ตอนที่ 19-4 ลอร์ดเรดคลิฟ

เขตเฟลมบอน ภายในห้องส่วนตัวชั้นบนของร้านอาหาร

“พอแค่นี้แหละ เว้นแต่เราเรียก เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้ามาหาเรา”  ลินลี่ย์สั่ง

“ขอรับ, ท่าน”

บริกรถือถาดอาหารออกไปจากห้อง ปิดประตูและเดินออกไป

“พี่ใหญ่! เร็วเข้า เอาเอกสารเหล่านั้นผลึกบันทึกออกมาเร็วๆ”  บีบีเร่งทันที หลังจากได้รับของลินลี่ย์กับบีบียังตรวจสอบสิ่งของอย่างระมัดระวังเนื่องจากไม่มีสถานที่เหมาะสมกับการอ่านเอกสารเหล่านั้น ที่สำคัญพวกเขาไม่สามารถพลิกอ่านเอกสารเหล่านั้นบนท้องถนนได้  “อย่าใจร้อน” ลินลี่ย์หัวเราะ แค่เพียงคิดหีบเก็บของก็ลอยออกมาอยู่เหนือโต๊ะ

ลินลี่ย์ย้ายจานอาหารและเหล้าบนโต๊ะไปไว้อีกด้านหนึ่ง  จากนั้นกองสิ่งของมากมายไว้บนโต๊ะ

“มากมายนัก”  บีบียื่นมือหยิบเอกสารออกมาจำนวนหนึ่ง

“อย่ามัวเสียเวลาเลย, บีบี,เจ้ากับข้าจะช่วยกันดูคนละครึ่ง มาอ่านเอกสารทั้งหมดนี้เร็วๆและดูว่าลอร์ดทาร์ทารัสคนไหนเหมาะจะเป็นเป้าหมายของเรา”  ลินลี่ย์กล่าว ขณะที่กล่าว ลินลี่ย์เริ่มพลิกกองเอกสารกองใหญ่ดู  เพื่อทบทวนหาดูกฎการท้าประลองลอร์ดทาร์ทารัส

ถ้าเขาจะไปท้าประลอง เรื่องสำคัญที่เขาจะต้องรู้ก่อนก็คือกฎ

ขณะที่อ่านบีบีมองหน้าลินลี่ย์และถามทันที  “พี่ใหญ่, จะให้ท่านท้าประลองหรือให้ข้าท้า?”

ลินลี่ย์เงยหน้ามองดูบีบีและหัวเราะ  “บีบี, ไม่ใช่ว่าใครๆก็จะไปท้าประลองกับลอร์ดทาร์ทารัสได้ เงื่อนไขเบื้องต้นก็คือเจ้าต้องเป็นผู้ชนะร้อยศึกในเวทีต่อสู้  ต้องเอาชนะต่อเนื่องวันละสิบศึกเป็นเวลาสิบวัน บีบี...เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะชนะสิบศึกรวดเดียวได้ง่าย?”

“แน่นอน ด้วยทักษะเทพธรรมชาติหนูกินเทพของข้าข้าไม่เชื่อว่าใครๆ จะรับมือข้าได้” บีบีพูดด้วยความมั่นใจ

“แล้วจะเป็นยังไงถ้าเจ้าไม่มีทักษะเทพธรรมชาติ?”  ลินลี่ย์หัวเราะขณะที่ถาม

บีบีพูดไม่ออก

ถ้าเขาไม่มีทักษะเทพธรรมชาติหนูกินเทพ  เขา, บีบีก็ยังมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่ง  แต่ในแง่พลังจู่โจม สิ่งเดียวที่เขาต้องอาศัยก็คืออาวุธประกายเทพ เขาสามารถใช้อาวุธประกายเทพเอาชนะเทพชั้นสูงธรรมดา  แต่ไม่มีแม้สักคนเดียวที่เข้าร่วมเวทีอาบเลือดแล้วจะเป็นคนอ่อนแอ  คนอ่อนแอเท่ากับหาเรื่องตายให้ตนเอง  และนั่นยากจะทำให้บีบีเอาชนะได้

“ข้า..แต่ข้าใช้ทักษะเทพธรรมชาติได้  พี่ใหญ่, สมมติฐานของท่านไม่ถูกต้อง”  บีบีไม่พอใจ

ลินลี่ย์หยุดยิ้มจากนั้นพูดอย่างจริงจัง  “บีบี,ถ้าเจ้าต้องการอาศัยกำลังทักษะเทพธรรมชาติของเจ้าเองเพื่อเอาชนะร้อยศึกในรวดเดียว  อย่างนั้นก่อนอื่นพลังวิญญาณของเจ้าจะใช้ต่อเนื่องกันได้สองครั้ง สำหรับการต่อสู้ที่ยังเหลืออยู่เจ้าต้องอาศัยอะเมทิสต์และมุกวิญญาณทองเพื่อทดแทนพลังวิญญาณที่เจ้าใช้ไป  นั่นนับว่าเป็นการสิ้นเปลืองมากมาย  และประการที่สอง!”

บีบีเลิกคิ้ว

ลินลี่ย์พูดต่อ “ประการที่สอง เรากำลังท้าทายลอร์ดทาร์ทารัส  ดังนั้นดีที่สุดถ้าเราจะไม่เปิดเผยไม้ตายในทันที  บีบี, คิดให้ดี  เมื่อเจ้าอยู่ในเวทีอาบเลือด  หากเจ้าเปิดเผยทักษะเทพธรรมชาติของเจ้า  จากนั้น..ลอร์ดทาร์ทารัสก็จะรู้ได้เช่นกัน  ถึงตอนนั้นเขาจะต้องหาทางจัดการรับมือทักษะเทพธรรมชาติของเจ้าได้!”

“รับมือทักษะเทพธรรมชาติของข้า?”  บีบีตะลึง “เขาจะใช้วิธีไหนรับมือ?”

“จ้องจะฆ่าเจ้า” ลินลี่ย์พูดและหัวเราะอย่างใจเย็น

“ข้าไม่กลัว” บีบีกล่าว

“ถ้าเขาไม่มั่นใจว่าจะฆ่าเจ้าได้บางทีลอร์ดทาร์ทารัสนั้นอาจลอบออกไปจากเกาะ และจากนั้นสาธารณชนจะพูดว่าเขามีเรื่องสำคัญต้องไปทำ  เขาจะปล่อยให้เจ้ารอคอยพันปีหรือหมื่นปี  เจ้าสามารถรอคอยนานขนาดนั้นได้ไหม?”  ลินลี่ย์ถามเขา  “ความเข้าใจของข้าก็คือ..การท้าประลองนั้น..สามารถเลื่อนออกไปได้ถึงหมื่นปี” ลินลี่ย์เพิ่งเห็นกฎนี้

บีบีได้แต่พูดไม่ออก

ความจริงเรื่องการท้าประลองลอร์ดทาร์ทารัสไม่ใช่เรื่องที่สามารถเอามาทำได้ทันที

ถ้าลอร์ดทาร์ทารัสไม่อยู่ในยมโลก ต่อให้ท่านท้าทายเขา...ท่านก็ต้องรอจนเขากลับมาและรับคำท้าก่อน ท่านจึงจะต่อสู้ได้

“บีบี, เราเสียเวลาไม่ได้อีกแล้ว!”  ลินลี่ย์พูดอย่างจริงจัง

“อือ”  บีบีรับอย่างจนใจ

ถ้าบีบีต้องสู้สิ่งที่ลินลี่ย์กลัวก็คือ...ลอร์ดทาร์ทารัสเมื่อเห็นบีบีใช้ทักษะเทพธรรมชาติ ‘กินเทพ’ อาจจะกลัวจนไม่กล้าออกมาสู้  และลอบหนีออกไป  นี่เป็นเรื่องธรรมดามาก  ถ้าคนรู้ว่าเขาไม่มีโอกาสชนะ  แต่ยังต้องการสู้ นั่นเท่ากับฆ่าตัวตาย

แต่แค่ยอมรับความพ่ายแพ้เป็นเรื่องที่น่าขายหน้ามาก

ดังนั้นมีลอร์ดทาร์ทารัสมากจะเลือกวีธีแอบหนีออกไปและยื้อเวลาไปอีกหมื่นปี

ถ้าเขาไม่ยอมรับคำท้าภายในหมื่นปี  อย่างนั้นตำแหน่งลอร์ดทาร์ทารัสจะเปลี่ยนมือไปเป็นของผู้ท้าประลองทันที

นี่คือวิธีที่ผู้ท้าประลองจะได้รับตำแหน่งลอร์ดทาร์ทารัส และอดีตผู้เคยดำรงตำแหน่งก็ยังจะรักษาหน้าได้บ้าง  กล่าวโดยทั่วไปนี่เป็นการชนะทั้งสองฝ่าย  แต่สำหรับลินลี่ย์ ไม่ใช่อย่างนั้น เพราะเขาต้องใช้เวลาให้น้อยเพื่อที่ว่าเขาจะสามารถเข้าร่วมสงครามมหาพิภพ อย่างไรก็ตามยังเหลือเวลาอีกเพียงแปดร้อยปี  เขาไม่สามารถรอได้นานขนาดนั้น!

“ก็ได้”  บีบีพยักหน้าเล็กน้อย

“บีบี!  เมื่อข้าโจมตี ข้าสามารถซ่อนพลังของข้าได้ ตัวอย่างเช่นถ้าข้าไม่แปลงร่างเป็นมังกรและไม่ต้องใช้ทักษะเทพธรรมชาติของข้า!  แต่แน่นอนข้ายังต้องใช้ฝีมืออีกเล็กน้อย สนามพลังศิลาดำ! แต่ข้าจะลดกำลังพลังแรงดึงดูดของสนามพลังศิลาดำของข้า  ข้าจะใช้พลังแค่พอสู้กับอสูรห้าดาวหกดาวและเจ็ดดาวเหล่านั้นได้” ลินลี่ย์พูดพลางหัวเราะอย่างใจเย็น

เขาจะลดพลังของสนามพลังศิลาดำให้อยู่ในระดับเหมือนเมื่อตอนเขาเป็นแค่เทพแท้

สนามพลังศิลาดำเต็มกำลังของลินลี่ย์เป็นสิ่งที่อสูรเจ็ดดาวอาจจะทนและต้านทานได้  ต่อให้พวกเขาทุ่มกำลังจนหมดก็ยังส่งผลให้พวกเขาถูกสังหารตามต้องการได้

ถ้าเขาเพียงแต่ใช้พลังสนามพลังศิลาดำเพียงหนึ่งในสิบก็ถือว่าเพียงพอแล้วให้อีกฝ่ายกังวลป้องกันลินลี่ย์

“แค่แสดงพลังของข้าเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย  ข้าคงแข็งแกร่งพอจะเอาชนะได้ร้อยศึกต่อเนื่องกัน ข้าเชื่อว่าลอร์ดทาร์ทารัสคงไม่กลัวจะสู้กับข้า  เพราะข้าเปิดเผยพลังเพียงเล็กน้อย เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะใช้พลังของข้าทั้งหมด  บีบี,สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือดูเอกสารและดูว่าในบรรดาพวกเขาใครมีสุดยอดไม้ตายที่ตอบโต้ข้าได้อย่างสมบูรณ์”  ลินลี่ย์กล่าว

บีบีหัวเราะและกล่าว “หึหึ.. พี่ใหญ่, ท่านต้องการเอาชนะในการตอบโต้กลับใช่ไหม? ก็ได้ข้าจะหาดูว่าพลังของใครที่ท่านพอจะสู้ตอบโต้ได้

ลินลี่ย์เริ่มพลิกดูข้อมูลทั้งหมดอย่างระมัดระวัง

โดยรวมแล้วมีลอร์ดทาร์ทารัสแปดสิบเอ็ดคน และแน่นอนพวกเขาไม่ได้เป็นยอดฝีมือผู้ไร้ต่อต้านสมบูรณ์ไปทั้งหมด  บางทีในกลุ่มพวกเขาอาจจะถูกตอบโต้โดยพลังของลินลี่ย์ได้

“ทรงพลังมาก” ขณะที่พลิกดูข้อมูลเอกสาร ลินลี่ย์อดสูดหายใจหนาวเหน็บมิได้ “ลอร์ดโลตัสคลิฟ,แม่ทัพของเกาะแรกที่ข้ามาถึงไม่มีใครท้าทายตำแหน่งของเขามานานนับปีไม่ถ้วนแล้ว สุดยอดไม้ตายของเขาคือสร้างเพลิงโปร่งแสงซึ่งฆ่าคนที่สัมผัสได้โดยคาดไม่ถึง?” ลินลี่ย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเย็นเฉียบเมื่ออ่านข้อมูลเหล่านั้น

ยอดฝีมือแต่ละคนผู้กล้าท้าทายลอร์ดทาร์ทารัสล้วนแต่มีความมั่นใจในสุดยอดไม้ตายของพวกเขาเช่นกัน

แต่ไม่มีข้อยกเว้นใครก็ตามที่สัมผัสเพลิงโปร่งแสงก็จะถูกฆ่า

“พี่ใหญ่, ลอร์ดเฟลมบอนนี่ทรงพลังมาก  ในอดีตร้อยล้านปีที่แล้ว มีคนมาท้าทายเขาสามคนทั้งหมดถูกฆ่าตายในท่าเดียว” บีบีร้องออกมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

“บีบี,คนเหล่านี้ยึดครองตำแหน่งมาหลายปีนับไม่ถ้วนโดยไม่สั่นคลอน  และผู้ท้าชิงถูกฆ่าอย่างง่ายดายทุกคน  สำหรับตอนนี้ให้กันลอร์ดทาร์ทารัสที่แข็งแกร่งเอาไว้อีกด้านหนึ่ง”  ลินลี่ย์กล่าว ลินลี่ย์ไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะลอร์ดทาร์ทารัสเหล่านั้นผู้ไม่เคยถูกคุกคามตำแหน่งและผู้ไม่เคยถูกบังคับให้ต้องเปิดเผยพลังมากนัก

ขณะอ่านเอกสารหลายฉบับ ลินลี่ย์เริ่มรู้สึกว่าเลือดลมเริ่มหนืด

ยอดฝีมือมากมายนัก  การท้าประลองครั้งแล้วครั้งล่าถูกหยิบขึ้นมา อย่างไรก็ตามแดนยมโลกมียอดฝีมือนับไม่ถ้วนที่แสวงหาความสมบูรณ์ ในใจของพวกเขาการได้เป็นเจ้าแคว้นหรือลอร์ดทาร์ทารัสเป็นความฝันของพวกเขา  เพื่อประโยชน์แห่งความฝันพวกเขา  พวกเขาไม่กลัวกับการต้องสละชีวิต

บางครั้งบางคนก็ทำได้สำเร็จกลายเป็นลอร์ดทาร์ทารัสคนใหม่!

“อย่างนั้นในบรรดาลอร์ดทาร์ทารัสมีน้อยคนที่มีพลังมากมายมหาศาล แต่บางคนก็ไม่น่ากลัวจนเกินไป” เมื่อลินลี่ย์อ่านเอกสารแนะนำลอร์ดทาร์ทารัสอื่นเขาค่อยรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง  ลอร์ดทาร์ทารัสทั้งแปดสิบเอ็ดมีคนที่คล้ายๆกับเบรุตหรือดันนิงตันแน่นอน

ไม่มีใครกล้าท้าทายคนเหล่านี้!

“ฮึ่ม..คนนี้ก็ไม่เลว” ตาของลินลี่ย์เป็นประกายขณะอ่านเอกสารอย่างระมัดระวัง  “โอว, ยอดฝีมือในกฎธรรมชาติธาตุน้ำ  พลังป้องกันทางวิญญาณแข็งแกร่งเหลือเชื่อ  เมื่อเขาใช้พลังเทพพลังป้องกันวัตถุอาจถึงระดับไร้เทียมทานได้ และพลังโจมตีทางวัตถุของเขาทรงพลังมากเช่นกัน!” ลินลี่ย์อ่านคำอธิบายของคนผู้นี้อย่างระมัดระวังและเขารู้รู้สึกมั่นใจในตนเองขึ้นมาบ้างแล้ว

เขาเลือกคู่ต่อสู้คนหนึ่งไว้แล้ว!

ลินลี่ย์ไม่สนใจลอร์ดทาร์ทารัสที่เป็นตำนานสำหรับพลังโจมตีของพวกเขา  ลินลี่ย์มีระดับความเชื่อมั่นว่าทักษะของเขาจะสามารถรับมือพลังโจมตีวัตถุได้  และนอกจากนี้ลอร์ดทาร์ทารัสนี้ที่เขาให้ความสนใจมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งเหลือเฟือโดยใช้พลังเทพในการสร้างชั้นเกราะที่ไร้เทียมทาน

“ถ้าข้าใช้ทักษะเทพธรรมชาติมังกรคำรามเพื่อเปลี่ยนกระแสเวลา... ด้วยเวลาโจมตีเปลี่ยนไป การป้องกันที่เขาควบคุมด้วยพลังเทพก็จะไม่สมบูรณ์อีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากข้ายังใช้พลังดึงดูดที่ทรงพลังกับเขาได้อีกผ่านสนามพลังศิลาดำ”  ลินลี่ย์อดหัวเราะไม่ได้  และเขารีบดูเอกสารรายละเอียดอื่นๆของบุคคลผู้นี้

แต่จากนั้นสีหน้าของเขาแข็งค้าง  เพราะเขาเห็นแถวคำอธิบายในหน้าที่สอง

“อะไรกัน? เขาไปสมรภูมิมหาพิภพแล้วหรือ?”

“คนต่อไป” ลินลี่ย์ไม่มีทางเลือกได้แต่ทำเช่นนี้

ไม่มีอะไรที่เขาทำได้...

ลอร์ดทาร์ทารัสเกือบทั้งหมดเชี่ยวชาญในการโจมตีวิญญาณ  แม้ว่าพวกเขาจะไม่เชี่ยวชาญ แต่พลังป้องกันทางวิญญาณของพวกเขาโดยทั่วไปจัดว่าแข็งแกร่งอยู่ดี พลังป้องกันวิญญาณของลินลี่ย์ค่อนข้างแข็งแกร่งเช่นกัน  เนื่องจากพลังจิตของเขาเป็นพลังเทพระดับสูงแล้ว  และเขาสามารถหลอมรวมเคล็ดลึกลับได้สามเคล็ดและเขายังมีรัศมีเทพธรรมชาติสีฟ้ารายล้อมวิญญาณของเขากับทั้งสมบัติมหาเทพชำรุดสำหรับปกป้องวิญญาณ เขามีพลังเหนือกว่าอสูรเจ็ดดาวเป็นส่วนใหญ่มากมาย

แต่ที่สำคัญคู่ต่อสู้ของเขาคือลอร์ดทาร์ทารัส  เป็นสุดยอดฝีมือที่แท้จริง

“พี่ใหญ่, ข้าได้รายชื่อมาคนหนึ่ง”  บีบีร้องเรียกทันที

ลินลี่ย์เงยหน้าและมองดู “เขาอยู่ที่ไหน? หวังว่าคงจะไม่ใช่ในสมรภูมิมหาพิภพหรอกนะ”

“ไม่,รายงานข่าวกรองบอกว่าเขายังคงอยู่ในดินแดนของเขา” บีบีรีบกล่าว

“เล่าเรื่องของเขาให้ข้าฟัง”  ลินลี่ย์ตาเป็นประกาย

“เขามีฝีมือระดับเดียวกับพี่ใหญ่  ยอดฝีมือสายธาตุดิน”  บีบีหัวเราะ

“โอว?” ตาของลินลี่ย์เป็นประกาย ลินลี่ย์ชอบที่จะสู้กับยอดฝีมือสายธาตุดิน เพราะเขาจะได้วิเคราะห์กฎธรรมชาติธาตุดินไปด้วย  ดังนั้นเป็นเรื่องง่ายที่เขาจะรับมือได้

บีบีพูดต่อ “พลังป้องกันวิญญาณของคนผู้นี้แข็งแกร่งมาก  ตามบันทึกการต่อสู้ ดูเหมือนเขาไม่ได้รับผลกระทบจากพลังโจมตีวิญญาณแต่อย่างใด  พลังป้องกันวิญญาณของเขานับว่ายอดเยี่ยมแน่นอน! แต่เขาไม่เชี่ยวชาญพลังโจมตีวิญญาณ ไม่มีใครเคยเห็นเขาใช้พลังโจมตีวิญญาณ ข่าวกรองวิเคราะห์ว่าบางทีเขาอาจมีสมบัติมหาเทพชนิดป้องกันวิญญาณก็เป็นได้

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

แม้ว่าเคล็ดชีพจรโลกจะเกี่ยวข้องกับพลังวิญญาณ  แต่กฎธรรมชาติธาตุดินก็ยังไม่แข็งแกร่งในเรื่องของพลังวิญญาณ

ต้องเป็นวิถีชีวิต, วิถีมรณะ,วิถีชะตาและกฎธาตุไฟซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในเรื่องพลังวิญญาณ

“พลังของเขาก็คือพลังโจมตีวัตถุ เขาสามารถทำลายสมบัติเทพชั้นสูงด้วยการโจมตีครั้งเดียวได้  หมัดของเขาและดาบศึกทรงพลังน่ากลัวมาก  นอกจากนี้...เขายังเชี่ยวชาญด้านความเร็ว  เขาไวอย่างน่าทึ่ง!ในบางครั้งพวกที่ท้าประลองกับเขาก็โดนกระแทกกระเด็นถอยหลังไปก่อนที่หมัดของเขาจะทันได้สัมผัส  พวกเขาต้องยอมรับความพ่ายแพ้”  บีบีอธิบาย

ลินลี่ย์เริ่มหัวเราะ

ความเร็ว? พลังโจมตีวัตถุ?

คนเราไม่ว่าจะเร็วแค่ไหนเมื่ออยู่ภายในสนามพลังศิลาดำเต็มกำลังของลินลี่ย์ ยังจะใช้ความเร็วอีกได้ยังไง?

พลังโจมตีวัตถุ?

ในร่างมังกรแปลงเมื่อใช้อาวุธประกายเทพกระบี่เงาลวงและพลังผ่าฟ้า  ลินลี่ย์พนันได้ว่าพลังฟันของกระบี่ของเขาไม่น่าจะอ่อนกว่าเท่าใด

“และข้ายังมีทักษะเทพธรรมชาติ ‘มังกรคำราม’” ลินลี่ย์หัวเราะ

“พี่ใหญ่,ข้าดูเอกสารกองนี้หมดแล้ว ข้ารู้สึกว่าลอร์ดทาร์ทารัสผู้นี้ท่านสามารถใช้พลังตอบโต้ได้  ท่านน่าจะมีโอกาสชนะมากกว่า 80% เพียงแต่ข้าไม่แน่ใจว่า...ลอร์ดทาร์ทารัสผู้นี้ยังซ่อนพลังลับอะไรไว้อีกหรือไม่” บีบีพูดพลางถอนหายใจ

ซ่อนพลังบางอย่างไว้?

คนผู้ฝึกมาทางกฎธาตุดินต่อให้เป็นผู้เข้าใจพลังโจมตีวิญญาณดีคงเป็นไปไม่ได้ที่จะทรงพลังเท่ากับคนที่ฝึกมาทางวิถีมรณะหรือกฎธาตุไฟ ที่สำคัญวิถีมรณะก็ต้องมีการเชื่อมโยงกับวิญญาณ และวิถีชะตาก็แทบจะต้องเกี่ยวข้องกับวิญญาณทั้งหมด

“ทุกคนมีความสามารถในการถือครองพลังสำรอง อย่างไรก็ตามเนื่องจากเขาเป็นนักสู้ที่ฝึกมาทางกฎธาตุดินข้ามั่นใจว่าจะรับมือเขาได้”

“ให้ข้าดูหน่อย” ลินลี่ย์รับข้อมูลจากบีบีมาดู

เขาเริ่มดูข้อมูลนี้อย่างระมัดระวัง  ขณะที่ดูการสู้รบของลอร์ดทาร์ทารัสผู้นี้   ลินลี่ย์เริ่มรู้สึกมั่นใจมากขึ้นความเชี่ยวชาญของลอร์ดทาร์ทารัสผู้นี้ก็คือความเร็วของเขาและพลังโจมตีวัตถุ ความสามารถหลักทั้งสองดีก็ทำให้เขาแทบจะไร้เทียมทาน  แต่น่าเสียดาย...เขาจะถูกลินลี่ย์ตอบโต้ได้

บางทีลอร์ดทาร์ทารัสนี้สามารถเอาชนะยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญในการโจมตีวิญญาณได้ง่าย  แต่เมื่อเผชิญเจอกับลินลี่ย์...

“เขตเรดคลิฟ, เอ๊ะ?”

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย “คนนี้แหละ!”