เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 18-28 ผลสะท้อน

ตอนที่ 18-28 ผลสะท้อน

ตอนที่ 18-28 ผลสะท้อน


เห็นได้ชัดว่าส่วนที่เผยออกมาของต้นผลสิ้นหวังเหมือนกับยอดภูเขาน้ำแข็ง  นี่ไม่ใช่ต้นที่ปรากฏในเขตหมอกเทาแน่นอน ต้นนี้ใหญ่โตน่ากลัวและกิ่งของมันหนากว่าลำต้นของต้นผลสิ้นหวังต้นแรกเสียอีก

“พี่ใหญ่, ต้นผลสิ้นหวังมันใหญ่โตจริงๆ”  บีบีรู้สึกตัวชา

ข้าไม่สามารถทำอะไรกับต้นผลสิ้นหวังได้เหมือนกัน

“เดินต่อไป” ลินลี่ย์แค่นเสียงกล่าว ขณะเดียวกันเขากระตุ้นการทำงานของสนามพลังศิลาดำทันทีสร้างเป็นลูกกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางยี่สิบเมตรแรงผลักที่ทรงพลังส่งผลอยู่ภายในสนามพลังศิลาดำ และวัตถุภายนอกที่เข้ามาจะถูกดันออกไป

ขณะที่พวกเขาเดินไป...

หลังจากที่เดินไปได้หลายพันเมตร ไกลเท่าที่ลินลี่ย์และบีบีเห็นได้มีแต่ยอดไม้ขนาดใหญ่ที่น่ากลัว ยอดไม้ที่มีขนาดใหญ่อย่างน่าประหลาดเกิดจากกิ่งไม้หนานับไม่ถ้วนขดกันจนมีขนาดใหญ่ซึ่งเป็นการค้ำยันกันและกัน

“พี่ใหญ่!  มองดูข้างบนสิ”  บีบีพูดทันที

ลินลี่ย์อดมองตามบีบีไม่ได้  ภายในใบไม้ที่กระจัดกระจายมีงูเขียวเล็กปรากฏอยู่บนยอดใบไม้

“งูเขียว!”  ลินลี่ย์ประหลาดใจ  “งูเขียวน้อยปรากฏก็ต้องมีงูวิญญาณงูเขียวใหญ่อยู่ที่นี่...นอกจากงูวิญญาณที่บีบีฆ่าไปแล้ว  ยังมีงูวิญญาณอื่นปรากฏ!”  ลินลี่ย์รู้สึกว่าใจของเขาเริ่มตึงเครียด

ทันใดนั้น...

ลินลี่ย์อดหรี่ตาลงไม่ได้ ด้านบนมีใบไม้อยู่มากมาย งูเขียวตัวแล้วตัวเล่าโผล่ออกมา  งูเขียวกว้างหนึ่งนิ้วมีขนาดเท่ามือจ้องมองลินลี่ย์และบีบี  แต่พวกมันยังไม่โจมตี

“มากมายนัก!”  บีบีพูดทางใจอย่างแตกตื่น

“เดินต่อไป”  ลินลี่ย์ไม่สนใจงูเขียว ยังคงเดินหน้าไปต่อ

ขณะที่เดินไปข้างหน้า ลินลี่ย์พบว่างูเขียวจำนวนมากปรากฏตัวในทุกที่  บนถนนอย่างเดียวก็มีงูเขียวเป็นแสนตัวปรากฏ  มากมายกว่าจำนวนที่ปรากฏภายในเขตหมอกเทา ลินลี่ย์รู้สึกประหลาดใจและพลอยสั่นสะท้านไปด้วย

มีงูเขียวเล็กมากมายยิ่งนัก...แล้วงูวิญญาณเล่า?

“มีอยู่ที่ลำต้นหลัก และบีบีได้อดจ้องมองในที่ไกลไม่ได้

หลังจากได้เห็นยอดไม้แล้ว พวกเขาเดินเข้าไปเกือบสิบกิโลเมตร ลินลี่ย์และบีบีตอนนี้เห็นลำต้นของต้นผลสิ้นหวังได้ในที่สุด  และเมื่อพวกเขาเห็น..โอว..สวรรค์..นี่เรียกว่าลำต้นได้ยังไง? นี่มันกำแพง สูงอย่างกะหอคอย! ลำต้นหลักของต้นผลสิ้นหวังนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลางหลายร้อยเมตร!

ลำต้นใหญ่มีเส้นผ่าศูนย์กลางหลายร้อยเมตร!

ขณะที่ยอดไม้สูงเกือบหมื่นเมตร

ต้นไม้นี่ใหญ่ขนาดไหนกัน? ที่สำคัญยิ่งกว่า... มันคือต้นผลสิ้นหวัง!  ในแดนยมโลก มีต้นไม้อื่นที่หนาอย่างนี้  แต่ผลที่ต้นไม้เหล่านั้นทำยังด้อยกว่า ต้องเข้าใจ..กิ่งของต้นไม้เหล่านี้ซึ่งทำหน้าที่เหมือนแขนแม้แต่ลินลี่ย์ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เขาเพียงแต่ฟันลึกลงไปครึ่งหนึ่งเท่านั้นทั้งที่เขาฟันเต็มกำลัง

สิ่งที่ล้ำค่ากว่าก็คือมันหาได้ยากกว่า

ต้นไม้ใหญ่ขนาดนี้แข็งแรงมากเช่นกันและควรจะเล็กลงบ้าง แต่นี่มันมีขนาดใหญ่เกินไป

“ลำต้นอย่างเดียวก็หนาหลายร้อยเมตร  ไม่มีทางที่ข้าจะสามารถตัดผ่านมันได้”  ลินลี่ย์ลอบถอนหายใจกับตัวเอง  วัสดุที่เป็นลำต้นของต้นไม้นี้โดยทั่วไปมีคุณภาพสูงกว่าแม้แต่กิ่งก้าน  และลำต้นของมันหนาเพียงไหน? จะทำลายได้อย่างไร?

“พี่ใหญ่, มองดูข้างบน ดูเร็วๆ!  ผลสิ้นหวัง!”  บีบีร้องออกมาอย่างตื่นเต้น

ลินลี่ย์แหงนหน้ามอง

เหนือต้นผลสิ้นหวังนี้จุดแสงสีม่วงสามารถมองเห็นกระพริบผ่านกิ่งไม้ แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลมากและมีกิ่งไม้คลุมทำให้มองเห็นได้ยากจุดแสงสีม่วงกำลังกระพริบเหมือนกับอัญมณีล้ำค่าและดูสะดุดตา “ผลสิ้นหวัง!  และ...มีอยู่หลายสิบผล!”  ลินลี่ย์อดเข้าไปใกล้ไม่ได้และบีบีก็ทำเหมือนกัน

หลังจากเข้าไปใกล้แล้ว พวกเขาสามารถเห็นได้ชัดเจนกว่าเดิม

ผลไม้ที่มีผิวเหมือนผลึกนุ่มละมุน...ผลสิ้นหวังอยู่ในท่ามกลางใบไม้เขียว ผลเหล่านี้เหมือนกับโคมไฟน้อยที่ห้อยอยู่ในท้องฟ้า มีอยู่หลายผล

“ผลสิ้นหวังมากมายนัก!”  บีบีตกตะลึง

“แต่ในช่วงเวลานานหลายปีนับไม่ถ้วนมีผลสิ้นหวังเพียงสี่ผลปรากฏในยมโลกรวมทั้งผลที่บิลลี่ย์ได้รับ!  แต่ที่นี่กลับมีมากมายนัก!”  ลินลี่ย์ยังคงสงบ  เพราะลินลี่ย์เข้าใจว่า... ผลสิ้นหวังเหล่านี้ไม่ใช่ของที่เขาจะได้รับง่ายๆ  เนื่องจากถ้าเป็นเช่นนั้นคนอื่นๆคงได้ไปนานแล้ว

หลังจากเข้ามาในเขตหมอกม่วง  เขายังไม่พบกับอันตรายแต่อย่างใด

“ฮ่าฮ่า, ผลสิ้นหวัง อย่างนั้นก็มีมากมายหลายผลสินะ”  บีบีตาเป็นประกาย

“งูวิญญาณ, เจ้าอยู่ที่ไหน? โผล่ออกมาสิ”  ลินลี่ย์พูดเย็นชา  ขณะเดียวกันเขากวาดตามองผ่านยอดไม้ที่อยู่ใกล้ที่ซึ่งมีกลุ่มงูเขียวน้อยอยู่หนาแน่นที่กำลังจ้องมองลินลี่ย์และบีบี  บีบีหัวเราะลั่นทันที  “เฮ้,ทำไมงูเขียวน้อยโผล่ออกมามากนักเล่า? พวกเจ้าพยายามขู่ให้เรากลัวงั้นหรือ? เร็วเข้า, รีบโผล่ร่างใหญ่ของเจ้าออกมา”

“ตามที่เจ้าต้องการเลย!” เสียงดุร้ายเย็นชาดังก้องอยู่ภายในต้นผลสิ้นหวัง

ลินลี่ย์และบีบีหันไปมองทันที

“ฟ่อออ..”

งูเขียวใหญ่ที่หนาขนาดเท่าแขนแต่ยาวหลายสิบเมตรเลื้อยออกมาจากใบไม้ร่างของงูอ่อนหยุ่นพันอยู่รอบกิ่งหนา งูเชิดหัวมองดูลินลี่ย์และบีบีอย่างเย็นชา

“เจ้า...” บีบีเตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง  แต่เขาชะงักทันที

เพราะข้างๆ งูเขียวใหญ่ ยังมีงูเขียวใหญ่อีกตัวปรากฏออกมา ร่างของมันใหญ่กว่าเล็กน้อย  งูเขียวใหญ่นี้พันอยู่รอบกิ่งไม้  แต่มันทิ้งตัวลงเล็กน้อย  ตาทั้งคู่ของมันเรืองแสงสีม่วงขณะจ้องมองลินลี่ย์และบีบี  สายตาของมันเต็มไปด้วยความอำมหิตต้องการฆ่า

“ฟ่ออออ...”

ใบไม้ยังคงสั่นต่อเนื่องขณะที่งูเขียวใหญ่โผล่ออกมาจากส่วนลึกทีละตัว

บีบียังคงนับดังๆ “สาม สี่ ห้า....แปด เก้า!”

เขาหยุดนับในที่สุด มีงูเขียวใหญ่เก้าตัวพันอยู่รอบลำต้นหรือกิ่ง  งูเขียวใหญ่เก้าตัวจ้องมองลินลี่ย์และบีบีด้วยความโกรธแค้น  ในเรื่องของขนาดงูเขียวเหล่านี้มีลักษณะใกล้เคียงกันทั้งหมดและคล้ายกับงูเขียวใหญ่ในเขตหมอกเทาเช่นกัน

“มีอยู่เก้าตัว นี่มันเจ้าเล่ห์ไปหน่อย”  บีบีขมวดคิ้ว

งูเขียวใหญ่เหล่านี้ยากจะรับมือได้  ถ้าบีบีต้องการฆ่าพวกมัน  เขาต้องอาศัยทักษะเทพธรรมชาติกินเทพ หลังจากผ่านไปนานอย่างนั้นพลังจิตของบีบีฟื้นคืนแล้วก็จริง  แต่ว่ามีงูเขียวใหญ่อยู่ที่นี่เก้าตัว

“มีเก้าตัว!”  ลินลี่ย์รู้สึกว่านี่ค่อนข้างน่าโมโหเช่นกัน

“บีบี!  เราไม่ได้ต้องการผลสิ้นหวัง  ไปกันเถอะ” ลินลี่ย์คุยทางใจ  หลังจากผ่านมาหลายปีไม่มีใครสามารถได้รับผลสิ้นหวังมากมายอย่างนั้น อย่าว่าแต่งูวิญญาณเก้าตัวที่ยุ่งยากนี้เลย  สิ่งที่น่ากลัวอย่างแท้จริงก็คือต้นผลสิ้นหวังขนาดใหญ่โต ถ้าต้นผลสิ้นหวังใหญ่โตขนาดนั้นโจมตีพวกเขาทั้งสอง  นั่นคงจะยุ่งยาก

ดีที่สุดรีบไปจากเขตหมอกม่วงให้เร็ว

“เราไม่ต้องการมันหรือ?” บีบีตะลึง

“รีบไปกัน” ลินลี่ย์ชำเลืองมองเขา และบีบีรับคำ  “อย่างนั้นก็ได้”

“ควั่บ!”  “ควั่บ!”

ลินลี่ย์และบีบีเปลี่ยนเป็นร่างเลือนรางหนีไปด้านข้างด้วยความเร็วสูง

“หนี?”

งูเขียวใหญ่ทั้งเก้าพุ่งออกมาจากต้นผลสิ้นหวังทันทีพวกมันเหมือนกับสายฟ้าสีเขียวเก้าสายพุ่งตรงเข้าหาลินลี่ย์กับบีบี  น่าเสียดายที่ลินลี่ย์และบีบีหนีด้วยความเร็วสูง  และพื้นที่รอบตัวของพวกเขามีสนามพลังศิลาดำ  งูเขียวใหญ่ทั้งเก้านั้นไม่สามารถเข้าไปถึงลินลี่ย์ได้แต่อย่างใด

“เจ้าต้องการไล่เราหรือ? ฝันไปเถอะ” บีบีหัวเราะขณะพูด

“ครืดดด...” ทันใดนั้นกิ่งหลายกิ่งจากยอดต้นไม้โน้มลงกดทับราวกับภูเขาถล่มลงพื้น ลินลี่ย์และบีบีเพียงแต่รู้สึกว่าพื้นข้างหน้าพวกเขากลายเป็นสีดำ  ถนนถูกปิดไว้อย่างสิ้นเชิง

“ต้นผลสิ้นหวังขวางทางเราไว้เมื่อเราจะหนีหรือ?” หลังจากก่อนนั้นได้ทดสอบความเหนียวของกิ่งเหล่านี้ไปแล้ว  ลินลี่ย์และบีบีก็เลี้ยวหนีอย่างไม่ลังเล

และขณะที่พวกเขาทำเช่นนั้นพวกเขาเห็นงูเขียวใหญ่ทั้งเก้าตามมาถึงและหยุดขดตัวกับพื้นข้างหน้าพวกเขา

“พวกเจ้าต้องการหนี!ฮ่าฮ่า...”  เสียงทุ้มลึกดังออกมาจากหนึ่งในงูเขียวใหญ่  ดวงตาสีม่วงที่น่าสยดสยองเป็นประกายขณะจ้องมองลินลี่ย์และบีบี  “จะบอกพวกเจ้าให้ก็ได้ เขตหมอกม่วงของภูเขาสิ้นหวังจะเป็นสุสานของพวกเจ้า

เสียงเย็นชาดังมาจากงูเขียวใหญ่อีกตัว “พวกเจ้าทั้งสองชื่อลินลี่ย์กับบีบีใช่ไหม?  พวกเจ้าน่ากลัวมาก  พวกเจ้าฆ่าพี่สาวของเราจริงๆ! แน่นอนว่านานปีนับไม่ถ้วนเราสิบพี่น้องอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข  พี่สาวของเราส่งผลสิ้นหวังไปให้พวกเจ้า  แต่เจ้ากลับฆ่านางจริงๆ!  ฮ่าฮ่า... ต่อให้เราทั้งเก้าต้องตายเราจะฆ่าเจ้าแก้แค้นให้พี่สาวของเรา!”

“ใช่แล้ว,แก้แค้นให้พี่สาว!”  งูเขียวใหญ่ตัวอื่นร้องกราดเกรี้ยวด้วยความโกรธเช่นกัน

งูเขียวใหญ่ทั้งเก้าตัวแสดงความโกรธและเกลียดออกมาทางแววตา

ลินลี่ย์รู้สึกปวดหัวอย่างช่วยไม่ได้

“อย่างนั้นงูวิญญาณนั่นก็ติดต่อกับงูวิญญาณเก้าตัวนี่ได้และมันเป็นพี่สาวของพวกมัน?”  ลินลี่ย์คิดมานานแล้วว่าจะมีความยุ่งยาก  แต่ไม่คาดเลยว่างูวิญญาณจะมีพี่น้องเก้าตัว

“เฮ้!  พวกเจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?  พี่สาวของเจ้าไปส่งผลสิ้นหวังให้เรา?”  บีบีพูดด้วยความโกรธ  “พวกเจ้าทุกตัวมีปัญหาทางจิตแน่  พี่สาวของเจ้าเอาผลสิ้นหวังไปส่งให้เรา?  อย่างนั้นทำไมนางทุกอย่างเพื่อขัดขวางเรา?  ถ้าพี่สาวของพวกเจ้าไม่ทำเกินเลยไปทำไมข้าจะต้องถูกบีบจนต้องฆ่านางเล่า?”

ความจริงการทำหน้าที่พิทักษ์สมบัติเป็นภารกิจของงูวิญญาณ  และเป็นเหมือนกันในแต่ละครั้ง

เมื่อใช้งูวิญญาณเป็นผู้พิทักษ์สมบัติ  คนที่มีพลังก็จะถูกเลือก

แต่เท่าที่พี่น้องอื่นๆ ของงูวิญญาณเห็น พี่สาวของพวกมันแค่เอาผลสิ้นหวังไปส่งให้คนภายนอกเหล่านี้ การกีดขวางนั้นนางจะไม่ทำอะไรมากไปกว่าการทดสอบ  นางไปส่งผลสิ้นหวังแต่ลงท้ายด้วยการถูกฆ่าอย่างนั้น?  และพี่น้องทั้งเก้าของนางจะไม่โกรธได้อย่างไร?

“พี่รอง ไม่ต้องไปเสียเวลาพูดกับพวกเขา  ฆ่าพวกเขา!”  งูเขียวใหญ่ตัวหนึ่งพูด

“ฆ่า!” เสียงทุ้มลึกเสียงหนึ่งดังขึ้นอีก

ทันใดนั้นงูเขียวทั้งเก้าแยกกันประจำเก้าทิศตั้งวงล้อมกักตัวลินลี่ย์และบีบีไว้ภายใน  อย่างไรก็ตามสนามพลังศิลาดำของลินลี่ย์มีเส้นผ่าศูนย์กลางยี่สิบเมตรขณะที่กับดักนี้มีขนาดใหญ่มาก  งูเขียวใหญ่ทั้งเก้าล้วนแต่อยู่นอกสนามพลังศิลาดำ  งูเขียวใหญ่ทั้งเก้าเริ่มบีบวงล้อมลงและดวงตาสีม่วงทั้งเก้าคู่จ้องมองลินลี่ย์และบีบีเขม็ง

“ฟ่อออ...” พวกมันเลื้อยวนด้วยความเร็วสูงจนเป็นร่างพร่าเลือนนับไม่ถ้วน

ลินลี่ย์และบีบีมองเห็นงูไม่ชัดเลยแม้แต่น้อย  เห็นแต่แนวเส้นสีม่วงเก้าสาย  แนวแสงสีม่วงเก้าสายเริ่มบิดตัว และพื้นที่ระหว่างพวกเขาเริ่มหดตัวเหมือนกับแหที่รวบเข้าหาลินลี่ย์และบีบี

“นี่มันไม้ตายอะไรกัน?” ลินลี่ย์ไม่เข้าใจ  แต่เขาไม่คิดมากเขาตอบสนองทันที.. สนามพลังศิลาดำขยายออกไปทันทีซึ่งขยายครอบคลุมกักงูเขียวใหญ่ทั้งเก้าไว้ภายใน  พลังผลักดันที่ทรงพลังส่งผลต่องูเขียวใหญ่  ความเร็วของงูเขียวใหญ่ตกลงอย่างช่วยไม่ได้  และร่างของพวกมันได้รับผลอย่างช่วยไม่ได้

การผนึกกำลังโจมตีของพวกมันสลายไป!

“โจมตีลินลี่ย์นั่น!”  เสียงตะโกนโกรธเกรี้ยวดังขึ้น

ทันใดนั้นงูเขียวใหญ่ทั้งเก้าลงมือพร้อมกันกลายเป็นพุ่งเข้าหาราวกับสายฟ้าสีเขียวเพื่อกัดลินลี่ย์  แต่เพราะสนามพลังศิลาดำ ความเร็วของพวกมันจึงไม่มาก ความจริงพลังโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของงูวิญญาณเหล่านี้ก็คือใช้เขี้ยวพิษกัดอีกฝ่าย  แต่เพราะพวกมันรู้ว่า...

ร่างของบีบีทรงพลังเกินไป เขี้ยวของพี่สาวของพวกมันยังหักและนางไม่สามารถทำอันตรายบีบีได้

ดังนั้นพวกมันเลือกจัดการกับลินลี่ย์ก่อน

เขี้ยวพิษของงูวิญญาณเหล่านี้มีระดับแตกต่างจากเขี้ยวพิษของงูเขียวน้อยเมื่อถูกเขี้ยวพิษจากงูเขียวใหญ่เหล่านี้กัดจะน่ากลัวยิ่งกว่าถูกงูเขียวน้อยเข้าไปในร่างเสียอีก!

ลินลี่ย์เห็นงูยักษ์แยกเขี้ยวและพุ่งเข้าฉกเขา  เขาอดตะลึงไม่ได้ “เนื่องจากความยุ่งยากที่เคยได้รับตอนถูกงูเขียวน้อยกัดมาแล้ว  ถ้างูวิญญาณเหล่านี้กัดข้า... และข้าไม่ใช่บีบี!” พลังป้องกันของเกล็ดมังกรทรงพลังก็จริง แต่แม้แต่เกล็ดมังกรของประมุขเผ่าก็ยังไม่มีพลังป้องกันที่ทรงพลังเท่ากับเบรุตและบีบี...ที่มีระดับเท่าอาวุธประกายเทพ

“ฮึ่ม..”ลินลี่ย์ใช้พลังผลักของสนามพลังศิลาดำและเปลี่ยนเป็นดึงดูดลงพื้น!

หัวของงูทั้งเก้าพุ่งฉกลงมาแต่ขณะนั้นพวกมันกลับร่วงลงพื้นทันที ลินลี่ย์ใช้พลังปั่นป่วนวิญญาณทันที พลังปั่นป่วนวิญญาณของลินลี่ย์ในตอนนี้ส่งผลได้แม้กระทั่งอสูรเจ็ดดาว

“เอ๊ะ?” ลินลี่ย์ประหลาดใจเมื่อพบว่างูยักษ์ทั้งเก้าไม่ได้รับผลจากพลังปั่นป่วนวิญญาณเลยแม้แต่น้อย หัวของอสรพิษทั้งเก้าเชิดขึ้นอีกครั้งและพุ่งเข้าฉกใส่ลินลี่ย์  ลินลี่ย์คงกระบี่ประกายเทพเงาลวงและบรรจุพลังกฎธาตุดินไว้เต็มที่ กระบี่เงาลวงกวาดผ่านทำให้มิติสั่นสะท้านและฉีกขาด

ในสนามพลังศิลาดำงูเขียวใหญ่พบว่ายากจะหลบหลีกได้

“ฉัวะ!”  หนึ่งในงูเขียวใหญ่ถูกฟัน ตลอดทั้งร่างของมันสั่นสะท้านและบาดแผลขนาดใหญ่ปรากฏบนร่างของมันเลือดสีม่วงฉีดพุ่งทันที

“ผิวแข็งมาก”  ลินลี่ย์ลอบประหลาดใจ พลังโจมตีของเขาแฝงไปด้วยเคล็ดกฎธรรมชาติธาตุดิน และในแง่พลังโจมตียังแข็งแกร่งกว่าพลังโจมตีของบีบี  แต่เขาแค่สร้างบาดแผลให้กับงูเขียวใหญ่เท่านั้น

“โรวววววว!”  งูเขียวใหญ่ร้องโหยหวน ขณะที่มันฉกลงมาด้วยความโกรธเขี้ยวพิษของมันส่องประกายสีดำแปลกประหลาด

“วืดดด”ลินลี่ย์ถอยอย่างรวดเร็วราวประกายไฟ

ผู้ไล่ล่ามีเก้า ผู้หนีมีหนึ่งขณะที่บางครั้งก็มีการโจมตีใส่สองสามกระบี่

“พี่รอง พลังดึงดูดของสนามพลังดึงดูดของเจ้าผู้นี้แข็งแกร่งร้ายกาจ  เราไม่สามารถตามเขาทันได้ภายในพื้นที่ซึ่งส่งผลต่อเราเช่นนี้”  งูเขียวใหญ่ตัวหนึ่งแตกตื่นพูด  งูเขียวใหญ่ทั้งเก้าตระหนักได้ว่าอะไรคือปัญหาแล้วในตอนนี้

“ครืดด..” ในขณะนั้นเองต้นผลสิ้นหวังสั่นสะท้านรุนแรง

จบบทที่ ตอนที่ 18-28 ผลสะท้อน

คัดลอกลิงก์แล้ว