ตอนที่ 19-24 จบกัน? เริ่มต้นใหม่!

ความเร็วของเบนฟิลด์เร็วกว่าพวกเขามาตั้งแต่แรก!

ลินลี่ย์มีสนามพลังศิลาดำ  แต่เบนฟิลด์ใช้พลังมหาเทพ  ตอนนี้ความเร็วของเขายังไวกว่าลินลี่ย์! ถ้าพวกเขาปล่อยให้เบนฟิลด์ไล่ตามอย่างนี้ ในระยะห่างไม่กี่ร้อยเมตร  พวกเขาคงถูกไล่ทัน

“ฮึ่ม!”  ลินลี่ย์เริ่ม..

สนาพลังศิลาดำของเขาเปลี่ยนไปทันที  พลังแรงผลักกลายเป็นพลังดูดขึ้น

“เอ๋?” ร่างของเบนฟิลด์เซอย่างช่วยไม่ได้ และเขาพุ่งขึ้นไปด้านบนจริงๆ

“สนามพลังศิลาดำไม่มีทางเอาชนะง่ายๆอย่างนั้น”  ลินลี่ย์คิดในใจ ขณะเดียวกันเขาเริ่มเปลี่ยนทิศทางของแรงดึงดูดของสนามพลังศิลาดำอย่างลนลาน  จากบนดึงลงล่างและเป็นแรงผลัก  ต้องเข้าใจไว้ว่าพลังของแรงดึงดูดมีมากแต่แรกและการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนี้ทำให้แม้แต่เบนฟิลด์ก็ยังได้รับผลกระทบอย่างมาก

เบนฟิลด์อดรู้สึกโกรธไม่ได้

“ตายให้หมดเสียเถอะ!”  เสียงเบนฟิลด์เย็นชา

“วืดดด...”

ธนูโปร่งแสงดอกแล้วดอกเล่ายิงออกมาจากร่างของเบนฟิลด์ตรงเข้าใส่ลินลี่ย์และบีบี ธนูโปร่งแสงทั้งสิบดอกพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าหาลินลี่ย์และบีบี  ความเร็วของพลังโจมตีวิญญาณนั้นรวดเร็วนัก  ลินลี่ย์และบีบีหลบได้เพียงเล็กน้อย  และธนูโปร่งแสงสี่ดอกยิงโดนร่างของลินลี่ย์

ขณะที่ร่างบีบีโดนธนูยิงใส่สามดอกเช่นกัน

ลินลี่ย์ตกใจจนหน้าซีดขาว  “บีบี, ใช้พลังมหาเทพ!” พลังโจมตีวิญญาณของเบนฟิลด์ได้อธิบายไว้ในหนังสือของเบรุตแล้ว  มันน่ากลัวมาก ตอนนี้พอเบนฟิลด์ใช้พลังมหาเทพวิถีชีวิตโจมตี...ใครจะคาดคิดได้ว่าทรงพลังเพียงไหน

“ครืน...” รังสีเหลืองธาตุดินแผ่ขยายออกมาจากร่างของลินลี่ย์

ลินลี่ย์ไม่ลังเลใจแม้แต่น้อยใช้พลังมหาเทพธาตุดินของเขา!

ภายในใจของลินลี่ย์

“ปัง!”  “ปัง!”  “ปัง!”  “ปัง!”  ธนูโปร่งแสงปะทะใส่เยื่อพลังใสแต่แตกกระจายไปเหมือนกับไข่กระทบหิน อย่างไรก็ตามหลังจากแตกกระจายแล้ว พวกมันเปลี่ยนแปลงเป็นเส้นด้ายโปร่งแสงจำนวนมากขยายล้อมเยื่อพลังโปร่งแสงและจากนั้นด้ายพลังงานรวมตัวกันโจมตีใส่จุดอ่อนของเยื่อพลัง

พลังคลื่นกระบี่ที่มองไม่เห็นนับไม่ถ้วนยิงใส่ด้ายพลังโปร่งแสงทันที

“ข้ามีสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณและใช้หยดพลังมหาเทพธาตุดิน  แต่จำนวนกลุ่มด้ายพลังงานมากกว่าครึ่งยังคงผ่านจุดบกพร่องเข้าไปได้”  ลินลี่ย์ตะลึง

ลินลี่ย์ได้ซ่อมแซมอุดรอยบกพร่องในสมบัติมหาเทพสำหรับปกป้องวิญญาณของเขาหลังจากออกจากภูเขาสิ้นหวัง  รวมเวลาหกสิบปีที่เขาอยู่ในสมรภูมิมหาพิภพ  กินเวลาเกือบร้อยปีแล้ว ร้อยปีของงานซ่อมแซมถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งทันที  และนั่นหลังจากที่ลินลี่ย์ใช้พลังมหาเทพธาตุดิน  ถ้าเขาไม่ใช่พลังมหาเทพ  เขาคงไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย

“น่ากลัวจริงๆ ถ้าไม่มีสมบัติมหาเทพปกป้องวิญญาณ ต่อให้ข้าใช้พลังมหาเทพ บางทีข้าคงไม่อาจทนได้” หน้าของลินลี่ย์เปลี่ยนไป “บีบี!”

บีบีก็โดนโจมตีเช่นกัน

“พี่ใหญ่, ข้าไม่เป็นไร”  เสียงของบีบีดังขึ้นในใจลินลี่ย์

ลินลี่ย์พบด้วยความอัศจรรย์ว่าบีบีไม่ได้ใช้พลังมหาเทพ  อย่างไรก็ตามบีบีก็ยังทนได้แม้ว่าไม่ต้องใช้พลังมหาเทพ ถ้าเขาอาศัยเพียงสมบัติมหาเทพปกป้องวิญญาณ ไม่มีทางที่เขาจะสามารถทำอย่างนี้ได้ “เป็นไปได้ไหมว่าที่บีบีมีไม่ใช่สมบัติเทพปกป้องวิญญาณธรรมดา  แต่เป็นสมบัติมหาเทพสำหรับปกป้องวิญญาณ?  หรือว่าบางที...วิญญาณของบีบีไม่ธรรมดาและพลังป้องกันวิญญาณของบีบีทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ?”

ความคิดนี้แว่บขึ้นมาในใจของลินลี่ย์

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาไม่สามารถไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนได้ เพราะ..หลายอย่างอันตรายมาก!

“พี่ใหญ่!”

เสียงทุ้มหนึ่งดังขึ้น  นักรบเกราะดำยืนอยู่บนอสรพิษสีแดงที่กำลังบินตามมาด้วยความเร็วสูง อสรพิษยักษ์สีแดงบินมาอยู่ที่ข้างหน้าลินลี่ย์และบีบี

“พี่ใหญ่, สถานการณ์ไม่ดีแล้ว”  บีบีพูดอย่างแตกตื่น

“ข้ารู้” แน่นอนว่าลินลี่ย์รู้ว่าสถานการณ์แย่

ข้างหน้ามีอสรพิษแดงยักษ์และนักรบเกราะดำขวางอยู่  ขณะที่เบนฟิลด์อยู่ที่ด้านหลังของพวกเขา  พวกเขาบุกไปข้างหน้าไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้!

“เบนฟิลด์นั่นมีพันธมิตรแบบนั้นได้ยังไง?  และพวกเขาไม่ได้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน”  ลินลี่ย์สบถด้วยความโกรธ  ในแง่การต่อสู้ ลินลี่ย์พบว่าเบนฟิลด์และอีกสองคนไม่ใช่พันธมิตรระดับเดียวกัน ลินลี่ย์ไม่สามารถรู้สึกถึงรัศมีป้ายประจำตัวของเบนฟิลด์ได้  เห็นได้ชัดเจนว่าเขาเป็นศัตรู!

แต่ลินลี่ย์สามารถรู้สึกได้ถึงรัศมีของสตรีชุดแดงที่แปลงเป็นงูแดงยักษ์พร้อมกับนักรบเกราะดำ  เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับลินลี่ย์

คนที่อยู่กันคนละฝ่ายกับร่วมมือกันเป็นกลุ่มเดียวได้

“บีบี, ตามข้าหนีมาทางนี้  เร็วเข้า!” ลินลี่ย์ใช้รัศมีพลังมหาเทพล้อมบีบีและบินหนีไปด้วยความเร็วเต็มพิกัด  ลินลี่ย์และบีบีหนีไปทางด้านข้างด้วยความเร็วสูง  ด้วยการเคลื่อนไหวไปทางตำแหน่งนี้ เบนฟิลด์จะไม่สามารถโจมตีพวกเขาได้ง่าย

พลังของสนามพลังศิลาดำเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าเช่นกัน และพลังโน้มถ่วงที่น่ากลัวทำให้ยากที่เบนฟิลด์จะติดตามเขาได้ทัน

“ควั่บ!”  เบนฟิลด์บินออกมาจากสนามพลังศิลาดำ  ภายในสนามพลังศิลาดำ  เขาไม่สามารถตามลินลี่ย์ได้ทัน  “เจ้าเด็กทั้งสองคนฟังให้ดี  วันนี้ ข้า, เบนฟิลด์จะต้องฆ่าเจ้าทั้งสองให้ได้อย่างแน่นอน  ต้องฆ่าได้แน่นอน!”  เสียงที่โกรธเกรี้ยวของเขาดังก้องในอากาศ

สำหรับเบนฟิลด์เขาบินขนานไปกับลินลี่ย์และบีบี

ทั้งสองฝ่ายถูกแยกกันไว้ด้วยสนามพลังศิลาดำ

สตรีชุดแดงและบุรุษเกราะดำพยายามไล่ตามอย่างแตกตื่นเช่นกัน

“เราไม่อาจเสียเวลากับเบนฟิลด์ผู้นี้ได้  เมื่อครู่นี้เขาโจมตีข้าและบีบีต่อเนื่อง  และข้าพบว่ามันยากจะทนรับได้  ถ้าเขายังคงโกรธและใช้พลังโจมตีที่ทรงพลัง  ข้าคงไม่สามารถทนรับได้”  ลินลี่ย์ไม่กังวลห่วงบีบี  เพราะบีบีสามารถทนรับพลังโจมตีได้โดยไม่ต้องใช้พลังมหาเทพ

“พี่ใหญ่ เราต้องสลัดให้พ้นจากเจ้านี่” บีบีคุยทางใจ

“ข้ารู้” ลินลี่ย์หันไปมองเบนฟิลด์ที่อยู่ใกล้ๆ ทันที

ด้านหลังเขามีร่างมายาของมังกรฟ้าม้วนตัวซึ่งมีความยาวพันเมตรปรากฏขึ้นทันที หัวของมังกรฟ้าลอยอยู่เหนือตัวลินลี่ย์จ้องมองเบนฟิลด์ที่อยู่ใกล้เขม็ง

ทักษะเทพธรรมชาติ- มังกรคำราม!

ทักษะเทพธรรมชาตินี้เมื่อใช้กับพลังมหาเทพธาตุดินก็ยังทรงพลังมาก!

“เอ๊ะ?” เบนฟิลด์รู้สึกได้ว่าร่างของเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย

“หนีเร็ว!”  ลินลี่ย์และบีบีฉวยอากสหนีทันที

เบนฟิลด์เป็นสุดยอดฝีมือคนหนึ่งที่ฝึกมาทางทักษะโจมตีวิญญาณ และเขามีสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณและยังถูกปกป้องด้วยพลังมหาเทพ  เขารีบสลัดพันธนาการได้ทันที

“พวกเจ้าต้องการหลบหนีหรือ?”  เบนฟิลด์เห็นร่างลินลี่ย์และบีบีหายไปเขารีบไล่ตามทันที

ขณะที่ลินลี่ย์และบีบีหนีห่างออกไปด้วยความเร็วสูง  บีบีสบถด่าในใจ  “พี่ใหญ่, เจ้าเบนฟิลด์นั่นน่ารำคาญจริงๆ  เขามีสมบัติมหาเทพปกป้องวิญญาณและมีสมบัติมหาเทพไว้ป้องกันตัวอีกด้วย  ไม่มีช่องว่างให้โจมตีเลย  และยังยากจะฆ่าเขาได้  ขณะที่พลังโจมตีวิญญาณของเขาทรงพลังมาก  มันทำให้ข้าหงุดหงิดจริงๆ”

“ข้าก็หงุดหงิดเหมือนกัน  แต่ไม่มีอะไรที่ข้าทำได้”

ลินลี่ย์คาดว่าการบรรลุระดับใหม่ของร่างแยกธาตุลมของเขาจะดึงดูดความสนใจคนอื่น แต่เขาไม่คาดเลยว่าจะดึงดูดความสนใจจากคนที่ยากจะรับมือได้อย่างเบนฟิลด์  เบนฟิลด์สามารถตอบโต้ลินลี่ย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ  เขามีสมบัติมหาเทพที่ทรงพลังทั้งสองอย่างทำให้ลินลี่ย์ไม่มีทางตอบโต้ และเขายังมีทักษะพลังโจมตีวิญญาณ

ลินลี่ย์จะรับมือคนอย่างนั้นได้ยังไง?

ต่อให้ใช้ทักษะเทพธรรมชาติ‘มังกรคำราม’ แต่ก็เป็นเพียงการซื้อเวลาให้ตนเองหนีไปเท่านั้น

“แย่แล้วพี่ใหญ่, เขาไล่ตามเรามาอีกแล้ว!”  บีบีพูดอย่างโมโห

ลินลี่ย์หันไปมองและเห็นร่างพร่าเลือนบินเข้ามาด้วยความเร็วสูง

“เจ้าบัดซบนี่เคลื่อนไหวได้ไวจริงๆ”  ลินลี่ย์ตอนนี้ชักจะลนลาน  แต่เนื่องจากทั้งสองฝ่ายใช้พลังมหาเทพ  จึงไม่มีทางที่เขาจะสามารถเอาชนะคนผู้นี้ได้ “ดูเหมือนว่าสิ่งเดียวที่เราทำได้ก็คือใช้ทักษะเทพธรรมชาติ ‘มังกรคำราม’ เพื่อหยุดเขาอีกครั้ง”  ลินลี่ย์ขำตนเอง  แต่ในขณะนั้นเอง...

ทันใดนั้นลินลี่ย์พบว่ามีร่างสองร่างปรากฏอยู่ข้างหน้าเขา มีแต่ผู้บัญชาการระดับสูงจึงจะกล้าลอยตัวอยู่ในกลางอากาศของสมรภูมิได้

“หนทางนี้สำหรับเจ้าถูกปิดกั้นแล้ว!”  เสียงเยือกเย็นดังขึ้น

ลินลี่ย์และบีบีรู้สึกได้ว่าคนข้างหน้าเขามีท่าทีคุกคามและพวกเขาได้แต่หยุดชะงัก  ลินลี่ย์มองดูคนทั้งสองและมีความรู้สึกว่า..สองคนนี้มีอันตรายไม่น้อยไปกว่าเบนฟิลด์

ทั้งสองคนมีลักษณะแปลกประหลาดมาก  คนหนึ่งสูงเกือบสี่เมตรตลอดทั้งร่างของเขาสีทองแดงร่างเต็มไปด้วยมัดกล้ามและหน้าตาเคร่งขรึม  บนไหล่ของคนตัวสูงสี่เมตรมีเด็กหนุ่มศีรษะโล้นนั่งแทะเล็มผลไม้อย่างอร่อย  เด็กหนุ่มคนนี้ตัวเล็กกว่าบีบี

แต่เด็กหนุ่มคนนี้...ทำให้ลินลี่ย์ใจสั่นสะท้าน

“ท่านทั้งสอง โปรดช่วยขัดขวางพวกเขาไว้  ข้า, เบนฟิลด์ถือว่าเป็นหนี้ท่านทั้งสอง”  เบนฟิลด์รีบกล่าว

บุญคุณยากทดแทน!

คำพูดของเบนฟิลด์ทำให้ใจของลินลี่ย์และบีบีตกวูบ

“ควั่บ!”  ลินลี่ย์และบีบีหนีไปอีกทางหนึ่ง

“วูบบบ!”มีร่างหนึ่งปรากฏอยู่ข้างหน้าลินลี่ย์และบีบีทันที เป็นเด็กหนุ่มหัวโล้นผู้น่ารักที่กำลังกัดกินผลไม้สีม่วง

“ไวมาก” ลินลี่ย์รู้สึกตกใจ

“ทำไมพวกเจ้าต้องรีบหนีอย่างนั้นด้วย?”  เด็กหนุ่มหัวโล้นฉีกยิ้ม “กร้วม” “กร้วม”เขากัดผลไม้สองคำจากนั้นโยนลงหลุมที่อยู่ใกล้

“พี่ใหญ่ สตรีชุดแดงและบุรุษเกราะดำมาทันจนได้”

“พวกเจ้าสองคนอย่าคิดแม้แต่จะหลบหนี” สตรีชุดแดงถลึงตามองลินลี่ย์และบีบีด้วยความโกรธ ลินลี่ย์และบีบีมองหน้ากันเองมีความรู้สึกที่ไม่ดีในใจ  “พี่ใหญ่, ด้านหลังเรามีสามคน  ข้างหน้าเรามีสองคน  ถ้าห้าคนผนึกพลังโจมตีเราไม่มีทางที่เราจะหลบหนีได้”

ลินลี่ย์และบีบีไม่กล้าเคลื่อนไหวชั่วขณะหนึ่ง

เพราะ..ทันทีที่พวกเขาเคลื่อนไหวเป็นไปได้ว่าเด็กหนุ่มหัวโล้นและคนตัวใหญ่คงจะโจมตีแน่

“ขอบคุณพวกท่านทั้งสอง”  เบนฟิลด์หัวเราะ

ถึงตอนนี้เด็กหนุ่มหัวโล้นที่ขวางลินลี่ย์และบีบีเห็นได้ชัดว่าทำให้เขารู้สึกว่าได้หน้า แต่ขณะเดียวกันเบนฟิลด์ยังรู้สึกสงสัยด้วย “เด็กหนุ่มนี้และคนตัวใหญ่.. ข้าไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อน ยอดฝีมือสองคนนี้ปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใด?” การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของเด็กหนุ่มหัวโล้นที่เพิ่งแสดงออกมาทำให้เบนฟิลด์รู้สึกสงสัย

“เฮ้ย, เบนฟิลด์ สมองเจ้ามีปัญหาหรือเปล่า”  เด็กหนุ่มหัวโล้นเริ่มหัวเราะ

หน้าของเบนฟิลด์อดเปลี่ยนไปไม่ได้

“แค่เพราะข้าขวางลินลี่ย์ไว้ไม่ได้หมายความว่าเป็นเพราะข้าจะช่วยเจ้าหรอกนะ” เด็กหนุ่มหัวโล้นเย้ยหยัน

“ลินลี่ย์?” เบนฟิลด์และอีกสองคนที่มาด้วยมองดูลินลี่ย์  จนถึงตอนนี้พวกเขาไม่รู้จักว่าลินลี่ย์เป็นใคร

“เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ?”  ลินลี่ย์มองเด็กหนุ่มหัวโล้นด้วยความสงสัย

เด็กหนุ่มหัวโล้นเริ่มแค่นเสียงหัวเราะ  “โถๆๆ แยกจากกันเพียงไม่กี่ปีเจ้าก็จำอาจารย์ของเจ้าไม่ได้เสียแล้ว”  เด็กหนุ่มหัวโล้นระบายลมหายใจอย่างมีอารมณ์

“อาจารย์?” ลินลี่ย์และบีบีตะลึงทั้งคู่

ทันใดนั้นแสงสีม่วงแผ่ออกจากร่างของเด็กหนุ่มหัวโล้น ครอบคลุมพื้นที่พันเมตรรวมทั้งลินลี่ย์และฝ่ายเบนฟิลด์ด้วย แรงดึงดูดที่ทรงพลังและคุ้นเคยนี้ทำให้ลินลี่ย์มีสีหน้าตกใจ  “หรือว่าท่านคือ...”  ในใจลินลี่ย์มีภาพอสูรอะเมทิสต์น้อยผู้น่ารักผุดขึ้นมาทันที อสูรอะเมทิสต์น้อยผู้ตวาดส่งเสียงสั่งการอสูรอะเมทิสต์นับไม่ถ้วน

และลินลี่ย์เองถูกอสูรอะเมทิสต์น้อยทรมานจนกระทั่งได้รับการรู้แจ้งพื้นฐานการใช้สนามพลังศิลาดำ

“เจ้า!”

เบนฟิลด์โกรธ  “รีสเจม!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า แม่นแล้ว ข้าเอง” เด็กหนุ่มศีรษะโล้นหัวเราะลั่น “อะไรกันพวกเจ้าไม่มีใครจำข้าได้เมื่อข้าอยู่ในร่างมนุษย์อย่างนั้นหรือ?  โอว.. พอจะเข้าใจเหตุผล  พลังควบคุมวิญญาณของเขาทรงพลังมากเกินไป   ข้าสามารถซ่อนรัศมีวิญญาณของข้าได้  และเจ้าจะไม่รู้สึกได้แม้แต่น้อย  เจ้าจำข้าไม่ได้ก็พอจะเข้าใจได้  พอจะเข้าใจได้”

เด็กหนุ่มหัวโล้นโบกมือ  “เบนฟิลด์ เจ้าลูกเต่า, ไสหัวไปได้แล้ว มิฉะนั้น..ข้าก็ไม่ถือสาหากจะเล่นกับพวกเจ้าสักหน่อย..”

เบนฟิลด์จ้องมองลินลี่ย์และบีบีจากนั้นขบฟันกรอด

“ไปกันเถอะ” เบนฟิลด์ไม่มีทางเลือกได้แต่กล้ำกลืนความโกรธ  ขณะที่เขาพาสหายอีกสองคนบินหนีไป

ลินลี่ย์และบีบีถอนหายใจโล่งอกทั้งคู่

รีสเจมลูบศีรษะชำเลืองมองลินลี่ย์  เขาส่ายศีรษะและกล่าว  “เจ้าช่างไร้ประโยชน์จริงๆ! เจ้าได้สุดยอดไม้ตายไปจากข้า  แต่กลับโดนต้อนเสียจนมีสารรูปอย่างนี้  เจ้าทำให้ข้าที่เป็นอาจารย์เสียหน้า!”

“อาจารย์?” ลินลี่ย์ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

“และเจ้าทั้งสองก็โง่จริงๆ  ถ้าพลังของพวกเจ้ายังอ่อนแอ  อย่างนั้นในสมรภูมิมหาพิภพ เจ้าจำเป็นต้องร่วมมือร่วมกำลังกัน  เจ้าก็เห็นว่าหลายคนจับกลุ่มกันสามคนบ้างสี่คนบ้างไม่ใช่หรือ?”  รีสเจมพูดตามปกติ  “อืม... เอาอย่างนี้เป็นไง  มาร่วมเป็นทีมล่ากับข้า เราจะร่วมกำลังกันและเที่ยวไปในสมรภูมิมหาพิภพ  เจ้าจะว่ายังไง?”

“ร่วมทีมกัน?” ลินลี่ย์อดมองรีสเจมไม่ได้ ขณะที่มองคนตัวใหญ่ข้างหลังเช่นกัน

“ถ้าเจ้าร่วมกับเรา  ในอนาคตเราจะแบ่งความดีความชอบทางทหารเป็นสี่ส่วนเท่าๆ กัน เราลูกผู้ชายควรจะตรงไปตรงมาจัดการเรื่องราวอย่างเรียบง่าย!”  รีสเจมตบอกขณะพูดเหมือนกับว่าต้องการแสดงความเป็นลูกผู้ชายที่เขามี

ลินลี่ย์อดหัวเราะไม่ได้  ลินลี่ย์และบีบีมองกันเองพยักหน้าให้กันเล็กน้อย

“เราเอาด้วย!”  ลินลี่ย์กล่าว

ดังนั้นกลุ่มทีมล่าของรีสเจมจึงเพิ่มจากสองเป็นสี่  พลังของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากในขณะนี้