ตอนที่ 15-24 รู้แจ้ง

ในท้องฟ้าที่มืดมิดแสงสลัวของดวงจันทร์สีม่วงเหมือนชั้นผ้าพันแผลคลุมแผ่นดิน  ในอากาศเหนือแนวภูเขาไฟเอลควินและแลร์มองต์กำลังควงอาวุธเผชิญหน้ากัน ด้านล่างพวกเขาเป็นกลุ่มของลินลี่ย์และแมวน้อยสีทองกำลังแหงนหน้ามอง

“ลินลี่ย์!  ใครจะชนะ?” เดเลียพูดเบาๆ

ลินลี่ย์แหงนหน้ามองดูทั้งสองคนในกลางอากาศ  “ยากจะบอกได้ ข้ามีความรู้สึกว่าเอลควินผู้นี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย  อย่างไรก็ตามไม่ว่ายังไงพลังโจมตีของแลร์มองต์น่าประหลาดจริงๆ”  ลินลี่ย์ไม่กระพริบตาแม้แต่น้อยเพราะกลัวจะพลาดบางอย่างไป

แมวน้อยสีทองฟูโซ่ลอยตัวอยู่กับที่กระดิกหางไปมาช้าๆขณะเงยหน้าขึ้นมองดู

“ข้า แลร์มองต์ในช่วงเวลานานนับปีไม่ถ้วนได้ท้าสู้กับอสูรหกดาวรวมแล้วสิบแปดคน และในแต่ละครั้ง ข้าชนะ!  นี่จะเป็นครั้งแรกที่ข้าท้าสู้กับอสูรเจ็ดดาว” แลร์มองต์ลอยตัวอยู่ในกลางอากาศและพูดด้วยน้ำเสียงแจ่มชัด ปกติแลร์มองต์จะมีสีหน้าเฉยเมยและดูเหมือนจะไม่สนใจอะไร

แต่ในขณะนี้สายตาของแลร์มองต์เป็นประกายเจิดจ้าเหมือนสายฟ้า เขาเต็มไปด้วยความตั้งใจจะสู้

ความตั้งใจสู้ของเอลควินก็เพิ่มขึ้นสูงเช่นกัน

“เฮอะ..พวกที่เจ้าเอาชนะมาได้ไม่มีอะไรมากไปกว่าอสูรหกดาว วันนี้...ข้าจะให้เจ้าได้รับรู้ความแตกต่างระหว่างอสูรหกดาวและอสูรเจ็ดดาว!”  ชุดยาวสีดำของเอลควินกระพือลม แส้ยาวสีดำในมือของเขาเคลื่อนไหวเหมือนอสรพิษที่คล่องแคล่ว

ภารกิจเจ็ดดาวเป็นภารกิจที่ยากที่สุดในปราสาทอสูร!

จากหนึ่งดาวไปสองดาว จากสองดาวไปสามดาวตลอดจนกระทั่งห้าดาวและหกดาว ความยากขึ้นของภารกิจยังไม่มากจนเกินไป  อย่างไรก็ตามความยากของภารกิจอสูรเจ็ดดาวจะกระโดดข้ามไปอีกขั้นยากอย่างยิ่ง นี่คือเหตุผลที่แม้จะผ่านมาในช่วงหลายปีในแดนนรกจำนวนอสูรเจ็ดดาวก็ยังมีเป็นจำนวนน้อย

แลร์มองต์แม้จะเอาชนะอสูรหกดาวได้ถึงสิบแปดคนก็ยังไม่สามารถเอาชนะเอลควินได้  แต่เมื่อว่ากันตามตรงเพราะเขาไม่แน่ใจว่านี่เป็นการท้าทายและน่าตื่นเต้นที่สุดหรือเปล่า

“ฮ่าฮ่า...” แลร์มองต์เริ่มหัวเราะลั่น

“แครก...”พลังกระบี่สีเทาที่น่ากลัวถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของแลร์มองต์  ในพริบตากระบี่มายาเล่มหนึ่งขนาดเกินร้อยเมตรปรากฏขึ้นขณะที่ตัวแลร์มองต์เองเป็นเหมือนใจกลางพลังของกระบี่ภาพมายานี้ พลังกระบี่ที่ดุร้ายรุนแรงทำให้มิติช่องว่างสะท้านไหว

“เจ้าฝึกมาสายวิถีทำลายล้างได้ในระดับสูงจริงๆ”

เอลควินถอนหายใจชื่นชม แต่หน้าของเขาไม่มีแววกังวลแม้แต่น้อย

“ครืนนน...” พื้นที่ภายในร้อยเมตรรอบตัวเอลควินเปลี่ยนเป็นสีดำทันที  ไม่มีร่องรอยแห่งแสงแม้แต่น้อย  ขณะเดียวกันพื้นที่ทั้งหมดเริ่มบิดเบี้ยวบิดเบือน  แม้แต่แสงของพระจันทร์ก็ยังถูกดูดหายไปในพื้นที่รอบตัวเอลควินระยะร้อยเมตรนี้

มีแต่ตัวเอลควินเองที่ยังปรากฏ

“ฮึ..จงใช้วิชาอะไรก็ได้ที่เจ้าภูมิใจออกมาเลยมิฉะนั้นเจ้าจะไม่มีโอกาสได้ใช้อีกหลังเจ้าตาย” เอลควินพูดอย่างใจเย็น

แลร์มองต์หัวเราะเบาๆ “อย่างนั้น... รับสิบสามกระบี่ของข้าก่อน!”

เขาปลดปล่อยพลังกระบี่ทันที.....

เงากระบี่วูบวาบและทันใดนั้นเงากระบี่ทั้งสิบสามปรากฏขึ้นกลางอากาศและเข้าโจมตีเหมือนกับมังกรร้ายสิบสามตัว ริ้วขาดในมิติปรากฏขณะที่เงากระบี่สิบสามสายแหวกอากาศเป็นแนวโค้งในตำแหน่งต่างกัน  แต่กระทบลงที่เอลควินพร้อมกัน

เงากระบี่ทั้งสิบสามรุนแรงเหลือเชื่อ เหมือนกับอสูรยักษ์กินคนที่พยายามสับฟันเอลควินให้แหลกราน

“เฮอะ”เอลควินเผชิญหน้ากับเงากระบี่ที่ดุร้ายรุนแรงทั้งสิบสามสาย เขาเพียงแต่แค่นเสียงอย่างใจเย็นขณะเดียวกันก็สะบัดแส้ยาวในมือเบาๆนี่ดูเหมือนแส้ดำยาวบางจะเริ่มร่ายรำและคล้ายกับว่าจะเปลี่ยนไปเป็นงูดำขนาดยักษ์

นอกจากนี้ งูดำยักษ์ยังแฝงไปด้วยหมอกมองดูคล้ายแถบผ้าไหมดำ

“แครก...”

แส้ดำกลายเป็นงูดำยักษ์ขนดรอบเหมือนกับถังยักษ์และงูยักษ์ซึ่งแฝงไปด้วยหมอกที่ดูเหมือนไหมขดรอบตัวเขาป้องกันพลังเงากระบี่โจมตี

“ปัง! ปัง!”  แถบเหมือนผ้าไหมสีดำร่วงลงทันทีเมื่อสัมผัสกับพลังกระบี่แต่เมื่อสลายไป หมอกดำก็กลับคืนรูปอีกครั้ง

มีแถบเหมือนไหมดำมากมาย และทันทีที่แตกสลายก็คืนสภาพเหมือนเดิมได้ไหม่

นอกจากนี้งูดำยักษ์นั้นป้องกันพลังโจมตีของเงากระบี่ทั้งสิบสามสายได้หมดในไม่ช้าเงากระบี่ทั้งสิบสามสายก็หายไป

ใช้อ่อนชนะแข็งกร้าวแม้ว่าเงากระบี่สิบสามสายจะคมเหลือเชื่อแต่ก็ยังร่วงลงพื้นหมด

“นั่นฝีมือดีที่สุดของเจ้าแล้วใช่ไหม?”  เอลควินพูดอย่างใจเย็น

“ยอดเยี่ยม!”  แลร์มองต์ตาเป็นประกาย “วิชานี้ของท่านแฝงด้วยเคล็ดความรู้ลึกลับกฎธาตุมืดอย่างน้อยสามประการ!  เอลควิน,ในบรรดาเคล็ดความรู้ลึกลับห้าอย่างของธาตุมืด ท่านหลอมรวมได้เท่าใดแล้ว?” แลร์มองต์เป็นยอดฝีมือเช่นกัน แค่เพียงมองเขาสามารถบอกได้ว่ามีเคล็ดความรู้ลึกลับแฝงอยู่ในพลังป้องกันของศัตรูเท่าใด

เอลควินหัวเราะเบาๆ “ทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วยเล่า? นั่นเป็นแค่การเปิดงานเท่านั้น พลังโจมตีเล็กน้อยของเจ้าไม่คู่ควรให้ข้าต้องใช้วิชาที่ดีที่สุดเข้าสู้!”

ลินลี่ย์มองดูการต่อสู้อย่างเงียบๆพยายามวิเคราะห์เคล็ดความรู้ลึกลับที่แฝงอยู่ในวิชาของเอลควิน  “หืม?แลร์มองต์กล่าวว่าวิชานี้แฝงไว้ด้วยเคล็ดความรู้ลึกลับสามอย่าง  นอกจาก ‘แก่นความมืด’ และ ‘ปีศาจ’สองเคล็ดความรู้ลึกลับ แล้วอีกเคล็ดหนึ่งคืออะไร?” มองจากผิวเผินลินลี่ย์รู้อยู่แค่สองเคล็ดความรู้ลึกลับ

ลินลี่ย์หัวเราะทันที “ใช่แล้ว พลังโจมตีของแลร์มองต์แฝงไปด้วยคุณสมบัติโจมตีวิญญาณ  เนื่องจากถูกป้องกันไว้ได้เคล็ดที่สามก็ต้องเป็นเคล็ดความรู้ลึกลับวิญญาณ’”

วิชาง่ายๆ แต่แฝงไปด้วยเคล็ดความรู้ลึกลับสามอย่าง นี่แสดงว่าเอลควินอย่างน้อยก็ผสานเคล็ดความรู้ลึกลับได้สามอย่าง

“ข้าหลอมรวมได้เพียงสองอย่างดูเหมือนว่าข้ายังมีหนทางอีกยาวไกล” ลินลี่ย์รำพึงกับตัวเอง

“หือ?” ตาของลินลี่ย์เป็นประกายสว่าง

ในกลางอากาศ แลร์มองต์ตะโกนอย่างตื่นเต้น  “ฮ่าฮ่า....” ขณะที่หัวเราะดังแลร์มองต์เริ่มเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงกลายเป็นเงานับไม่ถ้วนรายล้อมเอลควินแต่ละเงาร่างจะมีเงากระบี่แฝงอยู่ด้วย

“แข่งความเร็วน่ะหรือ? น่าขัน” เอลควินจะกลัวเรื่องอย่างนี้ได้ยังไง?

ร่างของเอลควินกระพริบวาบจากนั้นกลายเป็นร่างเงามายาหลายร้อยร่างเช่นกันนั่นคือวิชาร่างเงาร่างมายาทำให้เขามีความสามารถยักย้ายไปยังร่างใดในหลายร้อยร่างนั้นก็ได้และยากจะคาดเดา  เสียงหัวเราะของเอลควินดังลั่น  “ฮ่าฮ่า ไม่มีทางที่เจ้าจะแตะต้องข้าได้

“ข้าไม่ได้แข่งความเร็วกับเจ้า!”  เสียงของแลร์มองต์ดังขึ้นขณะเดียวกันร่างเงาที่เคลื่อนไหวหายไปหมดไม่เหลือแลร์มองต์บินถอยหลังด้วยความเร็วสูง แต่จากนั้น....

เงากระบี่นับไม่ถ้วนฟันฉีกอากาศ

“แครกกกกก...”

ขณะที่แลร์มองต์เริ่มเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เขาปล่อยพลังเงากระบี่โจมตีหลายร้อยสายทันที  แต่ละสายเงาแตกต่างกันเล็กน้อย  ไม่ว่าจะเป็นเวลาหรือตำแหน่งการโจมตี  แลร์มองต์ดำเนินการอย่างสมบูรณ์ทั้งหมดและขณะที่เขาใช้เงากระบี่สุดท้าย...

ทันใดนั้นเงากระบี่นับไม่ถ้วนในกลางอากาศก่อตัวเป็นรูปดอกบัวบาน

ในขณะนั้นเงากระบี่นับไม่ถ้วนกำลังจะโจมตี รูปดอกบัวบานก่อตัวได้สำเร็จและล้อมเอลควินไว้ตรงกลาง

“หือ?” เอลควินสีหน้าเปลี่ยนทันที

กระบี่บัวบานนี้ผนึกพื้นที่รอบตัวเขาไว้อย่างสิ้นเชิงทำให้เขาไม่มีที่หนี ทางเลือกที่เขามีก็คือรับพลังโจมตีโดยตรง

“แลร์มองต์ผู้นี้แข็งแกร่งทรงพลังจริงๆ”  เอลควินรำพึงกับตนเอง และจากนั้นเขาพลิกฝ่ามือฝ่ามือขวาสีเหลืองเข้มกลายเป็นสีแดงเข้มเพิ่มขนาดเท่าพัด  เอลควินแค่นเสียงเยือกเย็น

ฝ่ามือขวาของเขาตบใส่ทันที!

จากด้านบนเงากระบี่มากมายกดลงบนตัวเขา

“ปัง!”

เงากระบี่สูญสลายไปสิ้นเชิง  แต่โลหิตไหลจากมือของเอลควิน  เขาได้รับบาดเจ็บ

“ถุงมือข้าถูกทำลาย ไม่อย่างนั้นข้าจะได้รับบาดเจ็บได้ยังไง?” เอลควินเต็มไปด้วยความโกรธ

เพราะความพยายามที่จะชิงสมบัติตระกูลบอยด์นี้  เอลควินสูญเสียสมบัติสำคัญไปด้วย  และตอนนี้เขากลับถูกแลร์มองต์ท้าทายและได้รับบาดเจ็บ เป็นความเสียหายต่อเนื่องตามมา... เอลควินโกรธจริงๆ แล้วในตอนนี้เขาไม่เอาแต่ตั้งรับและตอบโต้ต่อไปอีกแล้ว

เขาเริ่มเปิดฉากโจมตี!

เงากระบี่จากด้านบนพังสลายไปและเอลควินเองพุ่งผ่านช่องออกไป เหมือนกับพญาอินทรีบินโฉบเข้าหาแลร์มองต์แต่ไกลขณะที่เขาตะโกนผ่านสำนึกเทพอย่างเกรี้ยวกราด “แลร์มองต์ เจ้าจงรับพลังโจมตีของข้าให้ดี!”

แส้ดำยาวในมือของเอลควินบิดตัวและเปลี่ยนเป็นสีแดงและกลายสภาพเป็นอสรพิษโลหิตขณะที่ม้วนตัวเข้าหาแลร์มองต์  อสรพิษนี้อ้าปากขนาดมหึมาอวดเขี้ยวสีดำของมัน

ทันใดนั้นอสรพิษยักษ์สีแดงก่อให้มิติเกิดการสะเทือนหวั่นไหว

“ครืนนน....”

“ยอดเยี่ยม!”

ตาของแลร์มองต์เป็นประกายเจิดจ้าเหมือนสายฟ้า  และกระบี่ยาวในมือแทงออกมาตรงๆ  พลังกระบี่โจมตีนี้ปรากฏเหมือนกับธรรมดา  แต่ในขณะที่แทงออกตรงๆ หลุมดำในมิติปรากกขึ้นทันที  กระบี่ยาวบิดตัวแทงผ่านหลุมดำไม่ว่าจุดใดที่กระบี่ยาวแทงผ่านมิติจะฉีกขาดเปิดออก

“ระเบิด...จุดดาว!”

พลังโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของแลร์มองต์ พลังโจมตีสูงสุดที่เขาใช้ฆ่าชายชราชุดเขียวในปราสาททราย

เอลควินเห็นพลังโจมตีนี้ อดทึ่งไม่ได้  และจากนั้นเอลควินกัดฟัน สีหน้าดุร้ายขณะเดียวกันแส้ยาวในมือของเขาซึ่งเปลี่ยนไปเป็นอสรพิษโลหิตสั่นสะท้านจากนั้นกลายเป็นอสรพิษเก้าหัวแต่ละหัวอ้าปากอวดเขี้ยวของมัน

กระบี่ที่เหมือนกับจะไม่มีทางป้องกันได้แทงใส่โดยตรง...

“แควก...” กระบี่แทงผ่านลำคอของหนึ่งในหัวอสรพิษ

“แคล้ง!”

กระบี่แทงผ่านแส้ยาวซึ่งมีหัวอสรพิษโลหิตทั้งเก้าหัว ในทันใดนั้นหัวอสรพิษโลหิตทั้งเก้าหัวสั่นสะท้าน จากนั้นระเบิดบึ้มเปลี่ยนสภาพกลับคือเป็นแส้ยาวดำ ขณะเดียวกันหัวอสรพิษที่ระเบิดขาดออกมายังคงพุ่งเข้าหาแลร์มองต์

หัวของอสรพิษโลหิตหัวแล้วหัวเล่าโจมตีใส่เขาด้วยความเร็วสูงและกัดใส่แลร์มองต์อย่างดุดัน

เงากระบี่สายหนึ่งฉายประกาย!

เกิดเสียงระเบิดดังต่อเนื่องแปดครั้ง ขณะที่แลร์มองต์เองปลิวกระเด็นถอยหลังไปเพราะแรงระเบิดตกลงที่พื้นแนวภูเขาไฟเบื้องล่าง  ทันใดนั้นแลร์มองต์ยืนอยู่บนพื้น  ตอนนี้หน้าของแลร์มองต์ซีด  และที่มุมปากมีรอยเลือด

“น่ากลัว น่าเกรงขามจริงๆท่านหลอมรวมเคล็ดความรู้ลึกลับได้ถึงสี่เคล็ดแล้ว”  ร่างของแลร์มองต์มีรอยเปื้อนเลือดเช่นกันและเขาจ้องมองเอลควิน  “เนื่องจากท่านสามารถทนรับการโจมตีครั้งนี้ของเขาได้  ข้าขอยอมรับความพ่ายแพ้”

หน้าของเอลควินซีดขาวยิ่งกว่าในครั้งก่อนเช่นกัน  แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหนักเท่ากับแลร์มองต์

กลุ่มของลินลี่ย์และแมวน้อยทองที่เป็นผู้สังเกตการณ์ค่อนข้างประหลาดใจเช่นกัน

“แลร์มองต์แพ้?” บีบีพึมพำ  “เขายังไม่ตายแต่เขายอมรับความพ่ายแพ้งั้นหรือ?”

ลินลี่ย์ยังคงมองนักรบทั้งสองคนอย่างระมัดระวัง

เอลควินมองดูแลร์มองต์อย่างประหลาดใจ  “เจ้า...เจ้าหลอมรวมพลังเทพวิถีทำลายล้างและพลังธาตุไฟเข้าด้วยกันงั้นหรือ? เจ้า...เจ้ามีวิญญาณกลายพันธุ์หรือนี่?” เมื่อรับพลังโจมตีนี้ได้ เอลควินจึงได้ตรวจสอบพลังที่แฝงอยู่ในวิชา ‘ระเบิดจุดดาว’

นี่ไม่ใช่พลังเทพวิถีทำลายล้าง แต่เป็นการหลอมรวมพลังเทพวิถีทำลายล้างและพลังธาตุไฟ

“ใช่แล้ว น่าเสียดาย แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นข้าก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน” แลร์มองต์ส่ายศีรษะ

“วิญญาณกลายพันธุ์ หาได้ยากจริงๆ” เอลควินถอนหายใจทึ่ง “กล่าวโดยทั่วไป มีแต่คนประเภทนั้นจึงจะสามารถหลอมรวมพลังเทพต่างสายธาตุได้ ก่อนนี้ข้าเพียงแต่ได้ยินว่าเมื่อหลอมรวมพลังต่างสายธาตุพลังของผู้นั้นจะเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด วันนี้ข้านับว่าได้พบความจริงเช่นนั้นแล้ว”

เอลควินชำเลืองดูแลร์มองต์ “บอกตามตรง  พลังของเจ้าควรจะอยู่ในระดับอสูรเจ็ดดาวได้แล้ว อย่างไรก็ตามเจ้าก็ยังค่อนข้างอ่อนด้อยกว่าข้า  ถ้าอย่างนั้น...ตายซะเถอะ!” ขณะที่เขาพูดร่างของเอลควินกลายเป็นร่างลวงตาทันทีเกิดเป็นร่างเงาร่างมายานับร้อยร่างทั้งหมดเข้าโจมตีแลร์มองต์ที่กำลังบาดเจ็บสาหัส

กฎธาตุมืด – วิชาร่างเงาร่างมายา

ลินลี่ย์ตกตะลึงมองดูเหตุการณ์นี้  “หลอมรวมพลังศักดิ์สิทธิ์ได้หรือ?  ความจริงใช่แล้วก่อนนี้โอลิเวอร์ก็สามารถกระตุ้นการหลอมรวมพลังธาตุมืดและธาตุแสง เพียงแต่ระดับหลอมรวมของโอลิเวอร์ยังไม่มากเท่าแลร์มองต์”

การโจมตีของแลร์มองต์ยากจะตัดสินได้จากแค่มองดู  เมื่อคนผู้หนึ่งถูกโจมตีเอลควินเพิ่งจะตรวจพบเจอ

ดังนั้นเขาจึงสามารถบอกได้ว่าแลร์มองต์หลอมรวมพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองได้ลึกขนาดไหน

“เมื่อพลังเทพสองสายธาตุต่างกันหลอมรวมกัน  พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นมากอย่างนั้นหรือ?  พลังเทพหลอมรวมกันได้อย่างไร?  จากสิ่งที่เอลควินพูดดูเหมือนวิญญาณของผู้นั้นต้องมีการกลายพันธุ์เพื่อเป้าหมายให้มีการหลอมรวมพลัง  มิฉะนั้นคงจะเป็นไปไม่ได้”  ความคิดของลินลี่ย์ชะงักฉับพลัน

เขามองดูในอากาศ “หรือว่าแลร์มองต์จะตายอย่างนั้น?”