บทที่ 80 กระจอกสิ้นดี
บทที่ 80 กระจอกสิ้นดี
พลังระดับขอบเขตพลังดาราระดับแปด แต่ละหมัดมีพลังไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นจิน!
หมัดแบบนี้ซัดออกไป ต่อให้เป็นหินยักษ์ก็ต้องแหลกเป็นผุยผง!
เผชิญหน้ากับหมัดอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เซี่ยงเส้าหยุนนอกจากจะไม่หลบแล้ว จิตวิญญาณการต่อสู้ยังลุกโชนยิ่งกว่าเดิม ตะโกนก้องว่า "เข้ามาเลย!"
พลังดาราในกายเซี่ยงเส้าหยุนระเบิดออกพร้อมกัน พลังดารากระเพื่อมไหวรอบกาย พุ่งตัวไปข้างหน้า ซัดหมัดสวนหมัดของลี่เทียนป้า
หมัดทะลวงปราณ สิบส่วน!
เปรี้ยง!
สองหมัดปะทะกัน พลังดาราระเบิดเสียงดังสนั่น!
เซี่ยงเส้าหยุนถูกซัดถอยหลังไปหลายก้าว กระบวนท่านี้เขาตกเป็นรองแล้ว!
"ตายเสีย!" ลี่เทียนป้าจิตสังหารพลุ่งพล่าน ทุกย่างก้าวสะเทือนเลื่อนลั่น หมัดโลหิตระดมซัดเข้ามาอีกครั้ง
แต่ละหมัดอัดแน่นไปด้วยไอสังหารโลหิตเข้มข้น น่ากลัวถึงขีดสุด!
"มา!" เซี่ยงเส้าหยุนไม่ยอมแพ้ ระดมหมัดสวนกลับไปไม่ยั้ง
ตึง! ตึง!
ทั้งสองแลกหมัดกันอย่างดุเดือด ทุกหมัดล้วนทรงพลัง สั่นสะเทือนอากาศรอบทิศ!
การต่อสู้บนเวทีดุเดือดเลือดพล่าน ทำเอาผู้ชมข้างสนามเลือดลมสูบฉีด!
"แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งจริง ๆ! ถ้าเป็นข้าขึ้นไป คงรับหมัดเดียวไม่ไหวแน่!"
"นั่นสิ! เซี่ยงเส้าหยุนบีบให้ลี่เทียนป้าต้องใช้วิชาต้องห้าม เขาเก่งเกินไปแล้ว แต่น่าเสียดายที่ศึกนี้เขาคงแพ้แน่!"
"ยังไม่แน่หรอก ถ้าเซี่ยงเส้าหยุนทนได้ถึงหนึ่งเค่อ คนที่จะแพ้คือลี่เทียนป้าต่างหาก!"
"ไม่ว่าจะยังไง เซี่ยงเส้าหยุนก็มีคุณสมบัติเป็นหนึ่งในสิบยอดฝีมือของศิษย์ทั้งหมดแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาไม่ต้องสงสัยเลย!"
"สักวันข้าต้องแข็งแกร่งแบบพวกเขาให้ได้!"
……
......
ข้างสนาม ลู่เสี่ยวชิงมองดูด้วยความกังวล ในใจภาวนาไม่หยุด "เส้าหยุนต้องชนะ ต้องชนะแน่!"
"ลูกพี่จงเจริญ! ลูกพี่จงเจริญ!" เซี่ยหลิวฮุยโบกธงขาวอย่างเอาเป็นเอาตาย ตะโกนเชียร์สุดเสียง
เขาเข้าถึงบทบาทลูกน้องที่ดีอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว!
บนเวที เซี่ยงเส้าหยุนรับแรงกดดันจากลี่เทียนป้าอย่างหนัก โดนไปหลายหมัด เลือดซึมที่มุมปาก!
แม้เซี่ยงเส้าหยุนจะมีพลังมหาศาล แต่ความต่างถึงสี่ระดับย่อยนั้น ไม่ใช่สิ่งที่จะลบเลือนได้ง่าย ๆ!
หากยังไม่ทุ่มสุดตัว คนที่จะแพ้ก็คือเขาเอง!
"เซี่ยงเส้าหยุน เข้ามาสิ! ข้าจะบอกให้รู้ว่าใครคือทรราชตัวจริง! ข้าลี่เทียนป้าต่างหากคือทรราชที่แท้จริง!" ลี่เทียนป้าคำรามอย่างบ้าคลั่ง การโจมตีรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทุกหมัดเต็มไปด้วยพลังสังหาร!
เซี่ยงเส้าหยุนในระดับสี่ ต้านทานมาได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว!
แต่เขายังไม่พอใจ ตะโกนกลับ "เจ้ามันทรราชประสาอะไร เดี๋ยวข้าจะทำลายความมั่นใจอันต่ำต้อยของเจ้าให้สิ้นซาก!"
ฉับพลัน ไอม่วงรอบกายเซี่ยงเส้าหยุนเข้มข้นขึ้น ราวกับกลายเป็นสายฟ้าที่จับต้องได้ ก่อเกิดพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว!
หมัดสายฟ้าฟาด!
เซี่ยงเส้าหยุนรวดเร็วดั่งสายฟ้า ท่วงท่าดุจอสนีบาต พลังหมัดพุ่งถึงขีดสุด ประกายสายฟ้าอันน่ากลัวระเบิดออกจากหมัด ราวกับสายฟ้าฟาดลงมาจากฟากฟ้า!
ลี่เทียนป้าก็ระเบิดพลังโลหิตสังหารทั้งหมดออกมาในขณะนี้ หมัดเดียวที่ซัดออกไปราวกับมีไอเลือดพุ่งเสียดฟ้า ไอสังหารน่าตกใจ!
ตูม! ตูม!
ชั่วพริบตา บนเวทีเกิดเสียงระเบิดทุ้มหนักดังสนั่นหวั่นไหว พลังดาราสีม่วงและสีเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว ศิษย์ข้างล่างตกใจรีบถอยหลังหนี กลัวโดนลูกหลง!
อั๊ก!
เลือดสายหนึ่งสาดกระเซ็นกลางอากาศ ร่างหนึ่งถูกซัดกระเด็นราวกับลูกปืนใหญ่!
เมื่อคนผู้นั้นตกลงกระแทกพื้นเวทีอย่างแรง ทุกคนถึงกับตาค้าง!
ผู้พ่ายแพ้คือลี่เทียนป้าที่ใช้วิชาต้องห้าม!
เซี่ยงเส้าหยุนยังคงค้างท่าชกหมัด ไอม่วงดุจมังกรเลื้อยพันรอบกาย ดูองอาจหล่อเหลายิ่งนัก!
"ช่าง... กระจอกสิ้นดี!" เซี่ยงเส้าหยุนเก็บหมัดอย่างสง่างาม แล้วเอ่ยด้วยความดูแคลน
ลี่เทียนป้ากุมแขนที่บิดเบี้ยวชักกระตุกไม่หยุด กลิ่นอายลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ท่าทางเหมือนคนบ้าคลั่งคันคะเยอ นี่คือผลข้างเคียงหลังจากวิชาต้องห้ามสิ้นสุดลง!
"เทียนป้า!" ลี่เสวี่ยเหมิงร้องเสียงหลง รีบพุ่งขึ้นไปบนเวที ยัดยาฟื้นฟูเข้าปากลี่เทียนป้า
ผู้ดูแลในสนามก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก!
เซี่ยงเส้าหยุนไม่ได้ขัดขวาง เขาพูดกับลี่เสวี่ยเหมิงเรียบ ๆ "ทั้งหมดนี้พวกเจ้าทำตัวเอง! อีกไม่นาน ข้าจะท้าประลองกับเจ้า ผู้อาวุโสสิบสาม!"
พูดจบ เซี่ยงเส้าหยุนก็กระโดดลงจากเวที!
จากนั้น เดินจากไปอย่างสง่างามท่ามกลางทางที่ผู้คนแหวกให้
สาวน้อยทั้งหลายมองแผ่นหลังที่องอาจนั้นด้วยความหลงใหล!
"เซี่ยงเส้าหยุนเก่งจัง! สุดยอดไปเลย! นี่เขากำลังประกาศศักดากับผู้อาวุโสสิบสามเหรอ? สมกับเป็นทรราชจริง ๆ!"
"แย่แล้ว ข้ารู้สึกว่าข้าหลงรักเขาเข้าแล้ว ทำไงดี! เขาเก่งขนาดนี้ ข้ากลัวว่าจะไม่คู่ควรกับเขา!"
"ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะติดตามเขา ด้วยความงามของคุณหนูอย่างข้า เขาต้องสยบแทบเท้าข้าแน่!"
"ฝันไปเถอะ ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้าง อย่างน้อยก็ต้องสวยแบบพี่สาวนี่ถึงจะได้!"
……
......
ศึกนี้ของเซี่ยงเส้าหยุนสั่นสะเทือนไปทั่วตำหนักอู่ถัง!
เหล่าผู้อาวุโสดูออกว่าเซี่ยงเส้าหยุนเพิ่งอยู่ระดับสี่ แต่กลับเอาชนะลี่เทียนป้าที่มีพลังต่อสู้ระดับแปดได้ ช่างเป็นปีศาจชัด ๆ!
สมฉายาทรราชจริง ๆ!
เพราะศึกนี้เอง หยางเกาชวนจึงเรียกประชุมสภาผู้อาวุโสฉุกเฉิน!
เขาประกาศต่อหน้าผู้อาวุโสทุกคนว่า ต้องปกป้องเซี่ยงเส้าหยุนอย่างเต็มที่ ทรัพยากรทุกอย่างให้เซี่ยงเส้าหยุนเบิกใช้ได้ไม่อั้น ทุ่มเทฟูมฟักให้ถึงที่สุด!
คราวนี้ ไม่มีผู้อาวุโสคนไหนกล้าคัดค้าน!
ศักยภาพของเซี่ยงเส้าหยุนเห็นกันอยู่ตำตา แถมยังมีผู้อาวุโสเจินเผิงคอยคุ้มกัน ใครจะกล้าคัดค้าน!
ชั่วขณะหนึ่ง ลานเรือนของเซี่ยงเส้าหยุนก็คึกคักขึ้นมาทันตา!
ศิษย์สาวที่คลั่งไคล้ต่างพากันเบียดเสียดเข้ามา อยากรู้จักเซี่ยงเส้าหยุน หวังจะได้เป็นคู่ครองของเขา!
"พี่สะใภ้ ท่าจะไม่ดีแล้ว! ในนั้นมีศิษย์ฝ่ายในอยู่ไม่น้อยเลยนะ!" ที่มุมหนึ่ง เซี่ยหลิวฮุยพูดกับลู่เสี่ยวชิง
ในสายตาเซี่ยหลิวฮุย เขายอมรับลู่เสี่ยวชิงเป็นพี่สะใภ้แล้ว!
"ยิ่งมีคนชอบเส้าหยุนเยอะ ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าสายตาข้าดี! พวกนางอยากแย่งก็แย่งไป เขาเป็นของข้า!" ลู่เสี่ยวชิงกล่าวอย่างมั่นใจ แล้วเดินกลับที่พักของตน ไม่ได้เข้าไปหาเซี่ยงเส้าหยุน!
ยามนี้ จิตใจนางแน่วแน่ ต้องรีบตามฝีมือเซี่ยงเส้าหยุนให้ทัน ไม่อย่างนั้นผู้ชายคนนี้จะยิ่งห่างไกลออกไปเรื่อย ๆ!
เซี่ยหลิวฮุยอึ้งไปครู่หนึ่ง ทำตัวไม่ถูกว่าจะไปหรือจะอยู่!
สุดท้าย เขามองดูเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องสาว ๆ ตรงหน้า แล้วเบียดเข้าไป "ทุกคนอย่าเบียดสิ อย่าเบียด! เบียดจนไข่ข้าเจ็บไปหมดแล้ว!"
สิ้นเสียงเขา ก็โดนหมัดรุมสหบาทา ซัดกระเด็นออกมา
"เวรเอ้ย เซี่ยงเส้าหยุนเป็นลูกพี่ข้า ใครตีข้า ไม่อยากเข้าบ้านพี่ข้าแล้วใช่ไหม!" เซี่ยหลิวฮุยเบ่งอำนาจตะโกน
มุขนี้ได้ผลจริง ๆ ศิษย์สาวหลายคนรีบแหวกทางให้ แถมยังส่งสายตาอ้อนวอน หวังให้เขาพาเข้าไปข้างใน!