Chapter 107: ดันเจี้ยนวิบัติ (2)
Chapter 107: ดันเจี้ยนวิบัติ (2)
Chapter 107: Dungeon Destruction (2)
หน้าต่างข้อความปรากฎออกมาได้อย่างไรไม่รู้.
เหล่าอเวคต่างงงงวย
| บาเรียของดันเจี้ยนที่ซาอุดิอาราเบียพังทลายแล้ว. |
“บาเรีย?” “นี่มันอะไร?”
“มันไม่ใช่ดันเจี้ยนที่ซาอุฯหรอกหรอ?”
อเวคสามารถเข้าใจข้อความที่ปรากฎออกมาได้ มีการแสดงความคิดเห็นในคอมมูนิวตี้จากอเวคที่น่าเชื่อถือบางอย่าง
-ไม่จำเป็นต้องเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อไปดูสิ่งมีชีวิต.
-ก่อนหน้านี้การโจมตีทางกายภาพทั้งหมดได้ถูกขวางกั้น แต่ตอนนี้บาเรียนั่นหายไปแล้ว? รัฐบาลส่งทหารไปยังคุกใต้ดินในซาอุดิอาระเบียและได้รับข่าวว่าอาวุธปืนทำงาน.
-ดันเจี้ยนกำลังพัง!
-ไม่มีทาง! แกคิดว่านั่นเป็นเรื่องจริง? หลังว่าคงไม่ใช่ CG?
-โอ้พระเจ้า. สิ่งมีชิวตเหล่านั้นกำลังจะมาแล้ว! มันช่างน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง!
-ไอ้หนู! อยากจะไปดูไหม? ตอนนี้ถึงเวลาที่ฮีโร่จะออกมาแล้ว!
ความรู้สึกของเหล่าอเวคที่กำลังมองไปทางดันเจี้ยนที่กำลังพังลง ความทุกข์ทรมาณของเขากำลังได้รับการตอบแทนอย่างสาสม.
ฝูงชนเริ่มเคลื่อนไหว บางคนเตรียมพร้อมกองกำลังของพวกเขา เพื่อผลประโยชน์ที่เขาจะได้จากดันเจี้ยนที่กำลัง ‘พังทลาย’
* * *
ผมได้ยินข่าวช้าไปหน่อย
ตลอด 24 ชั่วโมงไม่เพียงพอที่จะจัดการกับเรื่องภายในของดันเจี้ยนและจัดการกับระเบียบต้นไม้ต้นดั้งเดิม.
ซาราง แก้ไขปัญหานี้ แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องกังวล.
ผมรู้เพียงแค่สถานการณ์หลังจากที่คาซ่าออกไปข้างนอก
“บาเรียพังแล้ว? ต้องเป็นดันเจี้ยนของปราการแน่ๆ.”
“ถูกต้อง”
คาซ่าเงยหน้าขึ้นกล่าวยืนยัน
‘มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ก้อนเนื้อกินบาเรีย?’
ผมเดินเขาออกไปด้านนอก หากไม่มีบาเรียดันเจี้ยนอาจจะถูกทำลาย
ในตอนแรก ... มันไม่ยากสำหรับเทวดาที่จะทำลายกำแพง? ฉันไม่เคยคาดหวังว่าก้อนเนื้อจะทำลายมันได้อย่างรวดเร็ว.
“กิลด์ชาวเกาหลีใต้กำลังเคลื่อนไหวอยู่ กลุ่มเดวิลฮันเตอร์ประสบความสำเร็จในการจัดการสิ่งมีชีวิต.”
“บาเรียหายไปแต่การเข้าไปในดันเจี้ยนมันก็มีความเสี่ยง แต่...ประมาทเกินไป.”
ด้านนอกดันเจี้ยนและข้างในมันไม่เหมือนกัน แต่ก็คล้ายๆกันบาเรียได้หายไป ดันเจี้ยนจะเกิดการรวมชั้นเกิดขึ้นเช่นจาก30อาจจะเหลืออยู่3 ความแตกต่างนี้ยิ่งใหญ่มาก จำนวนสิ่งมีชีวิตที่ออกระจุกกัน.
การจะให้บาเรียฟื้นฟูต้องรอถึง3เดือน.
อย่างไรก็ตามเลเวลของอเวคยังไม่สูงมากนักหากรอประมาณ3-5ปีดันเจี้ยนจะพังทลาย.
ปราการ กิกอลี่ เขายังเป็นดยุค.
ผมคิดถึงหลายๆตัวแปรก่อนที่จะเปิดปากของผม
“ผมจะเคลื่อนไหว เตรียมตัว.”
“พวกเราจะติดตามนายท่าน”
คาซ่ารีบลงคุกเข่าลง
* * *
ปราการ กิกอลี่
1ในบรรดยุคที่อยู่ฝ่ายยูป้า.
เขาระแวงเป็นอย่างมากหลังจากที่ถูกกวาดล้างโดยแกร์นดยุคยูป้า หลังจากเหตุการณ์ประมูลเขารู้ว่าเขาโง่มากแค่ไหน.
แน่นอนว่าเขาสามารถใช้แต้มได้มากมายในการทำให้ดันเจี้ยนแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่เนื่องจากเขาถูกแบนไม่ให้เข้าไปในโรงประมูล เขาได้รับความสำเร็จเพียงเล็กน้อยและคุณภาพของสิ่งมีชีวิตก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไรนัก และดูเหมือนว่าเขายังอยู่ในอันดับต้นๆอยู่.
มีปัญหาเพียงอย่างเดียว.
ก้อนเนื้อเน่าๆนั่นๆ.
มันเป็นสิ่งเรียบง่ายและเคลื่อนไหวช้า แต่มันมีความอดทนสูงมาก ปราการ ได้เสียสละสิ่งมีชีวิตจำนวนมากเพื่อที่จะกำจัดมัน มันเหมือนกับสไลม์ แต่ความอดทนและขนาดไม่สามารถเปรียบเทียบได้.
เป็นผลให้ต้องใช้เวลามากกว่า2เดือนเพื่อฆ่ามัน และเขาก็ต่อสู้ตลอด24โดยไม่ได้พัก
แต่ความเสียหายรุนแรงเกินไป นอกจากนี้เขายังใช้คะแนนสะสมทั้งหมด เขายังไม่สามารถรักษาบาเรียไว้ได้.
ปราการรู้สึกเหมือนกับว่าจะมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้น แม้ว่าเขาจะไม่อาจหยุดยั้งดีม่อนให้เข้ามาโจมตีได้? แต่นี่ มนุษย์เริ่มที่จะเข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน.
“เหล่ามนุษย์สารเลว!”
ปราการ ขบฟันแน่น.
| -กำแพงด้านนอกของดันเจี้ยนถูกทำลาย! |
ดันเจี้ยนสั่นไหวอย่างไม่หยุดยั้ง.ตึง! ตึงงงง!
กี๊! กี๊ซซซซ!
เนื่อจากบาเรียได้หายไปอำนาจของดันเจี้ยนจึงอ่อนแอลง สิ่งมีชีวิตที่มีความฉลาดต่ำถูกบังคับให้ออกไป
ปราการ กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ
“พวกมันเป็นเพียงมนุษย์…!”
อ่อนแอ พวกเขาจะหายไปถ้าเขาไม่มีความเมตตา!
เขาได้ใช้สิ่งมีชีวิตให้มุ่งหน้าเข้าไปทำลายอาวุธทรงอานุภาพของมนุษย์ เขาสูญเสียสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก แต่เขายังเป็นดยุค ตำนานของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นเพียงพอสำหรับต่อสู้กับมนุษย์.
แต่มันยังไม่จบ.
เขาได้เข้าทำลายอาวุธปืน แต่ก็มีอเวคจำนวนมากเริ่มเคลื่อนไหว พวกเขาจู่โจมอย่างต่อเนื่อง อเวคที่มาจากที่อื่นของโลกเริ่มเคลื่อนที่มายังดันเจี้ยนของเขา.
มันเพียงพอถ้ามีเฉพาะอเวค แต่ก็มีมนุษย์ที่ถืออาวุธปืนธรรมดาๆ แต่หน่วยทหารจากเกาหลีใต้นั้นแตกต่างกัน.
ถ้าบาเรียทำงานตามปกติ อาวุธทันสมัยจะไม่สามารถใช้ได้ในดันเจี้ยน..บาเรียได้หายไปดังนั้นพลังเวทย์จะไม่สามารถทำงานได้อย่างถูกต้อง สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอจะตายก่อนเข้าไปถึงตัว สิ่งมีชีวิตที่แกร่งขึ้นมาหน่อยก็พอยันได้ธรรมดาๆเท่านั้น.
กวาดให้เรียบ!
มนุษย์เดินมาถึงชั้นสองในสองสามวัน ยังคงชั้นที่ 3 อยู่และรออยู่ที่ชั้น 4.
“ฉันจะฆ่าแกทุกคน!”
ปราการ กิกอลี่ โผล่ออกมาอย่างอุกอาจ.
* * *
“ค่อยๆก้าวไปข้างหน้า ปกป้องทหาร.”
อเวคมาจากทั่วทุกมุมโลก ในหมู่ผู้คนเหล่านั้นมาจากสู่สวรรค์ในเกาหลีใต้ พวกเขาสวมเครื่องมือเวทย์มนสื่อสารกัน.
สหรัฐอเมริกาและจีนตามหลังพวกเขา มีข้อร้องเรียนบางอย่าง แต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เนื่องจาก เดวิล ฮันเตอร์ เป็นกลุ่มที่มีชื่อเสียงที่สุดในการจู่โจม.
นี่คือดันเจี้ยน พวกเขาต้องไปด้วยกัน และจำเป็นต้องมีผู้นำ นี่คือข้อตกลงโดยปริยาย.
แน่นอนว่าต้องมีกลุ่มอเวคที่ไม่ยอมรับคำสั่งจากสู่สวรรค์ ตอนนี้เหล่าอเวคกรีดร้องทั่วดันเจี้ยน.
“หัวหน้าของกลุ่มเดวิล ฮันเตอร์…ฉันได้ยินว่าเขาตาย? ตอนนี้พวกเขาเป็นแค่กลุ่มRaidธรรมดาเท่านั้น.ไม่ควรเอามาเปรียบกับจีน?”
“ถูกต้อง พวกเขาก็เป็นเพียงกลุ่มRaidเหมือนกับพวกเรา? มันน่าตลกหากว่าเขาจะมาออกคำสั่ง!”
คนที่ออกมาคัดค้านไม่สนใจเสียงกรีดร้องรอบๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่มากจากประเทศจีนที่คัดค้านเสียส่วนใหญ่ พวกเขาต้องการโอกาศนี้ในการทะลวงดันเจี้ยน แบ๊คโซไซตี้ ไม่ต้องการที่จะแพ้เกาหลีใต้(ใครจำไม่ได้ก็คือตอน 800สู้2000)
แบ๊คโซไซตี้ต้องการจะเป็นผู้นำ.
“อะไร…? เหมือนกัน?”
อึนเฮย์ไม่สามารถทนต่อเรื่องนี้ได้อีกต่อไปและบ่นกับหัวหน้ากิลสู่สวรรค์ ยองวู
“เงียบ! ไม่ควรจะมาแตกหักกันเองในดันเจี้ยน เราจำเป็นต้องร่วมต่อสู้กัน โปรดอย่าทำอะไรที่มันขัดแย้ง.”
อนาคตต่อไป เป็นโอกาสที่รอคอยมานานเกินกว่าสู่สวรรค์
ยองวูมีความกังวลมากมายหลังจากการตายไปของหัวหน้ากลุ่มเดวิล ฮันเตอร์ เขาสามารถรักษาการเป็นหัวหน้ากิลเอาไว้ได้เมื่อเขายังอยู่ แต่พวกจิ้งจอกทั้งหลายที่อยู่รอบๆตัวเขาเมื่อหัวหน้ากลุ่มเดวิลตาย เขาต้องวิ่งรอกทุกวัน นอกจากนี้ยังมีความกดดันมาจากเบื้องนอกอีก.
‘ฉันกำลังจะหายไป.’
เขาหัวเราะอย่างขมขื่น.
ยองวูไม่แข็งแกร่ง มีคนที่เข้มแข็งเกิดขึ้นมาในกิลด์ พวกเขาได้แสดงออกเห็นได้ชัดในความโลภของพวกเขา.
ในตอนนี้สังคมต้องการผู้นำที่แข็งแกร่ง คนอ่อนแอจะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง..ยองวูไม่อาจทำอะไรได้.
‘ฉันต้องใช้เวลานี้ในการพัฒนาตัวเอง ฉันต้องเป็นผู้อยู่รอดของกิลด์สู่สวรรค์.’
ตอนนี้เขาไม่สามารถถอนตัวได้แล้ว.
ทำลายดันเจี้ยน! เขาต้องเป็นผู้นำในการศึกครั้งนี้ จากนั้นเขาจะมีอำนาจมากขึ้นและสามารถยืนได้ด้วยตัวของเขาเอง เขาจำเป็นต้องควบคุมทุกอย่างเอาไว้.
ความล้มเหลว? เขาไม่อยากจะจินตนาการเลย มีคนพยายามดึงเขาลง
เดวิลฮันเตอร์ได้พบหมู่บ้านคนแคระที่ชั้น7 มันเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาจะสูญเสียทั้งหมดหากเขาล้มเหลว.
อย่างไรก็ตามแบ๊ลคโซไซตี้ยังคงส่งเสียงดัง
“บู่~! หน้าหน้ากิลด์กำลังกลัว
“…ระวังปากคุณด้วย ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาโทษกันเอง.”
“อะไร? คุณกล่าวหาฉันหรอ? ถ้าคุณไม่กลัวทำไมไม่พูด!”
ฮ่าฮ่าฮ่า!
เห็นได้ชัดว่าเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ยองวูรู้สึกหมดหวัง เขาเก็บความโกรธเอาไว้ เขาไม่เต้นไปตามเพลงของพวกเขา.
“มันไม่ใช่ที่นี่ หรือว่าคุณบ้าหลังจากที่มีคนตายเป็นจำนวนมาก? พวกเขาอยู่ระดับไหน…”
แต่กิลด์อื่นๆไม่ยอมทำแบบนั้นโดยเฉพาะกิลด์มิทธิธที่ประกอบไปด้วยวัยรุ่นเป็นจำนวนมากพวกเขาไม่มีความอดทน
ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกาเงียบสงบ แต่ก็แอบเข้าร่วมวงด้วย พวกเขาจ้องมองที่จีน
สมาชิกแบล๊คโซไซตี้หัวเราะ
“ดูจากที่คุณพูด คุณต้องการสู้?”
“เฮ้ย นี่คุณไม่มีอะไรจะพูดและจบมันด้วยความรุนแรงหรือไง?”
กิลด์ทั้งสองเผชิญหน้ากัน.
“หยุด!”
คิมยองวูที่เห็นกำลังเกิดเรื่องได้ถอนหายใจ.
พวกเขาต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันแต่นี่พวกเขากำลังจะสู้กันเอง..อนาคตช่างมืดมนโดยแท้
นี่เป็นเพียงชั้น 2 แต่สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จะปรากฏขึ้น.
ครึ่กๆๆๆ!
ตึง! ตึง!
และการคาดการณ์ถูกต้อง.
ออคสองหัวและเซอเบอรัส.
โทรลน้ำแข็งแลสิ่งมีชีวิตอื่นอีกนับร้อย.
“แกบุกรุกดันเจี้ยนฉัน! มนุษย์! อย่าคิดว่าจะออกไปทั้งที่มีชีวิต!”
ปราการ กิกอลี่ เดินเข้ามาตรงกลาง.