บทที่ 70 ตาเฒ่าขี้เมาตัวจี๋
บทที่ 70 ตาเฒ่าขี้เมาตัวจี๋
อูฟู่เสี่ยงรอไม่ไหวแล้วที่จะได้ครอบครองโอสถคืนพลังฟื้นฟูกาย เขาก้มลงมองเข้าไปในเตาหลอม!
ทันใดนั้น คลื่นน้ำร้อนระอุก็พุ่งสวนออกมาจากภายในเตาหลอม!
แม้อูฟู่เสี่ยงจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตพลังคุ้มกายขั้นสูงสุด แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าเซี่ยงเส้าหยุนจะยังมีชีวิตอยู่ในเตาหลอม จึงไม่ได้ป้องกันตัวเลยแม้แต่น้อย!
น้ำเดือดพล่านจึงสาดเข้าใส่ใบหน้าเหี่ยวย่นของเขาเต็ม ๆ!
อ๊าก!
อูฟู่เสี่ยงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดจากการถูกน้ำร้อนลวก!
ไม่ใช่ทุกคนที่จะทนความร้อนระดับนี้ได้เหมือนเซี่ยงเส้าหยุน!
ในชั่วพริบตานั้น เซี่ยงเส้าหยุนดีดตัวออกจากเตาหลอม รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่หมัด แล้วชกเข้าใส่หน้าอกของอูฟู่เสี่ยง
หมัดสายฟ้าฟาด!
รวดเร็วดุจสายฟ้า พลังหมัดดั่งอสนีบาต!
เปรี้ยง!
อูฟู่เสี่ยงไม่มีโอกาสป้องกัน โดนหมัดเข้าไปเต็ม ๆ จนเซถอยหลังไป!
แม้เซี่ยงเส้าหยุนจะพัฒนาขึ้นมาก และหมัดสายฟ้าฟาดก็มีพลังระเบิดรุนแรง แต่ก็ทำได้แค่ให้อูฟู่เสี่ยงกระอักเลือดออกมาคำเดียวเท่านั้น!
ขอบเขตพลังดารากับขอบเขตพลังคุ้มกายห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว มีความต่างของระดับย่อยนับสิบขั้น การที่เซี่ยงเส้าหยุนจะสังหารอูฟู่เสี่ยงในหมัดเดียวจึงเป็นไปได้ยาก!
"ไอ้แก่ ตายซะ!" เซี่ยงเส้าหยุนไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ เขาคำรามลั่น พลังทั่วร่างพุ่งพล่าน ระดมหมัดสายฟ้าฟาดออกไปไม่ยั้ง
ยามนี้ หมัดสายฟ้าฟาดแฝงด้วยพลังสายฟ้าจริง ๆ ไม่ใช่แค่พลังดาราบริสุทธิ์อีกต่อไป พลังของแต่ละหมัดพุ่งสูงขึ้นเทียบเท่าขอบเขตพลังดาราระดับแปด!
พลังต่อสู้ที่ข้ามขั้นถึงสี่ระดับย่อย ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
เรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับความพิเศษในตัวเซี่ยงเส้าหยุนที่ถูกปลุกขึ้นมา!
ตึ้ง! ตึ้ง!
หมัดรัวเข้าใส่อูฟู่เสี่ยงต่อเนื่อง เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว!
ทว่า ครั้งนี้เซี่ยงเส้าหยุนกลับทำอะไรไม่ได้เลย!
เห็นเพียงอูฟู่เสี่ยงสร้างเกราะปราณคุ้มกันรอบกาย ป้องกันการโจมตีของเซี่ยงเส้าหยุนไว้ได้ทั้งหมด!
พลังหมัดของเซี่ยงเส้าหยุนเหมือนชกใส่กำแพงเหล็ก ไม่อาจเจาะทะลุได้เลย!
นี่คือความแข็งแกร่งของขอบเขตพลังคุ้มกาย มีเกราะปราณคุ้มกัน ดาบกระบี่ทั่วไปทำอันตรายไม่ได้!
"ไอ้เด็กเวร ข้าจะกินเจ้าทั้งเป็น!" อูฟู่เสี่ยงหลับตาตะโกนเสียงโหยหวน ซัดฝ่ามือเข้าใส่เซี่ยงเส้าหยุน
แม้อูฟู่เสี่ยงจะมองไม่เห็น แต่เขายังใช้ประสาทสัมผัสจับทิศทางของเซี่ยงเส้าหยุนได้ ฝ่ามือแก่ชราจวนเจียนจะปะทะหน้าอกเซี่ยงเส้าหยุนในชั่วพริบตา!
ฝ่ามือนี้เปี่ยมด้วยพละกำลัง มีอานุภาพทำลายหินผาและแผ่นดิน ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังดาราไม่มีทางรับได้ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังคุ้มกายก็ต้องตายสถานเดียว!
นี่คือฝ่ามือแห่งความโกรธเกรี้ยวของยอดฝีมือขอบเขตพลังคุ้มกายขั้นสูงสุด ย่อมต้องน่ากลัวเป็นธรรมดา!
"จบกัน!" เซี่ยงเส้าหยุนถูกอานุภาพของอูฟู่เสี่ยงตรึงไว้แน่น หนีไม่พ้นแล้ว!
ในวินาทีชีวิต เสียงดุจฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ก็ดังกึกก้อง "นายน้อยของข้าใช่คนที่เจ้าจะแตะต้องได้รึ!"
เสียงนี้มุ่งตรงไปที่อูฟู่เสี่ยงโดยเฉพาะ กระแทกจนแก้วหูเขาแตก ร่างกระเด็นถอยหลังราวกับลูกปืนใหญ่ กระอักเลือดออกมาคำโต!
ยอดฝีมือขอบเขตพลังคุ้มกายขั้นสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่ กลับถูกเสียงตะโกนเพียงครั้งเดียวทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส นี่คือแรงกดดันที่น่ากลัวเพียงใด!
ที่สำคัญคือ อีกฝ่ายอาจจะออมมือไว้ด้วยซ้ำ!
ไม่ใช่ว่าไม่อยากฆ่า แต่ตั้งใจจะเก็บไว้ให้เซี่ยงเส้าหยุนจัดการเองต่างหาก!
ผู้มาเยือนไม่ใช่ผู้อาวุโสเจินเผิง แต่เป็นชายชราแขนเดียวที่ดูมอมแมม ดูยังไงก็ไม่เหมือนยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่เลยสักนิด!
คนเราดูกันที่ภายนอกไม่ได้จริง ๆ!
"นายน้อย ท่านไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ?" ชายชราแขนเดียวเข้ามาหาเซี่ยงเส้าหยุน ถามไถ่อย่างนอบน้อมที่สุด
เซี่ยงเส้าหยุนเห็นหน้าผู้มาเยือนชัดเจน ก็ยิ้มออกมาจากใจ "ตาเฒ่าขี้เมา ข้าไม่เป็นไร! ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าไม่มีวันทิ้งข้าไปจริง ๆ!"
ตาเฒ่าขี้เมาตัวจี๋ ผู้พิทักษ์ที่ซื่อสัตย์ซึ่งเคยพาเซี่ยงเส้าหยุนหนีตายออกมา หากไม่มีตัวจี๋ เซี่ยงเส้าหยุนคงตายไปเป็นพันครั้งแล้ว!
มองดูแขนที่ขาดไปของตาเฒ่าขี้เมา เซี่ยงเส้าหยุนรู้สึกเจ็บปวดในใจลึก ๆ!
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อช่วยเขา จึงถูกคนทรยศฟันแขนขาด!
"บ่าวชราจะทิ้งนายน้อยลงได้อย่างไร ตอนนั้นแค่ทำตามคำสั่งนายน้อยเท่านั้น! ภายหลังข้าคิดดูถึงเข้าใจว่า นายน้อยอยากแข็งแกร่งด้วยตัวเอง เลยแกล้งทำแบบนั้น ข้าก็เลยตามมา!" ตาเฒ่าขี้เมาอธิบายสั้น ๆ
ก่อนที่เซี่ยงเส้าหยุนจะเข้าตำหนักอู่ถัง เขาอยู่กับตาเฒ่าขี้เมามาตลอด!
เพียงแต่เซี่ยงเส้าหยุนไม่อยากให้ตาเฒ่าขี้เมาคอยปกป้องตลอดเวลา จึงด่าไล่เขาไป และแกล้งทำตัวเหลวแหลก เพื่อไม่ให้ตาเฒ่าขี้เมาอยู่ข้างกายอีก เขากลัวว่าวันหนึ่งศัตรูจะตามมาเจอ แล้วเขาจะพลอยทำให้ตาเฒ่าขี้เมาเดือดร้อนไปด้วย!
แน่นอน เขาก็อยากสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยสองมือของตัวเอง ไม่อยากพึ่งพาตาเฒ่าขี้เมาไปเสียทุกเรื่อง เพราะมันไม่ดีต่อการเติบโตของเขา!
เซี่ยงเส้าหยุนถอนหายใจเบา ๆ "ตาเฒ่าขี้เมา ข้าทำเจ้าลำบากแท้ ๆ!"
"นายน้อยอย่าพูดเช่นนั้น เป็นเพราะพวกคนทรยศพวกนั้นต่างหาก สักวันท่านประมุขกลับมา พวกมันจะต้องตายอย่างไร้ที่กลบฝัง!" ตาเฒ่าขี้เมากล่าวด้วยความโกรธแค้น!
ได้ยินคำว่า "ท่านประมุข" สีหน้าของเซี่ยงเส้าหยุนก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย "ไม่ต้องถึงมือท่านพ่อหรอก ขอเวลาแค่สิบปี ภายในสิบปีข้าจะกลับไปที่สำนัก สังหารคนทรยศทั้งหมด ทวงคืนสิ่งที่ควรเป็นของตระกูลเซี่ยงกลับมา!"
กล่าวจบ ร่างกายเซี่ยงเส้าหยุนก็แผ่กลิ่นอายแห่งความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ดวงตาคู่สวยฉายแววมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น!
"ข้าเชื่อว่าด้วยพรสวรรค์ของนายน้อย ท่านต้องทำได้อย่างแน่นอน!" ตาเฒ่าขี้เมาสนับสนุน
เวลาเพียงสองเดือนเศษ เซี่ยงเส้าหยุนก้าวจากขอบเขตแรกยุทธ์ระดับสามมาเป็นขอบเขตพลังดาราระดับสี่ ความเร็วระดับนี้เรียกได้ว่าปีศาจชัด ๆ!
ตาเฒ่าขี้เมาตระหนักดีว่าพรสวรรค์ของนายน้อยผู้นี้ไม่ด้อยไปกว่าบิดาของเขาเลย เผลอ ๆ อาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ!
"จริงสิ ในเมื่อเจ้าอยู่ตลอด งั้นตอนที่ข้าโดนไล่ล่า เจ้าก็เป็นคนจัดการพวกนั้นให้ข้าใช่ไหม?" เซี่ยงเส้าหยุนถาม
"ถูกต้อง ตอนนั้นข้าเห็นนายน้อยตกอยู่ในอันตราย จำต้องลงมือ!" ตาเฒ่าขี้เมาตอบ
"อืม งั้นต่อไปเจ้าไม่ต้องตามข้าแล้ว ตอนนี้ข้าดูแลตัวเองได้ ข้าอยากให้เจ้าไปช่วยทำเรื่องหนึ่ง!" เซี่ยงเส้าหยุนกล่าว
"แต่ว่า... ถ้าพวกมันตามมาเจอจะทำยังไง?" ตาเฒ่าขี้เมาขมวดคิ้ว
"อย่างน้อยภายในหนึ่งปีพวกมันหาที่นี่ไม่เจอหรอก ความปลอดภัยของข้าเจ้าไม่ต้องห่วง!" เซี่ยงเส้าหยุนตอบ หยุดครู่หนึ่งเขาก็สั่ง "ข้าอยากให้เจ้าไปปกป้องน้องสาวข้า ห้ามให้นางเป็นอะไรไปเด็ดขาด!"
"องค์หญิงน้อยมีสิบสามอินทรีคุ้มครอง แถมยังมีอาจารย์ระดับสุดยอดคอยดูแล ใครจะกล้าแตะต้องนาง!" ตาเฒ่าขี้เมากล่าวด้วยความยำเกรง
"ก็จริง แต่ยัยหนูนั่นนิสัยใจร้อน ถ้าเกิดทำอะไรบุ่มบ่ามขึ้นมา จะแก้ไขไม่ทัน! ตาเฒ่าขี้เมา เจ้าต้องคอยคุ้มกันนางอย่างลับ ๆ แล้วก็ไปดูพวกพี่น้องของข้าที่แตกฉานซ่านเซ็นไปด้วย ว่ายังเหลือรอดกี่คน หนี้แค้นนี้ข้าจะกลับไปชำระด้วยตัวเอง!" เซี่ยงเส้าหยุนสั่งการด้วยท่าทีราชัน