ตอนที่ 16

เมื่อเห็นท่าทางครึ่งยิ้มของอารอน อลันก็รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

การเกิดในตระกูลขุนนางโดยเฉพาะขุนนางใหญ่ไม่ถือว่าโชคดีมากนัก

เพราะในตระกูลชนชั้นสูงเหล่านั้นใส่ใจกับการมีอำนาจและเหรียญทองมากกว่าเมื่อพูดถึงความรักในตระกูล

ในฐานะลูกชายคนที่สองและการไม่สามารถบ่มเพาะได้

อลันจึงถูกทุกคนดูถูกตั้งแต่ที่เขายังเด็ก และในฐานะทายาทของตระกูลธอร์นฟลาวเวอร์ ย่อมโดนหนัก

แม้อารอนที่เป็นพี่ชาย  จะไม่รังแกเขา

แต่ก็จะใช้ท่าทีที่เหนือกว่ามาข่มอลันอยู่เป็นพักๆ

" พี่ชาย เราไปดูสินค้ากันดีกว่า "

อลันยิ้มและนำอารอนไปที่ทุ่งข้าวสาลีอย่างสบายใจ

เขารู้ว่าเหตุผลที่อารอนมาด้วยตนเองก็เพื่อตรวจดูว่าข้าวสาลีวิเศษเหล่านี้เป็นชนิดที่เขาไม่เคยกินมาก่อนรึเปล่า

"อืม...ข้าวสาลีวิเศษเหล่านี้ไม่เคยปรากฏในดินแดนนี้ จริงๆด้วย"

หลังจากที่อารอนยืนยันว่าข้าวสาลีวิเศษมีประโยชน์สำหรับการบ่มเพาะ เขาก็ยิ้มทันที

และในขณะเดียวกัน สีหน้าของเขาก็มีความรู้สึกซับซ้อนปรากฏ

เมื่อมาถึง เขาก็ได้พบว่าเมืองกุหลาบแห่งนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"ในเมื่อท่านพอใจแล้ว พี่ชาย เรามาคุยกันเรื่องข้อตกลงกันดีหรือไม่ ?"

อลันยิ้มขึ้นอย่างสดใส

"...... ยังคงเป็นราคาเดิมอยู่หรือไม่ ? "

อารอนถามขึ้นด้วยความไม่มั่นใจ

" ใช่! แต่พี่ชายที่รัก ต้องรู้ด้วยว่าเนื่องจากที่นี่พึ่งจะเริ่มสร้างถนนหินเรียบ มันมีค่าใช้จ่ายที่หนักหนาอยู่

อีกทั้งเหล่าผู้คนในที่แห่งนี้ยากจนเกินไป ข้าจึงไม่มีแม้แต่วัวสักตัว  ฉะนั้นข้าจึงหวังว่าท่านจะให้วัวสิบตัวและจัดหาเสบียงจำพวกเนื้อให้ข้าได้ "

อลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทำไมอลันถึงไม่ซื้อเองล่ะ?

ล้อเล่นนะ วัวกับเนื้อเป็นของมีค่า เขาไม่มีเงินเหลือมากพอแล้ว  เนื่องจากการฝึกนักรบก็ต้องใช้เงินเช่นกัน

เมื่อได้ยิน อารอนก็พยักหน้า  เขาสามารถหาวัวได้และเนื้อบางส่วนได้

" ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับท่าน โอ้! ใช่ๆเกือบลืมเลย ในอาณาเขตของท่าน ควรมีช่างตีหล็กฝืมือดีใช่หรือไม่

ข้าต้องการชุดเกราะหนัง 50 ชุดและอาวุธมาตรฐาน เช่นหอกและดาบยาว โปรดจัดการให้ด้วย

ข้าจะให้สแปร์โรว์จัดการในเรื่องนี้ "

อลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในอาณาเขตของเขา ไม่มีช่างตีเหล็กเลยสักคน

“50 ชุด ?  เจ้ากำลังจะฝึกนักรบอย่างนั้นรึ ?”

อารอนตกตะลึง เขาจ้องมองอลันด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

" ใช่แล้ว เนื่องจากข้าเป็นเพียงคนตัวเล็กและไม่มีทหารมากพอที่จะปกป้องตัวเอง ข้าจะรู้สึกสบายใจได้อย่างไรกัน ?

ยิ่งข้ามีจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติสองดวงด้วยแล้ว "

อลันพยักหน้าและตอบกลับ

สีหน้าของอารอนเริ่มหมองลง ไม่ว่าเขาจะโง่เง่าแค่ไหน ก็รู้ว่าอลันกำลังโอ้อวด

"ฮึ่ม!  ได้ ! ข้าจะสั่งชุดเกราะหนัง 50 คู่ , หอก 30 เล่ม และดาบยาว 20 เล่มจากช่างตีเหล็กที่ดีที่สุดในดินแดนของข้าให้ "

อารอนเริ่มพูดเสียงแข็ง

"ขอบคุณ พี่ชาย"

อลันพยักหน้า

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของอารอนที่รีบร้อน อลันก็ยิ้ม

หลังจากที่อารอนจากไป  เขาก็เดินไปที่ห้องสมุด ระหว่างในใจของอลันก็มีคำถามนึงผุดขึ้นมา

จิตวิญญาณธรรมชาติของเขาสามารถปลดล็อคเผ่าพันธุ์ได้หรือไม่ ?

เมื่อสงสัย เขาก็เริ่มหาคำตอบ

หลังจากเข้าห้องสมุด อลันก็เปิดระบบขึ้นมาทันที

และเปิดใช้ระบบปลดล็อคเผ่าพันธุ์  หลังจากใช้ระบบก็แจ้งกลับมาว่า‘ ไม่สามารถสกัดได้ ’

เหตุผลก็คือจิตวิญญาณธรรมชาติเป็นสิ่งที่กำเนิดจากจิตสำนึกของพืชและพลังอันบริสุทธิ์ของธรรมชาติ

โดยพื้นฐานแล้วร่างกายของพวกเขาคือพืชที่ให้กำเนิดจิตวิญญาณธรรมชาติ

กล่าวอีกนัยหนึ่งร่างกายของเอมี่คือดอกกุหลาบในทุ่งกุหลาบที่ให้กำเนิด

ร่างกายของเทร่าคือต้นข้าวสาลีในทุ่งข้าวสาลี

แม้ว่าอลันจะดึงออกมาได้สำเร็จ แต่ก็ไม่สามารถสกัดจิตสำนึกของพืชได้ซึ่งทำให้มันไร้ประโยชน์

“มันปลดล็อคไม่ได้งั้นเหรอ...งั้น..ช่างมัน หลังจากที่ทุกอย่างเข้าที่แล้ว จะไม่มีการขาดแคลนจิตวิญญาณธรรมชาติอยู่ดี”

อลันไม่ได้ผิดหวังมากนัก ไม่ช้าก็เร็วเขาจะมีจิตวิญญาณธรรมชาติกลุ่มใหญ่

อีกทั้งในหน้าจอของระบบหมวดหมู่สายพันธุ์  นอกจากมังกรแล้ว ยังมีอสูรร้ายมากกว่า 10 ชนิด

และสัตว์ป่าอีกกว่า 30 สายพันธุ์ที่ได้รับการปลดล็อก

พวกนี้คือสายพันธุ์ที่ถูกปลดล็อคโดยการสกัดยืนจากขนหรือกระดูกที่อารอนส่งมาก่อนหน้านี้

สัตว์ร้ายส่วนใหญ่เป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดา และมีไม่กี่ชนิดที่สามารถบรรลุถึงระดับของเผ่าพันธุ์ชั้นยอดได้

เผ่าพันธุ์ชั้นยอดล้วนถูกเรียกว่าสัตว์เวทย์มนต์

เนื่องจากพวกมันเป็นสัตว์ที่มีสติปัญญาและพลังเวทย์ซึ่งเกินกว่าที่สัตว์ร้ายทั่วไปจะเทียบได้

สัตว์ร้ายธรรมดาไม่มีประโยชน์สำหรับอลัน

ในบรรดสายพันธุ์ชั้นยอดที่ตระกูลธอร์นฟลาวเวอร์มีคือม้าอัศวินเท่านั้นที่มีประโยชน์ ราคาดี

และม้าศึกพวกนี้  ราคาเพียงหนึ่งเหรียญทองเท่านั้น

สำหรับสิ่งมีชีวิตวิเศษที่อยู่เหนือกว่า พวกมันมีราคาแพงเกินไป และตัวถูกสุดมีราคาถึง 500 เหรียญทองซึ่งสามารถซื้อจากระบบได้

ราคานี้ทำให้อลันท้อใจ แต่โชคดีที่ระบบมีรางวัลสำหรับการปลดล็อกสายพันธุ์

ทุกครั้งที่ปลดล็อคสายพันธุ์ได้ ระบบจะให้รางวัลที่เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์นั้นๆ

แน่นอนว่ารางวัลประเภทนี้ไม่ได้หมายความว่าจะต้องปรากฏทันที

แต่จะขึ้นคลังสินค้าของอลันในรูปแบบของการ์ดชีวภาพแทน

เหตุผลหลักคืออลันไม่สามารถอธิบายให้คนอื่นฟังได้ว่าทำไมจู่ๆถึงมีสัตว์ประหลาดหรือสัตว์ร้ายจำนวนมากปรากฏตัว

ดังนั้นเขาจึงขอให้ระบบเปลี่ยนมันเป็นการ์ด นั่นคือที่มาของการ์ดชีวภาพ

อลันเปลี่ยนมอนสเตอร์ทั้งหมดที่ไม่ได้ใช้ให้กลายเป็นการ์ดชีวภาพ

และด้วยวิธีนี้ ปัญหาของอลันก็ได้รับการแก้ไข

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องสังเกตคือ เมื่อเปิดใช้งานการ์ดชีวภาพและได้รับสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง

แล้วจะไม่สามารใส่มันไว้ในช่องเก็บของได้อีกต่อไป เพราะช่องเก็บของจะไม่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้

แต่มันก็ยังมีวิธีแก้อยู่ คือวางไว้ในรังมังกรแทน

รังมังกรเทียบเท่ากับที่เก็บของ และยังสามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตได้อีกด้วย

ถึงแม้ว่าตอนนี้รังมังกรหลักจะไม่ใหญ่นัก ทำให้พื้นที่มีจำกัด

ตอนนี้อลันมีม้าศึก 100 ตัว และ สัตว์ร้ายต่างๆ มากมาย ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องเสียทองไปกับมัน

.

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สัปดาห์นี้ สแปร์โรว์นำวัว 10 ตัว , อุปกรณ์นักรบ 50 ชุด และเหรียญทองมากกว่า 3,000 เหรียญกลับมา

ในเวลาเดียวกัน สแปร์โรว์ก็รายงานต่ออลันด้วยว่าอารอนได้เริ่มส่งคนไปวางหินบนถนนแล้ว

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ อลันก็ยิ้มเล็กน้อย

หากต้องการเปิดเส้นทางสู่ธุรกิจ ต้องกำจัดภัยคุกคามที่แท้จริงนั้นก็คือสัตว์ร้ายบนภูเขา

หนึ่งสัปดาห์ก็ใกล้หมดลง และนักรบทั้ง 50 คนของเขาก็เกือบจะฝึกฝนเสร็จ

ขั้นตอนต่อไปคือรอให้ระบบแจ้งว่าภารกิจสำเร็จ

เมื่อถึงเวลานั้น สัตว์ร้ายเหล่านั้นจะเป็นเป้าฝึกที่ดีที่สุดในการทดสอบประสิทธิภาพของนักรบ