ตอนที่ 17-17 บารมีประมุขเผ่า

ทุกคนในหุบเขามรณะพากันเงียบกริบ ศักดิ์และฐานะของประมุขกัซลีสันทำให้ทุกคนรู้สึกกดดัน

“พลังแข็งแกร่งมาก” มือขวาของลินลี่ย์ชาและสั่นเล็กน้อยเขาเป็นเหมือนลูกไก่ในกรงเล็บพญาอินทรี ไม่สามารถตอบโต้ได้แม้แต่น้อย ความจริงแขนที่ประมุขยึดจับนั้นใช้พลังเล็กน้อยก็ทำให้เจ็บปวดได้แล้ว  พลังของประมุขนั้นยิ่งใหญ่มาก!

“ท่านประมุข,ผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลท้าข้าประลองเป็นตาย สภาอาวุโสอนุมัติแล้ว”  ลินลี่ย์กล่าวด้วยท่าทีที่ทั้งไม่เป็นปฏิปักษ์ทั้งไม่ยอมจำนน

“สภาอาวุโสอนุมัติเรื่องนี้หรือ?”  ประมุขกัซลีสันชำเลืองมองกลุ่มผู้อาวุโสไม่มีใครกล้าส่งเสียง ในใจของพวกเขารู้สึกทรมาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสามคนที่อนุมัติตามคำขอ พวกเขาจะรู้ได้ยังไงว่าลินลี่ย์แข็งแกร่งมากขนาดนั้น?

“พวกเขาอนุมัติแล้วไงเล่า? เจ้าไม่ได้ยินข้าสั่งหรือยังไง?” กัซลีสันถลึงตามองลินลี่ย์อย่างดุดัน

ลินลี่ย์ตะลึง

เอ็มมานูเอลกล่าวเสริม “ลินลี่ย์! ในเผ่ามังกรฟ้าของเราไม่มีใครขัดขืนคำสั่งท่านประมุขได้ เรื่องที่สภาอาวุโสอนุมัติท่านประมุขเผ่าสามารถเพิกถอนได้ในคำเดียว เจ้าบังอาจขัดขืนคำสั่งจริงๆ!”

จากหางตาของเขาลินลี่ย์สังเกตเห็นสีหน้าผู้อาวุโสแต่ไกลจากนั้นชำเลืองมองหน้าของเอ็มมานูเอล เขาได้แต่ลอบถอนหายใจ “ดูเหมือนภายในเผ่ามังกรฟ้าอำนาจของประมุขเผ่าสูงล้ำเกินกว่าสภาอาวุโสมากมายนัก”

เมื่อพลังของคนถึงระดับแน่นอน ทั่วทั้งเผ่าก็ต้องฟัง แม้คำพูดคำเดียวของเขาก็ถือเป็นที่สุด

ในเผ่ามังกรฟ้า คำพูดของกัซลีสันถือว่าเป็นประกาศิต

“ท่านประมุข, ข้าเพิ่งมาถึงเผ่ามังกรฟ้ายังไม่ถึงร้อยปีมีหลายอย่างเกี่ยวกับเผ่าที่ข้ายังไม่ทราบ” ลินลี่ย์เรียนตามตรง

“โอว, ยังไม่ถึงร้อยปี” ประมุขกัซลีสันขมวดคิ้ว

“ลินลี่ย์!เจ้ากล้าขัดขืนคำสั่งท่านประมุข นี่ไม่มีอะไรเกี่ยวกับว่าเจ้าอยู่ในเผ่ามังกรฟ้ามานานเพียงไหนคำสั่งของประมุขเผ่าไม่อาจขัดขืนได้.. เจ้าไม่สนใจคำสั่งท่านประมุขก็หมายความว่าเจ้าไม่มีความเคารพเขา” เอ็มมานูเอลตะคอกด้วยความโกรธ

หลังจากพูดไปแล้วเอ็มมานูเอลไม่พูดต่อ เขารู้ว่าการดูหมิ่นประมุขเผ่าเป็นความผิดร้ายแรง

ลินลี่ย์ได้ยินเช่นนี้อดรู้สึกโกรธอีกครั้งไม่ได้

“วูบ!” ร่างเลือนรางกระพริบวาบ

“เผียะ!” ฝ่ามือข้างหนึ่งตบใส่ใบหน้าเอ็มมานูเอลอย่างแรง เอ็มมานูเอลถูกตบหนักจนร่างหมุนคว้างเลือดกระเซ็นไปทั่วและล้มกลิ้งกับพื้น จากนั้นเขามองประมุขกัซลีสันอย่างสับสนและหวาดกลัว  เขาไม่เข้าใจทำไมประมุขเผ่าถึงทำร้ายเขา!

“หุบปากเจ้าซะ!”

กัซลีสันถลึงตามองเขาอย่างเย็นชา  “เจ้าในฐานะผู้อาวุโสที่ทรงเกียรติ ยังไม่รู้ตัวหรือว่าได้กระทำความผิดอะไรลงไป?  วันนี้ต่อให้เขาฆ่าเจ้า ก็จะไม่มีใครตำหนิได้นอกเจ้าตัวเจ้าเอง  ข้ายังไม่ได้ลงโทษเจ้าแต่เจ้ากลับพูดพล่ามต่อหน้าข้า เจ้านึกว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้างั้นหรือ?”

เอ็มมานูเอลสั่น ไม่กล้าพูดอะไรต่อแม้แต่คำเดียว

ลินลี่ย์อดประหลาดใจไม่ได้ “ดูเหมือนว่าประมุขเผ่าคงจะไม่เข้าข้างเอ็มมานูเอลผู้นี้  เนื่องจากอารมณ์ของประมุขเผ่านี้  ดูเหมือนว่าไม่ว่าท่านเป็นใครดีที่สุดอย่าตอแยเขา” ลินลี่ย์ไม่ใช่คนบุ่มบ่ามใจร้อน

นี่เป็นบุตรชายคนเดียวของมหาเทพมังกรฟ้าบรรพบุรุษของพวกเขาบุรุษผู้เป็นประมุขเผ่ามังกรฟ้ามานานนับปีไม่ถ้วน!  คนในเผ่าที่ถือว่าคำพูดของเขาคือกฎผู้นำของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์

อำนาจของเขาจะถูกละเมิดได้ยังไง?

กัซลีสันเหลือบมองลินลี่ย์และเอ็มมานูเอลจากนั้นมองกลุ่มผู้อาวุโสที่อยู่ไกล เขาอดแค่นเสียงเย็นชาไม่ได้ “พวกเจ้าทั้งสองคน และพวกเจ้าเหล่าผู้อาวุโส ตามข้ามา!” ขณะพูดกัซลีสันเหาะขึ้นไปในอากาศ

“เด็กน้อย,เจ้าก็ถูกเรียกด้วย” เอ็มมานูเอลชำเลืองมองลินลี่ย์“ประมุขเผ่าเกลียดนักเมื่อมีคนท้าทายอำนาจเขา” จากนั้นเขาบินตามไปด้วยเช่นกัน

ลินลี่ย์ชำเลืองมองแต่ไกลเช่นกัน  ผู้อาวุโสทุกคนติดตามไปด้านหลังไม่มีใครกล้าส่งเสียง

“สงสัยจริงว่าประมุขเผ่าผู้นี้เป็นคนแบบไหน”  ลินลี่ย์ไม่มีทางเลือกได้แต่บินตามไปด้วยเช่นกัน  ในการปะทะกันช่วงเวลาสั้นๆ เขาสามารถบอกได้ว่าพลังของประมุขเผ่าเหนือล้ำกว่าเขา  เพราะประมุขเผ่าสามารถฆ่าเขาได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร

ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่ในเทือกเขาสกายไรท์พร้อมกับสหายและครอบครัว  ดีที่สุดคือกล้ำกลืนความโกรธเอาไว้

ลินลี่ย์หันไปมองเดเลีย บีบี ทารอสและคนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังหุบเขามรณะกำลังมองมาที่เขาด้วยความห่วงใย

“พี่ใหญ่! ระวังตัวด้วยอย่าไปยั่วโมโหท่านประมุข ข้ารู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนที่จะตอแยได้ง่าย” บีบีคุยกับลินลี่ย์ผ่านการเชื่อมวิญญาณด้วยความห่วงใย  “สายตาของประมุขเผ่าแม้แต่ข้าก็ยังหวาดกลัวบอกตามตรง”

“ข้ารู้ไม่ต้องห่วง ตอนนี้พวกเจ้าทุกคนกลับไปก่อน” ลินลี่ย์ตอบกลับทางการเชื่อมวิญญาณ

ขณะเดียวกันลินลี่ย์บินตามเอ็มมานูเอลและไปพร้อมกับประมุขเผ่า  กัซลีสันเองบินนำหน้าไม่พูดอะไรสักคำ ขณะที่พวกผู้อาวุโสและลินลี่ย์ยังคงบินตามโดยไม่ส่งเสียงด้วยความรู้สึกกดดัน

“ลินลี่ย์! ในเวลาคุยกับท่านประมุขระวังคำพูดของเจ้าด้วยอย่ายั่วโมโหท่านประมุข” บุรุษหนุ่มการ์วีย์เข้ามาใกล้ลินลี่ย์และส่งสำนึกเทพคุย

“ขอบคุณ”  ลินลี่ย์ตอบกลับด้วยสำนึกเทพ

“อย่านึกว่านี่เป็นเรื่องเล็กข้าขอบอกเรื่องนี้กับเจ้าไว้ก่อน ท่านประมุขเกลียดนักเมื่อคนในเผ่าฆ่ากันเอง  นอกจากนี้เขาไม่ยอมรับเมื่อมีคนขัดขืนคำสั่งเขา  ในทั่วทั้งเผ่ามีเพียงประธานผู้อาวุโสเท่านั้นที่โต้แย้งประมุขเผ่าได้”  การ์วีย์พูดอย่างจริงจัง  “ถ้าเจ้าขัดขืนความต้องการของเขาอีกครั้งเดียวต่อให้ประธานผู้อาวุโสมา นางก็ช่วยเจ้าไม่ได้”

ลินลี่ย์พยักหน้าขอบคุณ

“ผู้อาวุโสการ์วีย์ท่านคิดว่าท่านประมุขจะจัดการข้ายังไง?” ลินลี่ย์ไม่มั่นใจ  ที่สำคัญเขาไม่เคยพบหรือพูดคุยกับประมุขผู้นี้  แม้ว่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้เขาอาจบอกได้ว่าเขามีพลังอำนาจมากแต่เขาไม่รู้อะไรอื่น

“เนื่องจากเผ่าของเราอยู่ในสภาวะวิกฤติในตอนนี้ข้าคาดว่าบางทีประมุขเผ่าคงไม่ฆ่าเจ้า เขาคงแค่ลงโทษเจ้า”  การ์วีย์ตอบกลับ

ลินลี่ย์ค่อยรู้สึกสงบขึ้นบ้าง

ขณะต่อมาประมุขกัซลีสันและเหล่าผู้อาวุโสก็มาถึงยอดสูงสุดของถนนมังกรแห่งเผ่ามังกรฟ้าซึ่งมีปราสาทใหญ่ตั้งตระหง่านประตูปราสาทโบราณเปิดอยู่แล้วและทหารยามคำนับด้วยความเคารพ

คนกลุ่มนี้นำโดยประมุขเผ่าเข้าไปในปราสาท

โถงหลักของปราสาท ประมุขเผ่านั่งอยู่บนบัลลังก์สูงที่สุดขณะที่ผู้อาวุโสและลินลี่ย์ยืนอยู่ใต้บัลลังก์

“เขาเป็นเหมือนจักรพรรดิประชุมกับข้าราชบริพารของเขา”  ลินลี่ย์เห็นเช่นนี้ก็ยิ่งรู้ถึงสถานะของประมุขในเผ่า  ในบางเผ่าผู้อาวุโสของเผ่าจะมีอำนาจมาก  แต่ในเผ่ามังกรฟ้าแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

“ฮึ่ม!”  ประมุขกัซลีสันจ้องมองลงมาข้างล่างเขาอดแค่นเสียงเย็นชาไม่ได้ “ข้าบอกไว้นานแล้วว่าเนื่องจากเผ่าเราอยู่ในวิกฤติสิ่งที่เราต้องทำก็คือกำจัดแปดตระกูลใหญ่เหล่านั้นออกไป  คนในเผ่าเราไม่ควรกระทำการทารุณต่อกัน  ต่อให้พวกเจ้าตายพวกเจ้าก็ควรตายในการต่อสู้กับแปดตระกูลใหญ่!”

“สำหรับยอดฝีมือของเผ่าสองคนที่เป็นระดับอสูรเจ็ดดาวมาต่อสู้กันเองก็ต้องด้วยความเห็นชอบจากสภาอาวุโสหรือของข้าเสียก่อนคำขอจึงจะได้รับอนุมัติแล้วนี่อะไรกัน? สภาอาวุโสทั้งหมดเห็นด้วยกับการประลองเป็นตาย?”  กัซลีสันพูดด้วยความโมโห

ทันใดนั้นผู้อาวุโสผมขาวที่ยืนอยู่ข้างหน้าพูดขึ้นชัดเจน“ท่านพ่อ, ลินลี่ย์นี้อำพรางพลังเอาไว้เป็นอย่างดีเราทุกคนตอนแรกเห็นว่าเขาเป็นแค่เทพแท้ ดังนั้น...”

สำหรับเผ่า เทพแท้ไม่มีอะไรมาก

แต่อสูรเจ็ดดาวมีค่าต่อเผ่าการอนุญาตให้อสูรเจ็ดดาวสองคนฆ่ากันเองเป็นเรื่องที่เผ่าตระกูลไม่ยอมให้เกิดขึ้นแน่นอน  ถ้าพวกเขาต้องการร่วมประลองเป็นตาย  พวกเขาต้องได้รับอนุมัติจากประมุขเผ่าหรือไม่ก็จากสภาอาวุโส

นี่ยังคงเป็นเหตุผลแรกที่กัซลีสันโกรธมากเมื่อเขาเห็นลินลี่ย์กับเอ็มมานูเอลประลองเป็นตาย

ถ้าใครจะต้องตาย เขาจะต้องตายอย่างคุ้มค่าเช่นในการต่อสู้กับแปดตระกูลใหญ่

“พอได้แล้ว” กัซลีสันพูดเย็นชา

ผู้อาวุโสเงียบทันที แม้ว่าเขาจะเป็นผู้อาวุโส แต่เขาก็ยังเป็นบุตรของกัซลีสัน  ดังนั้นถ้าบิดาจะดุว่าบุตรชายตนเอง!ในเผ่ามังกรฟ้ามีสมาชิกเพียงสองคนที่มีอายุยาวนานที่สุดก็คือประมุขกัซลีสันและน้องสาวของเขา  คนอื่นถือเป็นรุ่นผู้เยาว์ทั้งหมด

นี่เองยังเป็นอีกเหตุผลหนึ่งว่าทำไมคำพูดของกัซลีสันเป็นกฎ

“ประเด็นนี้ไม่จำเป็นต้องคุยอีกต่อไป”  กัซลีสันพูดอย่างเยือกเย็น  “ในเวลาที่ผ่านมา พวกเจ้าไม่รู้จักพลังของลินลี่ย์ ในเมื่อตอนนี้เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าลินลี่ย์มีพลังระดับอสูรเจ็ดดาวอย่างนั้นการประลองเป็นตายไม่อาจดำเนินต่อไปได้”

“ลินลี่ย์, เอ็มมานูเอล พวกเจ้าจะคัดค้านไหม?”  กัซลีสันกวาดสายตามองคนทั้งสอง

“ไม่คัดค้าน” เอ็มมานูเอลรีบกล่าว

“ไม่คัดค้าน” ลินลี่ย์พูดขึ้นเช่นกัน

“ดีมาก” กัซลีสันยังมองทั้งสองคนต่อ  “เอ็มมานูเอล!ก่อนหน้านี้เจ้าเชื่อว่าลินลี่ย์เป็นเพียงเทพแท้ธรรมดา ข้าอยากรู้ ทำไมเจ้าที่เป็นผู้อาวุโสถึงได้ท้าประลองเป็นตายกับเทพแท้?  บอกเหตุผลข้ามา!”

ลินลี่ย์ชำเลืองมองเอ็มมานูเอล เหตุที่เอ็มมานูเอลต้องการฆ่าเขาก็เพราะสมบัติมหาเทพตอนนี้เอ็มมานูเอลจะกล้ายอมรับหรือ?

เอ็มมานูเอลเริ่มมีเหงื่อเม็ดโตผุดจากหน้าผากของเขา  “ท่านประมุข!  ลินลี่ย์ผู้นี้ไม่แสดงความยำเกรงข้าแม้แต่น้อย  เขากระทำการเกินเลย ทำให้ข้าโกรธ ดังนั้นข้า...”

“เฮอะ”เสียงแค่นเย็นชาดังไปทั้งปราสาท

ร่างของเอ็มมานูเอลสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้

“เจ้ากล้าโกหกต่อหน้าข้าหรือ?”  กัซลีสันหัวเราะเบาๆ  “ข้าให้โอกาสเจ้าพูดความจริง แต่เจ้าไม่รับไว้”

หน้าของเอ็มมานูเอลซีดขาวทันที

“ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าหรอก” กัซลีสันจ้องมองเขาอย่างเย็นชา “ประธานผู้อาวุโสตอนนี้ต้องการผู้ช่วย ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป จงไปอยู่กับประธานผู้อาวุโส  สำหรับประธานผู้อาวุโสจะให้เจ้าช่วยอะไรเรื่องนั้นปล่อยให้นางตัดสินใจ”

ร่างของเอ็มมานูเอลสั่นสะท้าน  หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ขอรับ ท่านประมุข” เอ็มมานูเอลยังคงตอบรับ

“ตอนนี้ เจ้าไปยืนอยู่ตรงนั้นก่อน”  กัซลีสันมองด้วยความรังเกียจเอ็มมานูเอลถอยไปอยู่ด้านข้างโถงใหญ่ทันที ตอนนี้สายตาของกัซลีสันหันมองดูลินลี่ย์ มุมปากของเขายิ้มเล็กน้อย“ลินลี่ย์ใช่ไหม?”

“ขอรับ, ท่านประมุข” ลินลี่ย์ตอบ

“ตลอดหลายปีมานี้,พวกที่กล้าขัดขืนคำสั่งของข้าโดยตรง...เจ้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?”  กัซลีสันกล่าว

ลินลี่ย์สั่นเล็กน้อย เขาอดรู้สึกแย่ไม่ได้ หรือว่ากัซลีสันผู้นี้กำลังจะฆ่าเขา? อย่างไรก็ตามลินลี่ย์ยังคงพูดต่อ “ท่านประมุข, ข้าเพิ่งกลับมาอยู่ที่เผ่ามังกรฟ้าไม่ถึงร้อยปี ข้ารู้เรื่องราวเกี่ยวกับเผ่ามังกรฟ้าเล็กน้อยเท่านั้น”

หน้าของกัซลีสันขรึมทันที “เจ้าช่างรู้วิธีพูดหลบเลี่ยงจริงๆ”

ลินลี่ย์พบด้วยความประหลาดใจทันทีว่ากัซลีสันลงจากบัลลังก์ทันทีเดินมาอยู่ตรงหน้าเขา  หลังจากตรวจสอบลินลี่ย์อย่างระมัดระวังเขาหันหน้าเดินไปที่ห้องข้างโถงใหญ่“ลินลี่ย์! ตามข้ามา คนอื่นให้รออยู่ที่นี่”

“ขอรับท่านประมุข”  ลินลี่ย์เดินตามทันที

หลังจากประมุขเผ่ากับลินลี่ย์เดินออกไปในที่สุดผู้อาวุโสคนอื่นค่อยกล้าระบายลมหายใจ

“ท่านประมุขต้องการคุยกับลินลี่ย์เป็นการส่วนตัว เจ้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น? การพูดคุยส่วนตัวกับประมุขเผ่าไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน” ทันใดนั้นผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดด้วยความกังวล  สมาชิกของเผ่ามังกรฟ้าทุกคนล้วนเกรงกลัวประมุขเผ่า

“ถ้านี่เป็นในอดีต ท่านพ่อคงจะฆ่าลินลี่ย์”  ผู้อาวุโสผมขาวกล่าว  “อย่างไรก็ตามปัจจุบันนี้ท่านพ่ออาจไม่ฆ่าเขา  แต่แม้ว่าจะไม่ฆ่าเขาการลงโทษเขาจะต้องไม่เบาแน่นอน ไม่เบากว่าโทษของเอ็มมานูเอล”

ทันใดนั้นผู้อาวุโสคนอื่นมองดูเอ็มมานูเอลทันที

“เอ็มมานูเอล ไปอยู่กับประธานผู้อาวุโสเจ้ายังจะมีโอกาสรับใช้เผ่าอย่างแท้จริง” ใครบางคนหัวเราะ

“เฮอะ” เอ็มมานูเอลแค่นเสียงเย็นชา

“เอ็มมานูเอล บอกความจริงมา อะไรคือเหตุผลที่แท้จริงทำให้เจ้าต้องฆ่าลินลี่ย์?”  ผู้อาวุโสเริ่มถาม  ไม่มีใครเชื่อว่าแค่เพราะการล่วงเกินธรรมดาเอ็มมานูเอลถึงได้กระทำการเกินเลย

“ไม่ต้องถาม” ทันใดนั้น ผู้อาวุโสผมทองคนหนึ่งส่งเสียงตวาด

“ท่านพ่อ”  เอ็มมานูเอลมองผู้อาวุโสผมทอง ผู้อาวุโสผมทองผู้นี้เป็นยอดฝีมือรุ่นที่สามของเผ่ามังกรฟ้าและเป็นคนที่น่าเคารพในหมู่ผู้อาวุโส  ที่สำคัญมารดาของเขาคือประธานผู้อาวุโส”

“บอกข้ามา นี่มันเรื่องอะไรกัน?”  ผู้อาวุโสผมทองคุยผ่านสำนึกเทพ

เอ็มมานูเอลรู้ว่าโอกาสได้รับแหวนมังกรขนดของเขาแทบจะสูญสิ้นถ้าเขาไม่สามารถได้ครอบครอง เขาจะไม่ยอมปล่อยให้คนนอกได้ไป ดังนั้นเขาตอบกลับผ่านสำนึกเทพ “ท่านพ่อลินลี่ย์นั้นมีแหวนมังกรฟ้าของบรรพบุรุษ สมบัติมหาเทพชนิดปกป้องวิญญาณ”

ผู้อาวุโสผมทองตะลึงทันที

“เจ้าว่าอะไรนะ?” ผู้อาวุโสผมทองไม่อยากเชื่อ

“เป็นความจริง มันคือแหวนมังกรฟ้า ไม่ผิดพลาดแน่ลินลี่ย์นั่นความจริงเป็นเพียงเทพแท้เหตุผลที่เขาสามารถทนพลังโจมตีวิญญาณของเทพชั้นสูงได้เป็นเพราะแหวนมังกรฟ้า”  เอ็มมานูเอลรีบส่งสำนึกเทพตอบ

มีความคิดมากมายผุดขึ้นในใจของผู้อาวุโสผมทอง

เอ็มมานูเอลมองดูบิดาของเขา  “แหวนมังกรฟ้าไม่ได้ตกอยู่ในมือข้า  อย่างไรก็ตามท่านพ่อ, ตราบที่ท่านชิงแหวนมังกรฟ้านั้นมาได้ก็คงไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับท่าน”

“ลูกพ่อ!  เจ้าน่าจะบอกข้าให้เร็วกว่านี้”  ผู้อาวุโสผมทองมองดูเขา  “แต่บอกข้าตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป”