เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 16-20 ลูกใคร?

ตอนที่ 16-20 ลูกใคร?

ตอนที่ 16-20 ลูกใคร?


ทหารประจำเกาะอาศัยอยู่ในอาคารซึ่งอยู่เป็นจุดๆที่ภูเขาและป่าของพื้นที่นี้ แค่มองดูจำนวนอาคาร ลินลี่ย์สามารถคาดได้ว่าจำนวนทหารประจำเกาะนั้นมีรวมอยู่ที่นี่มากมายเพียงไหน

“ห้าตระกูลต้องมีพลังอำนาจมากมายแน่นอนจึงได้รับการสนับสนุนจากทหารเทพชั้นสูงจำนวนมากมายขนาดนั้น”  ลินลี่ย์อดถอนหายใจทึ่งไม่ได้  การรักษากองทัพเอาไว้ก็หมายความว่าต้องจ่ายเงินเดือน  ที่สำคัญไม่มีใครยินดีทำงานให้เปล่าๆพูดโดยทั่วไปก็คือทหารเทพชั้นสูง ก็ต้องจ่ายเงินเดือนสูงอีกด้วย

การอุดหนุนกองทัพขนาดใหญ่จำเป็นต้องใช้สมบัติมากมายมหาศาล

อย่างไรก็ตามแค่มองดูจากจำนวนคนที่ผ่านเข้าไปชมสนามต่อสู้ และปราสาทอิสระด้วยเช่นกันทุกคนสามารถคาดคิดได้ว่าเกาะมิลัวร์จะมีสมบัติร่ำรวยมากมายขนาดไหน

“เรามาถึงแล้ว” โอเบรียนหัวเราะ

“ท่านโอเบรียน, อาคารนี้ใหญ่โตทีเดียว”  ลินลี่ย์มองดูที่พักด้วยความประหลาดใจ ที่พักนี้กินพื้นที่สิบเท่าของที่พักธรรมดา  ในลานว่างจะมีอาคารเล็กสามหลังอยู่ข้างในและผนังจะมีรอยแกะสลักเช่นกัน

โอเบรียนหัวเราะ  “นี่คือที่อยู่ของทารอสกล่าวโดยทั่วไปเทพชั้นสูงผู้ชนะร้อยศึก ถ้าพวกเขาเข้าร่วมกับกองกำลังประจำเกาะก็จะได้รับการปฏิบัติอย่างดีเหนือกว่าทหารประจำเกาะธรรมดามากมายนัก  แม้ว่าข้าจะมีบ้านหลังเล็กเป็นของข้าเองแต่ปกติข้าจะอยู่ในพักของทารอส ที่ของเขาใหญ่โตมาก!”

ขณะที่พูดโอเบรียนผลักเปิดประตูและเดินเข้าไปข้างใน

“โอว, โอเบรียน เจ้ากลับมาแล้ว”มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ที่สนามหญ้าเขียวมีบุรุษผมเขียวนั่งขัดสมาธิอยู่  เป็นทารอสนั่นเอง!

ทารอสหันมามองเขาและเตรียมจะพูดบางอย่าง  แต่เขาตะลึงในทันที เขาจ้องมองลินลี่ย์และพวกพ้องที่ด้านหลังโอเบรียน  ลินลี่ย์เห็นสีหน้าของทารอสก็ยิ้มให้เขาทันที

“วูบบบ!”  ทารอสมาปรากฏตัวต่อหน้ากลุ่มลินลี่ย์ทันที

“ฮ่าฮ่า!”  ทารอสตบไหล่ลินลี่ย์  “ลินลี่ย์!  พวกเจ้ามากันจริงๆ ด้วยนี่เป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ และเป็นโอกาสที่เกิดได้ยาก  แดนนรกกว้างใหญ่ไพศาล  แต่เราก็ยังมาพบเจอกันที่นี่ได้ ฮ่าฮ่า....”

ทารอสตื่นเต้นและมีความสุขมาก

“บีบี!  ลอร์ดเบรุตยอมปล่อยให้เจ้ามาเพ่นพ่านในแดนนรกได้ยังไงกัน?”  ทารอสสังเกตเห็นบีบี

บีบีเม้มปาก“อะไร  มีปัญหาด้วยหรือ?”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็น”  ทารอสทักทายทุกคน  “มาเถอะทุกคน มานั่งกันก่อน ไดลินกับซีซาร์ตอนนี้อยู่ข้างนอก เฮ้อ..”

กลุ่มของลินลี่ย์หัวเราะจากนั้นนั่งลง  ทารอสรีบกล่าว “พวกเจ้ามาถึงในช่วงเวลาบังเอิญดีจริงๆ วันนี้ข้ายังเดินตรวจการณ์อยู่เลย เพิ่งจะกลับมาไม่นานนี้เอง นับเป็นโชคชะตาอย่างแท้จริงที่กลุ่มของเราชาวทวีปยูลานได้มาพบกันที่นี่ในวันนี้!”

ลินลี่ย์ก็มีความสุขมากเช่นกันเขาหัวเราะไปพลางสนทนาไปพลาง ขณะที่คุยเรื่องที่เขากับโอลิเวอร์พบกัน พวกเขาคุยกันเรื่องเทือกเขาอะเมทิสต์ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามกลุ่มของลินลี่ย์ก็สรุปด้วยคำพูดไม่กี่คำ  ทารอสดูเหมือนไม่ให้ความสนใจแม้แต่น้อย

หรือว่าบางทีเป็นแค่เพียงว่าเขาไม่เข้าใจว่ากลุ่มของลินลี่ย์ออกมาจากภูเขาอะเมทิสต์ได้นั้นหมายถึงอะไร!

ความจริงก็เป็นเรื่องธรรมดา

ทารอสเป็นเทพชั้นสูงที่แท้จริง

แต่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในแดนนรกสั้นเกินไป หลายอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับแดนนรกส่วนใหญ่มาจากหนังสือที่เขาอ่าน  กล่าวโดยทั่วไปหนังสือภูมิศาสตร์ก็เพียงให้คำอธิบายง่ายๆเกี่ยวกับเทือกเขาอะเมทิสต์ ในอดีตลินลี่ย์ก็อ่านหนังสือภูมิศาสตร์เช่นกัน  แต่ก่อนจะมาถึงภูเขาอะเมทิสต์เขาไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วนั่นอันตรายขนาดไหน

“แอ๊ดดด!”ประตูลานด้านนอกถูกผลักเปิดออก และเป็นบุรุษผมดำตัวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าตาของเขาสะลึมสะลือเหมือนกับคนไร้จิตวิญญาณ เป็นซีซาร์นั่นเอง

เมื่อเห็นสภาพปัจจุบันของซีซาร์ลินลี่ย์อดถอนหายใจทึ่งมิได้อดีตหนุ่มเจ้าสำราญที่มีความสุขอยู่ในท่ามกลางบุปผานางงาม...กลายสภาพเป็นอย่างวันนี้ได้ยังไง? เหตุการณ์ในโลกนี้ผันแปรยากอธิบายจริงๆ

“ซีซาร์!”  ลินลี่ย์ร้องเรียก

ซีซาร์ได้ยินใครบางคนกำลังเรียกเขา  แต่เขาไม่ใส่ใจมากนัก  เขาแค่เหลือบมองมาทางลินลี่ย์ จากนั้นเดินต่อไปยังที่พักของตนเอง  แต่หลังจากเดินไปได้สองสามก้าวร่างของเขาก็หยุดและหันมามองลินลี่ย์อีกครั้ง ดวงตาที่ไร้ประกายของเขาเริ่มสว่างขึ้น

“ลินลี่ย์?” เสียงของซีซาร์แฝงไปด้วยความเหลือเชื่อ

“ซีซาร์, ไม่ได้พบกันนานเลยนะ”  ลินลี่ย์เริ่มหัวเราะเช่นกัน

“ฮะฮะ, ซีซาร์ ข้าบีบีไงเล่า”  บีบีลุกขึ้นทันที

ซีซาร์สูดหายใจลึกกระตุ้นพลังเทพในร่าง  กลิ่นเหล้าในร่างระเหยหายไปทันที  และเขาค่อยดูมีสติมากขึ้น  รอยยิ้มที่ยากพบเห็นปรากฏขึ้นในใบหน้าของซีซาร์เช่นกัน  “ลินลี่ย์!  เจ้าก็มาถึงแดนนรกด้วยหรือ?  เจ้ามาถึงเมื่อไหร่?”

ซีซาร์เต็มไปด้วยความสงสัย และกลุ่มของลินลี่ย์พูดคุยกับเขาอย่างมีความสุขเช่นกัน

แม้ว่าลินลี่ย์จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซีซาร์  แต่ลินลี่ย์ก็หวังว่าอารมณ์ของซีซาร์จะดีขึ้น เห็นได้ชัดว่าการได้พบเห็นสหายเก่าจากทวีปยูลานทำให้ซีซาร์เหมือนได้เติมพลังชีวิต

“ลินลี่ย์!  ชวนซีซาร์คุยมากขึ้นได้  แต่จำไว้, อย่าพูดเรื่องเซซิล”  ทารอสรีบส่งสำนึกเทพเตือน    สภาพซีซาร์ในตอนนี้ยังดูดีกว่าในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

“ข้าทราบ”

ลินลี่ย์ตอบ  ขณะเดียวกันลินลี่ย์ค่อนข้างสงสัย  เซซิลคงงามน่าหลงใหลจริงๆถึงได้ทำให้หนุ่มเจ้าสำราญอย่างซีซาร์ได้รับอิทธิพลจากนาง?

เกาะมิลัวร์บริเวณที่พักอยู่อาศัยของห้าตระกูลใหญ่  ในใจกลางที่พักอาศัยของตระกูลแบ็คชอว์  ห้าตระกูลนำโดยตระกูลแบ็คชอว์  แต่ตระกูลแบ็คชอว์ไม่ได้มีประชากรหนาแน่นเท่าใดนัก  มีสมาชิกของตระกูลน้อยกว่าสี่ตระกูล

แต่เพราะเหตุนี้เองสมาชิกตระกูลแบ็คชอว์ทุกคนจึงมีสถานะค่อนข้างสูง

ปัจจุบันนี้ในสวนดอกไม้หลังอาคารเก่าแก่ของตระกูลแบ็คชอว์ บุรุษสองคนซึ่งสูง 2.2 เมตรเดินเคียงข้างมาพร้อมกัน หนึ่งในสองคนเป็นบุรุษหนุ่มผมสั้นสีแดง ขณะที่อีกคนเป็นบุรุษวัยกลางคนมีผมสีแดงยาวสยายไม่ได้มัด

ถ้าลินลี่ย์อยู่ด้วยตอนนี้เขาคงจำได้ว่าบุรุษหนุ่มผมแดงสั้นก็คือไซเคิล!

“ไซเคิล! เจ้าจำเป็นต้องให้ความสนใจคนชื่อโรมิโอผู้นั้นในสนามต่อสู้เป็นพิเศษ!” บุรุษผมแดงวัยกลางคนมีคิ้วหนาดวงตาโต แต่ละขณะเขาจะเปล่งรัศมีข่มขวัญ “ตามรายงานของพวกบ่าวทาส โรมิโอผู้นี้เป็นไปได้ว่าอาจเป็นอสูรเจ็ดดาว  เขามีความสำเร็จในการสู้รวดเดียวสิบศึกมาหลายวันแล้ว  อีกสองวันเขาจะสู้ครบร้อยศึก!”

“ขอรับ, ท่านพ่อ!”  ไซเคิลพูดด้วยความเคารพ

แบ็ควิลแบ็คชอว์เป็นผู้นำตระกูลแบ็คชอว์ แบ็ควิลแม้จะอยู่มานานนับปีไม่ถ้วน แต่เขามีลูกเพียงสองคน  สมาชิกแต่ละคนของตระกูลแบ็คชอว์มีลูกกันน้อยมาก  อย่างมากก็เพียงคนเดียว

การมีลูกได้สองคนก็นับว่าโชคดีมากแล้ว

“ถ้าเขาเป็นอสูรเจ็ดดาวจริง  อย่างนั้นก็นับว่าเป็นข่าวน่าทึ่ง  อสูรเจ็ดดาวหาพบได้ยากจริงๆ  เราจะไม่ยอมปล่อยให้เขาหลุดมือไป”  แบ็ควิลพูดอย่างใจเย็น

“ข้ารู้, ท่านพ่อ” ไซเคิลหัวเราะ  “ท่านพ่อ! เมื่อไม่นานมานี้ที่ท่านเข้าไปในพื้นที่ลับ  ข้ายังไม่มีโอกาสได้บอกท่าน  เมื่อเจ็ดแปดวันที่แล้วในปราสาทเสรี  ข้าพบกับยอดฝีมือคนหนึ่ง  เราขัดแย้งกันเล็กน้อย แต่ยอดฝีมือนั้นใช้พลังโจมตีครั้งเดียวก็ฆ่าเทพชั้นสูงไปสิบสองคน!”

“ฆ่าเทพชั้นสูงไปสิบสองคน?”  แบ็ควิลมองดูเขา

มียอดฝีมือน้อยมากที่สามารถฆ่าเทพชั้นสูงธรรมดาสิบสองคนได้ในการโจมตีครั้งเดียว

“นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก สิ่งที่แปลกก็คือ..เทพชั้นสูงทั้งสิบสองคนไม่สามารถเข้าใกล้ยอดฝีมือผู้นั้น  แต่พวกเขาดูเหมือนไร้สติไม่มีอาการสนองตอบปล่อยให้ยอดฝีมือนั้นฆ่าพวกเขาในการโจมตีครั้งเดียว”

แบ็ควิลประหลาดใจ

ทำให้ยอดฝีมือเทพชั้นสูงไม่สามารถต่อต้านได้?

“พลังวิญญาณของคนผู้นี้แข็งแกร่งมากนัก”  แบ็ควิลประเมิน

“ที่สำคัญยิ่งกว่า!”  ไซเคิลลดเสียงขณะพูด  “ท่านพ่อ, คนผู้นั้นซ่อนรัศมีพลังไว้ได้  มองจากภายนอกดูเหมือนเขาเป็นแค่เทพแท้ แม้แต่ผู้บัญชาการคุมกำลังพันนายของปราสาทเสรีเราที่เป็นอสูรหกดาวก็ไม่สามารถรู้สึกถึงรัศมีพลังที่แท้จริงของเขา!”

ถึงตอนนี้แบ็ควิลตกใจ

อสูรหกดาวยังไม่สามารถรู้สึกได้ถึงรัศมีพลังที่แท้ของใครบางคน และด้วยข้อสรุปนั้นเขาจะต้องมีพลังวิญญาณที่ทรงพลังแน่นอน!

“อย่างน้อย ก็ต้องเป็นอสูรหกดาวระดับสูงและเป็นไปได้ว่าจะเป็นอสูรเจ็ดดาว นอกจากนี้ยังเชี่ยวชาญพลังโจมตีวิญญาณอีกด้วย”  แบ็ควิลประเมิน  ยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญในวิญญาณเป็นพวกที่น่ากลัว  เพราะวิญญาณเป็นพื้นฐานของทุกคน  ยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญในพลังวิญญาณรับมือได้ยาก

“เขาอยู่ที่ไหน?”  แบ็ควิลรีบกล่าว

“ไปแล้ว” ไซเคิลส่ายศีรษะ “เขาไม่ใช่คนจากเกาะมิลัวร์ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับประกาศิตมิลัวร์เลือด  ข้าไม่กล้าเร่งโจมตีเขา  ดังนั้นได้แต่มองดูเขาจากไป”

แบ็ควิลระบายลมหายใจยาวจากนั้นหัวเราะ  “ถ้าเขาไปแล้วอย่างนั้นก็ช่างเถอะ เจ้าทำถูกแล้ว เมื่อเจ้าเผชิญกับยอดฝีมืออย่างนี้เจ้าไม่อาจใจร้อนล่วงเกินเขา ถ้าเขาฆ่าเจ้าอย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องน่ากลัวจริงๆ”

ไซเคิลก็หัวเราะเช่นกัน

“ไซเคิล!” เสียงร่าเริงดังมาจากประตูสวนด้านหลังหญิงผู้งดงามอย่างน่าทึ่งคนหนึ่งผิวขาวนวลและผมสีเขียวดุจหยกวิ่งเข้ามาหา  หน้าของนางเต็มไปด้วยความยินดี  นี่คือเซซิลภรรยาของไซเคิล!

“ท่านพ่อ” เมื่อเห็นแบ็ควิล หญิงงามผมหยกถอนสายบัวคารวะเขาทันที

แบ็ควิลพยักหน้าอย่างใจเย็น

“ลิลลี่” ไซเคิลเมื่อเห็นภรรยา เขายิ้มและเดินมารับนางทันที

“ลิลลี่!  ดูเหมือนว่าเจ้าตื่นเต้นมากมีข่าวดีอะไรหรือ?”  ไซเคิลหัวเราะ

“ไซเคิล ข้ากำลังจะมีลูก”  เซซิลรีบบอก

เมื่อได้ยินข่าวนี้  ไซเคิลและแบ็ควิลตะลึงกันทั้งคู่..และจากนั้นพวกเขามีสีหน้าปลาบปลื้มดีใจ  ทั้งสองคนมองหน้ากัน  แบ็ควิลหัวเราะด้วยความตื่นเต้น  “ฮ่าฮ่า... ไซเคิลเจ้าเลือกภรรยาได้ยอดเยี่ยมมาก ภรรยาที่ยอดเยี่ยม  ฮ่าฮ่า!”

“ข้าจะมีลูก? ข้าจะมีลูกจริงๆ!” ไซเคิลตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบมิได้

เซซิลได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกงง

ก็แค่ลูกคนเดียว  ทำไมแม้แต่ประมุขตระกูลที่เยือกเย็นอยู่ตลอดเวลาถึงได้ตื่นเต้นกันนัก?  นางไม่เคยเห็นประมุขตระกูลตื่นเต้นมาก่อน

“ยอดเยี่ยม!”  แบ็ควิลตื่นเต้นจนหน้าแดง  เขาตบไหล่ลูกชายของเขา  “ไซเคิล, ภรรยาเจ้ามีวาสนาดีจริงๆ”

“ใช่แล้ว” ไซเคิลพยักหน้าตื่นเต้น

และจากนั้นไซเคิลวิ่งเข้ามาหาภรรยาของเขา  เซซิลเขินอายขณะที่เขาจูบจนาง  “ลิลลี่, เจ้ามีลูกจริงๆข้า..ต้อง..ขอบคุณเจ้ามาก!”  ไซเคิลพูดอย่างตื่นเต้น

เซซิลเห็นสามีของนางรักหลงใหลมากเหลือเกินรวมทั้งประมุขตระกูลด้วยก็รู้สึกทั้งประหลาดใจและอึดอัดใจพร้อมกัน

“ข้ากำลังจะมีลูก”  ไซเคิลยื่นมือออกมาลูบท้องภรรยาของเขา

“หือ?” เซซิลมองดูสามีนางอย่างงงงวย  นางเห็นมือขวาของไซเคิลเปล่งแสงสีแดงช้าๆดูประหลาด หน้าของเซซิลเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่สีหน้าของไซเคิลค่อยๆ เย็นชา เขามองดูเซซิลภรรยาของเขาที่อยู่ใกล้ๆ

เซซิลรู้สึกประหลาดใจกับท่าทางสายตาของเขา

“เผียะ!” จู่ๆเขาตบหน้าภรรยาตัวเองอย่างหนักหน่วง จนนางล้มลงกับพื้นในที่ห่างออกไป

“นังแพศยา!”ไซเคิลโกรธจัดจนสั่นไปทั้งตัว

เซซิลเอามือกุมหน้าจ้องมองสามีของนางอย่างเหลือเชื่อ

“ไซเคิล!  เจ้าทำอะไร?” แบ็ควิลโกรธ

“ท่านพ่อ”ไซเคิลหันมามองบิดาของเขาและรีบกล่าว “นั่น...ไม่ใช่ลูกข้า!”

แบ็ควิลตะลึง  “ไซเคิล...เจ้ากำลังบอกว่า...?”

ไซเคิลพยักหน้า

หน้าของแบ็ควิลบึ้งตึงราวกับว่ามีน้ำแข็งครอบคลุม แบ็ควิลเหลือบมองเซซิลที่อยู่ด้านข้าง จากนั้นพูดอย่างเย็นชา  “ไซเคิล,ผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรเป็นภรรยาหลวงของเจ้าอีกต่อไป  เจ้าตัดสินใจหาวิธีลงโทษนางเอาเองหลังจากนั้นค่อยดำเนินการหาภรรยาใหม่อีกคน”

“ขอรับท่านพ่อ!”  ไซเคิลหันไปจ้องมองเซซิลอย่างไม่พอใจ

หน้าของเซซิลเต็มไปด้วยความสงสัย  นางรีบกล่าวทันที  “ไซเคิล, นี่เป็นลูกของเจ้านะ ทำไมเจ้าถึงบอกว่าเป็นลูกคนอื่นเล่า?”

ความจริงแม้แต่ระดับเทพก็ไม่สามารถบอกได้ว่าทารกในครรภ์ภรรยาตนนั้นเป็นลูกของตนเองหรือไม่  แต่บางคนเป็นข้อยกเว้น!  ตัวอย่างเช่น ลินลี่ย์,เพราะลินลี่ย์เป็นคนของตระกูลนักรบเลือดมังกร

ลูกหลานของตระกูลนักรบเลือดมังกรจะมีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับนักรบเลือดมังกรแม้ว่าจะเป็นการเชื่อมโยงที่เบาบาง แต่ก็ยังมีแน่นอน

ถ้าไม่มีความเกี่ยวโยงกับนักรบเลือดมังกรในร่างกายผู้นั้น อย่างนั้นเป็นที่แน่นอนว่าเขาผู้นั้นไม่ได้เป็นคนของตระกูล

“ทำไมน่ะหรือ?” ไซเคิลโกรธจัด  กล้ามเนื้อหน้าของเขากระตุก

ตระกูลแบ็คชอว์เป็นเผ่าบลัดรูนไตตันของแดนนรก ลูกหลานของเผ่าบลัดรูนไตตันทุกคนมีความเกี่ยวพันทางสายเลือด  แน่นอนว่าก็มีระดับความเข้มข้นของสายเลือดและถ้าความเข้มข้นถึงระดับที่แน่นอน พวกเขาจะครอบครองพลังที่ยิ่งใหญ่

เมื่อครู่นี้ไซเคิลใช้พลังพิเศษประจำเผ่าพันธุ์ตรวจสอบและพบว่า....

เด็กในครรภ์ภรรยาของเขาไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลของเขาแม้แต่น้อย!

ไม่มีร่องรอยความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับตระกูลก็หมายความว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของเขาแน่นอน

จบบทที่ ตอนที่ 16-20 ลูกใคร?

คัดลอกลิงก์แล้ว