เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 17-25 เลือดสาดเต็มท้องฟ้า

ตอนที่ 17-25 เลือดสาดเต็มท้องฟ้า

ตอนที่ 17-25 เลือดสาดเต็มท้องฟ้า


ยอดฝีมือภายในอสูรโลหะไม่พอใจกันทุกคน พวกเขารู้สึกรำคาญที่เทพแท้คนหนึ่งมาขอความช่วยเหลือจากพวกเขา พวกเขาจะให้ความสนใจพวกคนเล็กน้อยแบบนี้ได้ยังไง?

“ช่วยข้าด้วย!” ลินลี่ย์พูดอย่างแตกตื่น แต่สายตาของเขามองผ่านอสูรโลหะเห็นคนที่อยู่ภายในได้ชัดเจน

“ถ้าเจ้ายังขืนอยู่นี่ เราจะฆ่าเจ้า” หนึ่งในอสูรหกดาวตะโกนด้วยความโกรธ

“ฮ่าฮ่า, เจ้าเด็กน้อย, เจ้าไม่สามารถหลบหนีได้แล้ว” กลุ่มพวกโจรบินมาทันเช่นกัน เพียงแต่พวกเขาไม่กล้าเข้ามารบกวนอสูรโลหะ เพราะกลัวยอดฝีมือที่อยู่ข้างในจะระบายความโกรธลงกับพวกเขา

“ไปกันเถอะ อย่าไปสนใจพวกมัน” หัวหน้าศีรษะโล้นสั่งอย่างใจเย็น

“ปัง!” ทันใดนั้น อสูรโลหะระเบิดรุนแรงและแตกกระจาย! ยอดฝีมือทุกคนภายในอสูรโลหะตกใจและตื่นตัวเต็มที่ทันที ขณะเดียวกันแสงสีเหลืองธาตุดินแผ่ขยายออกหุ้มเป็นพื้นที่ลูกโลกเส้นผ่าศูนย์กลางห้าร้อยเมตร... สนามพลังศิลาดำ!

แรงดึงดูดที่ทรงพลังดึงดูดเข้าหาลินลี่ย์!

“ควั่บ ควั่บ” เศษโลหะที่แตกกระจายของอสูรโลหะพุ่งเข้าหาลินลี่ย์อย่างเร่งร้อนเช่นกัน ระหว่างที่มีการระเบิด ทุกอย่างอยู่ในสภาพวุ่นวาย และไม่มียอดฝีมือภายในอสูรโลหะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หัวหน้าหน่วยศีรษะโล้น มองดูด้วยความประหลาดใจว่า มีกรงเล็บที่คลุมไปด้วยเกล็ดมังกรปรากฏอยู่ต่อหน้าต่อตาของเขา

“แย่แล้ว เผ่ามังกรฟ้า!” หัวหน้าโล้นมีโอกาสแค่ตกใจเท่านั้นและรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

“ฉัวะ!”

กรงเล็บแหลมคมเคลื่อนที่ราวกับสายฟ้าเจาะเข้าที่ศีรษะของหัวหน้าโล้นโดยตรง “ปัง!” กะโหลกระเบิด เลือดสาดกระจายทุกที่และปะทะกับเศษโลหะของอสูรโลหะที่เหลือ ประกายเทพชั้นสูงชิ้นหนึ่งตกอยู่ในมือของลินลี่ย์

อสูรเจ็ดดาวคนหนึ่งตายทันที!

อสูรเจ็ดดาวผู้นี้นับว่าตายอย่างไม่ยุติธรรมจริงๆ เมื่อลินลี่ย์บินไปที่หน้าต่างข้างอสูรโลหะ ระยะห่างระหว่างเขาและหัวหน้าหน่วยฝ่ายตรงข้ามไม่ถึงห้าหรือหกเมตร ระยะห้าหรือหกเมตรสำหรับยอดฝีมืออย่างลินลี่ย์...

แต่ในทันทีนั้น ด้วยความเร็วเหมือนกับประกายของหินเหล็กไฟ เขาก็ฆ่าศัตรูได้แล้ว!

สิ่งเดียวที่อสูรเจ็ดดาวทำผิดก็คือเขาไม่ระวังตัวเลยแม้แต่น้อย เขาไม่สงสัยว่าเทพแท้ผู้ขอความช่วยเหลือจะกลายเป็นอสูรเจ็ดดาวไปได้

“หนึ่ง” ดวงตาทองเข้มของลินลี่ย์กวาดมองดูคนที่อยู่ข้างหน้าเขา เดิมทีเขาเห็นทุกคนในอสูรโลหะ แต่เขาสามารถบอกได้ว่าคนหัวโล้นผู้นี้เป็นผู้นำอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่สามารถบอกได้ว่าคนอื่นตำแหน่งเป็นอย่างไร

ดังนั้นเป้าหมายแรกของลินลี่ย์เป็นบุรุษผู้นั้น

“ควั่บ”

ภายในสนามพลังดึงดูดที่ทรงพลังของสนามพลังศิลาดำ ยอดฝีมือฝ่ายศัตรูแตกตื่นพยายามต่อต้านแรงดึงดูดอย่างเต็มที่ ขณะเดียวกัน พวกเขาพบด้วยความประหลาดใจว่าหัวหน้าของพวกเขาถูกสังหารฉับพลันไปแล้ว

“หัวหน้า!” ขณะที่อสูรสองสามคนร้องเรียกด้วยความแตกตื่น

“อย่างนั้นเขาเป็นหัวหน้าของพวกเขานั่นเอง” ลินลี่ย์ดีใจ การคาดเดาของเขาถูกต้อง โดยอาศัยการลอบโจมตี เขาฆ่าอสูรเจ็ดดาวได้ ดังนั้นโอกาสทำภารกิจสำเร็จมีมากกว่าครึ่ง

ถึงตอนนี้นักสู้อสูรที่เหลือจึงค่อยเข้าใจ!

“งั้นเขาก็เป็นยอดฝีมือของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์” พวกเขาสังเกตร่างแปลงของลินลี่ย์

“ท่านมอสลีย์” พวกเขารีบส่งสำนึกเทพบอกอสูรเจ็ดดาวอีกคน

มอสลีย์มาจากตระกูลแอ็ชครอฟท์ และเชี่ยวชาญในพลังโจมตีวิญญาณ เขาเป็นอสูรเจ็ดดาวอีกคนหนึ่งในกลุ่มนี้ ขณะที่หัวหน้าโคลตายไปแล้ว เขาจึงกลายเป็นผู้สั่งการคนเหล่านี้โดยอัตโนมัติ

“ความสามารถในการซ่อนรัศมีพลังของเขาอยู่ในระดับน่าทึ่งจริงๆ” มอสลีย์ประหลาดใจ “แม้แต่ข้าก็ยังไม่สามารถสังเกตได้ว่าเขาเป็นยอดฝีมือจริงๆ”

มอสลีย์ติดอยู่ในแนวคิดที่ผิดพลาดเหมือนกัน ขณะที่เขาไม่สามารถรู้สึกถึงรัศมีพลังเทพชั้นสูงของลินลี่ย์ได้ ดังนั้นเขามองว่าลินลี่ย์ผู้ซ่อนรัศมีพลังไว้ได้เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง และแน่นอน ในฐานะนักสู้ผู้เชี่ยวชาญในพลังโจมตีวิญญาณ “เมื่อเขามีความสามารถซ่อนพลังของเขาได้ ข้าก็ต้องเป็นนักสู้ผู้เชี่ยวชาญพลังโจมตีวิญญาณ”

“ใช้พลังโจมตีวัตถุฆ่าเขา” มอสลีย์รีบสั่งอสูรหกดาวพวกนั้น

“ขอรับ!”

พวกอสูรหกดาวรับคำสั่งทันที

…………

“บึ้ม!” คลื่นพลังที่น่ากลัวแผ่ขยายออกไป และอสูรหกดาวทั้งสิบคนที่อยู่ห่างออกไปสิบกิโลเมตรตกใจตื่นตัวทันที ไม่นานนี้พวกเขาเพิ่งได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่ข่าวกรอง ดังนั้นพวกเขาตื่นตัวระดับสูงตลอดเวลา

“สู้กันแล้ว!” หน้าของคนทั้งสิบเปลี่ยนไป

“หัวหน้า” เมลินาตื่นตกใจ

“เร็วเข้า บุก!” ซานตาส่งเสียงคำรามทุ้ม และบินออกไปก่อนเพื่อน อสูรหกดาวอีกเก้าคนบินออกไปด้วยความเร็วสูงทันที

แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างออกไปมากกว่าสิบกิโลเมตร สำหรับอสูรหกดาว ระยะทางขนาดนั้นเดินทางแค่เพียงพริบตาเท่านั้น

“หัวหน้า! ท่านต้องอดทนให้ได้!”

อสูรหกดาวทั้งสิบคนภาวนาในใจขณะที่พวกเขาเคลื่อนไหว การเดินทางระยะสิบกิโลเมตรสำหรับอสูรหกดาวใช้เวลาเพียงวินาทีเดียว อย่างไรก็ตามวินาทีเดียวในการต่อสู้ระหว่างยอดฝีมือชั้นสูงก็เพียงต่อการโจมตีใส่กันได้หลายครั้งแล้ว

เมื่ออสูรหกดาวหรืออสูรเจ็ดดาวสู้กัน แค่เสี้ยววินาทีนักสู้ก็อาจตายได้

“พลังโจมตีวัตถุ!”

อสูรหกดาวทุกคนหลังจากได้รับคำสั่ง ก็พากันเชื่อการตัดสินใจของมอสลีย์ นี่เป็นเพราะพวกเขาทุกคนรู้ว่าในตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลที่มีพลังป้องกันร่างกายที่ทรงพลังที่สุดก็คือเผ่าพญาเต่าดำ ขณะที่พลังป้องกันร่างกายของเผ่ามังกรฟ้าไม่ทรงพลังมากนัก มีแต่เพียงผู้มีชื่อเสียงสามคนเท่านั้นที่ร่างกายทรงพลังอย่างแท้จริง

แต่ลินลี่ย์....

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่หนึ่งในสามคนนี้ ทั้งไม่ได้ปรากฏอยู่ในรายชื่อบุคคลผู้มีอันตรายสูงซึ่งหน่วยข่าวกรองฝ่ายพวกเขาได้แจ้งไว้ก่อน ร่างของเขาไม่น่าจะทนทานมาก

อสูรหกดาวทุกคนไม่ลังเลใจแม้แต่น้อยพยายามต่อต้านแรงโน้มถ่วงที่ฉุดเข้าหาขณะเดียวกันก็พยายามใช้พลังโจมตีวัตถุที่แข็งแกร่งที่สุด เศษโลหะแตกปลิวเข้ามาในสนามพลังศิลาดำด้วยความเร็วสูง และหมอกขาวเริ่มแผ่กระจาย

เหมือนกับร่างเงาปีศาจลวงตา

“ควั่บ!” พลังเย็นใสพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าหาลินลี่ย์

“ฮ่าหหหห์!” ยอดฝีมือของตระกูลบาร์บารี่ระเบิดพลังจนเสื้อผ้ากระจุยควงดาบน้ำแข็งยักษ์จากกลางอากาศเหนือหัวลินลี่ย์

“แครกกกก!”

เข็มน้ำแข็งบางยิงออกมาตามกันทั้งใสและบางเท่ากับเข็มเย็บผ้า ถ้าใครไม่ให้ความสนใจเป็นพิเศษ ก็จะมองไม่เห็นเลย

เมื่อเห็นการตอบโต้ของศัตรู ลินลี่ย์ยิ้มมุมปาก

“คนที่สอง!” ลินลี่ย์ตรงไปที่บุรุษที่กำลังฟันใส่เขาด้วยดาบน้ำแข็งไม่สนใจใจเข็มน้ำแข็งที่ยิงออกมาจากด้านหลังเขา เสียงดังแคร็กๆ ต่อเนื่อง เข็มน้ำแข็งกระทบเกล็ดมังกรของลินลี่ย์จากนั้นกระจายทันทีทิ้งไว้แต่รอยขีดสีขาวบนเกล็ด

“แย่แล้ว” อสูรหกดาวผู้กำลังล้อมและโจมตีลินลี่ย์สีหน้าเปลี่ยนเป็นกังวลใจทันที

โดยเฉพาะบุรุษที่กำลังฟันดาบน้ำแข็ง ใจของเขาสั่นสะท้าน

“เจ้าไม่มีทางหลบหนีไปได้” เสียงหนึ่งดังขึ้นในใจ อสูรหกดาวตระหนักได้ว่าดวงตาสีทองกำลังจ้องมองเขา เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดที่น่าทึ่งและรู้ว่าเขาไม่สามารถหลบหนีได้ เขาตะโกนก้อง “ตาย!”

หน้าของบุรุษร่างกำยำแฝงแววอำมหิตและขณะที่เขาตะโกน เขาสับดาบลงสุดกำลัง

จุดที่ดาบน้ำแข็งผ่านไป จะปรากฏช่องว่างมิติ เห็นได้ชัดว่าเกิดรอยฉีกขาดในมิติ

“วูบบบ!” ร่างพร่าเลือนขณะเขาฟันดาบใส่ เขาเพียงแต่รู้สึกว่าอากาศสั่นสะเทือนจากนั้นก็ระเบิด หางมังกรหวดใส่ดาบของเขาอย่างรุนแรง และพลังที่น่ากลัวของหางมังกรเจาะจงอยู่ที่ดาบอย่างเดียว

บุรุษร่างใหญ่กำยำรู้สึกแต่เพียงว่าแขนของเขาชา และดาบน้ำแข็งกระเด็นออกไป ที่ตามจากนั้นคือฝ่ามือของเขาฉีกขาดเป็นผลจากแรงสะท้อน เลือดของเขาฉีดพุ่ง

“ตอนนี้เจ้าตามหัวหน้าเจ้าไปได้แล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้นในใจของเขา

“ไม่!” บุรุษร่างใหญ่คำรามด้วยความโกรธ ตลอดทั้งร่างของเขาปล่อยสายรายรอบตัวเขา

“ฉัวะ!”

หลังจากหวดหางใส่ดาบน้ำแข็ง หางมังกรของลินลี่ย์ฟาดกลับหลังแหวกอากาศฟันใส่ศีรษะของบุรุษร่างกำยำโดยตรง ต้องทราบว่าร่างกายของลินลี่ย์ทรงพลังเกินไป และความแข็งแรงของเขาอยู่ในระดับน่ากลัวมาก

“ปัง” พลังสั่นสะเทือนที่ทรงพลัง ศีรษะของบุรุษร่างกำยำระเบิดทันที และประกายเทพชิ้นหนึ่งร่วงลงมา

และอสูรหกดาวตายไปอีกคนหนึ่ง!

โจรกลุ่มนั้นได้แต่จ้องมองปากอ้าตาค้าง สนามพลังศิลาดำของลินลี่ย์ถูกสร้างขึ้นในลักษณะที่เน้นพลังเทพธาตุดินใช้กับศัตรูของเขา ดังนั้นจึงไม่มีผลต่อโจรเหล่นี้

ที่สำคัญหากเขาดึงโจรเข้ามา พวกเขาก็แค่ถูกดึงเข้ามาในทางของเขา

พวกโจรทุกคนกระเด็นออกไปจากแนวสนามพลังศิลาดำ แต่การต่อสู้ที่เกิดขึ้นเหนือพวกเขา ทำให้พวกเขางงกันไปหมด

ความเร็วของการสู้รบครั้งนี้เร็วเกินไป!

พลังน่ากลัวเกินไป!

“นั่นคือมิติฉีกขาด มิติฉีกขาด” หนึ่งในพวกโจร ที่เป็นเทพแท้ร้องออกมาเหมือนกับคนปัญญาอ่อน แค่เพียงพลังโจมตีวัตถุของนักสู้ที่มีพลังอย่างน้อยอสูรหกดาวก็สามารถสร้างรอยฉีกขาดของมิติได้ โจรพวกนี้ปกติไม่เคยมีโอกาสเห็นเรื่องอย่างนี้

สำหรับคนอย่างพวกเขาการสร้างรอยฉีกขาดของมิติในแดนนรกได้มีแต่นักสู้ในตำนานที่ทำได้

“เมื่อเข็มน้ำแข็งเหล่านั้นสร้างรอยฉีกขาดมิติใส่เทพแท้นั้น มันทำอะไรไม่ได้เลย!” พวกโจรจ้องมองเขม็ง

สำหรับร่างที่สามารถทนต่อการโจมตีที่สร้างรอยมิติฉีกขาดได้...น่ากลัวเกินไป

“เขา...เขา...” พวกโจรจ้องมองลินลี่ย์ในร่างแปลงมังกรด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

“เทพแท้นั่น...เราความจริง..”

“อะไรนะ เทพแท้? เขาเป็นยอดฝีมือ ระดับอสูรหกดาว ไม่ใช่ อสูรเจ็ดดาว! เป็นสุดยอดฝีมือที่แท้จริง เขาเพียงซ่อนอำพรางพลังของตนเองไว้” หัวหน้าโจรตะโกนทันที “เร็วเข้า หนีไปให้ไกล ไปดูอยู่ห่างๆ อย่าได้โดนแรงระเบิดในการต่อสู้อย่างนี้ แรงระเบิดเพียงนิดเดียวก็เอาชีวิตพวกเราได้”

“ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว”

พวกโจรตะลึงไปกันหมด และทุกคนรีบเผ่นหนีไปอยู่ในระยะห่าง

จากการฆ่าหัวหน้าหน่วยของลินลี่ย์ไปจนถึงสังหารอสูรหกดาว เวลาที่ผ่านไปในแต่ละครั้ง บางทีนานเท่าประกายจุดหินเหล็กไฟตอนเกิดประกาย แต่ว่าในทันทีนั้นทำให้ศัตรูสิบกว่าคนตะลึงไปอย่างสิ้นเชิง

“ท่านมอสลีย์ ร่างของเขาทรงพลังมาก” อสูรหกดาวรีบส่งสำนึกเทพบอก

“เราใช้พลังโจมตีวัตถุเต็มที่แล้ว แต่ไม่สามารถทำร้ายเขาได้แม้แต่น้อย”

ถึงตอนนี้ ลินลี่ย์เพียงแต่หลบหลีกเล็กน้อย แม้ว่าจะมีพลังโจมตีสองสามชนิดที่ถูกเขา เขาก็ไม่กังวลนัก เขาไม่กลัวพลังโจมตีวัตถุของอสูรเจ็ดดาว แล้วยังจะกลัวพลังโจมตีวัตถุของอสูรหกดาวได้ยังไง?

“เขาเป็นยอดฝีมือทางด้านวิญญาณ และพลังต้านทางวัตถุของเขาก็ทรงพลังเช่นกัน” มอสลีย์มีลางสังหรณ์ไม่ดี แต่จากนั้นเขาตัดสินใจ “ในเมื่อพลังโจมตีวัตถุไร้ประโยชน์ ข้าต้องลองใช้พลังโจมตีวิญญาณดู ข้าต้องการดูว่าเขาจะสามารถทนพลังโจมตีวิญญาณของข้าได้ไหม?”

มอสลีย์ไม่มีทางเลือกอื่น

“พลังโจมตี มวลวิญญาณ!” มอสลีย์ออกคำสั่ง

มอสลีย์รู้ว่าวิญญาณของคนจะทนเพียงใด ถ้าเขาถูกโจมตีด้วยพลังโจมตีวิญญาณขนาดมหาศาลจากยอดฝีมือหลายคน เขาก็ยังอาจจบสิ้นได้ นี่เป็นเพราะเมื่อยอดฝีมือที่แท้จริงจัดการกับพลังโจมตีเป็นกลุ่ม วิธีการที่จะจัดการได้สำเร็จคือจะไม่รับพลังนั้นโดยตรงทั้งหมด จะต้องแน่ใจว่าแต่ละครั้ง จะมีเพียงพลังโจมตีไม่กี่สายเท่านั้นที่เข้าเป้า

“คนที่สาม!” ลินลี่ย์จ้องมองมอสลีย์ทันที

เกี่ยวกับปฏิกิริยาจากอีกฝ่ายหนึ่ง ลินลี่ย์แน่ใจว่าบุรุษผู้มีกลิ่นอายชั่วร้ายที่มีงูออกมาจากหูเป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง

“ควั่บ!” ลินลี่ย์บินเข้าไปทันที

มอสลีย์กำลังต่อต้านแรงดึงดูดของพลังแรงโน้มถ่วง ไม่มีทางที่เขาจะหลบหนีไปจากพลังโจมตีของลินลี่ย์ได้ มอสลีย์ไม่พยายามหลบหนีเช่นกัน เขาเหยียดมือขวาและตายิงแสงสีดำออกมา ขณะที่ริมฝีมือของเขาเริ่มขยับพึมพำด้วยถ้อยคำแปลกประหลาด

“หัวหน้า!” ตอนนี้เองเมลินาและคนอื่นๆ บินเข้ามาสมทบด้วยความเร็วสูง

ลินลี่ย์รู้สึกกระวนกระวายในใจเขา เขาพลิกมือขวาและประกายสีม่วงปรากฏ กระบี่เลือดม่วงแฝงไปด้วยพลังของลินลี่ย์ฟันใส่มอสลีย์ทันที

พลังทางกายที่แข็งแกร่งของเขา เมื่อเข้ากับพลังสัจธรรมแห่งความเร็วทำให้ความเร็วของกระบี่เลือดม่วงถึงขีดสุด

พื้นที่ซึ่งกระบี่กวาดผ่านมิติจะแตกสลาย

ฝ่ามือของมอสลีย์ผลักใส่ลินลี่ย์ และในทันใดนั้น พลังรูปฝ่ามือกึ่งดำกึ่งโปร่งใสยิงใส่ลินลี่ย์ หน้าของลินลี่ย์เปลี่ยน และขณะนั้นเอง อสูรหกดาวอื่นทุกคนลงมือใช้พลังโจมตีวิญญาณของตนพร้อมกัน

“ฮ่าหหหห์” ลินลี่ย์รีบเปลี่ยนตำแหน่งสนามพลังโน้มถ่วงของเขา

เขาทำให้แรงดึงดูดดึงลงข้างล่าง!

อสูรหกดาวประหลาดใจและตกร่วงลงไปอย่างช่วยไม่ได้ และพลังโจมตีวิญญาณของพวกเขาได้รับผลกระทบเช่นกัน

“ครืนนน” รูปมือโปร่งแสงที่คลุมด้วยแสงสีดำยิงตรงเข้าไปในร่างของลินลี่ย์ ไม่มีทางป้องกันได้แม้แต่น้อย และลินลี่ย์เองรีบดึงตัวเองออกห่างจากศัตรูขณะที่ใจของเขามุ่งเน้นป้องกันพลังโจมตีวิญญาณนี้

มือสีดำซึมเข้าไปในร่างของลินลี่ย์จากนั้นดำดิ่งเข้าไปในใจของลินลี่ย์

“แย่แล้ว” สีหน้าของลินลี่ย์เปลี่ยนไปมาก

เขาบินขึ้นไปในท้องฟ้า พยายามยืดระยะห่างระหว่างเขากับคู่ต่อสู้เพราะกลัวอีกฝ่ายจะโจมตีอีก

“ปัง!” เมื่อผนึกรูปมือดำเข้ามาในใจเขา ก็ตรงไปที่เยื่อพลังใสทันที มันสั่นสะท้านเล็กน้อยราวกับว่ากำลังจะสลาย แต่จากนั้น ผนึกรูปมือดำมีพลังแปลกประหลาดก็แผ่พลังครอบคลุมจิตสำนึกลินลี่ย์และพบจุดอ่อนของเขาทันที

น่าประหลาดตรงที่พลังที่กระจายออกไปกลับมารวมตัวเปลี่ยนเป็นเข็มเจาะเข้าที่จุดอ่อนของเยื่อพลังป้องกัน...

จบบทที่ ตอนที่ 17-25 เลือดสาดเต็มท้องฟ้า

คัดลอกลิงก์แล้ว