเห็นเนื้อหารายละเอียดในรายงานนี้  ก็เริ่มเดินทางสู่ทวีปมูจา  น่าเสียดาย... แดนนรกกว้างใหญ่ไพศาลมาก!

ต้องใช้เวลานานสำหรับผู้คนในการเดินทางจากทวีปอื่นๆไปทวีปมูจา

แต่โชคดียอดฝีมือยังคงเดินทางกันได้เร็ว

เมืองเกรซซีลทวีปเจดโฟลท

คณะของลินลี่ย์เดินเที่ยวอยู่ในเมืองอย่างสบายๆ  ที่สำคัญพวกเขามาถึงชั้นที่สามของปราสาทอสูรท้องถิ่น และลินลี่ย์ซื้อข้อมูลเกี่ยวกับเครื่องรางจอมเทพอีกครั้ง

ลินลี่ย์พลิกดูรายงานข่าวกรอง  จากนั้นก็เดินออกมา

“ลอร์ดลินลี่ย์, ข้ามีชุดข้อมูลอีกราคาหนึ่งเกี่ยวกับข้อมูลเพชรกระจับแดงเป็นพิเศษ”  เจ้าหน้าที่ข่าวกรองรีบบอก หลังจากตรวจสอบตราอสูรของลินลี่ย์แล้ว  เขารู้ว่าลินลี่ย์เป็นอสูรเจ็ดดาว

“โอว, ราคาข้อมูลเล่า?  เกี่ยวกับเพชรกระจับแดง?ทำไมพวกเจ้าถึงแยกมันออกจากรายงานอื่นเล่า?” ลินลี่ย์หัวเราะขณะมองดูเจ้าหน้าที่ข้อมูลข่าวสาร

“พี่ใหญ่ ปราสาทอสูรรู้จักวิธีหาเงินจริงๆ” บีบีถอนหายใจ

“คนทำธุรกิจล้วนร้ายกาจทั้งนั้น  เจ้าก็รู้” เยลหัวเราะเช่นกัน เยลเคยเป็นผู้จัดการของหอการค้าดอว์สัน เขารู้เรื่องทำธุรกิจดี

เจ้าหน้าที่ข่าวกรองหัวเราะเก้อเขิน  “ลอร์ดลินลี่ย์  คนธรรมดาไม่มีคุณสมบัติได้เห็นรายงานนี้  และราคาที่จ่ายก็สูงจนน่าตกใจเช่นกัน  เราไม่สามารถทำการค้าขาดทุนได้ ท่านก็รู้ ปราสาทอสูรของเราตรวจสอบข้อมูลรายงานนี้แล้ว  และเรารับรองได้ว่าเพชรกระจับแดงนี้  ต่อให้ไม่ใช่เครื่องรางจอมเทพ แต่ก็เป็นสิ่งที่เทียบได้กับสมบัติมหาเทพ”

“เหรอ?” ลินลี่ย์ตาเป็นประกาย

“ลอร์ดลินลี่ย์ ท่านยินดีจะซื้อไหม?  ราคาไม่แพงแค่เก้าหมื่นล้านศิลาดำ” เจ้าหน้าที่ข่าวรีบบอก

เก้าหมื่นล้านศิลาดำสำหรับลินลี่ย์ในปัจจุบันนี้ ถือว่าไม่มีอะไร

ต้องเข้าใจก่อนว่าแม้แต่ตระกูลเก่าแก่ของซาโลมอนและนีซก็มีเงินหลายแสนล้านแล้ว  และราคาของหยดพลังมหาเทพหยดเดียวก็มีราคาเกินแสนล้านศิลาดำ

นอกจากนี้แม้ว่าตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์เคยแพร่กระจายอยู่ตามพิภพใหญ่ๆและถอนกำลังมาจากพิภพเหล่านั้น แต่ความมั่งคั่งที่พวกเขาได้รับในช่วงเวลานับปีไม่ถ้วนนั้นไม่ได้ลดลง  สมบัติของพวกเขามีมากมายอย่างน่าประหลาด  ในฐานะยอดฝีมืออันดับหนึ่งของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ในปัจจุบันพวกเขาไม่ตระหนี่ต่อลินลี่ย์แต่อย่างใด พวกเขามอบแหวนมิติที่เต็มไปด้วยสมบัติให้ลินลี่ย์นั่นจะมากมายเพียงไหน แม้แต่ลินลี่ย์ก็ยังไม่กล้าคำนวณ

สำหรับลินลี่ย์ในตอนนี้สมบัติไม่มีความหมายอีกต่อไป

“ตกลง ข้าจะซื้อรายงานข้อมูลนี้” ลินลี่ย์พยักหน้า

“ลอร์ดลินลี่ย์, โปรดรอสักครู่  ข้าจะรีบไปรายงานเจ้าปราสาทประจำสาขา”  เจ้าหน้าที่ข่าวกรองดีใจและรีบไปรายงานทันที

คณะของลินลี่ย์รออยู่ครู่เดียว  และขณะที่พวกเขารอบีบีพูดทางใจกับลินลี่ย์  “พี่ใหญ่!ราคาที่ปราสาทอสูรเรียกนั้นสูงมาก และพวกเขาปกปิดรายงานไว้เป็นความลับอย่างนั้นท่านคิดว่าเพชรกระจับแดงที่พวกเขาพบอาจเป็นเครื่องรางจอมเทพหรือเปล่า?”  บีบีรู้ว่าลินลี่ย์มีเครื่องรางจอมเทพอยู่สองชิ้นแล้ว

“เป็นไปได้” ลินลี่ย์พยักหน้า

แม้ว่ามองอย่างผิวเผิน  เขามองดูสงบ แต่ในใจของเขา ลินลี่ย์ไม่สามารถระงับความตื่นเต้นและคาดหวังได้เลย!

“ข้ามีเครื่องรางสองชิ้นแล้วและยังขาดเพียงอย่างเดียว เมื่อเครื่องรางทั้งสามมาอยู่ด้วยกัน ข้าจะส่งคืนให้กับจอมเทพแห่งชีวิตและขอพรได้อย่างหนึ่ง” ลินลี่ย์รู้ว่าเขาสามารถขอพรเป็นสมบัติจอมเทพได้  และคำของของเขาจะได้รับสนองทันที  แต่ลินลี่ย์ไม่ต้องการ  เขาแค่ต้องการให้ปู่เดลินกลับมาอยู่ต่อหน้าเขาอีกครั้ง!

เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง

มีหลายคนเดินเข้ามาหาทันทีผู้นำเป็นบุรุษรูปหล่อสวมชุดดำ เขารีบสาวเท้ายาวเข้ามาหาและคำนับเมื่อเห็นลินลี่ย์  “คารวะท่านลินลี่ย์!”

“ท่านข้าหลวง...”  บริวารของเขา รวมทั้งเจ้าหน้าที่ข่าวกรองอื่นตะลึงกันทุกคน

ระดับพลังของเจ้าครองปราสาทอสูรไม่ใช่ระดับเดียวกันก็จริง แต่โดยทั่วไปอย่างน้อยพวกเขาเป็นอสูรหกดาวหรือระดับเจ็ดดาว

“ข้าได้ยินว่าท่านต้องการดูรายงานนี้  ท่านลินลี่ย์, เอ่อ..ลอร์ดลินลี่ย์เชิญตามสะดวก  สำหรับค่าธรรมเนียม?  ไม่จำเป็นต้องพูดถึง”  บุรุษหนุ่มชุดดำประพฤติตัวนอบน้อมยิ่งนัก พวกสมาชิกทั่วไปของปราสาทอสูรเมื่อตรวจสอบตราอสูรจะทราบเพียงว่าลินลี่ย์เป็นอสูรเจ็ดดาว อย่างไรก็ตามเจ้าปราสาทอสูรทุกคนรู้จักชื่อเสียงของลินลี่ย์ดี

จะมีเจ้าปราสาทอสูรคนไหนกล้าเรียกราคาเก้าหมื่นล้านศิลาดำจากยอดฝีมือระดับเทพพารากอน?

“อย่างนั้นก็ขอขอบคุณท่าน” ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเยือกเย็นขณะรับรายงานข่าวกรอง  เขาเข้าใจว่าตั้งแต่พวกเขายืนยันจะให้เขาดูได้ฟรี  ถ้าเขายังยืนยันจะจ่ายค่าธรรมเนียมก็จะทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัด

“นี่คือผลึกบันทึกและรายงานข่าวลับโดยตรง” เจ้าปราสาทอสูรเมื่อเห็นว่าผลึกยังไม่ได้วางลง เขาอดตื่นเต้นไม่ได้ขณะเอาผลึกวางเรียงกันทีละลูก

ลินลี่ย์อ่านรายงานข่าวกรองอย่างระมัดระวัง  จากนั้นมองดูผลึกบันทึก

หลังจากทำความเข้าใจลึกซึ้งมากขึ้น...ลินลี่ย์เริ่มใจสั่นสะท้าน!

“เก้าในสิบที่พูดกันในนี้เป็นความจริง!  นอกจากนี้ขนาดก็ลงตัวพอดี”  ลินลี่ย์ตื่นเต้นไม่มีใดเปรียบ เพราะข้อมูลที่เขาเพิ่งเห็นจากบาริมันและเผ่าล็อตเต้มาจากคนไม่กี่คนที่ใช้สำนึกเทพตรวจสอบเพชรกระจับแดง  คนพวกนี้รู้ว่าเพชรมีความใหญ่ขนาดไหนดังนั้นพวกเขาจึงอธิบายได้เป็นเรื่องธรรมดา “ขนาดเข้ากันได้กับเบ้าพอดี และพลังของมัน..”

เมื่อลินลี่ย์คิดเกี่ยวเรื่องที่เขาจะได้รับเครื่องรางชิ้นที่สามและทำภารกิจให้สำเร็จได้  เขารู้สึกตื่นเต้นไม่มีใดเปรียบ

“แย่แล้ว” ลินลี่ย์ใจสั่นสะท้าน “ถ้าข้าได้รับเครื่องรางจอมเทพทั้งสามชิ้นและจอมเทพปรากฏตัวมหาเทพจะต้องรู้ความจริงแน่นอน บางทีด้วยความโกรธของพวกเขา พวกเขาอาจมาจัดการกับข้าก็ได้!”  ลินลี่ย์เริ่มกังวล

“บีบี” ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพ

“พี่ใหญ่, มีอะไร?”  บีบีตกใจ

“รีบพาทุกคนออกไปจากทวีปเจดโฟลทโดยใช้วงเวทเทเลพอร์ต  กลับไปทวีปยูลานเดี๋ยวนี้  หลังจากนั้นขอให้ลอร์ดเบรุตช่วยและจัดการพาครอบครัวและสหายของเราที่อยู่ในเทือกเขาสกายไรท์กลับไปทวีปยูลานทันที”  ลินลี่ย์สั่งอย่างจริงจัง

“พี่ใหญ่, ท่านเป็นอะไร..?”  บีบีตกใจ

“ข้าเพียงแต่เตรียมการทั้งหมดที่เป็นไปได้  เนื่องจากสถานะที่มหาเทพมี พวกเขาอาจไม่ถึงอับอายและระบายความโกรธของพวกเขากับครอบครัวและสหายของข้า  แต่ข้าไม่ยินดีจะเสี่ยงเช่นนั้น  ดังนั้น ดีที่สุดให้เตรียมแผนไว้แต่เนิ่นๆ”  ลินลี่ย์ตัดสินใจแน่วแน่  “หลังจากช่วยปู่เดลินได้  ข้าจะกลับทวีปยูลานทันที!  อย่างแย่ที่สุด ในอนาคตข้าก็แค่อยู่แต่ในทวีปยูลานไม่ไปพิภพชั้นสูงหรือโลกธาตุศักดิ์สิทธิ์อีกเลย”

จบบทที่ ตอนที่ 20-25 ผลกระทบฉับพลัน

คัดลอกลิงก์แล้ว