ตอนที่ 17-5 บาลุค

เมื่อลินลี่ย์ได้ยินพวกเขาพูดถึงตระกูลบาลุคใจของเขาผ่อนคลายทันที ที่สำคัญคือบรรพบุรุษของเขาในตระกูลบาลุคอยู่ในแดนนรกและพวกเขาก็อยู่ที่นี่จริงๆ ขณะนั้นลินลี่ย์มีอารมณ์ความรู้สึกนานัปประการอยู่ในใจ

“ใช่แล้ว ใช่แล้ว ตระกูลบาลุค”  บีบีดีใจจนพูดไม่ออก  “พี่ใหญ่ ในที่สุดก็จะได้พบกับพวกเขาแล้ว”

“ลินลี่ย์”เดเลียรู้สึกมีความสุขแทนลินลี่ย์เช่นกัน

โอลิเวอร์โอเบรียน ทารอสและไดลินที่ยืนอยู่ใกล้ๆ พากันยิ้มทุกคนตระกูลบาลุคในทวีปยูลานมีชื่อเสียงมาก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินคนอื่นพูดถึงตระกูลนี้ในแดนนรก

“ลินลี่ย์, ยินดีด้วย” ไดลินหัวเราะ

“ครั้งนี้คงไม่ผิดพลาดแน่”  ซีซาร์และคนอื่นหัวเราะด้วยเช่นกัน

ลินลี่ย์ร่าเริงเขาได้รับการแนะนำพร่ำสอนจากตระกูลมาตั้งแต่เยาว์วัย และลินลี่ย์รู้ถึงวีรกรรมที่บรรพบุรุษของเขาได้ทำไว้เป็นอย่างดี  และตอนนี้ วันนี้เขากำลังจะได้พบกับบรรพบุรุษตระกูลของเขา

“ใต้เท้า, ข้าเป็นคนของตระกูลบาลุค  ได้โปรดพาข้าไปพบกับบรรพบุรุษตระกูลข้าด้วยเถิด”ลินลี่ย์อดกล่าวไม่ได้

“บังอาจ!” หัวหน้าเยียร์แค่นเสียงเย็นชา

ลินลี่ย์ตกใจ

“เจ้ารู้ไหมว่าใต้เท้าท่านนี้มีสถานะอะไร?  เขาน่ะหรือ?จะพาพวกเจ้าไปที่นั่นด้วยตนเอง?” หัวหน้าเยียร์ไม่พอใจที่คนผู้นี้อยู่ต่อหน้าเขาก็ยังไม่เข้าใจสถานะความแตกต่างระหว่างพวกเขา  “ไม่ว่าเจ้าจะเป็นคนของสาขายูลานหรือไม่ทุกอย่างจะชัดเจนในไม่ช้า อย่าเพิ่งดีใจแร็วเกินไป”

บุรุษวัยกลางคนหัวเราะ  “เยียร์, เจ้าไปจัดการด้วยตัวเองได้”  หลังจากพูดเสร็จ บุรุษวัยกลางคนจากไป

เยียร์มองดูกลุ่มของลินลี่ย์อย่างเย็นชา“พวกเจ้าทุกคนฟังให้ดี พอเมื่อเราเข้าไปภายในภูเขาสกายไรท์  อย่าบินสุ่มสี่สุ่มห้า  ตามข้ามา!  ถ้าเจ้าไปชนหรือรบกวนสมาชิกระดับสูงของตระกูลเราเมื่อพวกเขามองหาคนตำหนิว่ากล่าว  ข้าก็คงปกป้องเจ้าไม่ได้”

“เข้าใจแล้ว”

แต่ลินลี่ย์สามารถรู้สึกได้ถึงระดับความเข้มงวดภายในตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์

“ตามข้ามา” เยียร์บินนำข้างหน้า  ขณะที่กลุ่มของลินลี่ย์บินตามทันที  ภูเขาสกายไรท์กว้างขวางใหญ่โต  และเขตด้านตะวันออกของภูเขาเป็นที่อยู่ของเผ่ามังกรฟ้า

ลินลี่ย์และพวกเดินทางไปตามเส้นทางมังกร

เส้นทางมังกรมีความกว้างห้าสิบเมตรขณะที่ขอบทางสลักเป็นรูปเกล็ดมังกร เส้นทางมังกรที่มีความยาวคดเคี้ยวนับหมื่นกิโลเมตรนี้ทอดตัวไปตามแนวเขา  คฤหาสน์และปราสาทนับไม่ถ้วนก่อสร้างอยู่ตามสองข้างทางเส้นทางมังกรมีมนุษย์อยู่ภายในนั้นอย่างเห็นได้ชัด

“พี่ใหญ่!  ที่นี่มีคนมากมายนัก”  ตาของบีบีแทบถลนจากเบ้า  “เท่าที่ข้าเห็นเผ่ามังกรฟ้ามีคนอย่างน้อยล้านคนอยู่ในนั้น พี่ใหญ่ , เท่าที่ข้าจำได้ตระกูลของท่านดูเหมือนจะมีลูกได้ยากมาก”

ลินลี่ย์หัวเราะ

ความจริงยิ่งเผ่าพันธุ์หรือตระกูลที่มีพลังอำนาจมาก จำนวนประชากรจะมีน้อยลง

“แต่เมื่อเวลาผ่านไปประชากรที่สะสมก็ยังมีจำนวนมากอยู่ดี”ลินลี่ย์พูดตามปกติ

สมมติว่ามีสมาชิกใหม่เกิดขึ้นร้อยปีต่อคน

สมาชิกแต่ละคนอาจมีลูกคนหนึ่งหรือสองคน  พอเวลาผ่านไปโดยเฉพาะเมื่อเวลาผ่านไปหลายร้อยล้านปีสมาชิกตระกูลจะเพิ่มขึ้นไปอีกเท่าใด? ที่สำคัญเมื่อถึงระดับเซียน พวกเขาก็จะไม่แก่ตาย

เว้นแต่ถูกฆ่าเท่านั้น

“หลังจากเกิดแล้ว เรายังต้องอยู่รอดให้ได้”  หัวหน้าเยียร์พูดจากด้านหน้า  “ในอดีตตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ของเราแข็งแกร่งทรงพลังมากและสามารถปกป้องลูกหลานในตระกูลของเราได้หมดเป็นธรรมดาว่าจำนวนประชากรมีแต่จะเพิ่มขึ้น แต่บัดนี้ กลับไม่ใช่เรื่องง่ายนัก”

ลินลี่ย์ได้แต่สงสัยมากขึ้น

อะไรกันแน่เป็นต้นเหตุให้ตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ตกต่ำลง?

“ปราสาทนั่นสวยงามมาก” เดเลียกระซิบเบาๆข้างหูลินลี่ย์ ลินลี่ย์หันไปเห็นปราสาทสีฟ้า มีความต่างกันก็คือโทนสีเข้มอ่อนต่างกันมีลักษณะงดงามอย่างน่าประหลาด

“จำเอาไว้ให้ดี แค่บินไปตามเส้นทางอย่าเถลไถลไปที่อื่น”  เยียร์เตือน

บีบีแค่นเสียงลินลี่ย์อดมองบีบีและหัวเราะไม่ได้  “บีบี!  กฎเผ่าของเราค่อนข้างเข้มงวดเมื่อเรากลับไปยังที่อยู่ของเราเอง หลายอย่างคงจะดีขึ้น”  ลินลี่ย์ในตอนนี้อารมณ์ดีมาก

“ข้ารู้” บีบีส่งสำนึกเทพตอบ

ขณะที่พูดคุยกันลินลี่ย์ไปตามเส้นทางมังกรโดยมีหัวหน้าเยียร์นำทาง และพวกเขามาถึงอาคารเก่าสองชั้นที่สร้างอยู่ในกึ่งกลางความสูงของภูเขา อาคารสองชั้นนี้มีชายชราผมขาวนั่งสะลึมสะลืออยู่บนเก้าอี้ดูเหมือนกำลังพักผ่อน

“เฮนด์แมน!”เยียร์หัวเราะ

ชายชราผมหงอกลืมตาจากนั้นหัวเราะและลุกขึ้นยืน  “โอว,เยียร์..เป็นเจ้านั่นเอง ทำไมวันนี้เจ้ามาถึงที่ของข้าได้เล่า?”

“เราเพิ่งพบกับสมาชิกตระกูลที่มีเชื้อสายเกี่ยวข้องกับเรา  โปรดมากับเราช่วยตรวจสอบและลงทะเบียนให้เขาด้วย”เยียร์อธิบาย

“คนไหนล่ะ?”ชายชราผมขาวหันไปมองกลุ่มของลินลี่ย์

“เขา!”  เยียร์ชี้ไปที่ลินลี่ย์  ลินลี่ย์หัวเราะและพูดกับชายชราผมหงอก“ท่านเฮนด์แมน, ข้าชื่อลินลี่ย์ ข้ามาจากตระกูลบาลุค พิภพยูลาน!”

“โอว, ตระกูลบาลุคเหรอ?  สาขาจากทวีปยูลาน ข้ารู้จัก”เฮนด์แมนเลิกคิ้วและเริ่มหัวเราะ “เผ่ามังกรฟ้าของเรายังเป็นที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งก็คือตระกูลเรดดิงปกติเผ่าสาขาของเราทั้งหมดจะเรียกตัวเองว่าตระกูลเรดดิง และมีเพียงไม่กี่สาขาที่ไม่รู้ชื่อจริงจึงมีการตั้งชื่อตระกูลใหม่ ตระกูลบาลุคของเจ้าก็เป็นหนึ่งในนั้น”

ลินลี่ย์ได้แต่ยิ้ม

บาลุคบรรพบุรุษตระกูลรุ่นแรกของตระกูลเขาไม่รู้จักตระกูลเผ่ามังกรฟ้าและไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นสมาชิกตระกูลเรดดิง ดังนั้นเขาจึงก่อตั้งตระกูลบาลุค

“สำหรับเจ้าสามารถรายงานว่าเป็นสมาชิกของตระกูลบาลุค...ข้าเชื่อว่าเจ้าเป็นสมาชิกของตระกูลของเรา”  เฮนด์แมนส่ายศีรษะอย่างจนใจ  “อย่างไรก็ตาม เผ่าเรามีกฎเราจะต้องทำการทดสอบที่เข้มงวด...ข้าจำเป็นต้องให้เจ้าไปพบกับบรรพบุรุษตระกูลของเจ้าเสียก่อน”

“พบกับบรรพบุรุษของข้า?”  ลินลี่ย์เริ่มตื่นเต้นมาก

“ถูกแล้ว เจ้าต้องพบกับพวกเขาเพื่อยืนยันสถานะของเจ้าอย่างสมบูรณ์”  จากนั้นเฮนด์แมนมองดูเยียร์  “เยียร์!  งานของเจ้าเสร็จแล้วเจ้ากลับไปทำธุระของเจ้าต่อได้ ข้าจะไปกับพวกเขาเอง”

เยียร์พยักหน้าและจากไป

“เป็นเรื่องยากที่ได้พบกับสมาชิกที่สูญหายและกลับมาหาเราแม้แต่ในรอบพันปีก็ตาม”  เฮนด์แมนถอนหายใจ  “ไปกันเถอะ, ตามข้ามา ไปพบกับบรรพบุรุษสาขาตระกูลของเจ้า”

ลินลี่ย์รีบตามเขาไปทันที  ขณะที่กลุ่มที่อยู่ด้านหลังลินลี่ย์เริ่มพูดคุยในหมู่พวกเขากันเอง

“สี่สุดยอดนักรบในอดีต...นักรบเลือดมังกร ‘บาลุค’ ข้าไม่ได้พบเขามาเกือบหกพันปีแล้ว”ใบหน้าของซีซาร์มีรอยยิ้มที่ยากจะเห็น “ข้าสงสัยจริงๆ สหายเก่าเหล่านั้นเดี๋ยวนี้เป็นยังไงกันบ้าง”

โอเบรียนพยักหน้าเช่นกัน

“สหายเก่า?” เฮนด์แมนที่กำลังเดินขึ้นหน้าหันหน้ามองและขมวดคิ้ว “สมาชิกที่แก่ที่สุดของสาขาทวีปยูลานอายุแค่หกพันปี และพวกเจ้าเรียกเขาว่า ‘สหายเก่าหรือ?’ ในตระกูลของเรา ข้าไม่รู้ว่ามีสมาชิกเท่าไหร่ที่ฝึกฝนกันมาเป็นร้อยล้านปีสาขาทวีปยูลานในตระกูลเรดดิงเรายังเป็นสาขาที่เด็กอยู่มาก”

“สาขาที่เด็กมากหรือ?”

กลุ่มของลินลี่ย์ได้แต่มองหน้ากันเอง

ในทวีปยูลานประวัติศาสตร์หลายพันปีนับได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์ยาวนานแน่นอน  แต่ในแดนนรก หลายพันปียังเป็นแค่ ‘เด็กๆ’เทียบกับสาขาตระกูลอื่นซึ่งมีอายุเป็นร้อยล้านปี พวกเขานับว่ายังเด็กมากจริงๆ

“ท่านผู้เฒ่า” บีบีเรียก“เราเห็นปราสาทและคฤหาสน์มากมายทุกที่ตามแนวเทือกเขาและมีคนมากมาย  ท่านผู้เฒ่า!ท่านจำได้หรือว่าสาขาทวีปยูลานอาศัยอยู่ที่ไหน?”

“ทำไมข้าจะจำไม่ได้เล่า!”

เฮนด์แมนถลึงตามอง  “ต่อให้หลับตา ข้าเฮนด์แมนก็หาที่อยู่ของสาขาตระกูลเรดดิงหรือยอดฝีมือของเราได้แน่”

“แต่ว่าเราบินมาตามถนนมังกรนี้ตั้งนานมากแล้วนะเรายังไปไม่ถึงได้ยังไง?”  บีบีบ่น

เฮนด์แมนอดหงุดหงิดบีบีไม่ได้  “เจ้าเด็กหมวกฟางในกลุ่มนี้  ดูเหมือนว่าเจ้าพูดมากจริงๆ”

“บีบี” ลินลี่ย์เตือนเบาๆ

“ฮึ” บีบีแค่นเสียงเบาๆ ไม่กล้าพูดอะไรต่อ

ตอนนี้มีแต่เพียงเฮนด์แมนที่พูด  “สาขาทวีปยูลานเป็นสาขาที่อ่อนแอมากสาขาที่อ่อนแอเหล่านี้จะอยู่ลึกเข้าไปในพื้นที่ชายขอบ  นั่นคือเหตุผลที่ต้องใช้เวลาบินไปที่นั่น  เรายังไปได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบของเส้นทางด้วยซ้ำ”

หลังจากบินไปเป็นเวลานานและสวนทางกับทหารลาดตระเวนเป็นแสนคนแล้ว กลุ่มของลินลี่ย์ก็มาถึงที่หมายได้ในที่สุด

“นี่ไงเล่า” เฮนด์แมนบินออกจากถนนมังกรทันที “ตามข้ามา”

กลุ่มของลินลี่ย์พบว่าไม่ไกลจากนั้นมากนักยังมีหุบเขาขนาดใหญ่ เฮนด์แมนบินตรงไปที่หุบเขาใหญ่นั้น  ดังนั้นกลุ่มของลินลี่ย์บินตามเขาไปด้วยเช่นกันหุบเขามีเมฆหมอกเต็มอยู่ภายใน

ขณะที่บินลงมาพวกเขาผ่านไปตามเมฆหมอกและสามารถมองเห็นอาคารสิ่งก่อสร้างเล็กที่ข้างหน้า

“นี่คือสถานที่อยู่ของสาขายูลานของพวกเจ้า  และมีสาขาตระกูลอื่นอยู่ด้วยเช่นกัน”  เฮนด์แมนกล่าว “หุบเขานี้มีผู้คนอยู่อาศัยรวมกันมากกว่าหมื่นคน”

“บาลุค!”  เฮนด์แมนตะโกนลั่นทันที

“บาลุค!”  “บาลุค!” “บาลุค!”  เสียงตะโกนดังก้องไปทั้งหุบเขาและกลุ่มของลินลี่ย์ตกใจกับเสียงตะโกนขึ้นกะทันหันของเฮนด์แมน

พวกเขาลงมายืนอยู่บนพื้นหุบเขา

จากที่ไกลมีร่างสิบกว่าร่างบินเข้ามาด้วยความเร็วสูงผู้นำเป็นบุรุษร่างกายกำยำแข็งแรง กล้ามเนื้ออกเป็นมัดสวมเสื้อไม่มีแขนผมสีน้ำตาลของเขากระเซิง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของเขาแฝงไปด้วยแววปัญญา

“ฮ่าฮ่า, ท่านเฮนด์แมนนี่เอง”  บุรุษผมน้ำตาลร่างกายกำยำหัวเราะลั่น

มีคนกลุ่มหนึ่งตามมาที่ด้านหลังของเขา  ในกลุ่มนั้นบางคนก็มีผมสีน้ำตาลยาวบางคนผมทองหรือบางคนก็มีผมสีฟ้า

ลินลี่ย์จ้องมองคนกลุ่มนั้น

“เขาคือบาลุคหรือ?  ผู้ก่อตั้งตระกูลบาลุคของข้า?”  หัวใจลินลี่ย์รู้สึกเหมือนกับถูกค้อนยักษ์หวดใส่คนหลายสิบคนที่กำลังบินส่วนใหญ่เป็นบุรุษ มีสตรีอยู่สองสามคน

ลินลี่ย์พอมองเห็นพวกเขาเกิดความรู้สึกคุ้นเคยขึ้นในใจ

“บาลุค” เฮนด์แมนหัวเราะ  “วันนี้,ข้ามาเพราะสมาชิกของเผ่าเราคนหนึ่งบอกว่าเขามาจากทวีปยูลานและว่าเขามาจากตระกูลบาลุคของเจ้า”

ลินลี่ย์ตาเป็นประกาย

ใช่แล้วบุรุษที่อยู่ข้างหน้าเขาคือบาลุค!  ผู้ก่อตั้งตระกูลนักรบเลือดมังกร!

“จากทวีปยูลานหือ?” บาลุคตะลึงและจากนั้นนัยน์ของเขาปรากฏแววดีใจแทบคลั่ง

“คนที่มาจากทวีปยูลาน?และบอกว่าเขาเป็นคนตระกูลบาลุคของเราเหรอ?”บุรุษหนุ่มร่างกำยำหน้าตาหล่อเหลาที่อยู่ข้างบาลุครีบกล่าวเช่นกัน  ขณะเดียวกันเขากวาดตามองดูกลุ่มคนที่อยู่ข้างหลังเฮนด์แมน

เหมือนกับว่าเขามีความรู้สึกบางอย่างสายตาของเขามองดูลินลี่ย์!

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความผูกพันทางสายเลือด

แต่สายตาของบาลุคกลับมองอีกคนหนึ่ง- ซีซาร์!

“ซีซาร์!เป็นเจ้านั่นเอง!” บาลุคประหลาดใจและดีใจ

“ฮ่าฮ่า, บาลุค, ข้านึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่จู่ๆเจ้าก็หายไป  ที่แท้สหายเก่ากลับเผ่นมาอยู่ที่แดนนรกนี่เอง”  ซีซาร์หัวเราะเช่นกัน

“โอเบรียนหรือนี่?”จากนั้นบาลุคมองเทพสงครามโอเบรียน

“บาลุค!ไม่ได้พบกันนานเลยนะ” โอเบรียนทักทายเขาเช่นกัน

เฮนด์แมนจงใจพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์“เฮ้? วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อยืนยันสถานะของคนผู้นี้ว่าเขาเป็นสมาชิกของตระกูลเจ้าหรือไม่  และถ้าเขาเป็นสมาชิกตระกูลบาลุคของเจ้า  บาลุคเจ้าต้องช่วยยืนยันสถานะของเขาด้วย”

“โอว” ถึงตอนนี้บาลุคค่อยรู้สึกตัว

“เขาชื่อลินลี่ย์” เฮนด์แมนหัวเราะ  “เขาบอกว่าเขาเป็นคนของตระกูลบาลุค”  ขณะที่เขาพูด เขาชี้ไปที่ลินลี่ย์

ทันใดนั้นกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังบาลุคหันไปมองลินลี่ย์  ผู้อาวุโสเหล่านี้มีสายตาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น  พวกเขาไม่ได้กลับไปที่นั่นเป็นพันๆ แล้ว การกลับมาของลูกหลานตระกูลของพวกเขาทำให้พวกเขาตื่นเต้น

ความจริงเมื่อเห็นซีซาร์และโอเบรียนบาลุคก็แน่ใจแล้วว่าลินลี่ย์นี้ก็คือลูกหลานของตระกูลของเขา

“ช่วยยืนยันสถานะของเขาด้วย”  เฮนด์แมนกล่าว

บาลุคพยักหน้าจากนั้นมองดูลินลี่ย์  “ลินลี่ย์ใช่ไหม?ถ้าเจ้าเป็นสมาชิกตระกูลบาลุคของข้า อย่างนั้นเจ้าก็สมควรจะรู้...หอบรรพบุรุษของตระกูลเรามีบันทึกเกี่ยวกับบรรพบุรุษแต่ละรุ่น”

ลินลี่ย์เริ่มเอ่ยปากท่อง

“บาลุค นักรบเลือดมังกรคนแรกสุดของทวีปยูลานในศักราชยูลานที่ 4560 นอกกำแพงเมืองหลินหนาน บาลุคต่อสู้กับมังกรดำและมังกรบินน้ำแข็งยักษ์ในที่สุดเขาสังหารทั้งมังกรบินน้ำแข็งยักษ์และมังกรดำทั้งสองทำให้ชื่อเสียงของเขาแพร่ขจรขจายไปทั่วโลก  ในศักราชยูลานที่ 4579ตามแนวชายฝั่งทะเลเหนือของทวีป บาลุคต่อสู้กับอสรพิษจักรพรรดิเก้าหัวในวันนั้นเกิดคลื่นซัดถล่มเมืองชายฝั่งพังพินาศ แต่หลังจากการต่อสู้ดุเดือดดำเนินไปตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืนในที่สุดบาลุคสามารถฆ่าอสรพิษจักรพรรดิเก้าหัวได้..สุดท้ายบาลุคก่อตั้งตระกูลบาลุคและกลายเป็นประมุขตระกูลบาลุคคนแรก!”

“ไรอัน บาลุค...”

“ฮาซาร์ด บาลุค...”

ลินลี่ย์สาธยายผลงานความสำเร็จของบรรพบุรุษสามรุ่นบาลุคและกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังเขาตื่นเต้นและดวงตาของพวกเขามีน้ำตาคลอเบ้า

“ใช่แล้ว ใช่แล้ว” บาลุครีบกล่าว

บาลุคก้าวเดินออกมาข้างหน้าและสวมกอดลินลี่ย์ในอ้อมแขน  “ลูกหลานเรา ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”