02 ระบบจำลองครอบครัว

เท็นเท็น สังเกตได้ถึงการขยับของ อากิยามะ มาโคโตะ

แต่เธอคิดว่าเป็นเพราะอุ้มแรงเกินไป

“ขอโทษนะ… ฉันทำเจ็บหรือเปล่า?”

“อดทนอีกนิดนะ เรากำลังจะถึงโรงพยาบาลโคโนฮะแล้ว”

เท็นเท็น หันมายิ้มจริงใจให้

รอยยิ้มนั้นเหมือนแสงจันทร์ในยามค่ำคืน

มาโคโตะ จ้องใบหน้าอันคุ้นเคยแต่ก็แปลกไป

หัวใจเขาสับสน มีเรื่องมากมายอยากพูดกับเพื่อนเก่า

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับ เท็นเท็น ที่ตอนนี้ยังไม่รู้จักเขา

ทำได้เพียงพึมพำว่า

“ขอบคุณ…”

“ไม่เป็นไรหรอก หลับตาพักเถอะ ฉันจะอยู่กับเธอจนถึงเช้าเอง”

เห็นอารมณ์สับสนในสีหน้าของเขา

เท็นเท็น คิดว่าเขายังกลัวอยู่

จึงให้คำมั่นว่าจะอยู่ดูแลจนจบ

อีกทั้งเธอเองก็มีวันหยุดยาวหนึ่งสัปดาห์

ทุ่มเวลากับเขาสักหน่อยก็ไม่เป็นไร

ที่จริง… เหตุผลอีกข้อก็คือ

เด็กหนุ่มตรงหน้า หล่อใช้ได้ทีเดียว

สำหรับผู้หญิงวัยเดียวกัน การชอบคนหน้าตาดี… มันก็ธรรมดา!

ในที่สุด เท็นเท็น ก็พา มาโคโตะ มาถึงโรงพยาบาลโคโนฮะ

แม้จะวางเขาลงบนเตียงแล้ว

แต่ มาโคโตะ ที่ยังหมดสติกลับไม่ยอมปล่อยมือจากเธอ

เท็นเท็น ไม่กล้าดึงออก

ได้แต่ยิ้มเก้อ ๆ อธิบายให้หมอฟัง

แล้วเฝ้าดูการรักษาใกล้ ๆ

ทว่าด้วยสถานะของเขาและบาดแผล

ไม่อาจให้แพทย์นินจาใช้ คาถาฝ่ามือสมานแผล ได้

สุดท้ายแพทย์จึงเพียงแค่ทายาและใส่เฝือกคอ

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น

เท็นเท็น พบว่าเขาหลับลึกไปแล้ว

เธอมองนาฬิกา ตีสองพอดี

ความง่วงถาโถมเข้ามา

เลยถอดรองเท้าเอนตัวพักที่เก้าอี้ข้างเตียง

ไม่นานนัก เสียงหายใจเธอก็สม่ำเสมอ

ในตอนนั้นเอง มาโคโตะ ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

เขาหันมองทาง เท็นเท็น

ทันใดนั้นตัวหนังสือประหลาดก็ลอยขึ้นมาตรงหน้า

[ติ๊ง! การสัมผัสกับนินจาหญิงสายเลือดชั้นเลิศเกินหนึ่งชั่วโมง

ข้อมูลเพียงพอแล้ว

ระบบจำลองครอบครัวได้ผูกเข้ากับโฮสต์เรียบร้อย]

[ระบบนี้จะช่วยโฮสต์จำลองเส้นทางชีวิตในอนาคต

และชี้นำให้โฮสต์มีบุตรกับนินจาหญิง]

[เมื่อบุตรถือกำเนิดสำเร็จ

พรสวรรค์สายเลือดของบุตรจะถูกคัดลอกและถ่ายโอนกลับมาสู่โฮสต์]

[โฮสต์ยังสามารถมอบต้นแบบสายเลือดที่ซ้ำซ้อน

หรือพรสวรรค์ที่ด้อยกว่าตน

ให้แก่นินจาหญิงที่ถูกจำลองได้

โดยต้องได้รับความยินยอมจากอีกฝ่าย

ความสัมพันธ์ยิ่งลึกซึ้ง ผลลัพธ์จะยิ่งทรงพลัง]

[จำนวนครั้งจำลองปัจจุบัน: 1

เป้าหมายที่จำลองได้: 1]

[เงื่อนไขในการเพิ่มจำนวนครั้ง:

สร้างความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ เท็นเท็น ให้มากขึ้น

หรือสัมผัสกับนินจาหญิงคนใหม่ระดับพิเศษเกินหนึ่งชั่วโมง]

[เริ่มจำลองเลยหรือไม่?]

มาโคโตะ เลือก “เริ่ม” โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ต่อให้เป็นภาพหลอน หรือคาถาลวงตาใด ๆ

เขาก็ไม่สนอีกแล้ว

สิ่งเดียวที่เขาต้องการ… คือพลังเปลี่ยนชะตา

ไม่เช่นนั้น ครั้งหน้าเขาอาจตายเงียบ ๆ

โดยไม่มีใครจดจำชื่อเขาเลยก็ได้

[เริ่มการจำลอง…]

[จำนวนครั้งที่เหลือ: 0]

[เป้าหมายการจำลอง: เท็นเท็น]

[ความสัมพันธ์เริ่มต้น: เธอชื่นชมหน้าตาของนาย]

มาโคโตะ เผลอยกมือแตะหน้า

…เท็นเท็น สนใจหน้าตาของเขา?

แต่ในชีวิตจริง

ใบหน้าเขาซูบผอม ผิวซีดคล้ำจากการขาดสารอาหาร

ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครมองว่า “หล่อ”

หรือว่านี่แหละ สไตล์ที่ เท็นเท็น ชอบ?

ความคิดพาไปไกล

เขาเริ่มนึกถึงตอนอายุสิบสาม

ไปหางานทำแต่ถูกปฏิเสธเพราะดูผอม ไม่เหมาะทำงานใช้แรง

จนไม่นานมานี้เองถึงได้งานเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านปิ้งย่าง

หรือว่าที่เจ้าของร้านรับเขาเข้าทำงาน… เพราะหน้าตาด้วย?

มาโคโตะ รู้สึกขมขื่นปนสับสน

ความต้องการจะเข้มแข็งยิ่งรุนแรงกว่าเดิม

ใช่… การอาศัยแค่หน้าตาอาจช่วยให้รอดไปวัน ๆ

แต่เขาไม่มี ผนึกหยิน เพื่อคงความหนุ่มตลอดกาล

มี “พลังจริง” เท่านั้นที่พึ่งพาได้

[ติ๊ง! การจำลองกำลังจะเริ่ม

คุณมีสิทธิ์เลือกชี้นำทิศทางการจำลองฟรี 3 ครั้ง]

[หากต้องการเพิ่มเติม ต้องแลกด้วยจำนวนครั้งจำลอง]

[จะเลือกชี้นำการจำลองเลยหรือไม่?]

“ชี้นำทิศทาง?” มาโคโตะ งงงัน

ทันใดนั้น ตัวเลือกสามข้อปรากฏขึ้น

[1. ซาบซึ้งน้ำใจของ เท็นเท็น

ตั้งแต่นี้ถือเธอเป็นผู้มีพระคุณ และใช้เหตุผลนี้เพื่อใกล้ชิดเธอ]

[2. รักษาท่าทางเย็นชา

เลียนแบบสไตล์เท่ ๆ ของ อุจิวะ ซาสึเกะ เพื่อดึงดูดความสนใจ]

[3. สร้างบุคลิกขึ้นเอง]

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

นี่ก็คือวิธี “จีบ” เท็นเท็น ต่างหาก

ในฐานะคนที่เคยเล่นเกมมาก่อน

เขาเดาโครงสร้างได้ทันที

แต่คำถามคือ จะเลือกทางไหนดี?

มาโคโตะ พยายามนึกถึงทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับ เท็นเท็น

สุดท้ายได้ข้อสรุปน่าหงุดหงิด

เท็นเท็น เป็นคนร่าเริง สดใส เข้าถึงง่าย

แต่กลับจีบยากอย่างไม่น่าเชื่อ

แม้กระทั่งในยุคโบรูโตะ เธอยังโสดอยู่

สนใจแค่เรื่องอาวุธนินจา

เปิดร้านอาวุธของตัวเอง

ถึงขั้นมี “อาวุธล้ำค่าของเซียนหกวิถี” เป็นของสะสม

แถมยังออกแบบคุไนพิเศษสำหรับบ่อน้ำพุร้อน

ที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าในหมู่ชนชั้นสูงกับภรรยาขุนนาง

พูดอีกอย่างคือ

ไม่ใช่แค่เจ้าของกิจการใหญ่ในโคโนฮะ

แต่ยังรวยมากอีกด้วย!

แล้วเด็กชายอย่าง อากิยามะ มาโคโตะ จะมีสิทธิ์อะไรไปจีบเธอ?

หลังคิดอยู่นาน เขาก็แตะใบหน้าตัวเอง…

ก็ในเมื่อเป็น “สไตล์” แล้ว

ใครจะว่าแบบไหนดีกว่ากันล่ะ?

ถ้า เท็นเท็น ชอบ เขาก็ควรเดินเส้นทางนี้ให้สุด

[ติ๊ง! คุณได้กำหนดบุคลิกเป็น:

หนุ่มศิลปินผู้สูงศักดิ์ อ่อนแอ แต่เต็มไปด้วยความเศร้าลึก]

[การจำลองจะดำเนินต่อไป เหลือสิทธิ์ชี้นำอีก 2 ครั้ง]

ตัวอักษรสว่างวาบ

หน้า มาโคโตะ ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

โชคดี… ที่การจำลองนี้มีแค่เขาที่เห็น

[คุณลืมตาบนเตียงในโรงพยาบาล

เท็นเท็น ตื่นมาก่อนแล้ว

นี่คือการสนทนาแรกของคุณทั้งสอง]

[คุณเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

เธอฟังแล้วโมโหแทนคุณ

และแปลกใจในคำพูดอันสุภาพละเมียดละไมของคุณ]

[คุณอธิบายว่า ถึงจะไม่ได้เรียนที่โรงเรียนนินจา

แต่คุณเป็นคนขยันศึกษาด้วยตัวเอง

และตั้งใจจะเป็นนักเขียนในอนาคต]

[เท็นเท็น ให้กำลังใจคุณ

แล้วใช้เงินชดเชยจาก มิโยชิ คาสึยะ

จ่ายค่ารักษาแทน ก่อนจากไปเงียบ ๆ

โดยไม่ทิ้งช่องทางติดต่อใด ๆ]

[บุคลิกที่คุณสร้างขึ้นมา… ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไร]

มาโคโตะ อ่านแล้ว ใจหายวาบทันที

จบตอน