ตอนที่ 14-31 ภารกิจคุ้มกัน

เมื่อเห็นตัวหนังสือบนปกลินลี่ย์อดตกใจไม่ได้

บทสรุปเคล็ดความรู้ลึกลับแห่งกฎเจ็ดสายธาตุ?

ปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลินลี่ย์ในตอนนี้ก็คือเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเคล็ดลึกลับหลายอย่างของกฎธาตุ แม้จะกล่าวว่าคนอื่นไม่สามารถสอนเขาในเรื่องเคล็ดความรู้ลึกลับได้  และว่าเขาต้องได้รับการรู้แจ้งด้วยตนเอง  แต่ถ้าอย่างน้อยเขามีความรู้นำโดยทั่วไปเส้นทางการฝึกฝนของเขาจะไม่ดำเนินไปผิดเส้นทาง

“บีบี, เอามาให้ข้าดูหน่อย”  ลินลี่ย์รีบพูดอย่างดีใจ

“ข้ารู้ว่าพี่ใหญ่ต้องการเจ้าสิ่งนี้”  บีบีหัวเราะ จากนั้นโยนหนังสือให้

เดเลียหลอมรวมกับประกายศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นนางไม่จำเป็นต้องได้รับการรู้แจ้งเคล็ดความรู้ลึกลับใดๆ  นางจึงไม่ต้องอ่านหนังสือเล่นนี้แต่อย่างใด  ขณะที่บีบี.. เนื่องจากนิสัยเกียจคร้านของเขา  เขาไม่มีความตั้งใจหรือระเบียบวินัยทันทีที่บีบีเห็นหนังสือ เขาเข้าใจว่าพี่ใหญ่ของเขาต้องชอบแน่นอน

ลินลี่ย์รับหนังสือไว้และเริ่มพลิกดูและอ่านบทรวมเนื้อหากฎธรรมชาติธาตุดิน

กฎธรรมชาติธาตุดินมีเคล็ดความรู้ลึกลับรวมหกอย่างได้แก่ แก่นธาตุดิน, พลังธาตุ, เดินดิน, พลังชีพ, พื้นที่โน้มถ่วงและการเต้นชีพจรแผ่นดิน หนังสือนี้ให้คำแนะนำพื้นฐานเกี่ยวกับเคล็ดความรู้ลึกลับแต่ละอย่างในหกอย่างรวมถึงพลังที่มีอยู่

มีบรรจุข้อมูลบางอย่างและวิธีการใช้ง่ายๆ

“การเต้นชีพจรโลกควรจะใช้อย่างนี้หรือไม่?” ลินลี่ย์เปิดอ่านดู และส่ายศีรษะ“เห็นได้ชัดว่าคนที่เขียนหนังสือเล่มนี้มีความรู้เกี่ยวกับการเต้นของชีพจรโลกเล็กน้อยเท่านั้น”

ขณะที่คนที่ฝึกมาทางเคล็ดการเต้นชีพจรโลกอย่างลินลี่ย์สามารถบอกได้ว่าคนเขียนหนังสือเล่มนี้มีความรู้น้อยมากหรือว่ากำลังพยายามปกปิดความรู้ที่เขารู้แล้ว

ที่เรียกว่าวิธีใช้ก็คือวิธีใช้อย่างง่ายๆ และพลังส่วนน้อยของกฎธาตุ

ลินลี่ย์ไม่สนใจข้อมูลเกี่ยวกับวิธีประยุกต์ใช้กฎธรรมชาติ ลินลี่ย์สนใจเรื่องคำอธิบายข้อมูลเคล็ดความรู้ลึกลับอื่นของกฎธาตุ

“เป็นอย่างนี้นี่เอง!” ลินลี่ย์เห็นคำอธิบายของเคล็ดความรู้ ‘พลังธาตุ“เขาถอนหายใจเห็นด้วย ”เดิมทีข้าคิดว่ากฎธาตุดินจะรวมความรู้ลึกลับไว้จำนวนมหาศาลแต่ดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของเคล็ดความรู้ลึกลับของพลังธาตุ”

เคล็ดความรู้ลึกลับของพลังธาตุเป็นเคล็ดความรู้ลึกลับที่ใช้โจมตีธาตุหยาบระดับสูงสุดของธาตุดินและมีความซับซ้อนมาก

ขณะที่อ่านหนังสือลินลี่ย์ไม่ทันสังเกตถึงเวลาที่ผ่านไป

“อ้อ.. นั่นคือทักษะเดินดิน” ลินลี่ย์ถอนหายใจชื่นชม  “ย้อนนึกถึงอดีต เฮนด์เซนเซียนดาบภูผาแห่งจักรวรรดิโอเบรียนเพิ่งจะแตะเข้าชายขอบของเคล็ดความรู้ลึกลับเดินดิน”

ในอดีตนั้นด้วยการก้าวเพียงก้าวเดียว เฮนด์เซนก็สามารถไปได้หลายสิบเมตร  ลินลี่ย์ตกใจอย่างหนักในเวลานั้น

ความจริงนี่คือประโยชน์ของการใช้งานทักษะเดินดินอย่างง่ายที่สุด ยังไม่อาจอธิบายถึงระดับพื้นฐานของเคล็ดความรู้ลึกลับด้วยซ้ำ

การเดินดินทำให้คนผู้หนึ่งหลอมรวมตนเองเข้ากับแก่นธาตุดินที่กว้างใหญ่ไพศาลได้อย่างสมบูรณ์ไม่ใช่ว่าเฮนด์เซนนั้นจะเทเลพอร์ต แต่เขาหลอมรวมตนเองเข้ากับแก่นธาตุดิน และจากนั้นเคลื่อนไปอีกตำแหน่งหนึ่งก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้ง

ตอนนั้นเฮนด์เซนอ่อนแอเกินไป และช่วงเวลาที่เขาสามารถหลอมรวมกับแก่นธาตุดินของโลกนั้นสั้นมาก

สำหรับยอดฝีมือที่แท้จริงความสามารถเดินดินเมื่อถูกมาใช้ เขาสามารถหายตัวและหลอมรวมกับแก่นธาตุดินของโลกได้เป็นเวลานาน

หลังจากอ่านเกี่ยวกับเคล็ดความรู้ลึกลับของกฎธาตุดินเสร็จ  ลินลี่ย์เริ่มพลิกดูเนื้อหากฎธรรมชาติธาตุลม

กฎธรรมชาติธาตุลมมีเคล็ดความรู้ลึกลับมากที่สุดคือมีถึงเก้าเคล็ด ได้แก่เคล็ด แก่นธาตุลม, ร่างมายา, คลื่นเสียง, ดนตรี, เดินหน,ห้วงลม, ลมมิติ, เร็วและช้า รวมเก้าเคล็ด

แม้ว่าจะมีถึงเก้าแต่เมื่อยอดฝีมือต่างๆ ใช้เคล็ดเหล่านั้น พวกเขาจะสร้างผลของพลังที่แตกต่างกัน

นอกจากนี้เคล็ดความรู้ลึกลับของกฎธาตุทั้งหมดสามารถหลอมรวมได้  สองเคล็ดในนั้นก็สามารถหลอมรวมได้  สามเคล็ดก็สามารถหลอมรวมได้..และการหลอมรวมต่างๆ สามารถสร้างพลังโจมตีที่น่าทึ่งมหัศจรรย์แตกต่างจากกัน

“แล้ว...ห้วงลมเป็นยังไงบ้าง” ลินลี่ย์ตาเป็นประกายขณะอ่าน

“ลมมิติ, นี่คือเคล็ดความรู้ลึกลับโจมตีกายภาพที่ทรงพลังมากที่สุดของกฎธาตุลม”  เมื่อเห็นคำอธิบายของเคล็ดความรู้ลึกลับมิติเขาอดตะลึงไม่ได้

พักใหญ่ต่อมา.....

“หือ?” ลินลี่ย์เหลียวมองดูรอบๆ อย่างมึนงง  “มืดค่ำได้ยังไง?”

“พี่ใหญ่ นี่ตอนกลางคืนแล้ว” บีบีและเดเลียเริ่มหัวเราะ “ท่านอ่านหนังสืออยู่ครึ่งวัน”

ลินลี่ย์เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า  มีพระจันทร์ม่วงขอบสีเงินขึ้นแล้ว

“ฮะฮะ..” ลินลี่ย์อดหัวเราะมิได้ “หนังสือนี้ดีจริงๆ แม้ว่าอ่านแล้วจะไม่ได้ช่วยให้ข้ารู้แจ้งในกฎธาตุ  แต่อย่างน้อยก็ช่วยให้ข้าได้มีความรู้ทั่วไป”  ลินลี่ย์เข้าใจว่าในที่สุดการรู้แจ้งก็ยังขึ้นอยู่กับตนเอง

“ข้าอ่านไม่ได้, ข้าไม่สามารถอ่านต่อไปได้”ลินลี่ย์พูดพลางถอนหายใจ “ข้ายังไม่เชี่ยวชาญเคล็ดลึกลับของกฎธาตุที่ข้าได้รู้แจ้งในปัจจุบัน  ข้ารีบร้อนไม่ได้”

ความจริงเคล็ดความรู้ลึกลับของกฎธาตุไม่ใช่เรื่องที่ง่ายนัก

เมื่ออ่านเคล็ดความรู้ลึกลับนี้ แต่ถ้าผู้อ่านต้องการพยายามเข้าใจถึงความสอดคล้องกันบางทีเขาอาจมีความก้าวหน้าก็เป็นได้ เช่นอาจกล่าวได้ว่าเคล็ดเดินดินผู้ฝึกจำเป็นต้องหลอมรวมกับแก่นธาตุดินให้ได้โดยสิ้นเชิง...แต่ท่านจะทำแบบนั้นได้ยังไง? ไม่มีมีทางใช้คำพูดอธิบายให้ทำเช่นนั้นได้ นี่คือรูปแบบการรู้แจ้งที่ผู้ฝึกอาจต้องมีความเข้าใจกฎธาตุ!

เช้าวันต่อมากลุ่มของลินลี่ย์ไปยังปราสาทเรดบุด

“ก่อนมุ่งหน้าไปยังแคว้นอินดิโก อย่างน้อยเราต้องได้รับข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับภูมิศาสตร์แดนนรก  จากนั้นเราจึงจะสามารถหาทางไปได้”  ตอนนี้ลินลี่ย์รู้แต่เพียงว่าแดนนรกมีห้าทวีปที่กว้างใหญ่ไพศาลและอีกสองทะเลคือ ทะเลหมอกดาวและทะเลปั่นป่วน

จะไปแคว้นอินดิโกของทวีปบลัดริจ...

ลินลี่ย์รู้แต่เพียงว่าพวกเขาต้องออกจากทวีปเรดบุดก่อน จากนั้นค่อยผ่านข้ามทะเลหมอกดาวไปขึ้นฝั่งทวีปบลัดริจ

ภายในโถงใหญ่ชั้นหนึ่งของปราสาทเรดบุดกลุ่มของลินลี่ย์ไม่ได้สนใจหนังสือที่ขายตามแผงฉบับล่าสุดก่อนอื่นพวกเขาไปถามตัวแทนฝ่ายบริการลูกค้า จากสิ่งที่พวกเขาได้ทราบก็คือปราสาทเรดบุดมีของเขามีสินค้าขายมากกว่าที่วางอยู่บนแผง

มีห้องแยกแสดงสินค้าด้วยเช่นกัน

หนังสือถูกแยกขายเป็นห้องเดี่ยวที่ด้านข้างห้องใหญ่  กลุ่มของลินลี่ย์เข้าไปในห้อง มีน้อยคนมากที่เข้ามาดูหนังสือที่นี่

“มีหนังสือมากมายจริงๆ!” บีบีถอนหายใจด้วยความทึ่งขณะที่เขามองดูหนังสือ

“หาดูดีๆ มาหาดูข้อมูลเกี่ยวกับสภาพภูมิศาสตร์ของทั่วทั้งแดนนรก”  ลินลี่ย์กล่าว

ทั้งสามคนเริ่มค้นหาดูอย่างระมัดระวัง  มีหนังสือไม่กี่เล่มที่อธิบายถึงภูมิศาสตร์แดนนรก บางเล่มให้ความสำคัญอธิบายถึงแคว้นไนท์บลาส ขณะที่เล่มอื่นอธิบายถึงทวีปเรดบุดที่กว้างใหญ่ไพศาล  แต่สำหรับคำอธิบายทั่วทั้งแดนนรกลินลี่ย์พบหนังสือเพียงเล่มเดียว  ซึ่งก็คือภูมิศาสตร์อย่างง่ายๆ

สิ่งที่ลินลี่ย์ต้องการได้ไม่ใช่แค่แผนที่ แต่เป็นหนังสือที่อธิบายถึงภัยคุกคามและพื้นที่เสี่ยงของแดนนรก

ที่สำคัญคือทั้งสามคนยังไม่แข็งแกร่งเต็มที่  ถ้าพวกเขาตกไปอยู่ในพื้นที่อันตราย  นั่นจะกลายเป็นภัยพิบัติดีที่สุดก็คือศึกษาเอาไว้ก่อน

“ลินลี่ย์ บีบี, มาดูนี่สิ” เดเลียเรียก

ลินลี่ย์และบีบีเดินเข้าไปหาทันที  ตอนนี้เดเลียกำลังถือหนังสือสีแดงเข้มหนาประมาณห้าหรือหกเซนติเมตรหน้าปกเขียนไว้ว่า ‘สรุปพื้นที่ลึกลับทั่วแดนนรก’  บีบีเม้มริมฝีปาก  “หนังสือบางขนาดนั้นเชียวหรือ?  หนังสือที่อธิบายถึงแคว้นไนท์บลาสก็หนาพอๆ กัน”

แดนนรกกว้างใหญ่แค่ไหนกันแน่?

สำหรับคำอธิบายรายละเอียดต่อให้หนังสือสิบเล่มก็ยังอธิบายได้ไม่พอ

“ความหนาของหนังสือเล่มนี้ใช้ได้เป็นไปได้ว่าคงไม่ใช่แค่รวบรวมแผนที่มาง่ายๆ” ลินลี่ย์หัวเราะขณะรับหนังสือ

เมื่อพลิกดูกลับมีเนื้อหาเหมือนที่ลินลี่ย์คาดไว้

“แค่นี้ก็มากพอแล้วแม้ว่าหนังสือจะไม่มีคำอธิบายมากนัก แต่อย่างน้อยก็มีคำแนะนำทั่วไปถึงภูมิศาสตร์และสภาพแวดล้อมของห้าทวีปสองทะเลและ 108 แคว้นของแดนนรก ยังมีคำอธิบายถึงเมืองในแต่ละแคว้นรวมทั้งพื้นที่อันตรายและข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่นั้นด้วย”

แดนนรกกว้างใหญ่ไพศาลจริงๆ

ถ้าใช้สองสามหน้าอธิบายหนึ่งแคว้น  อย่างนั้น 108แคว้นก็ต้องใช้หน้าอธิบายรวมกันราวเกือบสามร้อยหน้า

นอกจากนี้หน้าของหนังสือนี้ก็ยังยาวอีกด้วยนับว่าเป็นหนังสือที่ไม่ธรรมดา แม้ว่าจะถูกไฟหรือน้ำบ้างก็ไม่ได้รับความเสียหาย ที่สำคัญหนังสือนี้ไม่ได้ใช้วัตถุดิบจากแดนโลกธาตุมาใช้ผลิต  อย่างไรก็ตามทุกๆ หน้าจะค่อนข้างหนามากกว่าหน้าหนังสือจากแดนโลกธาตุ

และหนังสือแนะนำแดนนรกจะมีความหนาราวห้าหรือหกเซนติเมตร

ถ้าเป็นหนังสือที่มีรายละเอียดมากจะต้องใช้หนังสือหลายเล่มและมีขนาดหนาเท่ากัน

“เล่มนี้ราคาเท่าใด”  ลินลี่ย์มองไปทางพนักงานชุดม่วงที่อยู่ใกล้ๆ

พนักงานขายเดินเข้ามาดูจากนั้นหัวเราะและตอบ“ร้อยศิลาดำ”

ลินลี่ย์จ่ายร้อยศิลาดำทันที  สำหรับกลุ่มของลินลี่ย์สมบัติที่มีในปัจจุบันนี้เกินกว่าร้อยล้านศิลาดำ ราคาแค่นี้ไม่มีอะไรเลย เพียงแต่กลุ่มของลินลี่ย์เข้าใจดีว่า.. เงินสดของพวกเขาจริงๆแล้วไม่ถือว่ามากขนาดนั้น

ที่สำคัญแค่โกเลมมัจจุราชอย่างเดียวก็มีคุณค่าร้อยล้าน

อสูรโลหะระดับสูงบางตัวมีราคามากกว่าร้อยล้าน  และเป็นเรื่องธรรมดาที่บ้านสวยๆในเมืองจะมีราคาเป็นพันล้าน

ร้อยล้านหรือ?

ได้อย่างน้อยสำหรับชีวิตธรรมดา นับว่าพอเพียง

“เฮ้, ทำไมข้าไม่เห็นหนังสืออธิบายเกี่ยวกับเคล็ดลึกลับของกฎธรรมชาติล่ะ?”  ลินลี่ย์ถามพนักงานร้าน

“หนังสือเหล่านั้นค่อนข้างแพงมากพวกนั้นจะมีขายอยู่ที่ชั้นสอง แต่ละเล่มราคาหลายพันศิลาดำและเล่มดีๆจะราคามากกว่าหมื่น”  พนักงานร้านตอบ  “และหนังสือความรู้กฎธาตุทั่วไปเหล่านี้จะมีแต่ความรู้ทั่วไปราคาจึงถูกเป็นธรรมดา”

พวกเขาออกจากปราสาทเรดบุดกลุ่มลินลี่ย์เลือกร้านอาหารใกล้ๆ คราวนี้กลุ่มลินลี่ย์เลือกอาหารราคาพันศิลาดำถือว่าค่อนข้างหรูหราฟุ่มเฟือย

ขณะที่พวกเขาอยู่ในร้านอาหารลินลี่ย์ยังคงพลิกดูหนังสือภูมิศาสตร์

“ลินลี่ย์เจ้าคิดเรื่องเส้นทางไปของเราได้หรือยัง?” เดเลียถาม

ลินลี่ย์ปิดหนังสือพยักหน้าเล็กน้อย “ทวีปบลัดริจ คือทวีปด้านตะวันออกสุดของดินแดนนรก  ตอนนี้เราอยู่ในทวีปเรดบุดซึ่งอยู่ในตอนเหนือจะไปถึงทวีปบลัดริจให้ได้ เราต้องมุ่งหน้าไปเมืองท่าในแคว้นเรนโบว์เสียก่อน  บรรดาสิบเมืองของแคว้นเรนโบว์เมืองบลูเมเปิลอยู่ใกล้ทะเลหมอกดาวมากที่สุด เราควรมุ่งไปที่เมืองบลูเมเปิลก่อน!”

“ตามที่หนังสืออธิบายไว้ยังมีกลุ่มไม่กี่กลุ่มที่จะเดินทางจากเมืองบลูเมเปิลเข้าทวีปบลัดริจ”  ลินลี่ย์กล่าว “เพียงแต่ระยะทางจากเมืองรอยัลวิงเราของแคว้นไนท์บลาสไปเมืองบลูเมเปิลของแคว้นเรนโบว์กินระยะทางสี่พันล้านกิโลเมตร!”

เป็นเรื่องปกติของแคว้นที่มีพื้นที่เส้นรอบวงเป็นพันล้านกิโลเมตร

สำหรับระยะทางจากเมืองรอยัลวิงของแคว้นไนท์บลาสไปยังท่าที่เมืองบลูเมเปิลแคว้นเรนโบว์ก็อยู่ในความคิดของเขาแล้ว

“สี่พันล้านกิโลเมตร”  บีบีจ้องมอง “นั่นเป็นระยะทางที่ไกลมากต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเดินทางไปเมืองบลูเมเปิล และบางทีอาจจะอันตรายมาก”

ลินลี่ย์หัวเราะ  “เจ้าจะกังวลอะไร?  เราไม่ต้องไปกันตามลำพังอยู่แล้ว  หลังจากกินเสร็จ เราจะไปที่ปราสาทอสูร  เราจะรับภารกิจคุ้มกันภัยจากเมืองรอยัลวิงไปเมืองบลูเมเปิลอย่างนั้นไปเมืองบลูเมเปิลยังจะไม่ง่ายอีกหรือ?”

กล่าวโดยทั่วไปภารกิจคุ้มกันภัยจะใช้นักสู้อสูรไม่มากนัก

ถ้ากลุ่มของลินลี่ย์เข้าร่วมด้วย  การเดินทางของพวกเขาจะปลอดภัยกว่ามาก  แม้ว่าพวกเขาจะเผชิญกับอันตรายใดๆ  ด้วยกลุ่มอสูรที่อยู่ด้วยสถานการณ์จะรับมือได้ง่ายกว่า

“รับภารกิจใช่ไหม? ข้ายังไม่เคยเข้าร่วมรับภารกิจอย่างเป็นทางการมาก่อน”  บีบีค่อนข้างตื่นเต้น

“ท่านขอรับปลาเกล็ดทองเนื้อนุ่มที่สั่งได้แล้วขอรับ”บริกรนำอาหารสีทองเป็นประกายในจานเข้ามาเสริฟ อาหารที่งดงามแสนโอชะถูกวางลงบนโต๊ะ

ลินลี่ย์หัวเราะ  “บีบี เลิกคิดเรื่องภารกิจ กินกันก่อนแล้วค่อยพูด เจ้าสั่งปลาตัวนี้และราคาก็ปาเข้าไปสามร้อยศิลาดำ  ชิมดูก่อนว่าเป็นยังไง?”

หลังจากกินแล้วกลุ่มของลินลี่ย์มุ่งหน้าสู่ปราสาทอสูร พนักงานต้อนรับที่โถงใหญ่ของชั้นแรกก็คือยูนะสหายเก่าของพวกเขา รู้สาเหตุที่พวกเขามา นางหัวเราะและชี้มาทางลินลี่ย์  “รับภารกิจให้ไปที่ชั้นต่อไปอสูรหนึ่งดาวถึงอสูรสามดาวจะรับภารกิจที่ชั้นสอง ขณะที่อสูรสี่ดาวถึงหกดาวรับภารกิจที่ชั้นสาม”

ชั้นสองของปราสาทอสูรจุดที่อสูรหนึ่งดาวรับภารกิจ ที่แถวของห้องหนึ่ง กลุ่มของลินลี่ย์เดินเข้าไปหนึ่งในห้องเหล่านั้น

“ว่าไป, พวกเจ้าต้องการรับภารกิจแบบไหน?” บุรุษหนุ่มคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้นและพูดอย่างสงบ

“คุ้มกันภัยจากเมืองรอยัลวิงไปเมืองบลูเมเปิลแคว้นเรนโบว์”  ลินลี่ย์กล่าว “ภารกิจระดับสองดาว” กลุ่มของลินลี่ย์ยังคงเป็นอสูรหนึ่งดาวกันทั้งหมด  พวกเขาสามารถรับภารกิจสองดาวได้  เมื่อภารกิจสองดาวสำเร็จพวกเขาจะกลายเป็นอสูรสองดาว

เด็กหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย  หลังจากเขาหลับตาครู่หนึ่งจากนั้นเขาโบกมือ มีม้วนกระดาษม้วนหนึ่งปรากฏในมือของเขา “ภารกิจคุ้มกันจากเมืองรอยัลวิงไปเมืองบลูเมเปิล แคว้นเรนโบว์  มีทั้งหมดสิบงาน  สามงานเป็นภารกิจระดับสองดาว  ลองดูสิ”

ขณะที่เขากล่าวเขายื่นม้วนบันทึกภารกิจให้ลินลี่ย์

หลังจากรับมาดูโดยเร็วลินลี่ย์ก็ตัดสินใจได้ “ภารกิจสองดาวที่จะเริ่มในอีกยี่สิบวัน” เหตุผลที่ลินลี่ย์เลือกหนึ่งในภารกิจนี้เป็นเพราะมีคนหลายคนที่ลงชื่อเข้ารับภารกิจคุ้มกันภัยแล้วรวมทั้งอสูรสองดาวที่สมัครใจอีกด้วย