บทที่ 45 การฟักของออคคามี่

เมื่อเผชิญหน้ากับพ่อมดแม่มดตัวเล็กๆ ที่ปรากฏตัวในห้องสมุดตั้งแต่เช้าตรู่ มาดามพินซ์ไม่ได้รู้สึกประทับใจจากความคิดที่ว่า "โอ้ เด็กเหล่านี้ทำงานหนักมาก" แต่เธอรู้สึกถึงอารมณ์แปลกๆ ที่ว่า "พวกนักเรียนกำลังทำลายหนังสือของฉันอีกแล้ว"

มาดามพินซ์รักหนังสือเหมือนชีวิต แต่ในสายตาของเธอ หนังสือควรเก็บไว้ให้ใหม่ที่สุด ทุกครั้งที่มีคนพลิกหนังสือ มันทำให้หนังสือเสียหายมากที่สุด นี่คือเหตุผลที่เธอไม่ชอบพ่อมดแม่มดตัวเล็กๆ

หลังจากถูกมาดามพินซ์สอบสวน ทอมกับเฮอร์ไมโอนี่ในที่สุดก็เข้าไปในห้องสมุด พวกเขาหยิบหนังสือเกี่ยวกับสัตว์วิเศษสักสองสามเล่มก่อน แล้วหามุมที่ไม่สะดุดตาและนั่งลง

“สัตว์วิเศษและถิ่นที่อยู่อาศัย” “สัตว์วิเศษที่วางไข่: การฟัก…” เฮอร์ไมโอนี่ถึงกับพูดไม่ออก นายเอาหนังสือพวกนี้มาทำไมกัน? มีแค่ สัตว์วิเศษและถิ่นที่อยู่อาศัย เท่านั้นที่พอจะดูน่าเชื่อถือ เธอมองหัวข้อ “การผสมพันธุ์” และ “การฟัก” ด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ทันใดนั้น แสงแห่งแรงบันดาลใจวาบผ่านใจของเธอ และเธอก็อนุมานได้ถึงบางสิ่งที่พิเศษ

"นายอยากหาวิธีฟักไข่สีเงินที่ได้มาจากตรอกไดแอกอนหรือเปล่า?" เธอพูดเสียงเบาๆ มองทอม

ทอมยืนยันความคิดของเธอ "นอกจากนี้ ฉันได้ยาช่วยฟักมาสองขวด ตอนนี้ฉันต้องหาว่าจะใช้ยังไง..."

เฮอร์ไมโอนี่สนใจทันที เธอเริ่มพลิกหนังสือที่ทอมเอามาจากชั้นหนังสืออย่างรวดเร็ว พยายามหาเบาะแสเกี่ยวกับ "การส่งเสริมการฟักของสัตว์วิเศษที่วางไข่" ระหว่างบรรทัด

"...พ่อมดแม่มดในยุคกลางจะวางไข่มังกรในไฟ เพราะแม่มังกรจะเป่าลมใส่ตอนฟักลูกของตัวเอง... นี่ดูไม่ใช่ความคิดที่ดี เพราะฉันไม่เห็นการกล่าวถึงออคคามี่ทนความร้อนในหนังสือสัตว์วิเศษและถิ่นที่อยู่อาศัย"

"ดูนี่สิ นักบวชโรมันโบราณจะผสมเถ้าภูเขาไฟที่เก็บมาจากป่ากับน้ำและทาบนไข่ที่จะฟัก พวกเขาบอกว่านี่จะรวบรวมธาตุทั้งสี่คือ ดิน น้ำ ไฟ และลม ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการฟักไข่" ทอมชี้ไปที่ประโยคหนึ่งในหนังสือและขอให้เฮอร์ไมโอนี่วิเคราะห์

"งั้นบางทีฉันต้องทายาบนไข่ออคคามี่? เดี้ยว! ฉันมีข้อความต้นฉบับที่นี่: เตรียมยาสองขวด ทาบนไข่ในขณะที่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หมุน และพวกมันจะฟัก" เฮอร์ไมโอนี่หาคำตอบได้ใน "สัตว์วิเศษที่วางไข่"

"การหมุนเวียนของกลางวันและกลางคืน? นั่นไม่ใช่เช้าและเย็นหรือเปล่า?" ทอมขมวดคิ้ว เขาวางแผนจะลองคืนนี้ หลังจากหาคำตอบที่ต้องการแล้ว ทั้งสองก็ไม่สนใจหนังสือ แต่ไปที่ไข่เงิน

หลังจากคลาสบินตอนบ่ายจบ ทอมกับเฮอร์ไมโอนี่หาห้องเรียนที่ถูกทิ้งร้างและรอให้พลบค่ำอย่างเงียบๆ

ทอมดูดวงอาทิตย์ค่อยๆ หายไปในขอบฟ้า แล้วดึงขวดยาสีแดงออกมาทันที เปิดจุกและมองยาข้างใน ยาข้นมาก บางทีเป็นเพราะเก็บไว้นานเกินไปและน้ำข้างในระเหย

"ยานี้จะเสียประสิทธิภาพมั้ยถ้าเก็บไว้นานเกินไป..." ทอมรู้สึกผิดเล็กน้อย ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่หยิบหนังสือออกมาอ่านอย่างระมัดระวังหลายครั้ง แล้วส่ายหน้า ข้อความต้นฉบับไม่ได้กล่าวถึงอายุการเก็บรักษาของยา

ทอมคิด "นายเป็นระบบที่ถูกต้องตามกฎหมาย นายไม่ให้ยาหมดอายุกับฉันใช่มั้ย?" นอกจากนี้ เขามีไข่มาสามเดือนแล้ว และมันไม่มีปฏิกิริยาเลย ถ้ารออีก มันอาจตาย เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากใช้ยานี้ที่ผลิตมาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่

ทอมหยดยาลงบนไข่ และแปลกที่รู้สึกเหมือนแช่ไข่ในข้าวต้มหมู ขณะที่ยาสัมผัสเปลือกไข่ มันถูกดูดซับ เมื่อขวดทั้งหมดหมด ไข่ไม่ได้ดูเปลี่ยนแปลงภายนอก แต่สัมผัสแล้วอุ่น และดูเหมือนมีหัวใจเต้น

“พรุ่งนี้เช้าฉันจะกลับมาที่ห้องเรียนนี้ เพื่อฟักไข่ออคคามี่ให้เสร็จ” ทอมเก็บไข่ออคคามี่แล้วออกจากห้องพร้อมเฮอร์ไมโอนี่ แต่เขาไม่ได้ตรงกลับไปห้องพักส่วนกลาง ทว่าอ้างเหตุผลแยกตัวออกมา เพราะตั้งใจจะไปรับรางวัลจากงานอื่นอีกสองอย่าง

หนึ่งในนั้นซ่อนอยู่ในห้องต้องประสงค์—ทอมมั่นใจเต็มร้อย แต่ทำไมรางวัลทั้งหมดของระบบนี้ถึงชอบไปซ่อนในห้องนั้น? เขาว่าตัวเองก็แค่คนเก็บขยะในที่นั่น ทำไมต้องมายุ่งกับเควสให้วุ่นวายด้วย?

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาพบรางวัลเควสภายใต้การแนะนำของระบบ เขาละทิ้งความคิด: รางวัลเป็นแค่ขวดหมึกธรรมดา! หมึกแบบนี้ ถ้าไม่พันขวด ก็ต้องมีอย่างน้อยแปดร้อยในห้องต้องประสงค์!

ขวดหมึกนี้สามารถเพิ่มปากกาขนนกห้าดาวที่เขาสุ่มได้ ซึ่งไม่ต้องใช้หมึก วิธีง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ: แค่จุ่มปากกาขนนกลงในหมึก ตามคำแนะนำของระบบ ทอมวางปากกาขนนกลงในขวดหมึก และสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น: หมึกถูกดูดซับอย่างรวดเร็วโดยปากกาขนนก เหมือนฟองน้ำดูดน้ำ หมึกดำปีนขึ้นไปตามเส้นใยของปากกาขนนก ในที่สุดก็ดูดซับหมึกทั้งหมดในขวด ปากกาทั้งด้ามย้อมสีดำหมึก เป็นสีที่ดูดีกว่าสีขาวเดิม และยังมีความรู้สึกน่าขนลุกเล็กน้อย

แต่ไม่นาน หมึกบนปากกาขนนกก็จางลงเหมือนน้ำลง และปากกาขนนกทั้งด้ามก็กลับเป็นสีขาวอีกครั้ง กลับสู่รูปลักษณ์ธรรมดา

ทอมหยิบขึ้นมาและเห็นว่าโน้ตของระบบเกี่ยวกับมันเปลี่ยนไป: 【ปากกาขนนก (ห้าดาว - II): ปากกาขนนกที่สามารถเขียนโดยไม่ต้องใช้หมึกและสามารถแก้ไขข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ของผู้ใช้】

“ดีแล้ว!” ดวงตาทอมเป็นประกาย ปากกาขนนกนี้ใช้ได้เลย ปัญหาตอนนี้ของเขาคือคำตอบที่เขาเขียนมันภาษาพูดเกินไป แถมยังมีข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์เพียบ บางครั้งเขาเขียนว่า “คำถามบอกว่าการเพิ่มพลังไฟเท่านั้นถึงจะเร่งปฏิกิริยาได้” ปากกาขนนกก็จะแก้ให้โดยอัตโนมัติเป็น “อย่างที่คำถามบอก การเพิ่มพลังไฟเท่านั้นถึงจะเร่งปฏิกิริยาได้”

สะดวกมาก เป็นสิ่งที่ทอมต้องการ

รางวัลที่ซ่อนอยู่ในที่สุดไม่ได้ซ่อนอยู่ในห้องต้องประสงค์ แต่อยู่ในระเบียงชั้นเจ็ดของปราสาทฮอกวอตส์ ระบบไม่ได้ระบุสถานที่ แต่สั่งให้ทอมค้นหาความผิดปกติในระเบียง หลังจากเดินรอบระเบียงสองครั้ง ทอมรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูก เมื่อดูใกล้ขึ้น เขาเห็นบางสิ่งผิดปกติ: ภาพวาดแปลกๆ ที่แสดงกลุ่มคนและกองศพใหญ่ แปลกที่หน้าของศพและตัวละครเหมือนกัน

ทอมเดินไปที่ภาพวาดและยื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่เขาหยุด หลังจากประมาณหนึ่งวินาที ระบบก็ป๊อปอัพ 【ภารกิจดันเจี้ยน: สัมผัสภาพวาดเพื่อเข้าดันเจี้ยน】

"เชี่ย! ระบบ นายทำลายฉัน!" ทอมกลัวมาก ถ้าเขาไม่หยุดเมื่อกี้ เขาคงอยู่ในดันเจี้ยนแล้ว! ทอมบอกว่ายังไม่ถึงเวลา เขาต้องเตรียมตัวก่อนเข้าดันเจี้ยน—และแม้ว่าจะทำ เขาควรรู้อย่างน้อยว่ารางวัลคืออะไร

วันต่อมา ทอมกับเฮอร์ไมโอนี่มาถึงห้องเรียนเดิมก่อนพระอาทิตย์ขึ้น การเดินทางปลอดภัยมาก เพราะฟิลช์ ภารโรงก็ต้องนอน เขาอาจตรวจตราตอนเที่ยงคืน แต่ไม่เคยตอนเช้าตรู่

ฝากนืยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ ทั้งหมด 26 เรื่อง มีมากมายหลายแนวให้เลือกอ่าน จิ้มได้เลยค่ะ >> ชั้นหนังสือรวมนิยายแปลของ Rubybibi

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]