บทที่ 480: เธอกำลังทำอะไร? (ฟรี)

การจากไปของนิวต์ สคาแมนเดอร์เป็นสิ่งที่คาดหวัง เขาเป็นแค่ศาสตราจารย์ทดแทน ที่ดัมเบิลดอร์นำมาเพื่อทดแทนแฮกริดที่ยุ่งกับคดีความ เมื่อคดีของแฮกริดจบ นิวต์ควรจะจากไป เป็นแฮกริดที่ขอให้เขาอยู่ต่ออีกครึ่งเทอม จึงเป็นเหตุให้เขาสอนต่อ

ช่วงเวลานั้น แฮกริดเรียนรู้มากมายจากนิวต์ ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้นสำหรับการสอนในปีการศึกษาหน้า เขาจะไม่พานักเรียนไปพบสัตว์อันตรายอย่างฮิปโปกริฟในวันแรกของชั้นเรียนแน่นอน

อย่างไรก็ตาม การจากไปของศาสตราจารย์ลูปินผิดปกติมาก เขาสอนได้ดีมากในเทอมนี้ ทำไมถึงลาออกทันที?

แฮร์รี่ยัดถุงให้รอน "ฉันต้องไปออฟฟิศของศาสตราจารย์ลูปิน!"

"แต่ถ้าศาสตราจารย์ลูปินลาออกแล้ว เราก็ทำอะไรไม่ได้!" รอนดิ้นรนกับถุงสี่ใบ พยายามหยุดแฮร์รี่ แต่แฮร์รี่เพิกเฉยและวิ่งเร็วๆ สู่ปราสาทโดยไม่หันกลับมา

"ฉันไม่สนใจ ฉันต้องเจอเขาก่อนที่จะไป เจอกันที่หอพัก!"

แฮร์รี่วิ่งไปที่ออฟฟิศของศาสตราจารย์ลูปิน ประตูออฟฟิศปิดแต่ไม่ล็อก แฮร์รี่จึงผลักเปิดโดยตรง แล้วฉากที่ค่อนข้างแปลกประหลาดปรากฏต่อหน้าเขา

ลูปินและซิเรียส แบล็กนั่งอยู่บนเก้าอี้ออฟฟิศคนละตัว สีหน้าสงบ ตรงข้ามกับพวกเขาคือเซเวอรัส สเนปที่พิงมือทั้งสองข้างบนโต๊ะ จมูกเกือบแตะหน้าของซิเรียส

"คุณกำลังทำอะไร?" แฮร์รี่ถามด้วยความตกตะลึง ฉากต่อหน้าช่างน่าประหลาดใจเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู สเนปหันไป ดวงตาลึกไร้อารมณ์กวาดไปที่หน้าของแฮร์รี่ เปิดเผยความขยะแขยงอย่างชัดเจน

"ลบแต้มกริฟฟินดอร์สิบแต้ม พอตเตอร์" เขาพูดอย่างเย็นชา "เธอควรขอบคุณที่สิ้นเทอม ไม่งั้นฉันจะให้เธอกักบริเวณ ครั้งหน้าเข้าออฟฟิศศาสตราจารย์ จำไว้ว่าต้องเคาะประตู"

"ทำไมเธอมาที่นี่ แฮร์รี่?" ลูปินมองแฮร์รี่อย่างอ่อนโยน เหมือนไม่ได้ยินคำพูดของสเนป และซิเรียสข้างๆ ขยิบตาให้แฮร์รี่

"ฉันจะไปแล้ว จะรายงานสถานการณ์ให้ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ทราบ สิ่งที่นายต้องการอยู่ที่นี่" สเนปเคาะกล่องเล็กบนโต๊ะ หลังจากแฮร์รี่เข้ามา สเนปรู้สึกว่าอากาศในออฟฟิศเปื้อนกลิ่นเน่า ทำให้เขาไม่อยากอยู่อีกวินาทีเดียว

เขาจึงสะบัดเสื้อคลุม ลอยออกจากออฟฟิศของลูปินเหมือนค้างคาวตัวใหญ่

เมื่อเขาไปแล้ว ซิเรียสบ่น "ทำไมเราไม่ตั้งชื่อเล่นให้เขาว่า 'ค้างคาวแก่' สมัยนั้น?"

"บางทีเพราะ 'สนิเวลลัส' มีชื่อเสียงมากพอแล้ว" ศาสตราจารย์ลูปินคิด มองว่าเป็นเพราะธรรมชาติคลาสสิกของชื่อเล่น 'สนิเวลลัส'

"แต่ฉันคิดว่า 'ค้างคาวแก่' เหมาะสมกว่าตอนนี้"

เห็นบทสนทนาค่อยๆ เบี่ยงเบน แฮร์รี่อดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะพวกเขา "งั้นพวกคุณกำลังทำอะไรเมื่อกี้? แล้วทำไมซิเรียสถึงอยู่ที่นี่?"

"อ่า เรากำลัง—" ซิเรียสกำลังจะตอบเมื่อลูปินตบขาเขา

"แฮร์รี่ ทำไมเธอรีบมาที่นี่?"

แฮร์รี่มองรอบๆ ออฟฟิศของลูปิน การตกแต่งในออฟฟิศเปลี่ยนแปลงอย่างมากนับจากการเยี่ยมครั้งสุดท้าย ของส่วนตัวของลูปินส่วนใหญ่ถูกเก็บไปแล้ว เหลือแค่อุปกรณ์สำนักงานและเฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็น รวมทั้งกล่องเดิมที่บรรจุสัตว์วิเศษต่างๆ

"ฉันเพิ่งได้ยินข่าวว่าคุณจะลาออก จริงหรอ?!"

"จริง" ลูปินสัญญาณให้ซิเรียสเลื่อนกลับไปเล็กน้อยเพื่อที่เขาจะเปิดลิ้นชักได้ เนื้อหาในลิ้นชักของเขายังไม่ได้เก็บ

"ทำไม? คุณสอนได้ดีมาก..."

"คำสาปของโวลเดอมอร์ เธอเคยได้ยินไหม?" ซิเรียสนั่งอย่างเฉื่อยชาบนเก้าอี้นวม "ไม่มีศาสตราจารย์วิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดไหนอยู่ได้เกินหนึ่งปี ที่รีมัสสอนปีการศึกษาเต็มๆได้ โดยไม่มีอันตรายก็น่าทึ่งแล้ว แน่นอนว่าเขาควรลาออกตอนที่กำลังดี"

แฮร์รี่อยากจะบอกว่ามันไร้สาระที่สุด จะลาออกเพราะคำสาปที่คลุมเครือจับต้องไม่ได้? แต่พิจารณาว่านี่เป็นโลกเวทมนตร์ และเป็นคำสาปที่โวลเดอมอร์ทิ้งไว้ เขาก็ลังเล

"ศาสตราจารย์วิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดคนก่อนๆ ทุกคนเจออุบัติเหตุหรอ?" เขาถามอย่างอ่อนแอ

"ถูกแล้ว" ซิเรียสเหมือนผู้ใหญ่เล่านิทานผีให้เด็กฟัง เล่าตำนานคำสาปของโวลเดอมอร์อย่างกระตือรือร้น นับโชคชะตาของศาสตราจารย์คนก่อนๆ อย่างเต็มสีสัน

"เธอรู้ไหม? ศาสตราจารย์คนก่อนควีเรลล์ถูกหมูป่าเขี้ยวยาวฆ่าตาย! ตอนนี้เธอควรเข้าใจแล้วว่าคำสาปนี้มีพลังขนาดไหน ถ้ารีมัสไม่ลาออกทันเวลา สักวันเขาอาจถูกโคมไฟจากเพดานทับตาย หรือบันไดอาจพังทันทีตอนที่เขาขึ้นไป ทำให้เขาเป็นอัมพาต..."

แฮร์รี่สั่นจากสิ่งนี้

งั้นเป็นเพราะคำสาป? นั่นก็สมเหตุสมผล

"น่าเสียดาย..." แฮร์รี่รู้สึกเสียใจจริงๆ

ลูปินและซิเรียสสบตากัน พวกเขาหลอกเด็กสำเร็จในที่สุด แม้ว่าคำสาปของโวลเดอมอร์จะมีส่วนในการลาออกของลูปิน แต่เหตุผลหลักคือภารกิจจากดัมเบิลดอร์ที่เขาต้องทำให้สำเร็จ

ภารกิจยากที่มอบหมายให้เขาและซิเรียส การมาของสเนปเมื่อกี้ก็เพื่อภารกิจนั้น ภารกิจนี้ต้องเก็บเป็นความลับอย่างเข้มงวด แม้แต่แฮร์รี่ก็บอกไม่ได้

สำหรับภารกิจนี้ เขาและซิเรียสเตรียมมาทั้งเทอม

แฮร์รี่เงียบสักครู่ "คุณเป็นศาสตราจารย์วิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ดีที่สุดของเรา"

ลูปินหยุดสิ่งที่กำลังทำ มองแฮร์รี่ และพูดอย่างจริงจัง "ขอบคุณ"

"งั้นคุณจะกลับมาไหม? หลังจากศาสตราจารย์คนต่อไปจบเทอม..."

"คำสาปของโวลเดอมอร์ระบุว่าไม่มีครูไหนสอนได้เกินหนึ่งปี และตัวเลขนั้นน่าจะสะสม... แฮร์รี่ เธอเคยคิดไหมว่าทำไมโวลเดอมอร์ถึงสาปตำแหน่งวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด?" ลูปินส่ายหน้า บ่งบอกว่าคำสาปนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ง่ายๆ

แฮร์รี่ส่ายหน้า เขาไม่ค่อยชัดเจนเรื่องคำสาป แต่ซิเรียสข้างๆ เข้าใจลึกซึ้ง ช่วงเวลาที่หลบซ่อน นอกจากเตรียมภารกิจ เขายังติดตามข่าวซุบซิบต่างๆ... หรือข่าวเก่า

"ตามตำนาน ก่อนที่โวลเดอมอร์จะเริ่มสงครามอย่างเป็นทางการ เขาเคยมาฮอกวอตส์เพื่อขอตำแหน่งสอน และในที่สุดก็ถูกศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ปฏิเสธ โวลเดอมอร์ที่โกรธจึงสาปตำแหน่งนั้น... ใช่แล้ว งานที่โวลเดอมอร์อยากได้คือศาสตราวิชาจารย์การป้องกันตัวจากศาสตร์มืด!" ซิเรียสพูดอย่างเพลิดเพลิน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….