เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 19-21 หนีเมื่อเห็น

ตอนที่ 19-21 หนีเมื่อเห็น

ตอนที่ 19-21 หนีเมื่อเห็น


ร่างเตี้ยชุดดำบินออกมาและเคลื่อนไหวเหมือนควันผ่านใต้ดินของสมรภูมิมหาพิภพอย่างใจเย็น

“เอ๊ะ?”

ร่างนั้นชะงักทันทีและลอบจ้องมองดูระยะไกล  ตาของเขาคมเหมือนตาอินทรี  แต่สิ่งที่แปลกก็คือคนผู้นั้นศีรษะโล้นแต่มีไฟสีดำอยู่ข้างบนศีรษะโล้นเหมือนกับแผ่นโลหะดำบาง  แผ่นที่ดำบางนี้มีอักษรรูนอยู่ข้างบน

“มีบางคนอยู่ที่นี่จริงๆ?”  บุรุษหนุ่มศีรษะโล้นจ้องมองระยะไกล  “ศัตรู!”

หลังจากตรวจสอบสถานะของศัตรูแล้วบุรุษหนุ่มศีรษะโล้นไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ควั่บ!” ทันใดนั้นบุรุษหนุ่มหัวโล้นเร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหันพุ่งเข้าหาคนชุดดำราวกับดาวตก

คนชุดดำหันหน้ามาทันที  และเห็นเขาได้ชัด  บุรุษชุดดำไม่ลังเลแม้แต่น้อยหนีไปทันที

“เจ้าไม่มีทางหนีพ้น!” ร่างของบุรุษหัวโล้นกระพริบพุ่งไปข้างหน้าอย่างแปลกประหลาด

พื้นที่โดยรอบเห็นเป็นรู้วงเวทสีเหลืองเรืองแสงรายล้อมบุรุษชุดดำที่พยายามจะหนี เมื่อปะทะกับแสงสีทองภายในความเร็วของบุรุษชุดดำตกลงอย่างมาก บุรุษหนุ่มหัวโล้นฉวยโอกาสพุ่งเข้าหาและใช้มือขวาโจมตีอย่างไม่ปราณี

บุรุษหนุ่มหัวโล้นสวมถุงมือขวาในมือขวาของเขา

มือของเขาเหยียดออกเป็นรูปกรงเล็บมังกรขณะเดียวกันรอบๆ มือมีระลอกมิติสั่นสะท้าน กรงเล็บของเขาโจมตีถูกไหล่ของคนชุดดำ “บัดซบ!” คนชุดดำคำราม และจากนั้นเขากวาดเท้าขวาเตะกลับหลัง

“ควาก!”  เสียงดังชัดเจน  ไหล่ของบุรุษชุดดำถูกฉีกขาด

“แข็งจริงๆ” บุรุษหนุ่มหัวโล้นรู้สึกตกใจ แต่เขาไม่แสดงความปราณีใดๆ ทั้งสิ้น

กรงเล็บมือขวาตะปบลงที่ไหล่จากนั้นกระแทกใส่ศีรษะของบุรุษชุดดำโดยตรง ขณะที่กรงเล็บมือขวาฟาดใส่ศีรษะบุรุษชุดดำ กรงเล็บขวาฟาดใส่ จะเกิดวงแสงสีเหลืองประหลาดทำให้มิติใกล้ๆ ถูกตรึงเป็นไปไม่ได้ที่บุรุษชุดดำจะเบนศีรษะหลบได้

“ฉึก!”  กรงเล็บทั้งห้าของบุรุษหนุ่มศีรษะโล้นทะลวงเข้าไปในกะโหลกของบุรุษชุดดำ  และศีรษะของบุรุษชุดดำระเบิดทันที  บุรุษศีรษะโล้นมีความมั่นใจมาก  “พลังเตะของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้”  ขณะที่บุรุษโล้นเห็นเช่นนั้นเมื่อบุรุษชุดดำตาย เขาคงไม่สามารถโจมตีต่อได้

“ปัง!”  พลังเตะเท้าขวาของบุรุษชุดดำมิได้ลดลงเลยฟาดใส่อกของบุรุษศีรษะโล้นโดยตรง

บุรุษศีรษะโล้นถูกเตะจนร่วงลงกับพื้น

“เดี๋ยวก่อน, นั่นคือโกเลมมัจจุราช!”  บุรุษศีรษะโล้นตกใจกลัว  “นี่เป็นกับดัก!”

“ปัง!”  บุรุษศีรษะโล้นเตะพื้นรุนแรงขณะที่เขาทำเช่นนั้นรัศมีกลมปลดปล่อยออกมาจากเท้าขวาของเขา เท้ายันลงล่าง ทันใดนั้นเขาพุ่งขึ้นไปราวกับจรววดทันทีด้วยความเร็วสูง    ขณะที่เขาเคลื่อนไหว  เขาจะเตะเท้าใส่พื้นอย่างตื่อเนื่อง แต่ละครั้งจะสร้างรัศมีสีเหลืองออกมาทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นในระดับที่น่ากลัว

เคลื่อนที่ได้เร็วราวกับสายฟ้าแค่เพียงกระโจนไปไม่กี่ครั้ง เขาก็หายไปจากสายตา

“เจ้าผู้นี้หนีได้รวดเร็วจริงๆ

เมื่อเวลาผ่านไปลินลี่ย์และบีบีโผล่ออกมาจากพื้น ทั้งหมดที่เขาเห็นได้ก็คือเห็นหลังไวๆของบุรุษหนุ่มศีรษะโล้น ลินลี่ย์และบีบีไม่มีทางเลือก ได้แต่ระบายความโกรธกับก้อนหินใกล้ๆ  “ทันทีที่โกเลมมัจจุราชพบเจอเขา  เขาก็แทบพบทันทีว่ามันคือโกเลมมัจจุราชและเป็นกับดัก! หลังจากพบว่ามันคือโกเลมมัจจุราชแล้ว เขาไม่ยอมแม้แต่จะหยุด แต่หนีไปทันทีโธ่เอ๊ย!” ลินลี่ย์ได้แต่ส่ายศีรษะ

“ไม่มีอะไรจะโอ้อวดได้”  บีบีเม้มปากกล่าว จากนั้นหันไปมองโกเล็มมัจจุราชไร้ศีรษะที่อยู่ห่างไป“และเราก็เสียโกเลมมัจจุราชไปอีกตัว พี่ใหญ่! เจ้าผู้นี้เป็นใคร?”

“คลาวด์! ผู้บัญชาการที่แข็งแกร่งมากซึ่งเป็นคนของโลกธาตุดินศักดิ์สิทธิ์  เขาชอบเที่ยวไปตามลำพัง”  ลินลี่ย์พูดพลางหัวเราะ  สำหรับโกเลมมัจจุราชลินลี่ย์มองเห็นการโจมตีของคลาวด์ และขณะเห็นการโจมตีของคราวด์ลินลี่ย์ก็มั่นใจได้ว่าเป็นคลาวด์ “อย่างไรก็ตามคลาวด์ไม่มีสมบัติมหาเทพแม้แต่ชิ้นเดียว  เขาสามารถฆ่าเขาได้”

ลินลี่ย์รู้สึกค่อนข้างเสียดาย

เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยม  น่าเสียดายคลาวด์ระวังตัวเกินไป  เมื่อพบว่าเป็นกับดัก  เขาก็หนีไปโดยไม่ลังเลใจทันที

“เขาไม่มีสมบัติมหาเทพแม้แต่ชิ้นเดียวและเขาก็ยังแข็งแกร่งได้งั้นหรือ?” บีบีพูดพลางขมวดคิ้ว

“นั่นเป็นเรื่องที่ข่าวกรองของปู่เบรุตของเจ้าพูดไว้  คลาวด์ไม่ต้องการถูกจำกัด  ดังนั้นจึงไม่ปรารถนาจะเป็นทูตมหาเทพ  ซึ่งเป็นเหตุผลให้เขาไม่มีสมบัติมหาเทพ  แม้แต่การฆ่าเขาก็เป็นเรื่องยากมาก”  ลินลี่ย์ถอนหายใจ  “ยอดฝีมือในกฎธาตุดิน  เขาต้องหลอมรวมกฎธาตุได้อย่างน้อยก็ห้าเคล็ด”

กรงเล็บโจมตีของเขาทำให้ไหล่ของโกเลมมัจจุราชแตกพังแฝงไปด้วยเคล็ดลึกลับห้าเคล็ด

โกเลมมัจจุราชถูกฉีกออกเหมือนกับดินเหนียว

ขณะที่ลินลี่ย์กับบีบีกำลังคุยกันทางใจ  จากมุมสายตาของเขาลินลี่ย์มองเห็นร่างหนึ่งปรากฏทันทีจากที่ไกล เขาหันมามองทันที..เพียงแต่เมื่อเห็นว่าระยะห่างออกไปสองหรือสามร้อยเมตรมีร่างสีดำหมอบซ่อนอยู่เหมือนกำลังจะตรวจสอบโกเลมมัจจุราชที่กำลังนอนอยู่บนพื้น

ลินลี่ย์ตื่นเต้นทันที  “บีบี, เรามีเป้าหมายแล้ว  สามร้อยเมตรไปทางซ้ายมือของเรา”

“เป้าหมาย” บีบีหันไปมองเช่นกัน

ขณะนี้เอง...

ร่างในชุดดำที่อยู่ห่างไกลยังคงพบว่ามีสองร่างที่อยู่ไม่ห่างไกลกำลังหมอบอยู่ที่มุมของก้อนหิน  ขณะนั้นเองลินลี่ย์สบสายตากับบุรุษชุดดำนั้น

ลินลี่ย์ตกใจทันทีและเริ่มส่งสำนึกเทพบอกบีบีทันที“บีบี! คนชุดดำนี้ข้าไม่รู้สึกถึงรัศมีป้ายประจำตัวเขา  เขาต้องเป็นศัตรู  ลงมือโจมตี!”ยิ่งเข้ามาใกล้ก็สามารถรู้สึกได้ถึงรัศมีป้าย ลินลี่ย์และศัตรูอยู่ห่างกันไม่ถึงร้อยเมตร

โดยทั่วไปแม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกชัดเจน เขาก็ควรรู้สึกได้ถึงรัศมีของตราประจำตัวเล็กน้อย

แต่ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย...

“ฮ่าฮ่า, คนหนึ่งหนีไปทันที  แต่อีกคนเข้ามาใกล้ ฮ่าฮ่า”  บีบีตื่นเต้น

คนชุดดำถูกดึงมาที่นี่เพราะการกระทำของบุรุษหนุ่มศีรษะโล้นผู้นั้น  เขาลอบเข้ามาดูด้านข้างอย่างเงียบกริบ  แต่ลินลี่ย์และบีบียังคงอยู่ในที่ซ่อนจากจุดเกิดเหตุพวกเขาสามารถเห็นร่างบุรุษชุดดำได้อย่างชัดเจน

“หืม” บุรุษชุดดำหันอย่างเยือกเย็นและหนีไปทันที

“เขากำลังหนี?”

ลินลี่ย์รู้ตัวก่อนและปล่อยสนามพลังศิลาดำทันทีรัศมีแสงสีเหลืองธาตุดินแผ่ขยายทันทีโดยมีลินลี่ย์เป็นศูนย์กลางรัศมีห้าร้อยเมตร สนามพลังศิลาดำนี้แผ่ออกได้เร็วกว่าการหนีของบุรุษชุดดำ  ขณะที่เขาหนีเขาก็ตกอยู่ในสนามพลังศิลาดำ

พลังแรงดึงดูดดึงเข้าหาลินลี่ย์

“สนามพลังโน้มถ่วง?  เป็นพลังดึงดูดที่ทรงพลังและมันดึงถอยหลัง!”

บุรุษชุดดำตอนนี้ตกใจ  เขาอดหันไปมองไม่ได้และลินลี่ย์ในร่างมังกรแปลงและบีบีกลายเป็นร่างเงาดำพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

“ไล่ตามข้า?” บุรุษชุดดำไม่ได้ต่อต้าน แต่กลับหนีไปแทน

แต่ความพยายามหนีขณะที่ต่อต้านแรงดึงดูดไปด้วย...เขาจะเคลื่อนไหวเร็วได้ยังไง?

“เจ้าต้องการหนี?” ลินลี่ย์จ้องมองบุรุษชุดดำเขม็งและไล่ตามไปด้วยความเร็วสูง  ในสายตาของลินลี่ย์ บุรุษชุดดำจะต้องมีป้ายประจำตัวสีทองแน่นอน ป้ายทองทุกป้ายเป็นตัวแทนว่าเขาจะสามารถช่วยครอบครัวหรือสหายได้ป้ายละคน  ขณะที่ในการไล่ล่าอย่างเร่งร้อน ระยะห่างระหว่างทั้งสองสั้นลงจนเหลือไม่กี่สิบเมตร

ในสนามพลังศิลาดำความเร็วของบุรุษชุดดำลดลงอย่างมากมาย

ตอนนี้บุรุษชุดดำโกรธทันที!

“ข้าไม่ต้องการสู้กับพวกเจ้าทั้งสอง  ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้”  สำนึกเทพดังก้องในใจของลินลี่ย์และบีบี  “มิฉะนั้นอย่าตำหนิว่าข้าล่วงเกิน!”

“เจ้าต้องการหนีไปหรือ?  และยังทำตัวกร้าวด้วยหรือ?”  ลินลี่ย์หัวเราะ

“บีบี, ลงมือได้เดี๋ยวนี้  เขาไม่สามารถหลบหนีไปจากระยะไกลกว่านี้”  ลินลี่ย์สั่งบีบีทางใจ

“ไม่ต้องห่วง พี่ใหญ่”  บีบีหัวเราะเบิกบานใจ

ขณะนั้นเอง...

“พวกเจ้ากำลังหาที่ตาย” บุรุษชุดดำที่ข่มอารมณ์โกรธใช้มีสั้นแทงกลับทันที

“ควั่บ!”

จู่ๆแสงสีดำยิงเข้าใส่ลินลี่ย์ ไวมากจน..ลินลี่ย์ไม่สามารถหลบได้ทัน

“ไวมาก!” ลินลี่ย์ใช้กระบี่ประกายเทพในมือของเขาแทงใส่อย่างเร่งร้อน

“ปัง!”

ปลายกระบี่เงาลวงปะทะกับปลายมีด

ลินลี่ย์รู้สึกถึงพลังที่น่ากลัวกดดันเข้าหาเขาผ่านกระบี่เข้าไปในแขน“แครก...” เกล็ดมังกรที่ในแขนข้างที่กุมกระบี่เงาลวงแตกทันที  เลือดเริ่มไหลและลินลี่ย์กระเด็นถอยหลังเช่นกัน

เมื่อลินลี่ย์ถอยหลังสนามพลังศิลาดำรอบตัวเขาก็เคลื่อนถอยไปด้วยเช่นกัน ทำให้บุรุษชุดดำได้โอกาสหนีพ้นจากอาณาเขตสนามพลังศิลาดำด้วยเช่นกัน!

“สมบัติมหาเทพ!”  ลินลี่ย์ตกใจ

บุรุษชุดดำยืดระยะออกห่างจากลินลี่ย์  แต่ไม่ใช่กับบีบี!

“พี่ใหญ่!”  บีบีโกรธทันที

ในทันใดนั้นเงาร่างหนูกินเทพร่างยักษ์ปรากฏอยู่ข้างหลังบีบี บุรุษชุดดำหันไปมอง และเห็นสิ่งที่ทำให้เขาหวาดผวา  สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป  “เป็น เป็นไปได้ยังไง?  ทักษะเทพธรรมชาติของเบรุต!!!” ไม้ตายของเบรุตมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งจักรวาล  แม้ว่าหลายคนจะไม่เคยเห็นเบรุตใช้วิชานี้ บางคนเห็นจากผลึกบันทึกซึ่งได้บันทึกสุดยอดพลังโจมตีนี้ไว้

“ไม่...!”  บุรุษชุดดำต้องการพูดผ่านสำนึกเทพ

โชคร้ายที่ความเร็วของทักษะเทพธรรมชาติเทียบได้กับความเร็วในการใช้สำนึกเทพสื่อสาร

ขณะที่บีบีใช้ทักษะเทพธรรมชาติก่อน  ดังนั้นบุรุษชุดดำจึงไม่มีโอกาสอุทธรณ์ได้อีก

“ครืน....”

ระลอกพลังคลุมรอบศีรษะของบุรุษชุดดำและทันใดนั้นประกายเทพลอยออกมา ขณะที่บุรุษชุดดำล้มนอนลง ขณะที่มีดดำร่วงลงพื้นเช่นกัน ขณะเดียวกันป้ายประจำตัวสีขาวลอยออกมาจากร่างของเขา

“ควั่บ!”  “ควั่บ!”

ลินลี่ย์กับบีบีลงมายืนข้างหน้าร่างของเขา

ลินลี่ย์ตะลึง  “อะไรกัน? ป้ายประจำตัวสีขาว?”  ลินลี่ย์จ้องมองป้ายขาว ด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

ในการต่อสู้ทั้งสองฝ่ายโลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์ใช้ป้ายทองสำหรับผู้บังคับบัญชา  และป้ายขาวสำหรับทหาร

“เป็นป้ายสำหรับทหารใต้บัญชาหรือ?”  ลินลี่ย์ไม่อยากจะเชื่อ

คนที่มีสมบัติมหาเทพ..เป็นแค่ทหารธรรมดา?

“พี่ใหญ่, รีบไปจากที่นี่กัน  เราจะอยู่ตรงนี้นานกว่านี้ไม่ได้แล้ว”  บีบีรีบพูด

ตอนนี้ลินลี่ย์จึงค่อยรู้สึกตัว  เขาไม่ลังเลต่อไปรีบรวบรวมแหวนเก็บของมีดสมบัติเทพและตราทหารสีขาวหนีไปพร้อมกับบีบี

ภายในถ้ำที่อยู่ภายในภูเขาขนาดใหญ่

“คนทั้งหมดเหล่านี้มีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์อยู่ข้างนอก  แม้ว่าเราจะฆ่าพวกเขา  เราก็ไม่สามารถผูกสัญญากับแหวนเก็บของหรือสมบัติมหาเทพได้”  บีบีพูดอย่างจนใจและโมโห  “สมบัติมหาเทพก็เป็นเรื่องหนึ่ง  ที่สำคัญมหาเทพจะเอามันกลับคืนไป แต่แหวนเก็บสมบัติมีของหลายอย่างที่อยู่ภายใน  น่าเสียดาย น่าเสียดาย”

ลินลี่ย์เพียงแต่จ้องมองป้ายประจำตัวสีขาว  “เป็นทหารธรรมดาจริงๆ!”

“แปลกมากจริงๆ ทหารธรรมดามีสมบัติมหาเทพ?” บีบีพึมพำ

ทันใดนั้นลินลี่ย์มีความคิดอย่างหนึ่งและหลายอย่างทำให้เขารู้สึกได้ทันที  เขาได้แต่ส่ายศีรษะอย่างช่วยไม่ได้  “บีบี, ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว  เราเลือกเป้าหมายผิดคน”

“อะไรนะ?” บีบีถามอย่างสงสัย

ลินลี่ย์ถอนหายใจ  “บีบี!  เจ้าไม่สังเกตหรือ?  เมื่อบุรุษชุดดำพบเราปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือหนี เมื่อเราไล่ตามเขา ปฏิกิริยาที่สองก็คือเตือนเราว่าเขาไม่ต้องการสู้กับเรา  และถ้าเรายังกวนใจเขาต่อไป  เขาจะโจมตี ทำไมเขาไม่ต้องการสู้ด้วยเล่า? เขามีสมบัติมหาเทพ, ทำไมจึงต้องหนี? ข้าคิดว่า... เหตุผลเป็นเพราะเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับเรา”

“ฝ่ายเดียวกับเรา?”  บีบีตะลึง

“ใช่แล้ว” ลินลี่ย์พูดอย่างจนใจ “ข้าคิดว่าคนผู้นี้น่าจะเป็นผู้บัญชาการในฝ่ายเรา  แต่เขาถอนสัญญาป้ายประจำตัวเดิมและผูกสัญญากับป้ายทหารฝ่ายศัตรูและกลายเป็นทหารฝ่ายศัตรู  เขาผูกสัญญากับป้ายทหารฝ่ายศัตรู  เมื่อเข้ามาใกล้ระดับผู้บัญชาการศัตรู  เขาจะรูสึกถึงรัศมีของพวกเขาได้  และหาพวกเขาพบได้ง่าย  นอกจากนี้ เขาจะสามารถลอบลงมือทำร้ายได้ กระสุนนัดเดียวยิงนกได้สองตัว!  อย่างไรก็ตามข้อบกพร่องประการเดียว นั่นคือเขาจะถูกโจมตีโดยคนที่อยู่ฝ่ายเดียวกับเขา!”

ปลอมตัวเองเป็นฝ่ายศัตรูมีประโยชน์มากก็จริง แต่ก็ต้องทุ่มเทคุณค่าออกไป

บุรุษชุดดำผู้น่าสงสารนั้นตกไปอยู่ในเงื้อมมือของลินลี่ย์และบีบี

จบบทที่ ตอนที่ 19-21 หนีเมื่อเห็น

คัดลอกลิงก์แล้ว