บทที่ 22 อ๋าวรุ่นทุ่มไม่อั้น เจ้ามังกรขาวน้อยอ๋าวเลี่ย!

บทที่ 22 อ๋าวรุ่นทุ่มไม่อั้น เจ้ามังกรขาวน้อยอ๋าวเลี่ย!

อ๋าวรุ่นและราชินีมังกรต่างเป็นยอดฝีมือระดับต้าหลัวที่หลุดพ้นจากแม่น้ำแห่งโชคชะตามาแล้ว ท่านหนึ่งเชี่ยวชาญในมหาเต๋าวิถีทองและมหาเต๋าวิถีน้ำ ส่วนอีกท่านหนึ่งเชี่ยวชาญในมหาเต๋าวิถีน้ำและมหาเต๋าวิถีไม้

ขณะที่ทั้งสองกำลังอรรถาธิบายถึงความแตกต่างระหว่างการรู้แจ้งในกฎมหาเต๋าและการควบคุมกฎมหาเต๋า รวมถึงแบ่งปันความรู้แจ้งในการทะลวงผ่านสู่ระดับต้าหลัว ทั่วทั้งโถงวังมังกรก็อบอวลไปด้วยอำนาจแห่งกฎมหาเต๋าอันไร้ขอบเขต

ทองกำเนิดน้ำ และน้ำกำเนิดไม้

พลังแห่งกฎมหาเต๋าทั้งสามชนิดสอดประสานกัน ก่อเกิดปรากฏการณ์น่าสะพรึงกลัวหลากหลายรูปแบบ ซูเฉินตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ ทำให้ความเข้าใจของเขาต่อกฎมหาเต๋าทั้งสามชนิดรุดหน้าไปอีกขั้น

"พรตผู้น้อยเสียมารยาทแล้ว!"

หลังจากทั้งสองท่านกล่าวจบ ซูเฉินย่อยข้อมูลเงียบๆ จากนั้นจึงลุกขึ้นแล้วนั่งขัดสมาธิบนเบาะรองนั่ง เริ่มอรรถาธิบายถึง 'กฎมหาเต๋าแห่งวัฏสงสาร' ที่เขาได้รับสืบทอดมา

กฎมหาเต๋าแห่งวัฏสงสารครอบคลุมกฎมหาเต๋านับไม่ถ้วน เช่น กาลเวลา มิติ หยินหยาง ชีวิตและความตาย และห้าธาตุ จนถึงทุกวันนี้ซูเฉินเพิ่งจะรู้แจ้งเพียงผิวเผิน และยังเหลือหนทางอีกยาวไกลกว่าจะเชี่ยวชาญอย่างแท้จริง

และด้วยความทรงพลังและลึกล้ำของมหาเต๋าแห่งวัฏสงสารนี่เอง ขณะที่เขาค่อยๆ อรรถาธิบายสิ่งที่ตนรู้แจ้ง อ๋าวรุ่นและราชินีมังกรก็ยิ่งตื่นตะลึงมากขึ้นเรื่อยๆ

เดิมทีพวกเขาคิดว่า...

การที่ซูเฉินสามารถรู้แจ้งกฎมหาเต๋าได้ในระดับจินเซียนก็นับว่าเหนือสามัญสำนึกแล้ว และความเข้าใจในมหาเต๋าของเขาอย่างมากก็คงเทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับไท่อี่จินเซียนขั้นต้น

แต่สิ่งที่ทำให้คู่สามีภรรยาต้องตกตะลึงคือ ซูเฉินสืบทอดกฎมหาเต๋าแห่งวัฏสงสาร แต่เขากลับเชี่ยวชาญทั้งมหาเต๋าห้าธาตุ มหาเต๋าแห่งกาลเวลา มหาเต๋าแห่งมิติ มหาเต๋าหยินหยาง และอื่นๆ อีกมากมาย

ความเข้าใจในกฎมหาเต๋าเหล่านี้ของเขา ถึงกับเหนือกว่ายอดฝีมือระดับไท่อี่จินเซียนจำนวนมากเสียอีก!

นี่มันจะไม่ 'ท้าทายสวรรค์' เกินไปหน่อยหรือ?

ชัดเจนว่าเขาสืบทอดมหาเต๋าแห่งวัฏสงสาร แต่กลับเชี่ยวชาญในกฎมหาเต๋ามากมายถึงเพียงนี้ นี่มิได้หมายความว่ามหาเต๋าแห่งวัฏสงสารครอบคลุมมหาเต๋าอันดับต้นๆ เหล่านี้ไว้ทั้งหมดหรอกหรือ?

ทันใดนั้น...

อ๋าวรุ่นก็นึกถึง 'มหาเทพผานกู่' ผู้สร้างโลกแห่งหงฮวง!

มหาเทพผานกู่สืบทอด 'มหาเต๋าแห่งพละกำลัง' ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นโครงร่างหลักของสามพันมหาเต๋า ครอบคลุมทั้งพลังแห่งกาลเวลา พลังแห่งมิติ พลังกายเนื้อ พลังแห่งห้าธาตุ และสรรพสิ่ง

ดูเหมือนว่าตอนนี้...

มหาเต๋าแห่งวัฏสงสารที่ซูเฉินสืบทอดมา ก็มีศักยภาพบางอย่างคล้ายคลึงกับของมหาเทพผานกู่เช่นกัน!

"สมกับที่เป็นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลระดับสูงที่มีต้นกำเนิดเดียวกับมหาเทพผานกู่!"

เมื่อนึกถึงภูมิหลังของซูเฉิน อ๋าวรุ่นก็รู้สึกโล่งใจและเข้าใจในที่สุดว่าเหตุใดเขาจึงมีความสามารถที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้

หลังจากตั้งสติได้...

อ๋าวรุ่นมองซูเฉินด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง พลางครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรให้มิตรภาพระหว่างพวกเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เพราะอย่างไรเสีย...

มิตรภาพที่ก่อเกิดในยามยากไร้นั้นมีค่าที่สุด

ก่อนที่ซูเฉินจะเติบโตเต็มที่ เขายังมีสิทธิ์ที่จะผูกมิตรและเรียกขานอีกฝ่ายว่า 'สหายเต๋า' แต่หากรอจนถึงวันที่ซูเฉินผงาดขึ้นมา จะหาโอกาสเช่นนี้ได้จากที่ไหนอีก?

"สหายเต๋าซูเฉิน โปรดรอสักครู่ พรตผู้น้อยมีธุระต้องจัดการและจะกลับมาในไม่ช้า"

เมื่อซูเฉินจบการบรรยายธรรม อ๋าวรุ่นรีบสั่งให้นางกำนัลนำผลวิญญาณล้ำค่าและน้ำทิพย์หยกมาต้อนรับ และขอให้คู่บำเพ็ญของตน ราชินีมังกร อยู่เป็นเพื่อนซูเฉินด้วยตนเอง

หลายชั่วยามต่อมา...

เขากลับมาที่โถงวังมังกร เริ่มจากการทักทายตามมารยาทกับซูเฉิน จากนั้นจึงนำสมบัติล้ำค่าจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาจากพื้นที่ทะเลจิตสำนึก และวางกองไว้บนโต๊ะตรงหน้า

ผลึกแก่นแท้ห้าธาตุโดยกำเนิดอย่างละหนึ่งร้อยชิ้น อัญมณีสังสารวัฏสามพันหกร้อยเม็ด และรากวิญญาณโดยกำเนิดระดับกลาง 'ต้นไม้อมตะหยินหยาง'

และสิ่งที่สะดุดตาที่สุด...

กลับเป็นสมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูง 'เกราะสวรรค์เสวียนเทียน'!

"ผู้อาวุโส นี่คือ?"

เมื่อเห็นสมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูงและสมบัติอื่นๆ อีกมากมายกองอยู่ตรงหน้า ซูเฉินรู้สึกงุนงงกับการกระทำของอ๋าวรุ่น

เป้าหมายหลักในการตอบรับคำเชิญของเขาคือผลึกแก่นแท้ห้าธาตุโดยกำเนิด

เผ่ามังกรครอบครองสี่คาบสมุทรและมั่งคั่งที่สุดในหล้า

หากเขาสามารถแลกเปลี่ยนสมบัติอื่นๆ กับอ๋าวรุ่น จ้าวมังกรทะเลตะวันตก เพื่อแลกกับผลึกแก่นแท้ห้าธาตุโดยกำเนิดเหล่านี้ มันจะช่วยประหยัดเวลาของเขาได้อย่างมหาศาล

แต่เขาคาดไม่ถึงว่า...

ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยปาก อีกฝ่ายกลับเสนอให้ก่อน และยังแถมสมบัติวิเศษป้องกันตัวระดับสูงโดยกำเนิดมาให้อีกด้วย!

น้ำใจนี้ช่างยิ่งใหญ่เกินไปแล้วกระมัง?

"สหายเต๋าซูเฉิน ท่านกำลังจะทะลวงผ่านสู่ระดับไท่อี่จินเซียน และข้าคาดว่าท่านคงจำเป็นต้องรวบรวมผลึกแก่นแท้ห้าธาตุโดยกำเนิดเพื่อควบแน่นอวัยวะภายในทั้งห้า และกลั่นพลังปราณห้าธาตุในทรวงอก เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทะลวงสู่ระดับต้าหลัว"

"ของขวัญเหล่านี้เป็นเพียงน้ำใจเล็กน้อย โปรดอย่าได้ปฏิเสธเลย สหายเต๋า!"

อ๋าวรุ่นกล่าวด้วยความรู้สึกจริงใจและซาบซึ้ง สีหน้าของเขาจริงจังจนยากที่จะปฏิเสธ

"สิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป!"

"ผู้น้อยจะคู่ควรกับของขวัญชิ้นใหญ่จากผู้อาวุโสได้อย่างไร?"

ในขณะนี้...

ซูเฉินตระหนักได้แล้วว่า หลังจากที่เขาแสดงวงล้อทองคำกุศลมหาเต๋าและความสามารถอันท้าทายสวรรค์ในการรู้แจ้งกฎมหาเต๋าที่ระดับจินเซียน...

อ๋าวรุ่นมองเห็นอนาคตที่สดใสอย่างยิ่งของเขา จึงตั้งใจที่จะ 'ลงทุน' ในตัวเขาตั้งแต่เนิ่นๆ และผูกมิตรไว้

ในเรื่องนี้...

ซูเฉินรู้สึกชื่นชมอยู่ลึกๆ

อ๋าวรุ่น ในฐานะยอดฝีมือระดับต้าหลัวที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยล้านปี ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ เขาไม่เพียงแต่มีวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยม แต่ยังเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์และศิลปะแห่งการลงทุนในสายสัมพันธ์

เมื่อเห็นสิ่งพิเศษในตัวเขา ก็กล้าที่จะมอบสมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูงเป็นของขวัญ ความกล้าหาญเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย!

ต้องรู้ว่า...

สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูงนั้นหาได้ยากยิ่งในโลกบรรพกาล แม้แต่สำหรับมหาอำนาจกึ่งนักบุญ ก็ยังเป็นที่ปรารถนาอย่างยิ่ง

แต่เขากลับกล้าใช้มันเพื่อเดิมพันกับอนาคตของซูเฉิน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความใจถึงอย่างที่สุด!

หลังจากปฏิเสธตามมารยาทอยู่ครู่หนึ่ง...

เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของอ๋าวรุ่น ซูเฉินจึงยอมรับผลึกแก่นแท้ห้าธาตุโดยกำเนิด อัญมณีสังสารวัฏ และรากวิญญาณโดยกำเนิดระดับกลาง ต้นไม้อมตะหยินหยาง

ส่วนสมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูง เกราะสวรรค์เสวียนเทียน และสมบัติอื่นๆ ซูเฉินปฏิเสธอย่างหนักแน่น

การยอมรับของขวัญที่มีมูลค่าไม่สูงจนเกินไป เขาจะติดหนี้กรรม (บุญคุณ) เพียงเล็กน้อย ซึ่งการตอบแทนในอนาคตไม่ใช่เรื่องยาก แต่หากเขารับสมบัติวิเศษระดับสูง การชดใช้หนี้กรรมต่อเผ่ามังกรจะต้องใช้ราคาที่สูงกว่ามาก!

อ๋าวรุ่นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เห็นซูเฉินยอมรับน้ำใจของเขาและยอมติดหนี้บุญคุณ

ไม่นานนัก...

บุตรชายทั้งสามของเขา โดยการนำของราชินีมังกร ก็ปรากฏตัวขึ้นในโถงวังมังกรและทำความเคารพซูเฉินอย่างนอบน้อม

"อ๋าวเฟิง คารวะผู้อาวุโส!"

"อ๋าวอวี้ คารวะผู้อาวุโส!"

"อ๋าวเลี่ย คารวะผู้อาวุโส!"

พวกเขาต่างสงสัยใคร่รู้ ซูเฉินเห็นได้ชัดว่าอยู่เพียงระดับจินเซียน เหตุใดท่านแม่จึงกำชับให้พวกเขาเรียกขานอีกฝ่ายว่า 'ผู้อาวุโส'?

แม้จะงุนงง แต่พวกเขาก็ไม่กล้าเอ่ยถาม

"สหายเต๋าทั้งสาม ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว เรียกข้าว่าสหายเต๋าก็พอ"

ซูเฉินมองบุตรชายทั้งสามของอ๋าวรุ่น สายตาของเขาหยุดอยู่ที่องค์ชายสาม 'อ๋าวเลี่ย' ด้วยความสนใจปนขบขัน

อ๋าวเฟิงและอ๋าวอวี้ต่างมีสายเลือดมังกรทองบริสุทธิ์ และการบำเพ็ญเพียรของพวกเขามาถึงระดับจินเซียนขั้นปลาย ในขณะที่อ๋าวเลี่ยเป็นสายเลือดมังกรขาว มีความแข็งแกร่งเพียงระดับเซียนแท้จริง (เจินเซียน) ขั้นกลางเท่านั้น

ดูเหมือนว่า...

อ๋าวเลี่ยถือกำเนิดหลังมหากลียุคมังกร-ฮั่น และเนื่องจากมารดาของเขามีสายเลือดที่ต่ำกว่า ประกอบกับวิบากกรรมอันน่าสะพรึงกลัวของกลียุค เขาจึงอยู่ในสภาพเช่นนี้

เมื่อนึกถึงอนาคตของเขาในฐานะ 'ม้านิลมังกรขาว' ในช่วงมหากลียุคไซอิ๋ว ซูเฉินก็รู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

แต่อย่างไม่ต้องสงสัย...

การที่อ๋าวเลี่ยสามารถเข้าร่วมในมหากลียุคไซอิ๋วได้ ย่อมต้องมีวาสนาที่ไม่ธรรมดา มิฉะนั้นเผ่ามังกรคงไม่ยอมให้เขาไปแบ่งปันกุศลและโชคชะตาจากการเดินทางสู่ตะวันตก

"วูบ!"

ซูเฉินเสก 'ผลสังสารวัฏเป็นตาย' สามลูกออกมาจากพื้นที่ทะเลจิตสำนึก นี่เป็นผลวิญญาณชุดแรกที่กำเนิดจากรากวิญญาณระดับสูง 'ดอกปี่อั้น' (ดอกไม้แห่งอีกฟากฝั่ง) ซึ่งมีสรรพคุณพิเศษล้ำเลิศ

"ผลสังสารวัฏเป็นตายทั้งสามลูกนี้ ถือเป็นน้ำใจเล็กน้อยจากข้า"

หลังจากพูดคุยตามมารยาทกับอ๋าวรุ่นอีกครู่หนึ่ง ซูเฉินก็เตรียมตัวขอลา

ก่อนจากไป เขาได้เอ่ยกับอ๋าวรุ่นเกี่ยวกับอ๋าวเลี่ย

"ผู้อาวุโส พรตผู้น้อยสังเกตเห็นว่าองค์ชายสามนั้นไม่ธรรมดา และเชื่อว่าเขาจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในภายภาคหน้า!"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูเฉิน ทั้งอ๋าวรุ่นและราชินีมังกรต่างตกตะลึง หัวใจเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ หลังจากที่พวกเขาไปส่งซูเฉินออกจากน่านน้ำทะเลตะวันตกด้วยตนเองแล้ว ก็กลับมายังวังมังกรและพิจารณาอ๋าวเลี่ยผู้มีสายเลือดต่ำต้อยอย่างละเอียดถี่ถ้วน

'เลี่ยเอ๋อร์ที่มีเพียงสายเลือดมังกรขาว เหตุใดจึงได้รับคำชื่นชมสูงส่งเช่นนี้จากสหายเต๋าซูเฉิน?'

หลังจากขบคิดอยู่นาน อ๋าวรุ่นและภรรยาก็ยังไม่เข้าใจกุญแจสำคัญ แต่ระดับความสำคัญที่พวกเขามีต่ออ๋าวเลี่ยนั้นเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

"จำไว้ว่าจงเก็บรักษา 'ผลสังสารวัฏเป็นตาย' ในมือพวกเจ้าไว้ให้ดี บางทีสักวันหนึ่ง มันอาจกลายเป็นยันต์คุ้มกันชีวิตของพวกเจ้า!"