ตอนที่ 15-33 ทะเลหมอกประหลาด

ทะเลหมอกมีเส้นรอบวงนับแสนกิโลเมตร ต้องเข้าใจก่อนว่าทวีปยูลานบ้านเกิดของลินลี่ย์มีเส้นรอบวงสามหมื่นกิโลเมตร ขนาดเล็กกว่าทะเลหมอกถึงหนึ่งในสิบ

ผู้คนที่อยู่เก็บเกี่ยวอะเมทิสต์ที่ชายขอบทะเลหมอกแต่เดิม รวมกันทั้งหมดเกินกว่าร้อยล้านคน แต่แน่นอนว่าเทพหนึ่งร้อยล้านในแดนนรกที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตถือว่าไม่มีอะไร

คนทั้งร้อยล้านนี้ทุกคนถูกกลืนหาย เหลือแต่เพียงเจ้าหน้าที่ของสิบแปดตระกูลใหญ่ซึ่งแต่เดิมก็อยู่รอบนอกเช่นกัน

“ฮ่าฮ่า... ใครที่เก็บเกี่ยวมาเป็นเวลาล้านๆ ปีจะไม่ได้ผลที่เราจะได้รับในวันนี้!” ร่างชุดม่วงยืนอยู่ในกลางอากาศเหนือปราสาทหลังหนึ่งเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและเขาพุ่งตรงไปที่คนข้างล่าง “ส่งคำสั่งลงไปให้หน่วยที่กำกับดูแลไปรวบรวมอะเมทิสต์ ใครก็ตามที่เก็บซ่อนไว้กับตัวเองเมื่อถูกค้นพบจะต้องถูกประหาร”

“ขอรับท่าน!”

จากภายในปราสาทกลุ่มผู้คนมากกว่าพันคนกระจายเหาะขึ้นไปในอากาศรอบๆ เทือกเขาอะเมทิสต์ เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบเริ่มเก็บเกี่ยวอะเมทิสต์อย่างรวดเร็วตามคำสั่ง เจ้าหน้าที่จะสิบแปดตระกูลใหญ่เริ่มเก็บเกี่ยวอะเมทิสต์อย่างย่ามใจ

ใครก็ตามยิ่งเก็บรวบรวมได้มาก ก็จะยิ่งมีรายได้เพิ่มขึ้นมากเท่านั้น

ด้านนอกกลุ่มหมอกว่างเปล่า คนกลุ่มใหญ่มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น จึงใช้แหวนเก็บสมบัติรวบรวมอะเมทิสต์มากมาย

“อะเมทิสต์มากมายหรือนี่?” บุรุษหัวโล้นในชุดเครื่องแบบเดินพึมพำ ขณะที่โบกมือคว้าอะเมทิสต์ไว้ในแหวนเก็บสมบัติของเขา “นี่เป็นการเก็บเกี่ยวหรือนี่? นี่เท่ากับไขว่คว้าเงิน ข้าต้องเก็บไว้กับตัวเองบ้างแล้ว”

บริวารของสิบแปดตระกูลใหญ่ต่างประหลาดใจและอิจฉา แต่พวกเขาไม่กล้าเก็บไว้ด้วยตัวเอง

เพราะหลังจากแต่ละคนเก็บเกี่ยวอะเมทิสต์ไปแล้ว แหวนมิติเก็บสมบัติจะถูกตรวจสอบ พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บอะเมทิสต์ไว้กับตัวแม้แต่ชิ้นเดียว

“ครั้งนี้ทางตระกูลจะได้รับอะเมทิสต์เท่าใดแน่? ข้ารวบรวมเองยังได้อะเมทิสต์มากกว่าแสน เฉพาะตระกูลของเราอย่างน้อยก็มีคนอย่างข้าเป็นแสน สวรรค์โปรด นั่นก็หมายความว่าจะมีอะเมทิสต์มากกว่าหมื่นล้านชิ้นหรือ? นั่นมูลค่าเป็นร้อยล้านล้าน” ด้วยการคำนวณง่ายๆ ที่ทำโดยเจ้าหน้าที่ผู้ทำการเก็บเกี่ยวทำให้พวกเขาอดตกใจแตกตื่นไม่ได้

นอกจากนี้ พวกเขาเพียงเก็บเกี่ยวในระยะเวลาสั้นๆ

ทะเลหมอกยังขยายลามออกมา อะเมทิสต์จำนวนมากพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูงทุกที่

ความจริงก็คือราคาที่สิบแปดตระกูลได้เก็บเกี่ยวมาเป็นเวลาล้านล้านปียังไม่มากเท่าผลเก็บเกี่ยวจากการระเบิดของคลื่นหมอกครั้งนี้

“พวกเจ้าทุกคนรีบด้วย!” เจ้าหน้าที่ระดับสูงตะโกน “รีบเก็บเกี่ยวซะ! อย่าให้ตระกูลอื่นได้ไปก่อน!” ขณะที่พวกเขาตะโกนเสียงดัง บางครั้งพวกเขาก็ออกไปเก็บเกี่ยวอะเมทิสต์ด้วยเช่นกัน ที่สำคัญบางครั้งกลุ่มอะเมทิสต์ที่ได้มีจำนวนรวมเป็นแสน

นั่นเป็นโชคมูลค่าล้านล้านศิลาดำ!

เก็บคว้าเงิน! ความเร็วในการทำเงินนี้เหลือเชื่อเกินไป

มิน่าเล่าสิบแปดตระกูลใหญ่ถึงได้ตื่นเต้นกับคลื่นหมอกนี้

คลื่นหมอกทำให้สิบแปดตระกูลมีความมั่งคั่งเหลือล้น แต่ขณะเดียวกัน คลื่นหมอกก็กวาดเอาเหล่าเทพแท้และเทียมเทพทั้งหมดเข้าไปในส่วนลึกเช่นกัน เพราะการแผ่ขยายตัวของเกือบสิบกิโลเมตรเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน คนที่อยู่ในชายขอบของทะเลหมอกทั้งหมดตอนนี้เท่ากับล่วงลึกเข้าไปในเขตทะเลหมอกถึงสิบกิโลเมตร

จากแนวอันตรายร้อยเมตร ล่วงลึกเข้าไปสิบกิโลเมตร?

ไม่มีใครสามารถกลับออกมาได้!

ลินลี่ย์ เดเลีย บีบีและโอลิเวอร์กำลังพูดคุยหัวเราะเตรียมจะไปหาร้านอาหาร แต่ใครจะคาดคิดกันเล่าว่าทะเลหมอกกลับขยายขอบเขตออกมากะทันหัน?

ต้องเข้าใจก่อนว่าปกติทะเลหมอกจะมีอยู่ตลอดเวลา และกลุ่มของลินลี่ย์อยู่ภายในชายขอบของทะเลหมอก พวกเขาไม่สามารถสังเกตเห็นว่าทะเลหมอกขยายตัวออกไป นอกจากนี้การขยายพื้นที่ของทะเลหมอกเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป แต่ในทันใดนั้นกลุ่มของลินลี่ย์ทั้งสี่คนตกอยู่ในพื้นที่อันตรายทันที!

พวกเขาไม่ได้เข้าไปในหมอก แต่ทะเลหมอกกลับขยายพื้นที่ออกมา ลึกเข้าไปในพื้นที่ทะเลหมอกสิบกิโลเมตร?

ขนาดที่ระยะร้อยเมตร พวกเขายังรู้สึกมึนศีรษะ

สิบกิโลเมตรเล่า?

“วิ้ววว” เสียงลมครืนครันกึกก้องดังต่อเนื่อง และการโจมตีพลังวิญญาณกระหน่ำใส่พวกเขาเป็นระลอก เทพแท้เกือบทั้งหมดเมื่อตกอยู่ในสภาพแวดล้อมนี้ สภาพใจของพวกเขาจะปั่นป่วนวุ่นวายทันที แต่เนื่องจากลินลี่ย์มีสมบัติมหาเทพปกป้องวิญญาณ เขาสามารถคงสภาพใจให้แจ่มใสอยู่ได้

ลินลี่ย์ฝึกมามากกว่ายี่สิบปีหลังจากแยกทางกับยักษ์ภูเขาไฟฟูโซ่

ระหว่างยี่สิบปีมานี้ ลินลี่ย์กลั่นอะเมทิสต์จำนวนมากเสริมพลังวิญญาณของเขา ขณะเดียวกันเขาพยายามอย่างหนักเพื่อซ่อมแซมจุดชำรุดของสมบัติมหาเทพปกป้องวิญญาณ ตอนนี้ความแข็งแกร่งจากการอุดข้อบกพร่องนั้นยอดเยี่ยม

“เกิดอะไรขึ้น?” ลินลี่ย์พยายามต่อสู้รักษาสภาพใจเอาไว้

“พี่ใหญ่, ข้ารู้สึกปวดหัว” บีบีสะบัดศีรษะ “ยังไงก็เถอะ, ข้ายังคงรักษาสติของข้าไว้ได้” บีบีหลับตาทันทีจากนั้นลืมตาพยายามตื่นตัวไว้

ลินลี่ย์หันไปมองและเห็นว่าบีบีสามารถรักษาสภาพจิตอยู่ได้ ส่วนเดเลียกับโอลิเวอร์...

แม้ว่าเดเลียจะเป็นเทพระดับสูง แต่เดเลียไม่มีสมบัติป้องกันวิญญาณ และนอกจากนั้นนางยังผสานรวมกับประกายเทพจนกลายเป็นเทพ แม้ว่านางจะดูดกลืนมุกวิญญาณทอง แต่ภายใต้พลังโจมตีของเสียงลมที่แปลกประหลาดนางเริ่มเกิดอาการมึนงง

“ลิน...ลินลี่ย์...ข้า... ข้าปวดศีรษะ...” เดเลียฝืนพูดออกมาได้ไม่กี่คำ

ลินลี่ย์คว้ามือเดเลียทันที เขาเข้าใจว่าเดเลียกำลังคิดอะไร ในสภาพแวดล้อมแบบนี้การรักษาสภาพใจให้ตื่นตัวเป็นไปได้ยาก ไม่สามารถใช้สำนึกเทพสนทนากันได้ เดเลียได้แต่พูดออกมาอย่างยากลำบากเพียงไม่กี่คำ แม้แต่ดวงตาของนางบางครั้งประกายเดี๋ยวมาเดี๋ยวหาย

“พี่ใหญ่, โอลิเวอร์หมดสติไปแล้ว” บีบีคว้ามือโอลิเวอร์ไว้ กลัวว่าโอลิเวอร์จะลอยห่างจากตำแหน่งพวกเขา

“โอลิเวอร์ไม่สามารถรักษาสติเอาไว้ได้หรือ?” ลินลี่ย์ลอบตกใจ โอลิเวอร์เป็นพวกวิญญาณกลายพันธุ์แต่ก็ไม่สามารถประคองสติได้หรือนี่?

ลินลี่ย์จ้องมองรอบๆ เห็นแต่ทะเลหมอกลอยต่ำมาก และกลุ่มของลินลี่ย์เมื่อก่อนสามารถเห็นได้เพียงร้อยเมตร ลินลี่ย์ข่มความมึนงงขณะที่เขามองดูรอบๆ แต่ไม่ว่าเขาจะมองไปทางใด ทุกที่เต็มไปด้วยหมอกขาว”

“พี่ใหญ่, มีแต่หมอกขาวเต็มไปทุกแห่ง เรามองไม่เห็นข้างนอกแล้ว” บีบีร้องตื่นตกใจ

ลินลี่ย์อดนึกย้อนไปถึงสิ่งที่มีคนบอกเขาเมื่อตอนที่พวกเขาเพิ่งมาถึง “ถ้าเจ้าเข้าไปจนลึกเกินไปจนมองไม่เห็นโลกข้างนอก เจ้าจะไม่สามารถจากไปได้!”

“พี่ใหญ่, เราจะออกไปไม่ได้หรือ?” บีบีข่มความมึนงงขณะกล่าว บีบีมีสมบัติปกป้องวิญญาณ แม้ว่าระดับจะไม่สูงเท่ากับของลินลี่ย์ แต่อย่างน้อยสมบัติคุ้มกันวิญญาณของบีบีก็ไม่ชำรุด

“ไม่สามารถจากไปได้หรือ?”

หน้าของลินลี่ย์เปลี่ยนไปทันที “บีบี! เจ้ารู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติไหม?”

“ผิดปกติ?” บีบีไม่เข้าใจ

“เจ้าไม่สังเกตเลยว่าแม้แต่เรายังไม่สามารถใช้พลังเทพควบคุมร่างกายเราได้ เรายังไม่ลงสู่พื้นไม่ใช่หรือ?” ลินลี่ย์กล่าว ถึงตอนนี้ โอลิเวอร์ไม่สามารถประคองสติได้ต่อไป แต่เขายังลอยตัวอยู่ได้ นี่เป็นเพราะพื้นที่นี้ไม่มีแรงโน้มถ่วงแม้แต่น้อย

“ไม่มีแรงโน้มถ่วงจริงๆ ด้วย” บีบีตระหนักรู้ได้ทันที

ลินลี่ย์กัดฟันฝืนตนเองไม่สนใจความเจ็บปวดและรับรู้ถึงพลังลมรอบตัวเขา “ทั้งหมดที่ข้ารู้สึกได้ก็คือมีลมพัดอยู่รอบๆ เราและลากเราเข้าไปอย่างต่อเนื่อง” ลินลี่ย์ชี้ข้างหน้า “ถ้าเราไม่ต่อต้านเราจะเข้าไปในพื้นที่อันตราย”

“แน่นอน เราจำเป็นต้องเคลื่อนที่ไปในตำแหน่งตรงกันข้าม” ลินลี่ย์กล่าว

“พี่ใหญ่, ตำแหน่งลมเพิ่งเปลี่ยนไป” บีบีร้องเตือนทันที

ความจริง...

ตำแหน่งทิศทางของลมปั่นป่วนและยุ่งเหยิง บางครั้งพัดใกล้ บางครั้งพัดไกล นี่ทำให้ลินลี่ย์และบีบีรู้สึกท้อทันที

“ควั่บ!” ทันใดนั้นแสงสีม่วงวาบเข้ามาหา

“อะเมทิสต์” บีบีเอื้อมมือไปและเก็บอะเมทิสต์ไว้ในแหวนเก็บสมบัติ “พี่ใหญ่อะเมทิสต์กลุ่มนี้มีไม่มากอย่างน้อยก็มีหลายพัน”

ลินลี่ย์ไม่สนใจเกี่ยวกับอะเมทิสต์ เขากำลังไตร่ตรองหาวิธีออกไป!

หน้าของลินลี่ย์ซีดทันที “ไม่มีใครที่เข้าไปในหมอกแล้วสามารถออกไปได้! ถ้าใครสามารถออกจากส่วนลึกของทะเลหมอกได้ง่ายจริงๆ บางทีคงจะมีกลุ่มเทพชั้นสูงเข้าไปเก็บเกี่ยวอะเมทิสต์ภายใน แต่แม้แต่สิบแปดตระกูลเหล่านั้นก็ยังได้แต่รออยู่ข้างนอกเงียบๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นสถานที่เจ้าเข้าไปได้ แต่ออกมาไม่ได้” ลินลี่ย์ตระหนักถึงข้อเท็จจริงนี้ทันที

แต่การอนุมานนี้ทำให้ลินลี่ย์รู้สึกทุกข์ใจ เพราะเสียงลมที่แปลกยังทำให้ศีรษะลินลี่ย์มึนและเจ็บปวด

“บีบี, ลืมเรื่องอื่นไปก่อน บุกไปข้างหน้ากัน” ลินลี่ย์กัดฟัน

เวลานี้ยังไม่มีอะไรอื่นเกิดขึ้น

“ได้เลย” บีบีพยักหน้า

ทันใดนั้นลินลี่ย์จับมือเดเลียขณะที่บีบีฉุดดึงโอลิเวอร์มาด้วย ทั้งสองพุ่งไปเป็นเส้นตรง หมอกขาวมืดมัว...และไม่มีแรงโน้มถ่วง กลุ่มของลินลี่ย์ไม่สามารถลอยขึ้นหรือลงได้ หรือไปทั้งสี่ด้าน ได้แต่คลำทางไปข้างหน้า

“อะเมทิสต์!” จากระยะไกลมีอะเมทิสต์บางกลุ่มพุ่งออกมา เมื่อมันเข้ามาใกล้ลินลี่ย์กวาดมือดึงอะเมทิสต์เก็บไว้ในแหวนมังกรขนดทันทีขณะที่เหลือเก็บไว้ในแหวนเก็บสมบัติ

แหวนมังกรขนดกลั่นพลังจากอะเมทิสต์สิบชิ้น

“หือ?” หน้าของลินลี่ย์มีแววดีใจ “ข้าคาดไม่ถึงเลยว่าขณะที่ดูดซึมแก่นวิญญาณ ความมึนงงจะอ่อนลง!”

อย่างไรก็ตาม หลังจากบินมาชั่วขณะ เสียงลมหวีดหวิวก็หมดลง

“ในที่สุดเราก็บินออกมาจากพื้นที่แปลกประหลาด” ลินลี่ย์และบีบียิ้มเล็กน้อย ขณะนั้นเองเดเลียและโอลิเวอร์ฟื้นขึ้นเช่นกัน

“ลินลี่ย์! เกิดอะไรขึ้น?” เดเลียถาม “เมื่อครู่นี้แม้แต่จะคิดก็ยังยากลำบาก อืม พื้นที่โดยรอบมีแต่หมอกเต็มไปหมด ข้าไม่สามารถเห็นข้างนอกได้!” เดเลียตกใจเช่นกัน

ขณะที่พวกเขาพูด กลุ่มของลินลี่ย์บินออกไปหลายสิบเมตร

ทันใดนั้น

“ปัง!” แรงโน้มถ่วงที่น่ากลัวดูดร่างพวกเขาลงอย่างกะทันหัน แรงโน้มถ่วงนี้เกิดกับทุกส่วนของร่างกายพวกเขารวมทั้งเส้นเลือด หัวใจและ...แม้แต่วิญญาณ

ลินลี่ย์ เดเลีย บีบีและโอลิเวอร์จู่ๆ ก็ทุกข์ทรมานจากแรงโน้มถ่วงที่น่ากลัว ชั่วขณะที่พวกเขาตะลึงทั้งสี่คนถูกดึงลึกเข้าไปในทะเลหมอกด้วยความเร็วสูง ครู่ต่อมาทั้งสี่คนค่อยรู้สึกตัว

“นี่คือยอดสนามพลังโน้มถ่วง!” ลินลี่ย์รีบคุยทางสำนึกเทพ “พูดให้ถูกมากขึ้นก็คือนี่เป็นเคล็ดลึกลับกฎธาตุดิน สนามพลังโน้มถ่วง” พลังโน้มถ่วงนี้เหลือเชื่อมาก ลินลี่ย์ไม่สามารถต้านได้แม้แต่น้อย อย่างมากเขาก็แค่ชะลอความเร็วได้เท่านั้น ทั้งสี่คนพยายามอย่างหนักที่จะลดความเร็วของพวกเขา

“สนามพลังโน้มถ่วง?” เดเลียมองดูลินลี่ย์

“มันแตกต่างเล็กน้อย” ลินลี่ย์รีบกล่าว “สนามพลังโน้มถ่วงเป็นพลังดึงดูดโน้มถ่วงที่ทรงพลังซึ่งมีประสิทธิ์ภาพทั่วไปต่อร่างกายคน ไม่มีผลใดๆ ต่อวิญญาณ แต่สถานที่บ้าบอนี่มัน...” ลินลี่ย์อดส่ายหน้าไม่ได้ขณะพูด

ดูเหมือนว่ากระแสพลังงานแปลกประหลาดแม้จะแปลกประหลาดบ้าง แต่ส่งผลต่อวิญญาณด้วย

“แรงโน้มถ่วงที่ส่งผลต่อวิญญาณ?” ลินลี่ย์รู้สึกว่านี่ดูไร้สาระมาก

หมอกขาวมีอยู่ทุกที่ กลุ่มของลินลี่ย์มองเห็นแต่หมอกเป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามขณะนี้อะเมทิสต์ชิ้นหนึ่งพุ่งมาด้วยความเร็วสูงโดยที่ลินลี่ย์ไม่ทันได้ตั้งตัว มันพุ่งมาถึงลินลี่ย์ทันที

“ฉัวะ!”

อะเมทิสต์ทะลุผ่านเกราะชีพจรคุ้มกันโดยตรง จากนั้นทะลวงผ่านร่างของลินลี่ย์ หลังจากทะลุผ่านไปแล้ว ความเร็วของอะเมทิสต์นี้ตกลงอย่างมาก และไม่มีแรงเหวี่ยงพอจะต่อต้านแรงโน้มถ่วง สนามพลังโน้มถ่วงทำให้มันหยุดชะงักทันที จากนั้นเปลี่ยนทิศทางเคลื่อนที่เร็วขึ้น

ลินลี่ย์ประหลาดใจ อะเมทิสต์ชิ้นเดียวทะลุผ่านร่างของไม่ได้ทำให้เกิดอาการบาดเจ็บมาก แต่... “ความเร็วของอะเมทิสต์นี้ประหลาดมาก พลังกระแทกรุนแรงแบบนี้ทำให้แม้แต่เกราะชีพจรคุ้มกันของข้าไม่สามารถต้านรับได้”

“พี่ใหญ่, มีคนอยู่ตรงนั้น” บีบีคุยผ่านวิญญาณ

กลุ่มของลินลี่ย์ทั้งสี่คนพยายามต่อต้านแรงดึงดูดและพยายามชะลอความเร็ว แต่คนที่อยู่ต่อจากลินลี่ย์ปลิวผ่านพวกเขาไปด้วยความเร็วอย่างน่าทึ่งไม่มีแรงต่อต้านแม้แต่น้อย เพราะ...กะโหลกของเขาพรุนไปด้วยบาดแผล

“เขาตายแล้ว” โอลิเวอร์สนทนาทางสำนึกเทพ

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย “เขาคงตายเพราะสะเก็ดอะเมทิสต์ที่พุ่งมาอย่างกะทันและทะลวงศีรษะของเขา!” ในหมอกขาว, ทัศนวิสัยต่ำมองเห็นไม่เกินร้อยเมตร เนื่องจากอะเมทิสต์พุ่งมาด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง สามารถต่อต้านแรงดึงดูดได้และทะลุผ่านเกราะชีพจรคุ้มกันของลินลี่ย์ได้โดยเขาไม่ทันตั้งตัว

ลินลี่ย์โชคดี เขาโดนเจาะที่อกเท่านั้น

แต่อีกคนหนึ่งถูกกลุ่มอะเมทิสต์ทะลวงเข้าที่ศีรษะและตายทันที

“เดเลีย! มาอยู่ข้างหลังข้า!” ลินลี่ย์ตะโกนเตือน ขณะเดียวกันเขาแปลงเป็นร่างมังกร!

“โอลิเวอร์, เจ้ามาอยู่ข้างหลังข้าด้วย” บีบีกล่าว

หน้าของลินลี่ย์ขรึม ทะเลหมอกนี้เป็นสถานที่ประหลาด ประการแรกมีสายลมที่ทำให้มึนงงซึ่งปรากฏอยู่ในพื้นที่ปั่นป่วน แต่ตอนนี้กลายเป็นพื้นที่โน้มถ่วง แรงโน้มถ่วงทรงพลังมากแม้แต่เทพชั้นสูงก็ไม่สามารถต้านได้ ที่สำคัญยิ่งกว่า..

ทั้งสองอย่างนี้ส่งผลกระทบต่อวิญญาณ

“สถานที่ซึ่งอะเมทิสต์ก่อตัว มีความลับมากแค่ไหนแฝงอยู่ในภูเขาอะเมทิสต์นี้?” ลินลี่ย์งง แต่ทันทีนั้นลินลี่ย์สีหน้าเปลี่ยนไป “อะเมทิสต์!” จากที่ไกลลำแสงสีม่วงหนาแน่นปรากฏและพุ่งกระทบร่างบีบีทันที