บทที่ 30 บัญญัติ "คัมภีร์อมตะ" ยกระดับผลมรรคา!

บทที่ 30 บัญญัติ "คัมภีร์อมตะ" ยกระดับผลมรรคา!

ในฐานะตัวตนที่ถือกำเนิดจากดอกบัวม่วงสังสารวัฏสิบสองฉัตร ซูเฉินครอบครองชะตาของเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลระดับสูงสุด ทว่าเนื่องจากดอกบัวม่วงสังสารวัฏเคยถูกระเบิดทำลายโดยราชาสัตว์ร้าย 'เสินหนี' ต้นกำเนิดของมันจึงสูญหายไปเกือบทั้งหมด

ดังนั้น แม้ซูเฉินจะมีชะตาแห่งเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลระดับสูงสุด แต่กลับขาดแคลนต้นกำเนิดและรากฐานที่แท้จริง ทำให้เมื่อแรกแปลงกายออกมา เขามีระดับพลังเพียงเซียนแท้จริง (True Immortal) เท่านั้น

หลังจากวางแผนและเพียรพยายามมาหลายยุคสมัย ในที่สุดเขาก็ฟื้นฟูรากฐานและต้นกำเนิดของเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลระดับสูงสุดกลับคืนมาได้ สิ่งนี้ทำให้ซูเฉินตื่นเต้นจนอยากจะกรีดร้องระบายความอัดอั้นตันใจนับแสนปีออกมา

"ฮู่ว!"

เขาสูดหายใจลึก สงบจิตใจให้เยือกเย็น

เมื่อลืมตาขึ้น บุคลิกของซูเฉินก็ดูสุขุมและมั่นคงยิ่งขึ้น ดวงตาของเขาลึกล้ำดั่งจักรวาลอันเจิดจรัส บรรจุสรรพสิ่งในโลกหล้าและสัจธรรมสูงสุดแห่งมหาเต๋าเอาไว้

"ในเมื่อข้าฟื้นฟูรากฐานเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลระดับสูงสุดได้แล้ว ข้าจะควบคุมกฎมหาเต๋าที่สืบทอดมา เพื่อขัดเกลารากฐานแห่งเต๋า และหลอมรวมธาตุทั้งห้าในอกให้ถึงขีดสุด"

"มีเพียงการทะลวงสู่ระดับต้าหลัวอย่างแท้จริงเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสคว้า 'ผลมรรคาต้าหลัว' ที่แข็งแกร่งที่สุดมาครอง!"

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูเฉินก็นำผลึกแก่นธาตุทั้งห้าโดยกำเนิดจำนวนหนึ่งร้อยชิ้นออกมาจากพื้นที่ทะเลจิตสำนึก ธาตุละยี่สิบชิ้น และผสานพวกมันเข้ากับ หัวใจ ตับ ม้าม ปอด และไต ซึ่งเป็นอวัยวะภายในทั้งห้าของเขา

"วิ้ง!"

เมื่อเคล็ดวิชาโคจรโดยอัตโนมัติ พลังแห่งกฎมหาเต๋าสังสารวัฏและกฎมหาเต๋าธาตุทั้งห้าก็พุ่งพล่าน นำพากฎแห่งกาลเวลา มิติ หยินหยาง และความเป็นตาย เข้ามาเสริมพลังให้แก่เขา

นิมิตแห่งการเวียนว่ายตายเกิดของสรรพสิ่ง การดับสูญของจักรวาล และการกำเนิดใหม่ของฟ้าดินได้ปรากฏขึ้น ทำให้ไป๋เหมียวเหมียวที่ทำหน้าที่ผู้คุ้มกันกฎอยู่ด้านนอกต้องตกตะลึงจนขนลุกชัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก

"ฟึ่บ!"

หลังจากตั้งสติได้ ไป๋เหมียวเหมียวรีบนั่งขัดสมาธิหน้าถ้ำเซียน ดูดซับและทำความเข้าใจท่วงทำนองแห่งมหาเต๋าที่ถูกชักนำมาจากการเก็บตัวบำเพ็ญเพียรของเจ้านาย เพื่อยกระดับความเข้าใจในมหาเต๋าของนางเอง

นางรู้ดีว่านี่คือวาสนาในการบำเพ็ญเพียรที่หาได้ยากยิ่ง หากนางสามารถตระหนักรู้ได้เพียงหนึ่งในสิบของเจ้านาย การบรรลุผลมรรคาต้าหลัวในอนาคตของนางก็จะก้าวหน้าขึ้นอีกหลายขั้น!

หลังจากขัดเกลาอวัยวะภายในทั้งห้าและหลอมรวมธาตุทั้งห้าในอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลังมหาเต๋าที่น่าสะพรึงกลัวทำให้กายเนื้อของเขาไม่อาจแบกรับไหว จนระเบิดออกเสียงดังสนั่น

"ตูม!"

เลือดสาดกระเซ็น ระเบิดพลังทำลายล้างแห่งกฎเกณฑ์ที่น่าหวาดหวั่น ทำให้ห้วงมิติภายในถ้ำเซียนสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

วิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรกโคจรอย่างบ้าคลั่ง เซลล์นับล้านล้านเซลล์ทั่วร่างกายดูดซับพลังงานจากกฎมหาเต๋าและผลึกแก่นธาตุทั้งห้าโดยกำเนิด ผ่านการปรับโครงสร้างและวิวัฒนาการนับครั้งไม่ถ้วน จนทุกอณูเซลล์ล้วนครอบครองต้นกำเนิดแห่งกฎเกณฑ์

"ฟึ่บ!"

เมื่อกายาแห่งเต๋าที่แท้จริงถูกสร้างขึ้นใหม่ วิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรกก็ทะลวงสู่ระดับใหม่อย่างฉับพลัน แผ่แรงกดดันจากพลังปราณและโลหิตอันเข้มข้น

ในขณะที่พลังปราณและโลหิตพลุ่งพล่าน พลังแห่งกฎเกณฑ์ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ กระแทกกระทั้นจิตใจของผู้คน

เมื่อซูเฉินกระชับต้นกำเนิดของตนจนถึงขีดสุด ธาตุทั้งห้าในอกก็ยกระดับขึ้นอีกครั้ง ราวกับพร้อมที่จะพุ่งทะยานผ่านเสามังกรมนุษย์ เข้าสู่ห้วงจิตวิญญาณ และวิวัฒนาการเป็นดอกไม้สามดอกเหนือยอด (ซานฮวาจวี้ติ่ง) แห่งผลมรรคาต้าหลัวได้ทุกเมื่อ!

หากเป็นผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไป คงจะกระหายที่จะทะลวงสู่ระดับต้าหลัวให้เร็วที่สุด เพื่อหลุดพ้นจากแม่น้ำแห่งโชคชะตาและได้รับอิสรภาพนิรันดร์

แต่สำหรับซูเฉิน ความเร็วย่อมทำให้เสียการ

มีเพียงการทำรากฐานแห่งเต๋าให้มั่นคงเท่านั้น จึงจะสามารถสะสมพลังเพื่ออนาคต และต่อกรกับเหล่านักบุญตามลิขิตสวรรค์ได้!

เขาไม่ได้แสวงหาความแข็งแกร่งเพียงชั่วคราว แต่แสวงหาความเป็นเลิศชั่วนิรันดร์!

...สามพันปีผ่านไปในพริบตา ซูเฉินกดทับและกระชับจิตวิญญาณดั้งเดิม พลังเวท และกายเนื้อจนถึงขีดสุด ก่อนจะปล่อยให้มันทะลวงเข้าสู่ขั้นกลางของระดับไท่อี่จินเซียนตามธรรมชาติ การควบคุมกฎมหาเต๋าของเขาก็ก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น

เขาไม่รีบร้อนที่จะออกจากฌาน แต่กลับทำจิตใจให้ว่างเปล่าเพื่อตรวจสอบตนเอง หาข้อบกพร่องและเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย

"สิ่งสำคัญที่สุดของระบบการบำเพ็ญเพียรแบบดั้งเดิม นอกจากกฎมหาเต๋าแล้ว ก็คือ จิตวิญญาณดั้งเดิม พลังเวท และกายเนื้อ ของผู้บำเพ็ญเพียรเอง"

"ตอนนี้ข้ามีวิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรกสำหรับขัดเกลากายเนื้อแล้ว แต่ยังขาดเคล็ดวิชาสำหรับบำเพ็ญเพียรจิตวิญญาณดั้งเดิม"

เมื่อคิดได้ดังนี้ ซูเฉินจึงตัดสินใจที่จะบัญญัติเคล็ดวิชาสำหรับบำเพ็ญเพียรจิตวิญญาณดั้งเดิมขึ้นมา เพื่อยกระดับรากฐานแห่งเต๋าและขุมพลังภายในให้ดียิ่งขึ้น

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึง "คัมภีร์อมตะ" จากตำนานเรื่องหนึ่ง

"คัมภีร์อมตะ" เป็นวิชาขัดเกลากายเนื้อ เมื่อฝึกฝนกายเนื้อจนถึงขีดสุด จะสามารถหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณดั้งเดิมได้ เมื่อบรรลุขั้นสูง แม้จิตวิญญาณดั้งเดิมที่แท้จริงจะถูกทำลาย แต่จิตสำนึกก็จะสามารถกำเนิดใหม่ได้ บรรลุความเป็นอมตะอย่างแท้จริง!

เขาสามารถนำแนวคิดของ "คัมภีร์อมตะ" มาเป็นแรงบันดาลใจ และเสริมด้วยวิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรกเพื่อทำให้สมบูรณ์แบบ จนบรรลุผลลัพธ์แห่งกายเนื้อและจิตวิญญาณดั้งเดิมที่เป็นอมตะ

"วิ้ง!"

เมื่อซูเฉินมีความคิดริเริ่ม ก็ลงมือทันที เขากระตุ้น 'ไข่มุกรู้แจ้ง' ในทะเลจิตสำนึกเพื่อเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งและทำการอนุมานอย่างเต็มที่

ชั่วพริบตา ต้นกำเนิดกฎมหาเต๋าอันไร้ขอบเขตก็พุ่งพล่านในถ้ำเซียนอีกครั้ง ทั้งกฎมหาเต๋าสังสารวัฏ กฎมหาเต๋ากาลเวลา กฎมหาเต๋ามิติ กฎมหาเต๋าหยินหยาง กฎมหาเต๋าความเป็นตาย กฎมหาเต๋าธาตุทั้งห้า... ด้วยมุมมองระดับสูงเช่นนี้ "คัมภีร์อมตะ" จึงก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ยังห่างไกลจากผลลัพธ์ในจินตนาการของเขามากนัก

"เพื่อบรรลุความเป็นอมตะของกายเนื้อและจิตวิญญาณดั้งเดิมอย่างแท้จริง ควรต้องสัมผัสแก่นแท้แห่งมหาเต๋าความเป็นตายเสียก่อน แล้วจึงค่อยทำให้สมบูรณ์"

หลังจากซูเฉินมีความคิดนี้ เขาก็หยุดปรับปรุง "คัมภีร์อมตะ" ไว้ชั่วคราว และหันมากระตุ้น 'ไข่มุกรู้แจ้ง' เพื่อทำความเข้าใจและควบคุมมหาเต๋าความเป็นตายให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

สำหรับเขาแล้ว หลังจากการปรากฏขึ้นของยมโลกในอนาคต มันจะวิวัฒนาการเป็นแดนนรกภูมิ ควบคุมวัฏสงสาร หยินหยาง และความเป็นตาย

การทำความเข้าใจและควบคุมมหาเต๋าความเป็นตายล่วงหน้า จึงเป็นการช่วยทำให้ 'วิถี' ของเขาสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

"วิ้ง!"

ภายใต้การชักนำอย่างตั้งใจของซูเฉิน ดอกบัวม่วงสังสารวัฏสั่นไหวเบาๆ นำพาพลังกฎมหาเต๋าความเป็นตายระเบิดออก แสดงภาพการเติบโตของสรรพสิ่งและความตายอันเงียบงันของหมื่นชีวิต

เมื่อความเป็นและความตายสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียน กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของซูเฉินก็ลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ

หมื่นปีผ่านไปในพริบตา ด้วยความช่วยเหลือของ 'ไข่มุกรู้แจ้ง' และพื้นฐานจากมหาเต๋าสังสารวัฏ ความเข้าใจและการควบคุมกฎมหาเต๋าความเป็นตายของซูเฉิน ในที่สุดก็ถึงระดับหนึ่งส่วน

เขาเข้าใจแก่นแท้ระหว่างความเป็นและความตาย และเริ่มลงมือทำให้ "คัมภีร์อมตะ" สมบูรณ์แบบ

หลังจากลองผิดลองถูกนับครั้งไม่ถ้วนและปรับปรุงซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตวิญญาณดั้งเดิมของซูเฉินที่ผ่านการขัดเกลาด้วยความเป็นและความตาย ในที่สุดก็เริ่มมีคุณสมบัติ 'อมตะ' ปรากฏขึ้น

"ซู่ว!"

ชั่วพริบตา ผลมรรคาไท่อี่ของเขาก็ยกระดับ ระเบิดท่วงทำนองแห่งเต๋า 'อมตะไม่สูญสลาย' อันไร้ขอบเขต สำแดงพลังชีวิตนิรันดร์ ดั่งดวงตะวันสีทองที่เจิดจรัสและบาดตา!

ซูเฉินไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า การบัญญัติ "คัมภีร์อมตะ" จะนำมาซึ่งความโชคดีที่ช่วยยกระดับผลมรรคาไท่อี่ 'อมตะไม่สูญสลาย' ของเขาได้ นี่ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึงจริงๆ!

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย ขณะค่อยๆ สงบความปิติยินดีในใจ และเริ่มปรับปรุง "คัมภีร์อมตะ" ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นโดยอิงจากผลมรรคาไท่อี่ของตน

เมื่อ "คัมภีร์อมตะ" สมบูรณ์ถึงขีดสุดในระดับปัจจุบันแล้ว เขาจะนำมันไปผสานรวมกับวิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรก

ในวิสัยทัศน์ของซูเฉิน วิชาคชสารบรรพกาลสะกดนรกใช้ฝึกฝนกายเนื้อ และ "คัมภีร์อมตะ" ใช้ฝึกฝนจิตวิญญาณดั้งเดิม เคล็ดวิชาทั้งสองจะส่งเสริมซึ่งกันและกัน ก้าวหน้าไปพร้อมกัน ทำให้เขาไม่มีจุดอ่อนใดๆ

อีกห้าพันปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากความพยายามนับครั้งไม่ถ้วน เคล็ดวิชาทั้งสองได้รับการปรับปรุงโดยซูเฉินจนบรรลุตามแนวคิดที่เขาสร้างไว้ และหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์!