ตอนที่ 19-49 ระหว่างความเป็นความตาย

“ศิลาวิญญาณกำลังหล่อเลี้ยงพลังชีวิตของเขา?”  บีบีรีบถาม

บลูไฟร์พยักหน้าเล็กน้อย  “นี่ไม่ใช่ความลับใหญ่โตอะไร ตามตำนานมหาเทพเรดบุดถือกำเนิดจากภูเขาอะเมทิสต์เอง”  ขณะที่เขาพูดบลูไฟร์มองรีสเจม

รีสเจมไม่ถือสาแต่อย่างใด เขาพยักหน้า “ใช่แล้ว นี่เป็นความจริงอะเมทิสต์ของเทือกเขาอะเมทิสต์แฝงไปด้วยพลังวิญญาณทั้งนั้น อสูรเทพอะเมทิสต์ซึ่งถือกำเนิดจากเทือกเขาอะเมทิสต์จะมีวิญญาณที่ทรงพลังนี่เป็นเรื่องธรรมดา  และอสูรเทพอะเมทิสต์สามารถกลั่นสร้างพลังงานที่บริสุทธิ์ซึ่งก็คือศิลาวิญญาณ! กระบวนการสร้างศิลาวิญญาณเป็นเรื่องลำบากยากเย็นมากดังนั้นนั่นจึงเป็นสมบัติสำคัญของเราเหล่าอสูรเทพอะเมทิสต์  แม้แต่ตัวข้าเองก็สร้างศิลาวิญญาณไว้หนึ่งชิ้น  ข้าใช้เพื่อปกป้องชีวิตของข้า  แน่นอนว่าข้าไม่ยินดีให้คนอื่นแน่นอน”

“แม่ข้าเป็นมหาเทพด้วยพลังมหาเทพรอบตัวนางและเวลาที่ผ่านไปนานเป็นอสงไขยปีนางมอบศิลาวิญญาณให้คนอื่นแค่หนึ่งชิ้นจากที่นางมีสองชิ้นเท่านั้น”  รีสเจมถอนหายใจ  “ศิลาวิญญาณนี้เป็นสมบัติที่ใช้ปกป้องวิญญาณแน่นอน บางทีอาจไม่สามารถช่วยให้ป้องกันพลังโจมตีของมหาเทพ แต่...ด้วยศิลาวิญญาณไม่มีเหตุผลใดที่ต้องกลัวพลังโจมตีวิญญาณของเทพชั้นสูง”

รีสเจมมองลินลี่ย์ขณะพูด

บีบีเข้าใจเช่นกัน

อสูรเทพอะเมทิสต์ถือกำเนิดมาจากแกนเทือกเขาอะเมทิสต์เอง  ขณะที่ศิลาวิญญาณ มันคือแก่นพลังงานของเทือกเขาอะเมทิสต์  ศิลาวิญญาณก้อนหนึ่งมีค่ามากกว่าอะเมทิสต์เป็นล้านล้านเท่าใครจะคิดได้ว่ามันทรงพลังขนาดไหน

“แต่พี่ใหญ่ข้า..?”  บีบีพูดอย่างแตกตื่น

“ลินลี่ย์, เขา...” รีสเจมพูดอย่างจนใจ  “อนิจจา,แม็กนัสนั้นเป็นพารากอนวิถีชะตาและพลังวิญญาณของเขาทรงพลังมาก  พลังโจมตีนั้นทรงพลังเหนือเทพธรรมดามากมาย!  แม้แต่ศิลาวิญญาณ...”รีสเจมค่อนข้างไม่แน่ใจเช่นกัน

เขาโอ้อวดไว้มากมายว่าศิลาวิญญาณนั้นทรงพลังมากแค่ไหน  แต่ศัตรูครั้งนี้ทรงพลังเกินไป

“ครั้งนี้สถานการณ์ของลินลี่ย์วิกฤติ”  บลูไฟร์พูดอย่างเคร่งขรึม “พลังโจมตีวิญญาณของแม็กนัสทะลวงเข้าไปในวิญญาณทั้งสี่ของร่างลินลี่ย์แล้ว  พลังงานของศิลาวิญญาณยังคงเสริมพลังให้ลินลี่ย์ต่อเนื่องทำให้วิญญาณของเขาไม่ถูกทำลาย สถานการณ์นี้อันตรายมาก อันตรายจริงๆ”

หมดสติและไม่รู้ตัว

บีบีมีความทรงจำว่าทั้งเดเลียและโอลิเวอร์เคยมีประสบการณ์นี้

“เดเลียและโอลิเวอร์ก็ประสบกับเรื่องนี้ในอดีตมาเหมือนกัน  พวกเขาทั้งสองคนยังรอดกลับมามีชีวิตได้”  บีบีรีบกล่าว “และโอลิเวอร์เมื่อเขาหมดสติ เขากลายสภาพเป็นวิญญาณกลายสภาพ

บลูไฟร์ถอนหายใจและส่ายศีรษะ  “ข้ารู้เรื่องเกี่ยวกับเดเลีย ยอดฝีมือผู้นั้นเป็นแค่ยอดฝีมือวิถีชะตาซึ่งยังไม่ถึงระดับผู้บัญชาการด้วยซ้ำ  แต่คนที่โจมตีลินลี่ย์คือแม็กนัส!  ข้าบอกได้แต่เพียงเท่านี้ว่า..ในบรรดาเทพชั้นสูงไม่มีใครสักคนที่เก่งกว่าแม็กนัส  อย่างดีที่สุดก็แค่เสมอกับแม็กนัส”

“อย่างที่มีคำกล่าวว่าทำร้าย..ทำง่าย  รักษานั้น..ทำได้ยากไม่มีใครสามารถช่วยคนที่แม็กนัสโจมตีทำร้ายได้” บลูไฟร์ส่ายหน้า

“มหาเทพ?” บีบีรีบกล่าว

“เปล่าประโยชน์” รีสเจมส่ายศีรษะ “ความจริงมหาเทพทรงพลังมากกว่าเทพชั้นสูง แต่เนื่องจากพลังปณิธานของพวกเขาน่ากลัวทำให้พวกเขาทรงพลังและไร้เทียมทาน แต่ในแง่เคล็ดความรู้ลึกลับพวกเขาไม่จำเป็นต้องเทียบได้กับพารากอน”

มารดาของรีสเจมเป็นมหาเทพ ดังนั้นรีสเจมรู้เรื่องนี้ดีมาก

มหาเทพยังคงฝึกในเคล็ดความรู้ลึกลับ

กระบวนการกลายเป็นมหาเทพมีน้อยมากที่จะทำโดยผ่านเคล็ดความรู้ลึกลับบรรดามหาเทพ 77 คน มีจำนวนน้อยมากที่สามารถกลายเป็นพารากอน! อย่างไรก็ตามพลังของมหาเทพก็ยังเหนือกว่าเทพพารากอนมาก  เหตุผลก็คือฝ่ายหนึ่งเป็นมหาเทพขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งเป็นแค่เทพชั้นสูง

พวกเขาอยู่ในระดับที่แตกต่างกัน

พลังของมหาเทพยิ่งใหญ่เกินไป นี่เป็นอำนาจซึ่งจักรวาลประทานให้พวกเขาซึ่งไม่สามารถเชื่อมโยงกันได้

“นอกจากนี้แม็กนัสยังเป็นพารากอนพลังโจมตีของเขาถูกผสมไปด้วยพลังพิเศษของเขาเองและด้วยพลังปณิธานของเทพพารากอน แม้ว่าจะไม่ทรงพลังเท่ากับมหาเทพ แต่เมื่อว่าถึงการรักษา นั่นไม่ใช่เรื่องของการแข่งพลัง”  รีสเจมพูดอย่างจนใจ  “จะช่วยวิญญาณได้เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก  นอกจากนี้แม็กนัสเองก็เป็นพารากอน... ไม่มีใครช่วยลินลี่ย์ได้”

บีบีกระวนกระวายใจอย่างหนัก

“เราไม่สามารถช่วยเขาได้แน่นอน”

บลูไฟร์ส่ายศีรษะ “เว้นต่อจอมเทพเข้าแทรกแซง แต่จอมเทพเป็นการเปรียบเทียบของวิถีต่างๆ เป็นไปได้ยังไงที่พวกเขาจะแทรกแซงช่วยคนบางคน?  นั่นเป็นไปไม่ได้สิ้นเชิง”

บีบีรู้สึกจนใจ

“แต่โอลิเวอร์ เขาหมดสติไปอย่างยาวนาน แต่ว่ายังรอดมาได้”  บีบีรีบกล่าว “และวิญญาณของเขากลายสภาพ”

“ความจริงแล้ว เมื่อคนอยู่ในสภาวะหมดสตินี้ จะทำให้เกิดการกลายสภาพของวิญญาณได้”  บลูไฟร์อดฝืนหัวเราะไม่ได้  “แต่บีบี! เจ้ารู้ไหม..ว่าโอกาสตายในสภาวะหมดสติก็ยังมีสูงมาก!”

บีบีกลัวมาก

“อย่างนั้นทำไมบางคนจึงมีวิญญาณกลายสภาพได้เมื่อพวกเขาไม่รู้สึกตัว?”  บีบีรีบถาม

“แม้ว่าข้าจะไม่เข้าใจเหตุผลที่แท้จริง”  บลูไฟร์ส่ายหน้า  “อย่างไรก็ตาม มีอยู่สิ่งหนึ่งถ้าโอลิเวอร์นั้นฝึกในกฎธาตุมืดและธาตุแสงเมื่อเขาหมดสติ  ทันทีที่เขาหมดสติ.. เมื่อเขาดำเนินการกลายสภาพของวิญญาณได้สำเร็จ  เขาจะหลอมรวมพลังงานสองรูปแบบนี้ได้  แต่ถ้าการกลายสภาพของวิญญาณเขาล้มเหลว  เขาก็จะตาย”

“มีน้อยคนมากที่กลายเป็นวิญญาณกลายสภาพ”  บลูไฟร์ถอนหายใจ  “คนที่มีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์สองร่างใช้พลังเทพสองรูปแบบและสามารถกลายสภาพวิญญาณได้สำเร็จ บางคนก็รอดชีวิต  แต่โอกาสรอดต่ำจนน่ากลัว! มีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ของแดนนรกที่รอดชีวิตจากกลายสภาพวิญญาณร่างแยกสามร่าง”

บลูไฟร์มองดูบีบี “คิดดูสิ  ในแดนนรกมีคนอยู่เท่าใด?  และคงอยู่มานานเท่าใดแล้ว? ผ่านมาหลายยุคนับไม่ถ้วนแดนนรกมีผู้ประสบความสำเร็จในการกลายสภาพวิญญาณของสามร่างแยกเพียงคนเดียว  โอกาสตายสูงมากขนาดไหน?”

บีบีร่างสั่นสะท้าน

“อย่างนั้นร่างแยกศักดิ์สิทธิ์สี่ร่างจะเป็นยังไง?”  บีบีในตอนนี้หวาดกลัวอย่างแท้จริง  เพราะลินลี่ย์มีร่างแยกสี่ร่าง  ลินลี่ย์สามารถใช้พลังเทพได้สี่รูปแบบ

“ตลอดหลายปีนับไม่ถ้วนในจักรวาลทั้งหมดพิภพโลกธาตุนับไม่ถ้วนไม่มีใครสักคนที่มีสี่ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์และจะประสบความสำเร็จในการกลายสภาพวิญญาณ”  บลูไฟร์มีสีหน้าเคร่งขรึม  “โอกาสสำเร็จเป็นศูนย์!”

หน้าของบีบีซีดขาวทันที

“แต่เพราะคนผู้หนึ่งไม่ได้สติไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะดำเนินการกลายสภาพวิญญาณ”  รีสเจมรีบปลอบเขา  “ก็อย่างที่เจ้าพูด เดเลียหมดสติไปเช่นกันแต่ก็ยังกลับมามีชีวิตโดยไม่มีการกลายสภาพวิญญาณไม่ใช่หรือ?”

“นั่นเป็นเพราะเดเลียมีเพียงร่างเดียว”  บลูไฟร์พูดอย่างจริงจัง “แต่แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้ที่บางคนที่มีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์พอหมดสติแล้วไม่จำเป็นต้องดำเนินการกลายสภาพวิญญาณ”

รีสเจมไม่สามารถพูดอะไรอื่นได้  ได้แต่ฝืนหัวเราะ

ร่างหลักของลินลี่ย์ทนทุกข์ทรมานจากพลังโจมตีพร้อมกับร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม  บรรดาร่างแยกทั้งสี่มีเพียงร่างเดียวที่โชคดีรอดอยู่ก็คือร่างแยกธาตุไฟซึ่งยังรั้งอยู่ในทวีปยูลาน  ถ้าร่างหลักและร่างแยกทั้งสามตายหมด... บีบีเข้าใจว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่ลินลี่ย์จะไปถึงจุดสุดยอดของพลังอีกครั้ง บีบีเข้าใจดีว่าส่วนลึกของหัวใจลินลี่ย์เขายังปรารถนาไปให้ถึงพลังสุดยอด

นี่คือความต้องการแรกสุดของลินลี่ย์

ความจริงนั่นคือความปรารถนาของเดลิน โคเวิร์ท

เมื่อเดลิน โคเวิร์ทได้ให้คำแนะนำสั่งสอนลินลี่ย์ เขาฝากความหวังและความปรารถนาของเขาเองไว้กับลินลี่ย์ เขาหวังว่าลินลี่ย์จะต้องไปถึงจุดสุดยอดของพลังได้สักวัน  สิ่งที่เดลินโคเวิร์ทหวังไว้ตอนนั้นก็คือสักวันลินลี่ย์จะไปถึงได้ในระดับเดียวกับเทพสงครามและมหาพรต  แต่ตอนนี้ลินลี่ย์ก้าวข้ามพวกเขาไปไกลมาก

นอกจากนี้ความปรารถนาจะไขว่คว้าความสมบูรณ์พร้อมฝังลึกถึงกระดูกลินลี่ย์

“อย่างนั้น..อย่างนั้นเราควรทำยังไง?”  บีบีแตกตื่น

“ไม่มีอะไรที่เราทำได้” บลูไฟร์ส่ายหน้า  “สุดยอดวิชาของเทพพารากอน  ไม่มีใครช่วยคนที่โดนโจมตีทำร้ายได้ เราแค่ต้องรอและดูว่าลินลี่ย์สามารถทำอะไรได้  ถ้าวิญญาณของลินลี่ย์ไม่ดำเนินการกลายสภาพ  ก็ยังคงมีโอกาสรอดบ้าง แต่..ทันทีที่วิญญาณของลินลี่ย์เริ่มเปลี่ยนแปลง..เป็นไปได้ว่าเขาจะตายแน่นอน”

บลูไฟร์ถอนหายใจ

สำหรับคนที่มีร่างแยกถึงสี่ร่างและดำเนินการกลายสภาพวิญญาณ  โอกาสสำเร็จเป็นศูนย์!

“คนอื่นอาจทำไม่สำเร็จ แต่นั่นไม่จำเป็นว่าจะต้องเกิดขึ้นกับพี่ใหญ่ข้า”  บีบีรีบกล่าว

บลูไฟร์ส่ายหน้าเล็กน้อย “เราหาที่พักกันก่อนไม่ว่าวิญญาณของลินลี่ย์จะกลายสภาพได้สำเร็จหรือล้มเหลว นั่นขึ้นอยู่กับวาสนาแล้ว”

ทวีปยูลาน

ปราสาทเลือดมังกร

“ลินลี่ย์!  เป็นอะไรไป?” เดเลียมองดูร่างลินลี่ย์สีแดง

ลินลี่ย์ธาตุไฟมีสีหน้าที่ดูน่ากลัว  เขาส่ายหน้ากล่าว“ร่างหลักของข้าและร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามสูญเสียสำนึกไปแล้ว”  วิญญาณของเขาถูกแบ่งออกเป็นห้าส่วนแต่ละส่วนเชื่อมโยงถึงกัน แต่ตอนนี้ร่างแยกธาตุไฟไม่สามารถรู้สึกถึงสำนึกของร่างหลักของเขาและร่างแยกศักดิ์สิทธิ์อื่น  สถานการณ์วิกฤติมาก

“อะไรนะ!”  หน้าของเดเลียเปลี่ยนไป

“เมื่อครู่นี้แม้ข้าคิดว่าร่างหลักและร่างแยกทั้งสามคงตายไปแล้ว  แต่สิ่งที่แปลกก็คือหลังจากทุกข์ทรมานจากพลังโจมตีของแม็กนัส  พวกเขายังไม่ตาย  สถานการณ์ยังน่ากลัวอยู่  วิญญาณทั้งสี่ส่วนอ่อนแอมาก  ไฟชีวิตพวกเขาอาจดับได้ทุกเมื่อ”  ลินลี่ย์ธาตุไฟมีสีหน้าเคร่งขรึม  ร่างหลักและร่างแยกอีกสามร่างของเขาสูญเสียสำนึก  ปกติลินลี่ย์ไม่รู้ว่าเป็นเพราะศิลาวิญญาณที่ช่วยรักษาพลังชีวิตเอาไว้

เดเลียหน้าซีดเผือด นางกังวลไม่น้อย

“ลินลี่ย์, เจ้าและร่างแยกทั้งสามยังไม่ตายใช่ไหม?”  เดเลียรู้ดีว่าถ้าเรื่องนั้นเกิดขึ้นก็เป็นเครื่องหมายว่าอนาคตของลินลี่ย์ถูกทำลาย ร่างแยกธาตุไฟที่ยังอยู่รอดเป็นร่างที่อ่อนแอ เดเลียเข้าใจ..ว่าลินลี่ย์ต้องการมีพลังแข็งแกร่ง  เขาจะไม่ยอมรับความอ่อนแอ

“ข้าไม่รู้”

ลินลี่ย์ธาตุไฟหลับตาและพูด  “ว่าเป็นหรือตาย...”

สมรภูมิมหาพิภพยังคงเงียบเหมือนเช่นเคยและมีเสียงต่อสู้บ้างเป็นครั้งคราว

ภายในภูเขารกร้าง

เรย์โฮมได้รับการติดต่อจากรีสเจมผ่านพลังมหาเทพและเขากลับมานานแล้ว  บลูไฟร์ บีบีเรย์โฮมและรีสเจมอยู่พร้อมหน้ากันในห้องนั่งเล่น ขณะที่ลินลี่ย์อยู่ในห้องใกล้ๆ นอนอยู่บนเตียงอย่างเงียบงันไม่มีร่องรอยชีวิตอยู่ในร่างของเขา

“ผ่านไปเจ็ดวันเต็มแล้ว ลินลี่ย์ยังไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย” รีสเจมขมวดคิ้ว

“ท่านเลย์ลิน ช่วยดูอีกครั้งได้ไหม?”  บีบีรีบกล่าว

ในสี่คนนี้มีเพียงบลูไฟร์ที่กล้าตรวจสอบวิญญาณลินลี่ย์ ที่สำคัญวิญญาณของลินลี่ย์ในตอนนี้อ่อนแอมาก  อ่อนแอกว่าวิญญาณคนธรรมดาเสียอีก  อ่อนแอจนถ้าใครไม่ระมัดระวังอาจเป็นไปได้ว่าจะทำให้วิญญาณของลินลี่ย์ถูกลบหายไปอย่างสิ้นเชิง

“ข้าจะไปดู”

บลูไฟร์ก้าวเข้าไปในห้อง

“ข้าหวังว่าพี่ใหญ่จะมีความก้าวหน้า  ข้าหวังว่าพี่ใหญ่จะก้าวหน้าได้”  บีบีพูดซ้ำๆ

ครู่ต่อมาบลูไฟร์เดินออกมา หน้าผากของเขาย่นเป็นร่อง

“เป็นยังไงบ้าง?” บีบีรีบถาม

บลูไฟร์ส่ายหน้าเล็กน้อย “พลังมหาเทพวิถีชะตาซึ่งท่วมอยู่ในวิญญาณของลินลี่ย์อ่อนกำลังลงมาก  และโดยเฉพาะศิลาวิญญาณลดขนาดลงมากเช่นกัน”  ศิลาวิญญาณถูกสร้างจากแก่นพลังวิญญาณของมหาเทพเรดบุด  ยิ่งพลังของมันถูกใช้ไปมากก็จะมีขนาดเล็กลง

เมื่อพลังงานของมันถูกใช้หมดไปศิลาวิญญาณจะหายไป

“ศิลาวิญญาณลดขนาดลงมากหรือ?”  บีบีก้มหน้าเม้มริมฝีปากไม่รู้ว่าคิดอะไร

พลังมหาเทพวิถีชะตาซึ่งเจาะเข้าไปในวิญญาณของลินลี่ย์หายไปแล้ว  แต่ศิลาวิญญาณกำลังลดขนาดลงเช่นกัน

สิบห้าวันที่ลินลี่ย์อยู่ในอาการวิกฤติ

ภายในถ้ำ

“พลังมหาเทพวิถีชะตาหายไปเกือบหมดแล้ว”  บลูไฟร์มีรอยยิ้มที่ยากจะเห็นได้ในใบหน้า  “แต่ยังมีศิลาวิญญาณเหลืออยู่เล็กน้อย  แน่นอนว่าศิลาจะยังคงอยู่ได้ในที่สุดข้าคาดว่าพลังมหาเทพโจมตีวิญญาณของแม็กนัสจะหายไปวันนี้”

หน้าของบีบีมีรอยยิ้มประหลาดใจที่ยากจะเห็น

“อย่างไรก็ตามหลังจากพลังมหาเทพวิถีชะตาหายไปก็ยากจะบอกได้ว่าลินลี่ย์จะฟื้นขึ้นหรือไม่ เนื่องจากวิญญาณยังสูญเสียสำนึกอยู่ ยากจะบอกได้ว่าสถานการณ์แบบนี้จะคงอยู่นานเท่าใด”  บลูไฟร์ส่ายศีรษะ

บีบีพยักหน้าเล็กน้อย

“ทุกคน, สบายใจได้ อย่างน้อยก็ยังมีหวังว่าลินลี่ย์จะฟื้นขึ้น”  รีสเจมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“ใช่แล้ว ยังพอมีความหวัง” บีบีพยักหน้าหนักแน่น

ขณะที่รีสเจมและบีบีกำลังรอคอยด้วยความคาดหวัง ทันใดนั้นทุกคนรู้สึกถึงระลอกพลังจากห้องของลินลี่ย์  “หรือว่าพี่ใหญ่กำลังตื่น?”  บีบีดีใจ

“เกิดอะไรขึ้น?” บลูไฟร์เป็นคนแรกที่เข้าไปในห้อง

บีบี รีสเจมและเรย์โฮมตามเขาเข้าไป  ภายในห้องลินลี่ย์ยังนอนนิ่งอยู่กับที่อย่างสงบไม่มีร่องรอยของชีวิตออกมาจากร่างของเขา

แต่ร่างของเขาตอนนี้คลุมไปด้วยแก่นธาตุต่างๆ  แก่นธาตุดินสีเหลือง  แก่นธาตุไฟสีแดง แก่นธาตุลมสีเขียวอ่อนแก่นธาตุน้ำสีฟ้าอมเขียว  แก่นธาตุปริมาณมากของธาตุทั้งสี่เหล่านี้ถูกร่างลินลี่ย์ดูดรั้งเข้ามาและธาตุเหล่านั้นม้วนเป็นเกลียวอยู่รอบเขา

แม้ว่าบีบีไม่รู้ว่าร่างของโอลิเวอร์จะดึงดูดแก่นธาตุทั้งสองแบบในยามหมดสติหรือไม่  แต่บีบีรู้อยู่อย่างหนึ่ง...มีความเป็นไปได้ว่าลินลี่ย์กำลังอยู่ในช่วงการกลายสภาพของวิญญาณ

“วิญญาณกลายสภาพ?” บลูไฟร์ไม่เคยเห็นการกลายสภาพมาก่อน แต่เมื่อเห็น เขาคาดเดาได้

บีบีจ้องมองลินลี่ย์ที่ไม่ได้สติ น้ำตาคลอเบ้า

ภายใต้การกลายสภาพของวิญญาณที่มีร่างแยกสี่ร่าง?  จนถึงวันนี้ไม่เคยมีใครทำได้สำเร็จสักคน