บทที่ 1 – จีบเคล็ดวิชานี่มันหมายความว่ายังไง?

ณ สำนักเหวินเจี้ยน, สาขาฮุ่ยหยวน

ลึกเข้าไปในเขตที่พักของเหล่าศิษย์ ท่ามกลางเรือนพักอันเงียบสงบและงดงาม บรรยากาศช่างแตกต่างจากภายนอกโดยสิ้นเชิง

ต้นไผ่สีมรกตหลายต้นเติบโตอยู่ในลานบ้าน ยามสายลมพัดผ่าน ใบไผ่เสียดสีกันเกิดเสียงดังราวกับกระดิ่งหยก

ชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งตัวตรงอยู่หน้ากระจกทองแดง คิ้วกระบี่ของเขาเฉียงขึ้นจจรดขมับ ดวงตาสุกสกาวดั่งดารา จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากได้รูปชัดเจน—นับเป็นใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างหาตัวจับยาก เส้นผมสีดำขลับถูกเกล้าขึ้นปักด้วยปิ่นไม้เป็นมวยผมแบบนักพรตมาตรฐาน

มวยผมเช่นนี้จะมีได้ก็ต่อเมื่อผ่านพิธีสวมกวานเมื่ออายุครบยี่สิบปี ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเข้าสู่วัยผู้ใหญ่

ทว่าในยามนี้ ใบหน้าของผู้ที่เป็นผู้ใหญ่แล้วกลับไร้ซึ่งความฮึกเหิม มีเพียงความหดหู่และสิ้นหวังฉายชัด

เขายกมือขึ้นกุมขมับแล้วถอนหายใจ

สิ้นเสียงถอนหายใจ หน้าต่างสถานะบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ชื่อ: กู้เฉิงหมิง】

【สังกัด: สำนักเหวินเจี้ยน · สาขาฮุ่ยหยวน】

【ระดับพลัง: ขอบเขตแรกเริ่ม ขั้นที่ 3】

【วิชาบำเพ็ญ: เพลงกระบี่ฮุ่ยหยวน (เบื้องต้น), เคล็ดจิตกระจ่าง (เบื้องต้น)】

【ค่าสถานะ: พละกำลัง 8, ความว่องไว 7, กายภาพ 2, จิตวิญญาณ 12, เสน่ห์ 25】

【สถานะ: รากฐานเสียหาย (กำลังสะสมบัฟด้านลบ)

แก่นโลหิตเหือดแห้ง (Max HP ลดลงถาวร 30%, และยังคงลดลงเรื่อยๆ ทุกวัน; อายุขัยโดยประมาณที่เหลืออยู่: 87 วัน)】

เมื่อจ้องมองตัวอักษรสีแดงฉานใต้หัวข้อ 【สถานะ】 โดยเฉพาะตัวเลขนับถอยหลังที่น่าตกตะลึงนั่น ชายหนุ่มก็รู้สึกหน้ามืดตาลาย

หลังจากผ่านความตกใจในตอนแรกมาได้ ในที่สุดกู้เฉิงหมิงก็ยอมรับความจริง

—เขาได้ทะลุมิติเข้ามาในเกมเสียแล้ว

เกม "ประตูเซียน" (Immortal Gate) ได้รับการยกย่องว่าเป็นปาฏิหาริย์แห่งโลกเสมือนจริง มันมอบอิสระที่แทบจะไร้ขีดจำกัด ตัวละคร NPC ทุกตัว แม้แต่คนกวาดถนนข้างทาง ยังมีปูมหลังและตรรกะพฤติกรรมที่เป็นเอกลักษณ์นับแสนคำ

ผู้เล่นสามารถสำรวจโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอันกว้างใหญ่นี้ได้ตามใจปรารถนา จะเข้าร่วมสำนักและมุ่งมั่นสู่การบรรลุเซียนอย่างยากลำบาก จะท่องไปในยุทธภพด้วยวิถีแห่งดาบ หรือจะสานสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตัวละครใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องร่วมสาบานหรือคู่บำเพ็ญเพียร

แถมยังมีระบบธาตุและการต่อสู้ที่ต้องวางแผนกลยุทธ์อย่างลึกซึ้ง

แต่กู้เฉิงหมิงไม่ได้เล่นเกมนี้เพราะเรื่องพวกนั้นเลย... เขาเป็นพวกคลั่งไคล้ "GALGAME" (เกมจีบสาว) ต่างหาก

ในฐานะแฟนพันธุ์แท้เกมจีบสาว ทันทีที่ได้ยินว่าตัวละครทุกตัวสามารถจีบได้และ NPC แต่ละคนมีบทพูดเป็นแสนๆ คำ เขาจะอดใจไหวได้อย่างไร?

วันที่เกมเปิดตัว กู้เฉิงหมิงกดซื้อทันที

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังใช้ทักษะการเขียนโปรแกรมปั่น "ม็อดตัวช่วย" (Mods) ออกมาหลายตัวภายในคืนเดียว เช่น "มองเห็นค่าความชอบ", "คำใบ้ตัวเลือกบทสนทนาสำคัญ", "ปลดล็อกแกลเลอรี่ CG พิเศษ"

หลังจากเตรียมตัวพร้อมสรรพ เขาถึงได้เข้าเกมอย่างพึงพอใจ

จากนั้นก็เข้าสู่ขั้นตอนมาตรฐาน สร้างตัวละคร เลือกสำนัก และหลังจากจบเนื้อเรื่องช่วงมือใหม่ เขาก็พุ่งเป้าไปที่ตัวละครที่มีลายเส้นถูกใจเขาที่สุดและเริ่มปฏิบัติการพิชิตใจทันที

หลังจากนั้น... ก็ไม่มีหลังจากนั้นอีก

ในขณะที่เขากำลังโต้รุ่งปั่นค่าความชอบ ทุกอย่างก็ดับวูบไป พอลืมตาขึ้นมาอีกที เขาก็นอนอยู่บนเตียงไม้โบราณนี้แล้ว—เขากลายเป็นกู้เฉิงหมิงไปจริงๆ

"เฮ้อ..."

เขาถอนหายใจอีกครั้ง มองไปที่บรรทัด 【สถานะ: แก่นโลหิตเหือดแห้ง】 แล้วรู้สึกปวดฟันตุบๆ

สถานะมรณะนี้มันมาจากไหนกัน?

เหตุผลง่ายนิดเดียว: ตอนสร้างตัวละคร เขาโยกค่าสถานะ "กายภาพ" (Physique) เกือบทั้งหมดไปลงที่ "เสน่ห์" (Charm) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจีบสาวให้สูงสุด

เพราะยังไงซะ เสน่ห์สูงเท่ากับค่าความชอบขึ้นไว—นี่คือกฎเหล็กของเกมจีบสาว

ในเกม เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา

ค่ากายภาพที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินแค่ทำให้ฝึกวิชาขั้นสูงบางอย่างไม่ได้เท่านั้น

เขาวางแผนไว้ดิบดีแล้ว: หลังจากจีบตัวละครเป้าหมายสำเร็จ เขาจะย้ายไปฝึกวิชาของ "สำนักเริงรมย์" (Joyous Union Sect)

พอเริ่มฝึกวิชาสายหยินหยางผสานกาย ค่ากายภาพก็แทบไม่จำเป็น ดังนั้นเริ่มต้นต่ำหน่อยก็ไม่เป็นไร

ตรรกะในเกมมันหยาบและเรียบง่ายแบบนั้นแหละ

แต่พอเกมกลายเป็นความจริง โลกใบนี้ก็ดำเนินไปตามกฎพื้นฐานของมัน และทุกอย่างก็ถูก "ทำให้สมเหตุสมผล"

ข้อเสียของการมี "ค่ากายภาพต่ำเกินไป" ถูกโลกแก้ไขให้กลายเป็นสถานะร้ายแรงอย่าง "แก่นโลหิตเหือดแห้ง"

หลอดเลือดลดลงทุกวันแถมมีเวลานับถอยหลังสู่ความตาย—ใครมันจะไปทนไหว?

ที่แย่กว่านั้นคือ เพราะเขาไม่เคยคิดจะเก็บเลเวลแบบคนปกติ ตอนสร้างตัวละครเขาเลยแทบไม่ลงแต้ม "พรสวรรค์การบำเพ็ญ" เลย ผลก็คือ "รากฐานเสียหาย" อย่างที่เห็น

จะหวังพึ่งการบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเองเพื่อเลื่อนระดับชั้นและลบล้างดีบัฟนี้งั้นรึ?

กู้เฉิงหมิงคำนวณดูแล้ว เขาคงตายก่อนที่จะชักนำปราณเข้าสู่ร่างกายได้สำเร็จด้วยซ้ำ

มืดมน... มืดมนอนธการอย่างแท้จริง มองไม่เห็นแสงสว่างเลยสักนิด

ในขณะที่ความสิ้นหวังกำลังเข้าครอบงำ สายตาของเขาก็กวาดไปเห็นหน้าต่างระบบ และความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาดุจสายฟ้าฟาด

เดี๋ยวนะ!

ถ้าระบบเกมทะลุมิติมาพร้อมกับฉัน งั้นก็แปลว่าม็อดทั้งหมดที่ฉันลงไว้ก็น่าจะติดมาด้วยสิ?

หัวใจของเขากระตุกวูบอย่างรุนแรง

เพื่อจะเสพประสบการณ์เกมจีบสาวให้ถึงขีดสุด เขาเคยเขียนโค้ดม็อดหลักตัวหนึ่งขึ้นมา แบบทื่อๆ และโกงสุดๆ: เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาพิชิตใจสาวได้ และค่าความชอบแตะถึงระดับใหม่ ระบบจะมอบ "แต้มสถานะฟรี" และไอเทมหายากให้เขาทันที

ก็แหม ตัวละครสาวสายราชินีน้ำแข็งหลายคนในเกมจะไม่ยอมให้คุณเจอหน้าด้วยซ้ำถ้าเลเวลของคุณไม่สูงพอ

กู้เฉิงหมิงขี้เกียจไปนั่งตีมอนเก็บเลเวล เขาเลยเลือกใช้ทางลัดนี้: ฟาร์มแต้มจากสาวๆ ระดับล่างเพื่อสะสมทุน แล้วค่อยไปบุกตีป้อมปราการของสาวระดับสูง

นี่อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนที่เขาต้องการไม่ใช่เหรอ?

ราวกับจะยืนยันข้อสันนิษฐานของเขา หน้าต่างสีฟ้าตรงหน้ากระพริบวูบ และอินเทอร์เฟซใหม่ก็เด้งขึ้นมา—สีชมพูหวานแหวว ขอบตกแต่งด้วยลูกไม้ พร้อมข้อความตัวอักษรวิจิตรบรรจงบรรทัดเดียว

【ระบบเซียนรัก LOVE】

“เชี่ย—!”

กู้เฉิงหมิงแทบจะดีดตัวลอยจากเก้าอี้

“มันทะลุมิติมาด้วยจริงๆ เรอะ?!”

ช่างหัวรสนิยมการตั้งชื่อม็อดของเขาไปก่อน

การพลิกผันอย่างกะทันหันนี้ทำให้เขาลิงโลดจนเนื้อเต้น

เขาเพ่งมองไปที่หน้าต่างนั่น ตัวอักษรเริ่มเลื่อนไหลราวกับกระดานหุ้น

มาแล้ว—ต่อไปน่าจะเป็น "รายชื่อเป้าหมายที่จีบได้ในโซนปัจจุบัน"

กู้เฉิงหมิงยืดตัวตรง จิตใจฮึกเหิมถึงขีดสุด

ภาพใบหน้าของศิษย์หญิงสำนักเหวินเจี้ยนนับสิบคนฉายวาบเข้ามาในหัว—ศิษย์น้องผู้ร่าเริง, ศิษย์พี่ผู้เย็นชา, หรือแม้แต่ผู้ดูแลหอที่ยังคงความงามสะพรั่ง... ด้วยประสบการณ์เกมจีบสาวสิบปีบวกกับค่าเสน่ห์ 25 แต้ม การจะสอยพวกเธอลงมาคงง่ายเหมือนปอกกล้วย

แค่จีบติดสักคนสองคน แล้วเอาแต้มสถานะที่ได้ไปถมใส่ค่า "กายภาพ" โทษประหารนี้ก็จะกลายเป็นเกมที่เขาเป็นฝ่ายชนะ

เขาเริ่มวางแผนในหัวแล้วว่าจะเลือกเหยื่อรายไหนเป็นรายแรกดี

ในขณะที่เขากำลังฝันหวาน ข้อความที่เลื่อนอยู่ก็ช้าลงและหยุดนิ่งในที่สุด

【เป้าหมายที่จีบได้ในปัจจุบัน: เพลงกระบี่ฮุ่ยหยวน】

【เป้าหมายที่จีบได้ในปัจจุบัน: เคล็ดจิตกระจ่าง】

รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้าของกู้เฉิงหมิง

เขากระพริบตาปริบๆ มั่นใจว่าตัวเองตาฝาด

เขาลองจิ้มไปที่หน้าต่างสีชมพู—ไม่มีการตอบสนอง แต่ตัวอักษรยังคงชัดเจนแจ่มแจ้ง

“?”

เครื่องหมายคำถามขนาดยักษ์ผุดขึ้นมาจากกลางใจ แทบจะก่อตัวเป็นรูปร่างจนเต็มห้อง

จากนั้นบรรทัดตัวอักษรขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นด้านล่าง

【กรุณาเลือกเป้าหมายที่จะพิชิต】

【คำแนะนำ: เมื่อค่าความชอบถึงระดับใหม่ ระบบจะมอบแต้มสถานะฟรีและอาจปลดล็อกเอฟเฟกต์พิเศษ】

“??”