15 การจำลองกับอุซึกิ ยูงาโอะ

กว่าจะยอมเล่า ชิการมารุ ก็อธิบายเรื่อง “งานดี ๆ” ให้ อิโนะ ฟังอย่างเสียไม่ได้

“สรุปสั้น ๆ เลยนะ เราต้องหาทางเป็นเพื่อนกับเขา

สอนเขาควบคุมจักระ

แต่ต้องทำโดยไม่ให้เขารู้ว่าเป็นคำสั่งจากโฮคาเงะ”

ดวงตาของ อิโนะ พลันสว่างขึ้นทันที

เธอไม่ได้สนใจเด็กหนุ่มรูปหล่อที่ ชิการมารุ เอ่ยถึงสักเท่าไหร่

ต่อให้ อากิยามะ มาโคโตะ จะดูดี

แต่ความหล่อก็มีหลายแบบ

แค่หน้าตาดีแต่ไร้พลัง

ก็เป็นได้แค่พระเอกละคร มองครั้งเดียวก็พอ

ยิ่งไปกว่านั้น เธออยู่ใน โคโนฮะ มาตลอดชีวิต

ไม่คิดหรอกว่าจะยังมี “เพชรในตม” ที่เธอไม่รู้จัก

สิ่งที่เธอสนใจจริง ๆ

คือหนังสือที่ มาโคโตะ กำลังเขียน

หรือก็คือ “ข้อมูล” ที่เขากำลังรวบรวม

ตระกูล อุจิวะ สูญสิ้นไปแล้ว

เรื่องที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา

แม้แต่พ่อแม่ของเธอยังไม่อยากพูดถึง

การที่เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ ซาสึเกะ

คือกำแพงกั้นที่ทำให้เข้าหาเขายาก

และตอนนี้ โอกาสเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเหมือนปรากฏตรงหน้า

“หึ่ม! งานนี้ของฉันแล้วล่ะ

กล้าดียังไงถึงปิดบังฉันกันสองคน!

ค่าตอบแทนภารกิจ…พวกนายอย่าหวังได้สักเรียวเดียว!”

ชิการมารุ กับ โชจิ ก้มหน้าเดินไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก

แต่พอเลี้ยวพ้นหัวมุม

ทั้งคู่ก็รีบยกมือปิดปากหัวเราะอย่างสะใจ

โอบไหล่กัน เตรียมไปหาที่ฉลอง

เหลือเพียง อิโนะ ที่ยืนซ่อนตัวห่างออกมา

แอบสอดส่องบ้านของ มาโคโตะ

ไม่รีบร้อนเข้าไปทัก

ยังไงเขาก็หนีไปไหนไม่ได้

ไหน ๆ ก็เป็นภารกิจที่ได้รับจากโฮคาเงะ

เธอก็ต้องทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด

อีกด้านหนึ่ง อากิยามะ มาโคโตะ

“หอชาเล่านิทาน” ของเขาเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

แม้ยังไม่มีป้ายหรู ๆ แขวนไว้

เพราะยังไม่อยากสิ้นเปลืองเงิน

แต่เขามั่นใจว่า

พอเขียน ชีวประวัติอุจิวะ มาดาระ จบภายในเดือนนี้

รายได้ก้อนงามจะหลั่งไหลมาแน่

ระหว่างวุ่นซ่อมแซมร้านน้ำชา

เขาก็ไม่ลืมที่จะตรวจสอบผลลัพธ์จากการจำลองครั้งก่อน

พร้อมวางกลยุทธ์สำหรับอนาคต

ตอนนี้ มาโคโตะ ได้ “สืบทอด”

ทั้งประสบการณ์กว่าทศวรรษเรื่องการฝึกจักระ

และการควบคุมที่สั่งสมมาในการจำลองแล้ว

เขายังจำได้ขึ้นใจถึงการใช้อาวุธนินจาของตระกูล เท็นเท็น

คาถาม้วนคุมมิติผนึกสิ่งของ

รวมถึงคาถาระดับง่ายอีกมากมาย

แม้ตอนประสาน อิน จะยังเก้งก้าง

แต่เขาก็ร่ายคาถาสำเร็จได้ไม่ยาก

พูดอีกอย่าง ตอนนี้

อากิยามะ มาโคโตะ มีพลังเหนือกว่า เกะนิน แล้ว

อีกไม่นาน หากร่างกายพัฒนาดีขึ้น

เขาก็จะแตะระดับ จูนิน ก่อนถึงปี 64 ของโคโนฮะได้แน่

นี่ทำให้เขารู้สึกมั่นคงเป็นครั้งแรก

อย่างน้อยตอนนี้ โคโนฮะ ก็ยังไม่ตกอยู่ในอันตรายล่มสลาย

เขามีเวลามุ่งไปให้ถึงระดับ โจนิน

ก่อนการสอบจูนินของ “รุ่น 12 แห่งโคโนฮะ” ปีหน้า

ตอนนั้น ต่อให้เจอแผนทำลายโคโนฮะจากหมู่บ้านทราย

เขาก็พอมีแรงปกป้องตัวเองแล้ว

“คุณยายครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่า”

มาโคโตะ มองข้อความระบบที่แจ้งว่า

เขาได้โอกาสจำลองเพิ่มอีกหนึ่งครั้ง

ก่อนยิ้มออกมาอย่างจริงใจ

“อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันสิครับ วันนี้ผมว่าจะย่างปลา”

ได้ยินดังนั้น เหล่าผู้เฒ่าก็หัวเราะเบา ๆ

พอเห็นเขาหยิบลูกกวาดนมออกมา

ก็เข้าใจว่าเป็น “สัญญาณไล่แขก”

พวกเธอจึงพากันหัวเราะ

พาหลาน ๆ กลับไปโดยดี

ไม่อยากรบกวนชายหนุ่มที่เปิดบ้าน

ให้ที่นั่งดื่มชา ฟังเรื่องเล่า

หลังจากทุกคนกลับไป

มาโคโตะ กินอาหารมื้อใหญ่

แล้วเข้าห้อง นั่งขัดสมาธิ

ทำท่าเหมือนกำลังปรับจักระ

แต่ความจริง เขากำลังคิดว่า

ควรจะจำลองกับ อุซึกิ ยูงาโอะ ดีหรือไม่

สองวันที่ผ่านมา เขาสะสมโอกาสการจำลองมาอีกหนึ่งครั้ง

และโอกาสจำลองก็แลกเป็น “สิทธิ์ชี้นำ” ได้

ในตอนนี้ การจำลองกับ เท็นเท็น ต่อ

ไม่ทำให้เขาได้อะไรใหม่มากนัก

แม้การมีลูกอาจสร้างพรสวรรค์ที่ทะลุขีดจำกัดพ่อแม่

แต่ความเป็นไปได้นั้นต่ำ

และยังติดเพดานพรสวรรค์สูงสุดของ เท็นเท็น อยู่ดี

เขาต้องหาทาง “ยกระดับเพดาน” ของเธอก่อน

แล้วค่อยจำลองกับเธออีกครั้ง

ดังนั้น เป้าหมายที่เหลือก็มีเพียง อุซึกิ ยูงาโอะ

แน่นอน ใน โคโนฮะ ยังมีนินจาหญิงพรสวรรค์สูงอีกมาก

ทั้งที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก และที่มีชื่อเสียง

เช่นพี่น้องตระกูล ฮิวงะ ฮินาตะ และ ฮานาบิ

สองเพื่อนสนิท ฮารุโนะ ซากุระ และ ยามานากะ อิโนะ

รวมถึงรุ่นพี่สาวอย่าง ยูฮิ คุเรไน และ มิตาราชิ อังโกะ

แต่การจะเข้าใกล้พวกเธอไม่ใช่เรื่องง่าย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง “การแลกเปลี่ยนจักระ”

โอกาสได้แตะ ยูงาโอะ ครั้งนี้ยังเรียกได้ว่าเป็น “ฟลุ๊ก”

เขาไม่คิดว่าจะโชคดีซ้ำสอง

ตามแผน การสอบจูนินปีหน้า

คือโอกาสทองที่จะสร้างสายสัมพันธ์

ไม่ว่าจะช่วยถอนคาถาลวงตา

หรือถ้าเรียนคาถารักษาได้

ก็ใช้เหตุผลเรื่องรักษาอาการบาดเจ็บ

ทั้งหมดเป็นข้ออ้างที่ใช้ได้ทั้งนั้น

แต่ตอนนี้…มันยังต้องเป็น ยูงาโอะ

เพราะ อุซึกิ ยูงาโอะ รู้คาถารักษา!

เมื่อใจนิ่งลง เขาก็เริ่มคิดถึงการมีทายาทกับเธอในจำลอง

ด่านแรกที่เลี่ยงไม่ได้คือ เก็คโค ฮายาเตะ

แม้เขาจะตายในปีหน้า

แต่บางครั้ง “คนตาย” ก็แบกน้ำหนักได้มากกว่าคนเป็นเสียอีก

มาโคโตะ จึงต้องพิจารณาจริงจังว่า

จะช่วยชีวิต ฮายาเตะ ไว้หรือไม่

ด่านที่สอง คือวิธีเข้าใกล้ ยูงาโอะ อย่างสมเหตุสมผล

ตอนนี้เธอเป็นอันบุในสายตรงของโฮคาเงะ

ยังถูกสั่งให้คอยเฝ้าสอดส่องเขา

นี่ยากอยู่แล้ว

ยิ่งมีข้อจำกัดเรื่อง “ความลับของภารกิจ”

ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก

และสุดท้าย ที่สำคัญที่สุด

ถ้าเขาไม่มีวันกลายเป็นคนรักของเธอได้จริง ๆ

เขายังจะมีลูกกับเธอได้หรือไม่?

“…คุณยูงาโอะ

คุณคงไม่อยากนั่งมอง

คนที่ฆ่า เก็คโค ฮายาเตะ อย่าง บากิ

เดินลอยนวลออกจากโคโนฮะไป

ทั้งที่คุณทำอะไรไม่ได้…ใช่ไหม?”

เรื่องนี้อาจไม่ค่อยถูกศีลธรรม

แต่ก็แค่ “การจำลอง” เท่านั้น

แน่นอน ถ้าเขามีพลังมากพอ

ก็ยังมีวิธีที่ผิดศีลธรรมยิ่งกว่า

เพียงแต่ตอนนี้ เขายังไม่ถึงขั้นต้องเลือกทางนั้น

หลังวางแผนทุกฉากในหัวแล้ว

มาโคโตะ ก็เริ่มการจำลองครั้งที่สาม

ตัวอักษรคุ้นเคยโผล่ขึ้นอีกครั้ง

แต่คราวนี้เป้าหมายเปลี่ยนไป

[เริ่มการจำลอง...]

[จำนวนครั้งการจำลองที่เหลือ: 1]

[เป้าหมายการจำลอง: อุซึกิ ยูงาโอะ]

[ความสัมพันธ์เริ่มต้น: น้ำใจของผู้รักษา เธอกำลังห่วงอาการของคุณ]

[ติ๊ง! การจำลองกำลังจะเริ่ม

คุณมีโอกาสชี้นำฟรี 3 ครั้ง]

[ต้องการชี้นำทิศทางหรือไม่?]

เห็นความสัมพันธ์เริ่มต้น มาโคโตะ ก็อึ้งไปเล็กน้อย

ในฐานะสมาชิกหน่วยลอบสังหาร

มุมมองของเธอต่อเขากลับเป็น “ความห่วงใย”?

ใช่แล้ว นี่แหละ “ตัวตนที่แท้จริง” ของ ยูงาโอะ

เข้มแข็ง แต่ก็อ่อนโยน

ตำแหน่งอันบุ…ไม่เหมาะกับเธอเลยจริง ๆ

จบตอน