บทที่ 400: คริสต์มาสที่บ้านเกรนเจอร์ (ฟรี)

"รถคันเก่าไม่ค่อยสะดวกสำหรับกระเป๋า เลยเปลี่ยนเป็นคันที่ใช้งานได้มากกว่า" คุณเกรนเจอร์พูดขณะเปิดประตูหลังรถแล้วใส่กระเป๋าเดินทางของพวกเขาเข้าไป

แล้วทั้งสามคนก็เริ่มเดินทางกลับบ้าน

เมื่อคุณเกรนเจอร์เดินผ่านสวนเล็กๆ แล้วผลักเปิดประตูหน้าบ้าน กลิ่นหอมของแป้งอบและเนยลอยออกมาจากข้างใน

"แม่ต้องกำลังอบเค้กแน่ๆ!" เฮอร์ไมโอนี่วิ่งเข้าบ้านอย่างตื่นเต้น วางครุ๊กแชงค์ลงพื้นอย่างสะเปะสะปะ รีบเปิดซิปรองเท้าบูต ถอดออก แล้วเดินตุบๆ ไปครัว

ทอมที่ถูกทิ้งไว้ยิ้มขมๆ ขณะช่วยเธอเก็บรองเท้าให้เรียบร้อย และเผื่อปลอบใจครุ๊กแชงค์ที่ค่อนข้างกังวลเพราะมาอยู่ในที่ใหม่

พูดถึงเรื่องนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ครุ๊กแชงค์มาบ้านเกรนเจอร์ มันม้วนตัวเป็นก้อนด้วยความประหม่า ตาเล็กๆ มองไปรอบๆ เมื่อมือของทอมไปถึงท้อง มันยื่นเล็บออกมาตามสัญชาตญาณ อย่างไรก็ตาม เมื่อมันตระหนักว่าเป็นทอม มันก็ผ่อนคลาย

ในอ้อมแขนของทอม ครุกแชงส์งบลง ตาโตมองไปรอบๆ

"มินนี่!" หลังจากเฮอร์ไมโอนี่วิ่งเข้าไปในครัว คุณนายเกรนเจอร์กอดเธอ จูบหน้าผาก แล้วรองมือเธอ มองหน้าเธอสักพัก

"ผิวดูดีขึ้น มินนี่ของแม่สวยขึ้นแล้ว" คุณนายเกรนเจอร์พูดด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข

"แม่..." เฮอร์ไมโอนี่หลุดจากการจับของแม่ ยื่นคอมองไปที่เตา "วันนี้เตรียมอาหารอร่อยอะไรไว้บ้าง?"

"ตัวกินเล็กของฉัน~" คุณนายเกรนเจอร์จิ้มจมูกเฮอร์ไมโอนี่ "ฐานเค้กเกือบสุกแล้ว แค่ทาครีมแล้วบีบดอกไม้นิดหน่อยก็เสร็จ"

ทักษะการอบเบเกอรี่ของคุณนายเกรนเจอร์ยอดเยี่ยม ทอมยังจำถุงเค้กเล็กๆ ที่เธอทำได้อย่างชัดเจน

แน่นอน อาหารค่ำคริสต์มาสไม่ได้มีแค่เค้ก หม้อสตูเนื้อไวน์แดงกำลังเคี่ยวอยู่บนเตาแก๊สในครัว และสลัดบนเขียงเตรียมไว้แล้ว แค่ปรุงรสแล้วคลุกก็เสร็จ นอกจากฐานเค้กแล้ว ยังมีขนมเลดี้ฟิงเกอร์จานใหญ่ในเตาอบ ไก่งวง ไส้กรอก และหมูย่างในตู้เย็นเรียงแถวเป็นระเบียบ รอคิวเข้าครัว

"อ้อ ถูกแล้ว มินนี่ ช่วยแม่หยิบเค้กยูล ล็อกจากตู้เย็นหน่อย"

เค้กนี้คุณเกรนเจอร์สั่งจากร้านเค้กล่วงหน้า

พ่อแม่ทุกที่คุ้นเคยกับการให้ลูกช่วยงานครัว และบ้านเกรนเจอร์ก็ไม่เป็นข้อยกเว้น หลังจากความปลาบปลื้มจากการกลับมาพบกันจางลง คุณนายเกรนเจอร์ก็เริ่มสั่งการเฮอร์ไมโอนี่อย่างชำนาญ

เฮอร์ไมโอนี่เดินไปที่ประตูตู้เย็น และเมื่อเธอเปิดออก เธอเห็นรูปร่างเหมือนภูเขาอยู่ข้างใน

เฮอร์ไมโอนี่: ...

"แม่ ปีนี้เราต้องกินไก่งวงอีกจริงๆ เหรอ...?" เฮอร์ไมโอนี่มองกองเนื้อด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

"แน่นอน เป็นประเพณี!" คุณนายเกรนเจอร์พูดด้วยความภาคภูมิใจ "ครั้งนี้แม่เรียนรู้จากประสบการณ์แล้วหมักไก่งวงไว้ล่วงหน้า"

"ประเพณีแบบไหนกัน!" เฮอร์ไมโอนี่บ่น เธอรู้จากการอ่านหนังสือว่าไก่งวงถูกนำเข้ามายังอังกฤษในศตวรรษที่สิบหก ทำให้เป็นของนำเข้า จะเรียกว่าประเพณีได้ยังไง ดูสีหน้าภาคภูมิใจของแม่ เหมือนคนลอนดอนเก่าแท้ที่โบกธงยูเนี่ยนแจ็ค และคิดถึงรสชาติที่แย่ของไก่งวงและความจริงที่ว่าอาหารของสัปดาห์หน้าจะเกี่ยวข้องกับไก่งวงทั้งหมด เฮอร์ไมโอนี่ทนไม่ได้แล้วและเริ่มโต้เถียง

ผลลัพธ์คือการถูกแม่ตีหัว

"ปีนี้เรามีทอมด้วย เพิ่มปากอีกหนึ่ง ไก่งวงจะถูกกินเร็วกว่าเมื่อก่อนแน่ๆ" คุณนายเกรนเจอร์พูดปลอบลูกสาวที่รักหลังจากตี

เฮอร์ไมโอนี่จมอยู่ในความคิด

หึ ดูเหมือนจะจริงด้วยนะ ทอมน่าจะชอบกินไก่งวงใช่ไหม ถ้าไม่ชอบ ฉันสามารถพยายามชักจูงและอธิบายเหตุผล เฮอร์ไมโอนี่เชื่อว่าเมื่อเธออธิบายแล้ว ทอมจะชอบไก่งวง

หากทุกอย่างล้มเหลว เธอก็แค่ให้ทอมแปลงเป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ก่อนกิน รูปร่างหมาสามหัวนั่นดูดีทีเดียว แน่นอนว่าดูเหมือนกินได้เยอะ

หลังจากเฮอร์ไมโอนี่คิดออก อารมณ์ของเธอดีขึ้น และเธอยังคงช่วยงานในครัวอย่างมีความสุข

เมื่อกลางคืนมาถึง คุณนายเกรนเจอร์ได้เตรียมอาหารค่ำคริสต์มาสที่หรูหรา มีไก่งวงสีแดงสด เนื้อย่างที่ร้อนฉ่า และข้างๆ เค้กคริสต์มาสสีขาวมีของสีดำเหมือนท่อนไม้หลายชิ้น ซึ่งเป็นเค้กยูล ล็อกที่เตรียมไว้ล่วงหน้า นอกจากนี้ สตูเนื้อไวน์แดงและแกงไก่ก็วางบนโต๊ะด้วย

"ฉลอง!" คุณเกรนเจอร์มีความสุขมากเมื่อดูโต๊ะอาหารที่หรูหรา เขาเปิดแชมเปญหนึ่งขวดและหยิบเบียร์ห่อหนึ่งออกมา

หลังจากภาวนาสั้นๆ อาหารค่ำคริสต์มาสก็เริ่มขึ้น

คุณนายเกรนเจอร์ถือมีดแล่ เสิร์ฟเนื้อไก่งวงให้ทุกคน เธอกับลูกสาวได้น่อง ทอมได้ส่วนจากปีกไก่ และคุณเกรนเจอร์ได้เนื้ออกชิ้นใหญ่

บางทีเพราะรู้รสชาติของไก่งวง คุณนายเกรนเจอร์ได้ปรับปรุงมันปีนี้ เธอได้ทาซอสให้ไก่งวงล่วงหน้าเพื่อให้รสชาติซึมเข้าไปในเนื้อให้มากที่สุด และขณะย่าง เธอได้ยัดใส้ไก่ด้วยเช่น แครอท ขึ้นฉ่าย หัวหอม เกาลัด และเซจ ทำให้ไก่งวงย่างหอมอย่างไม่น่าเชื่อ คุณนายเกรนเจอร์ก็อดทนมากในการหั่นเนื้อเป็นชิ้นเล็กๆ เมื่อเสิร์ฟ และราดซอสบาร์บีคิวข้างบน

ไก่ที่ผ่านขั้นตอนที่ซับซ้อนเช่นนี้มีรสชาติดีกว่ามาก แม้ว่าจะยังแห้งอยู่บ้าง แต่ก็ยอมรับได้แน่นอน

"เฮ้ ไก่งวงครั้งนี้ทำได้ดี" คุณเกรนเจอร์ใส่เนื้ออกชิ้นหนึ่งเข้าปาก เคี้ยว และตาเป็นประกาย

"งั้นกินให้เยอะ" คุณนายเกรนเจอร์ตักเนื้ออีกช้อนใส่จานของเขา

อาหารค่ำดำเนินไปอย่างราบรื่น ครอบครัวเพลิดเพลินกับอาหารขณะสนทนาและหัวเราะ

"มินนี่ เล่าให้ฟังหน่อยเรื่องชีวิตล่าสุดที่ฮอกวอตส์ เพลิดเพลินไหม เข้ากันได้ดีกับเพื่อนร่วมชั้นไหม?" คุณเกรนเจอร์เปิดเบียร์ขวดที่สามแล้วถามอย่างกระตือรือร้น "ฉันจำได้ว่าเธอลงเรียนหลายวิชาปีนี้ ตามทันไหม?"

"แน่นอน" เฮอร์ไมโอนี่ยกคาง หน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "แค่ยุ่งหน่อยทุกวัน แต่โชคดีที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลจัดการให้เราได้เครื่องย้อนเวลา"

"เครื่องย้อนเวลา?"

...

ทุกคนอารมณ์ดี และแม้แต่ทอมก็ดื่มแชมเปญนิดหน่อยและเบียร์สองสามแก้ว เมื่อพวกเขากินดื่มจนเต็มอิ่มและไม่มีอะไรจะคุยแล้ว ก็เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว

"ดึกแล้วสิ" คุณเกรนเจอร์พึมพำ เหลือบดูนาฬิกา "ได้เวลานอนแล้ว..."

"ใช่" คุณนายเกรนเจอร์ลุกขึ้นเก็บของเหลือจากโต๊ะ ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่ขึ้นไปข้างบน เตรียมอาบน้ำ

ทอมก็ลุกขึ้นเช่นกัน จำได้ว่าห้องนอนของเขาอยู่ชั้นสองด้วย แต่ก่อนที่เขาจะออกจากโต๊ะอาหาร คุณเกรนเจอร์ก็จับเขา

"เรา... ต้องคุยกันมากวันนี้! มา กลับไปห้องนอนด้วยกัน แล้วคุยกันต่อ..."

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….