ตอนที่ 14-7 สู้รบนองเลือด

ที่ระยะหลายกิโลเมตรกองกำลังของเผ่ามังกรดำและกองกำลังร่วมของศัตรูสองกองทัพเริ่มระดมกำลังโจมตีกันและกัน

ระยะห่างออกไปหลายกิโลเมตรเนื่องจากความเร็วของพลังโจมตีวิญญาณพุ่งผ่านไปทันที  ลินลี่ย์และสมาชิกธรรมดาอื่นของเผ่ามังกรดำเห็นภาพอาวุธกึ่งโปร่งแสงในอากาศพุ่งผ่านไปโจมตีศัตรูอย่างชัดเจน

“บึ้ม!”ส่วนหนึ่งของพลังโจมตีวิญญาณปะทะกันในกลางอากาศ แต่พลังโจมตีวิญญาณส่วนใหญ่จะผ่านไปโจมตีศัตรู

นักรบของทั้งสองฝ่ายต้องการจะหลบพลังโจมตีวิญญาณ  อย่างไรก็ตามพลังโจมตีวิญญาณคลุมไปทั้งท้องฟ้า ดังนั้นจึงมีนักรบระดับเทพแท้ผู้โชคร้ายสองสามคนถูกพลังโจมตีวิญญาณยิงใส่  เมื่อถูกพลังปะทะใส่...แต่ให้พวกเขาไม่ตาย  แต่วิญญาณของพวกเขาก็ยังได้รับผลกระทบ

“บึ้ม!”  “บึ้ม!”

ศพของนักรบจากทั้งสองฝ่ายเริ่มร่วงลงมาจากท้องฟ้า

“เซมีห์!”

“พี่สาม!”

นักรบระดับเทพแท้ทุกคนเริ่มรู้สึกเศร้าโศกและโกรธแค้น

“การสู้รบครั้งนี้กระทำโดยกองทัพที่ประกอบด้วยเทพแท้อย่างสมบูรณ์...”  ลินลี่ย์และสมาชิกคนอื่นในเผ่าจะอยู่ด้านหลังกองทัพ  ขณะมองดูฉากนี้  เขารู้สึกตื่นตะลึงมาก  “ในขณะหนึ่ง เทพแท้เสียชีวิตไปนับสิบ การสู้รบเป็นกองทัพอย่างนี้เป็นเรื่องน่ากลัวจริง!”

บีบีที่อยู่ใกล้พูดเบาๆ “อือ.. ถ้ากองทัพเทพสักแสนเข้าร่วมกำลังในการโจมตี  ต่อให้เป็นเทพชั้นสูงก็คงเสร็จ”

เดเลียสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน

เป็นไปได้ยังไงที่พวกเขาจะเห็นการสู้รบอย่างนี้ในทวีปยูลาน?  แต่ในแดนนรกนี่ไม่มีอะไรมากไปกว่าการสู้รบกันระหว่างเผ่า

ลินลี่ย์อดไม่ได้ที่จะนึกย้อนกลับไปหาสิ่งที่เขาได้ประสบมาในสุสานเทพเจ้า

ตอนนั้นสุสานเทพเจ้าชั้นที่สิบเอ็ดเขาต้องเผชิญกับปีศาจดาบอเวจีเป็นล้าน ขณะนั้นปีศาจดาบอเวจีนับล้านไล่กดดันลงมา ขณะที่พวกเขากวัดแกว่งควงดาบจำนวนมาก ส่งผลให้พลังโจมตีเกือบล้านระดมลงที่พวกเขา กลุ่มของลินลี่ย์จวนเจียนจะถูกเล่นงานในเวลานั้น

“ควั่บ!” ทันใดนั้น, รังสีพลังโจมตีวิญญาณหลายสายพุ่งตรงมาทางกลุ่มของลินลี่ย์

“หลบเร็ว!” ลินลี่ย์ตะโกนผ่านสำนึกเทพของเขาทันที

ไม่ใช่แค่พวกเขา สมาชิกของเผ่ามังกรดำมากมายก็หลบด้วยเช่นกัน

พลังโจมตีวิญญาณหลายสายหลังจากได้รับผลกระทบจากนักรบระดับเทพแท้ฝ่ายหนึ่งก็พุ่งตรงมาทางกลุ่มของลินลี่ย์ เหล่านี้คือพลังโจมตีวิญญาณระดับเทพแท้ ขณะที่คนด้านล่างส่วนใหญ่จะเป็นเทียมเทพ กล่าวโดยทั่วไป ถ้าพวกเขาถูกพลังนี้โจมตี ก็อาจทำให้ถึงตายได้

“อย่ามัวแต่อยู่ที่ด้านหลังทหารเลย”  บีบีทำหน้าไม่สบายใจ  “ง่ายต่อการถูกลูกหลงจากพลังโจมตีได้ง่าย”

ลินลี่ย์มองดูการต่อสู้ระหว่างเผ่าอยางใกล้ชิด  “การสู้รบเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกที!”

“โจมตีทางกายภาพ!” สเตอร์ตันคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว เขาโกรธต่อสองเผ่าพันธุ์ที่ร่วมกำลังกันต่อสู้กับเขา  ภายใต้คำสั่งของสเตอร์ตันนักรบเผ่ามังกรดำทุกคนเริ่มเปิดฉากโจมตี

การสู้รบยกเข้าสู่อีกระดับหนึ่ง

“วืดดด!” รังสีกระบี่สีฟ้าพุ่งผ่านท้องฟ้าที่ใดก็ตามที่พลังกระบี่กวาดผ่านมิติจะเริ่มสั่นสะท้านเป็นระลอก

แดนนรกเป็นดินแดนที่มั่นคงยิ่งกว่าดินแดนโลกธาตุ  ในทวีปยูลานลินลี่ย์สามารถตัดเปิดผนังมิติได้  แต่ที่นี่คือแดนนรกคงเป็นเรื่องน่าประทับใจถ้าลินลี่ย์สามารถสร้างระลอกมิติได้

“โกรวววว” อสูรธาตุหยาบตัวมหึมาปรากฏออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย อสูรขนาดมหึมปรากฏตัวในกลางอากาศทีละตัวและต่างกัดขย้ำกันเอง

“บึ้ม!”  ระเบิดแสงหนาแน่นฟันแหวกอากาศโจมตีใส่ศัตรู

“ฉัวะ!”

นักรบทั้งสองฝ่ายโจมตีใส่กันอย่างบ้าคลั่งในกลางอกาศ  เมื่อเทพแท้ตนหนึ่งถูกพลังโจมตีหยาบมากมายโจมตีใส่รวดเดียวเขาก็พังทลายได้!  ในการต่อสู้แบบแลกหมัดประกายเทพแท้นับสิบร่วงลงจากอากาศ

“สถานการณ์ดูไม่ดีเลย!”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว  “สมาชิกกองทัพเผ่ามังกรดำน้อยกว่าสองพันขณะที่กองกำลังของฝ่ายตรงกันข้ามมีสามพัน”

ถ้าพวกเขายังคงสู้กันตรงๆ แบบนี้ต่อไป เผ่ามังกรดำจะเสียเปรียบอย่างมาก

“ฮ่าฮ่า!  สเตอร์ตัน วันนี้เจ้าจะต้องตายแน่นอน!”  เสียงของบุรุษผอมผมทองดังลั่นขณะที่อีกคนหนึ่งนักรบหัวเสือตะโกนขึ้น “พี่น้อง, เข่นฆ่าพวกมัน!  เข่นฆ่าให้หมด!อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”

หน้าของสเตอร์ตันอำมหิต

“สมาชิกเผ่ามังกรดำทุกคน กำจัดศัตรู!”  สเตอร์ตันคำรามอย่างกราดเกรี้ยว

ทันใดนั้น....

สมาชิกเผ่ามังกรดำเกือบสองหมื่นที่อยู่ในตำแหน่งด้านหลังกองทัพชักอาวุธพร้อมกันทันทีและปลดปล่อยการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของพวกเขา  ตลอดทั้งท้องฟ้าเต็มไปได้ภาพเงาดาบกระบี่สัตว์อสูรขนาดมหึมาและเงาต่างๆ ทุกชนิด...

พลังโจมตีเกินหมื่นสายคลุมเต็มท้องฟ้าทันที  เป็นการโจมตีใส่ฝ่ายตรงข้าม

“ฆ่าพวกมัน!”  สมาชิกของเผ่ามังกรดำไม่รั้งรออีกต่อไป

ลินลี่ย์ เดเลียและบีบีอดประหลาดใจไม่ได้

“ลินลี่ย์!  เร็วเข้า ช่วยกันโจมตี”  เสียงตะโกนดังมาจากใกล้ๆเขาทำให้ลินลี่ย์สะดุ้ง

ลินลี่ย์หันไปเห็นเคนท์ที่ปกติจะเป็นมิตรและดูอ่อนแอมาก แต่ตอนนี้เขามีสีหน้าดุร้าย เหมือนกับราชสีห์ที่โกรธเกรี้ยว เขาตะโกนใส่กลุ่มของลินลี่ย์  “ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์รบขั้นตัดสิน  ถ้ากองทัพจบสิ้นลง  คนพวกนั้นจะสังหารหมู่พวกเรา  ฆ่าพวกเขาให้หมด  ฆ่าพวกเขา!”

บีบีเป็นคนแรกที่ตั้งหลักได้

เขาตวาดลั่นทันที “ฆ่า!” ขณะเดียวกันมีดดำปรากฏขึ้นในมือของเขาและเกิดแสงสีดำยิงไปที่ฝ่ายตรงข้าม  มีดดำนี้เป็นมีดที่เบรุตมอบให้เขา

ทุกคนคลั่งไปแล้ว พวกเขากำลังพยายามเพื่อความอยู่รอด!

“ฆ่า!”  ลินลี่ย์และเดเลียชักอาวุธของพวกเขาออกมาด้วยเช่นกัน

ไม่ต้องสนใจเรื่องการเลือกศัตรูโดยเฉพาะเจาะจง  พวกเขากวัดแกว่งอาวุธใส่ในตำแหน่งที่ศัตรูของพวกเขาอยู่  ลินลี่ย์ควงดาบหนักอดาแมนเทียมของเขา  ดาบธาตุดินขนาดใหญ่จำนวนมากปรากฏและถูกสะบัดออกไป  ดูผิวเผินอาจเป็นการโจมตีทางกายภาพ  แต่ในความเป็นจริง กลับแฝงไปด้วยพลังชีพจรโลก

“บุกไปที่นั่นและฆ่าคนเผ่ามังกรดำ” ผู้นำฝ่ายศัตรูที่เป็นนักรบหัวเสือตะโกนลั่นบ้าง

“บุกไปฆ่าพวกมัน!”  สเตอร์ตันตะโกน

ก่อนหน้านี้ทุกคนแค่แลกหมัดกันด้วยการโจมตีกันในระยะไกล  อย่างไรก็ตามในตอนนี้ทุกคนสูญเสียสหายและครอบครัวทำให้ตาของพวกเขาแดงก่ำด้วยแรงแค้นและความกระหายเลือด ทั้งสองฝ่ายย่นระยะระหว่างกันทันทีและประหัตประหารกันในกลางอากาศ  เทพแท้หลายร้อยบุกเข้าใส่กลุ่มเทียมเทพโดยตรง

มีความแตกต่างกันมากระหว่างเทียมเทพกับเทพแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้เมื่อมีเทพแท้หลายร้อยตะลุยโจมตีเข้ามา

“สเตอร์ตันทำอะไรของเขา!”  ลินลี่ย์ไม่สบายใจอย่างมาก “นักรบเผ่ามังกรดำมีพลังด้อยกว่าฝ่ายตรงข้ามอย่างเห็นได้ชัด  และเขายังละเลยทุกอย่างในการสู้รบ ตอนนี้เขาควรจะโจมตีและทำลายผู้บัญชาการฝ่ายศัตรูด้วยตนเองนี่เป็นเพียงเงื่อนไขเดียว!”

เมื่อกองกำลังของท่านด้อยกว่ากองกำลังศัตรู  วิธีเร็วที่สุดเพื่อเอาชนะก็โดยสังหารผู้นำของฝ่ายตรงข้ามกับท่าน

อย่างไรก็ตาม ลินลี่ย์ไม่ใช่สเตอร์ตัน

ลินลี่ย์ไม่มีทางรู้ว่าสเตอร์ตันกำลังคิดอะไร

ใกล้ลินลี่ย์ เคนท์ถลึงตามองร่างสูงใหญ่กำลังร่วงจากกลางอากาศ ตาของเขาแดงทันที และเขาร้องอย่างเกรี้ยวกราด “พี่ใหญ่!” พี่ชายของเขาดูแลเขาตั้งแต่พวกเขายังอยู่ในแดนโลกธาตุ  และยังคงทำเหมือนเดิมจนทุกวันนี้  แต่วันนี้ พี่ชายของเขาตายแล้ว!

“ฆ่า!  เคนท์โกรธจนสูญเสียสติ  ตาของเขาแดงก่ำ  เขาต้องการบุกใส่ศัตรู

“เคนท์!”  ลินลี่ย์ตะโกนผ่านสำนึกเทพและเสียงของเขาทำให้เขาตื่นขึ้นมาบ้าง

“ถอยเร็ว,กลับมา  ถ้าเจ้าตายที่นี่ก็จะไม่มีประโยชน์อะไรแม้แต่น้อย” ลินลี่ย์พูดอย่างแตกตื่น ขณะนั้นเองการรบขยายขนาดกินพื้นที่กว้างออกไป  ลินลี่ย์ไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนี้ ทั้งหมดที่เขาทำได้คือพยายามป้องกันชีวิตพวกเขาอย่างดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

นอกจากนี้กลุ่มของลินลี่ย์อยู่ที่ด้านหลัง  เทพฝ่ายศัตรูยังมาไม่ถึงตำแหน่งพวกเขา

“ฮ่าฮ่า...” เสียงหัวเราะดังลั่นอยู่ใกล้ๆ

ห่างออกไปจากลินลี่ย์ไม่กี่สิบเมตรนักสู้ระดับเทียมเทพเผ่ามังกรดำหกคนระเบิดขึ้นทันทีและประกายเทียมเทพหกดวงถูกมือสามข้างคว้าเอาไว้ เป็นนักรบระดับเทพแท้สามคนที่ฆ่าพวกเทียมเทพหกคนได้ทันที  เห็นได้ชัดว่าตอนนี้พวกเขาสังเกตเห็นกลุ่มของลินลี่ย์แล้ว

“มีเทพแท้ผู้ขลาดเขลาเกินกว่าจะร่วมกับกองทัพด้วยหรือนี่?”  หนึ่งในพวกเขาที่เป็นคนหัวล้านสีหน้าป่าเถื่อนตะโกนอย่างบ้าคลั่ง  “พี่น้อง, ฆ่ามันให้หมด”

“ฆ่ามันให้หมด!”

ฝ่ายศัตรูมีนักรบระดับเทพแท้สามคน  เหมือนกับสุนัขป่าหิวโหยพวกเขาพุ่งเข้าหากลุ่มลินลี่ย์ ตาของพวกนักรบระดับเทพแท้เป็นประกายสีแดงกระหายเลือดขณะมองมาทางพวกเขา

“เดเลีย, ป้องกันตัวเองให้ดี!”  ลินลี่ย์ตะโกนผ่านสำนึกเทพ

“เจ้ากำลังหาที่ตาย!”  บีบีระเบิดเสียงลั่น  เขาเป็นคนแรกที่บุกเข้าโจมตี

“ฮึ่ม!” บุรุษหัวโล้นหน้าตาน่ากลัวบุกเข้าใส่ลินลี่ย์ เห็นได้ชัดว่าเขาสังเกตว่าลินลี่ย์เป็นแค่เทียมเทพ  “ตายซะ, เจ้าเด็กน้อย!” หอกในมือของเขาคลุมไปด้วยจุดสีเหลืองแทงตรงใส่ลินลี่ย์  แค่เพียงพลิกมือลินลี่ย์ตวัดดาบหนักอดาแมนเทียม

หอกจุดเหลืองปะทะกับดาบหนักอดาแมนเทียม  เนื่องจากกะทันหัน ดาบหนักอดาแมนเทียมจึงเอียงอย่างแปลกประหลาดไม่ได้ป้องกันการโจมตีหอกนั้น แต่ปล่อยให้หอกแทงเข้าหาเขา

“หือ?” บุรุษหัวโล้นจ้องมองอย่างประหลาดใจ

“แคล้ง!”

ในมือซ้ายของลินลี่ย์ กระบี่เลือดม่วงปรากฏขึ้นฉับพลันและป้องกันปลายหอกจุดเหลืองไว้ได้

“ฮึ่ม!”  คนหัวโล้นแค่นเสียง  “เด็กน้อย, เจ้าไม่รู้ว่าพลังโจมตีสุดยอดของข้าก็คือพลังโจมตีวิญญาณสินะ!” เงาหอกลวงตาแทงเข้ามาในร่างลินลี่ย์ พุ่งเข้าหาจิตสำนึกของลินลี่ย์ อย่างไรก็ตามขณะที่บุรุษหัวโล้นใช้พลังโจมตีสุดยอดของเขา

ดาบหนักอดาแมนเทียมของลินลี่ย์ก็ฟาดใส่ร่างของคนหัวโล้นเช่นกัน

“ต่อให้เจ้าเชี่ยวชาญพลังโจมตีวิญญาณแล้วยังไงเล่า?  เทียมเทพอ่อนแอเกินกว่าจะทำอะไรได้”  บุรุษหัวโล้นไม่กังวล  แต่ทันใดนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก ดาบคลื่นสลายของลินลี่ย์แทงผ่านแนวป้องกันวิญญาณของเขาอย่างง่ายดาย

คนหัวล้านได้แต่จ้องลินลี่ย์อย่างตกตะลึง  “อ๊า... เจ้า...”  แต่แล้วดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นหมองลงกะทันหัน

“พลังดาบสลายคลื่นของข้าก้าวหน้ากว่าเมื่อยี่สิบปีที่แล้วถึงสามเท่า!” สายตาของลินลี่ย์เย็นชาและไร้ความปราณี

เมื่อตอนเขาอยู่ที่ภูเขาฆ้องทอแดงลินลี่ย์ก็เริ่มหลอมรวมชีพจรโลกเข้ากับเคล็ดลับแก่นธาตุดินเป็นผลให้พลังของมันเพิ่มสูงขึ้นหลายเท่า ตอนนี้ผ่านมายี่สิบปีแล้ว เคล็ดแก่นธาตุดินหลอมรวมกับเคล็ดชีพจรโลกมากเกินกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว และระดับที่หลอมรวมเกินกว่าครึ่งทางนี้ทำให้ระดับพลังของไม้ตายกระบี่คลื่นสลายมีพลังเพิ่มขึ้นมากกว่าในอดีตถึงสามเท่า

บุรุษศีรษะโล้นผู้นี้จะป้องกันได้อย่างไร?

และขณะที่คนหัวโล้นโจมตี?

ทุกคนที่เชี่ยวชาญในเรื่องการโจมตีวิญญาณจะต้องตกอยู่ในความลำบากเมื่อเผชิญกับลินลี่ย์!

“เดเลีย,นาง...”  ลินลี่ย์รีบหันไปดู  เขาเห็นเดเลียแปดร่างในกลางอากาศขณะที่เทพซึ่งต้องการไล่ฆ่าเดเลียเคลื่อนไหวได้ช้ามาก  ทันใดนั้นบีบีบุกโจมตีจากด้านหน้าเขา...

“ตาย!”  บีบีมองดูเหมือนเด็กหนุ่มบอบบาง อ่อนเยาว์  แต่ตอนนี้เขาไม่มีความเมตตา

“ฉัวะ!”

มีดดำปักใส่ศีรษะของเทพนั้น

“อ๊า...!”  แม้จนกระทั่งตอนนี้ เทพนั้นได้แต่จ้องมองเดเลียไม่ยินดียอมรับผลที่ออกมา เขาไม่เคยคาดว่าเดเลียเทพแท้จะมีพลังรู้แจ้งเคล็ดลับกฎธรรมชาติธาตุลมที่แข็งแกร่งวายุมิติ

เทพแท้ตายหมดทั้งสาม

ครั้งนี้ลินลี่ย์รวบรวมอาวุธเทพ ประกายศักดิ์สิทธิ์และได้แหวนเก็บสมบัติของบุรุษโล้น

“เฮ้อ” ร่างเดเลียทั้งแปดกลับคืนเหลือเพียงร่างเดียว  จากนั้นบินพลางหัวเราะเข้ามาหาลินลี่ย์  “ลินลี่ย์!  เจ้าคิดว่าไงบ้างข้าจับคู่กับบีบีต่อสู้ได้นะ?”

บีบีพูดด้วยความประหลาดใจและดีใจเช่นกัน  “พี่ใหญ่วิชาที่เดเลียเพิ่งใช้ตอนนี้ทรงพลังมาก เทพแท้ทั้งสองได้รับผลกระทบไปด้วย และความเร็วของพวกเขาตกลงไปมากเหมือนกับว่ามือเท้าของพวกเขาถูกมัดไว้  ข้าเลยฉวยโอกาสฆ่าทั้งสองคน  ทำได้ง่ายดายมาก”

ลินลี่ย์จ้องมองเดเลียอย่างประหลาดใจ

“ลินลี่ย์, ข้าไม่ได้บอกเจ้าไว้ก่อนในอดีตหรอกหรือ?  ปีนั้นเมื่อเราแต่งงานข้าซึมซับประกายเทียมเทพสายธาตุลมซึ่งมีเคล็ดลับที่คลับคล้ายกับคาถาสลายความว่างเปล่า”เดเลียอธิบาย

ลินลี่ย์พยักหน้า

“ข้าได้พบว่าเคล็ดความรู้ลึกลับสามอย่างที่บรรจุอยู่ในประกายเทพของเนฟใช้ประโยชน์ได้ไม่เท่ากับเคล็ดความรู้ลึกลับอย่างเดียว”  เดเลียถอนหายใจ

ลินลี่ย์ระบายลมหายใจโล่งออกเช่นกัน

กฎธรรมชาติธาตุลมจะต้องเกี่ยวข้องกับมิติกับพื้นที่แน่นอน

“กฎความรู้ลึกลับสายลมมิติอาจนับได้ว่าเป็นเคล็ดความรู้ลึกลับที่ทรงพลังมาก เป็นไปได้ว่าลอร์ดเบรุตคงใช้ความพยายามมากในการเลือกเลือกประกายศักดิ์สิทธิ์นี้ให้นาง”  ลินลี่ย์รู้สึกขอบคุณอยู่ในใจ เมื่อหันไปมองเขาเห็นว่าการสู้รบโดยรอบพวกเขานองเลือดมาก  และผู้คนในเผ่าตายไปเป็นอันมาก

ลินลี่ย์สะท้อนอารมณ์ทันที...

การสู้รบระหว่างเผ่าแบบนี้ยังเป็นขนาดเล็กมากเมื่อเทียบทั้งแดนนรก  แม้แต่การใช้ชีวิตในเผ่าก็ยังอันตรายมากแล้วทั่วทั้งแดนนรกจะเป็นยังไง?

“เราต้องเอาชีวิตรอดในแดนนรกนี้ให้ได้!”  ลินลี่ย์มองดูเดเลียและบีบีขณะที่เขารำพึงกับตนเอง