ตอนที่ 11-32 หลั่งเลือดใต้ดิน

ทุกคนรู้ว่าปีศาจดาบอเวจีนั้นมีพลังมากมายเพียงไหน  ถ้ามีแค่เพียงหนึ่งหรือสองตัวพวกเขาไม่จำเป็นต้องกลัว แต่ถ้าหนึ่งหรือสองร้อยตัวโจมตีและสู้กับกลุ่มของลินลี่ย์โดยตรงมีแนวโน้มว่ากลุ่มของลินลี่ย์มากกว่าครึ่งอาจตายได้ แต่ตอนนี้ปีศาจดาบอเวจีมีอยู่เป็นฝูงแน่นหนารวมกันเป็นกลุ่มหลายหมื่น

ไม่มีทางเลือกอื่น!

หนี!

“ใช้แผนสอง เข้าไปในอุโมงค์”  เสียงของลินลี่ย์ดังขึ้นในใจทุกคน

“ควั่บ..”หางยาวของจ้าวแมงป่องเกล็ดดำหมุนปั่นทันที จากนั้นเจาะทะลวงเข้าไปในข้างของภูเขาโลหะได้อย่างง่ายดาย  ด้วยความเร็วที่น่าทึ่งจ้าวแมงป่องเกล็ดดำเจาะทำอุโมงค์ผ่านภูเขา  เดลี่ โรซารี่และยอดฝีมืออื่นๆพากันเข้าไปในอุโมงค์ทันที

ลินลี่ย์เฟน ราชสีห์ทองหกตาสามพี่น้อง บีบีและโอลิเวอร์คอยคุ้มกันหลัง

ปีศาจดาบอเวจีทุกตัวตนมีความเร็วราวกับสายฟ้าพวกมันลงมาราวกับฝูงตั๊กแตน

“ฆ่าพวกมัน”ลินลี่ย์กวัดแกว่งดาบหนักอดาแมนเทียมด้วยมือข้างหนึ่งและกระบี่เลือดม่วงด้วยมืออีกข้างหนึ่ง

ตอนนี้ปีศาจดาบอเวจีนับไม่ถ้วนบุกเข้าโจมตีพวกเขาทุกคนทั้งลินลี่ย์ เฟน ราชสีห์ทองหกตา บีบีและโอลิเวอร์ตกอยู่ภายใต้การโจมตีที่น่ากลัว โอลิเวอร์เป็นคนแรกในกลุ่มที่ถูกพลังโจมตีจนถอยหลัง

โอลิเวอร์ควงกระบี่น้ำแข็งลึกลับที่คลุมไปด้วยรัศมีดำครึ่งหนึ่งขาวครึ่งหนึ่งเรืองรองขึ้นพร้อมกัน กระบี่น้ำแข็งลึกลับปะทะเข้ากับดาบของปีศาจดาบอเวจี  และขณะที่มันทำเช่นนั้นร่างของโอลิเวอร์สั่น จากนั้นประกายแสงเย็นวูบผ่านในดวงตาของเขาขณะที่กระบี่น้ำแข็งลึกลับพลันโจมตีเหมือนงูอีกครั้ง

“ฉัวะ...” กระบี่น้ำแข็งลึกลับคลุมไปด้วยรัศมีดำขาวและตัดศีรษะของปีศาจดาบอเวจีได้

แต่หลังจากนั้นในทันทีปีศาจดาบอเวจีอีกสามตนฟันใส่โอลิเวอร์โดยตรง โอลิเวอร์สีหน้าเปลี่ยน และเขารีบถอยด้วยความเร็วสูง  แต่ในเรื่องความเร็วปีศาจดาบอเวจีเหล่านี้เทียบเท่าเฟนกับบีบี โอลิเวอร์ได้แต่เพียงอาศัยกระบี่น้ำแข็งลึกลับป้องกันดาบแต่ละเล่ม

“ปัง!”  คราวนี้ดาบสองเล่มปะทะกับม่านพลังยุทธของเขา

ม่านปราณยุทธของโอลิเวอร์ถูกกระแทกฉีกขาดโดยตรงโอลิเวอร์อดทนต่อความเจ็บปวดอาศัยพลังตอบโต้จากพลังโจมตีชักนำพลังเข้าไปในอุโมงค์ที่แมงป่องเกล็ดดำสร้างไว้  แต่แม้จะทำอย่างนั้นเอวของเขาก็ยังถูกฟันใส่เกือบครึ่ง

ถ้าเขาช้ากว่านี้เล็กน้อยตัวของเขาคงขาดสองท่อน

“ปัง!”หลังจากนั้นทันที เฟนที่อยู่ถัดไปถูกบังคับให้หนีเข้าไปในอุโมงค์จากการโจมตีของปีศาจดาบอเวจีกลุ่มใหญ่เฟนปลิวกระเด็นถอยหลังจากการร่วมกำลังโจมตีของปีศาจดาบอเวจีสี่ตน  และร่างของเขาถูกฟันขาดสามส่วน แต่ศีรษะของเฟนยังบินด้วยความเร็วสูงเข้าไปในอุโมงค์และหนีไป

ขณะเดียวกันร่างของเฟนเริ่มสร้างตัวเองด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

“ลินลี่ย์!ระวังไว้  ถ้าเจ้ารับมือไม่ไหวก็ให้หนี!” เฟนพูดทางใจขณะที่เขากำลังหนี

ลินลี่ย์รู้สึกได้แล้วว่าปีศาจดาบอเวจีพวกนี้มีพลังน่ากลัวเพียงไหน  แต่ในทางกลับกัน หลังจากฆ่าปีศาจดาบอเวจีไปสี่ตัวในแถวหนึ่งพลังชีพจรป้องกันและเกราะผู้พิทักษ์ดินศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกทำลายโดยพลังฟันที่บ้าคลั่งของปีศาจดาบอเวจี

เกล็ดมังกรของเขาแตกกระจายและเลือดฉีดพุ่ง

มุกชีวิตในร่างของเขาเริ่มทำงาน  “ครืนนน..” เกล็ดมังกรซ่อมแซมตัวทันทีและชีพจรคุ้มกันในร่างลินลี่ย์ก่อตัวอีกครั้งหนึ่ง

“ชรีคคคค!”

บีบีแปลงร่างโดยใช้ร่างเงาร่างมายาแตกต่างกันถึงแปดร่างโจมตีใส่ฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน มีปีศาจดาบอเวจีอย่างน้อยสิบตนที่ตายในกรงเล็บของเขา  แต่ปีศาจดาบอเวจีมีความฉลาดมากเช่นกัน  ทันใดนั้นพวกมันหลายสิบตนโจมตีใส่ร่างทั้งแปดอย่างต่อเนื่อง โดยร่างแต่ละร่างต่างเจ็บตัวจากการรุมโจมใส่ของปีศาจดาบอเวจีร่างละสามสี่ตน

ร่างของบีบีปลิวถอยหลังทันทีขณะที่ร่างของเขามีรอยเปื้อนเลือดอยู่บนขนของเขา

“ปัง!”  ปีศาจดาบอเวจีกลุ่มหนึ่งกระโจนใส่บีบี

“บีบี, ถอย!”  ลินลี่ย์ตะโกนลั่น

“ควั่บ” บีบีไม่เสียเวลาต่อไป  และหนีเข้าไปในอุโมงค์  ขณะที่เขาหนีเข้าไปภายในร่างของเขาเต็มไปด้วยเลือดจากการสับฟัน  เมื่อเห็นภาพนี้ลินลี่ย์รู้สึกเจ็บปวดใจ  ที่สำคัญบีบีไม่มีมุกชีวิต!

ร่างของราชสีห์ทองหกตามีเกราะรบสีดำคลุมไว้ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถต้านทานได้นานกว่าบีบี

“ลินลี่ย์ เราเองก็ไม่ไหวแล้ว รีบถอยเถอะ”

ราชสีห์ทองหกตาถูกปีศาจดาบอเวจีกลุ่มใหญ่ไล่ต้อนฟันบังคับให้ถอยหลัง  และพวกเขาบินเข้าไปในอุโมงค์ตลอดทั้งร่างพวกเขาเต็มไปด้วยเลือด พอสมาชิกแต่ละคนถอยกลับเข้าไปในอุโมงค์พลังป้องกันก็หดตัวลงตามไปด้วย

เมื่อราชสีห์ทองหกตาหายไปแล้ว  ลินลี่ย์ถอยเข้าไปในอุโมงค์ทางเข้าเช่นกัน

“ฆ่ามัน!” ปีศาจดาบอเวจีนับไม่ถ้วนคำรามลั่นชูดาบแหลมคนและฟันใส่ลินลี่ย์

“แย่แล้ว” ขณะเดียวกัน มีปีศาจดาบอเวจีมากกว่าสิบฟันใส่ลินลี่ย์เข้ามาจากทุกทิศทางทั้งบน ล่าง หน้า และแต่ละด้าน...จะมีปีศาจดาบอเวจีมากกว่าสิบแต่ละดาบนั้นรวดเร็วราวสายฟ้า  เร็วมาก!

กระบี่เลือดม่วงและดาบหนักอดาแมนเทียมของลินลี่ย์ฆ่าได้แต่เพียงปีศาจดาบอเวจีเพียงสองตัว ขณะที่ดาบราวสิบเล่มฟันใส่ร่างลินลี่ย์อย่างต่อเนื่อง!

“ปัง!”  พลังชีพจรคุ้มกันซึ่งเข้ากันกับพลังคลื่นชีพจรโลก64 ชั้นพังทลายทันที

“แย่แล้ว”ขณะที่แรงเหวี่ยงจากการฟันของดาบสิบเล่มส่งผลให้ลินลี่ย์กระเด็นถอยหลัง พร้อมกับเกล็ดมังกรบนร่างลินลี่ย์แตกกระจายเลือดฉีดพุ่งกระจายทุกที่ แสงสีเขียวของมุกชีวิตวาบเรืองรองต่อเนื่อง และร่างของลินลี่ย์ฟื้นฟูด้วยระดับความเร็วที่น่าทึ่ง

“ไม่สามารถต้านรับต่อไปได้อีกแล้ว  คนอื่นๆ คงจะหนีไปได้ไกลแล้วในตอนนี้”

ลินลี่ย์รีบเข้าไปในอุโมงค์ด้วยเช่นกัน

“กรรร!” ปีศาจดาบอเวจีหลายตนคำรามขณะที่พวกมันบุกโจมตีเข้าอุโมงค์ ในเวลาเดียวกันนั้นฝูงปีศาจดาบอเวจีด้านนอกหุบเขาก็บุกเข้ามาในอุโมงค์ด้วยเช่นกัน

“ไล่ตามพวกมัน!”  ปีศาจดาบอเวจีคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว

ลินลี่ย์หันไปมองและเห็นแววตากระหายเลือดป่าเถื่อนในดวงตาของปีศาจดาบอเวจี

“ครืนนน..” ทันใดนั้นพลังงานธาตุดินเริ่มมารวมตัวกัน และหินจำนวนมากมายอยู่ที่ด้านหลังลินลี่ย์ผนึกอุโมงค์ไว้ทั้งหมด  ขณะที่ลินลี่ย์ยังคงบินต่อก็มีก้อนหินนับไม่ถ้วนปรากฏตามอยู่ด้านหลังเขา

เวทสายธาตุดินระดับแปด:ฝนหินถล่ม

“แม้ว่าความเร็วในการขุดอุโมงค์ของจ้าวแมงป่องเกล็ดดำจะเร็วที่สุดในกลุ่มเราทั้งหมด  แต่โลกนี้เป็นโลกโลหะและแม้แต่พื้นก็ยังสร้างด้วยโลหะ ความเร็วในการขุดอุโมงค์ของเขาย่อมด้อยกว่าความเร็วในการบินแน่นอนพวกเราทุกคนในตอนนี้ต้องพยายามสู้ต่อไป”

ลินลี่ย์บินต่อขณะที่คอยผนึกอุโมงค์ตามหลังเขา

“ควั่บ” จากด้านหลังปีศาจดาบอเวจีจำนวนมากยังคงบินตะลุยมาข้างหน้า

ปีศาจดาบอเวจีเหล่านี้ไม่สนใจก้อนหินที่ลินลี่ย์ใช้ขัดขวางปิดอุโมงค์แค่ใช้ศีรษะขวิดตรงๆ ดาบแหลมที่งอกอยู่บนหน้าผากพวกมันจะกระแทกหินจนแตก และไล่กวดต่อด้วยความเร็วสูง

อย่างไรก็ตามแม้ว่าพวกมันจะสามารถทำลายก้อนหินได้ แต่ความเร็วของพวกมันก็ยังได้รับผลกระทบ

ลินลี่ย์รีบไปหายอดฝีมือข้างหน้า  ที่สำคัญในแง่ความเร็วในการบิน พวกเขาเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าจ้าวแมงป่องเกล็ดดำ  เดลี่เฟนและยอดฝีมืออื่นบินเคียงไหล่กันขณะที่จ้าวแมงป่องเกล็ดดำขุดอุโมงค์นำหน้าพวกเขา

“เราควรทำยังไงดี?”  ลินลี่ย์ถามอย่างกระวนกระวาย

ตอนนี้มีปีศาจดาบอเวจีจำนวนมากไล่ตามอย่างเร่งร้อน

“ในแง่ความเร็วในใต้ดิน  เราไปได้เร็วกว่าปีศาจดาบอเวจี  ดังนั้นเราน่าจะหนีรอดจากพวกมันได้  หลังจากหนีรอดจากพวกมันได้เราค่อยไปตามหาประกายศักดิ์สิทธิ์กัน” เดลี่กล่าว นี่คือการตัดสินใจที่ยอดฝีมือต่างๆ เห็นด้วย

แม้แต่ตอนนี้พวกเขาก็ไม่ต้องการยอมแพ้

เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ศพของทวยเทพในตอนนี้แล้ว  พวกเขาต้องใช้พลังจิตค้นหาดู  ศพเทพถูกตัดศีรษะขาดมานานแล้ว  และประกายศักดิ์สิทธิ์ถูกชิงออกไป ศพเทพไม่มีอะไรมากไปกว่าเครื่องมือที่ใช้ดึงดูดความสนใจ!

ขณะที่กลุ่มของลินลี่ย์ยังคงขุดพื้นใต้ดินด้วยความเร็วสูงในอากาศเหนือหัวพวกเขามีฝูงปีศาจดาบอเวจีนับไม่ถ้วนโดยมีหัวหน้าดาบปีศาจสีแดงเป็นผู้นำพวกมัน

“ได้เวลาแล้วเด็กๆ ทุกๆ สิบกิโลเมตร ไปได้แล้ว”  ปีศาจดาบอเวจีสีแดงตัวหัวหน้าสั่งลั่น

ปีศาจดาบอเวจีบินด้วยความเร็วสูงและจัดกลุ่มเป็นหน่วยย่อยหน่วยละสิบตนและมีหนึ่งหน่วยจะดำลงไปในใต้ดินโดยตรง การดำลงไปในพื้นผ่านพื้นโลหะเริ่มจะที่อุโมงค์ใต้ดิน  จะมีหนึ่งหน่วยประจำการในทุกระยะสิบกิโลเมตรและแน่นอนว่าจากอากาศบินลงมา พวกมันไวกว่าการขุดอุโมงค์ของกลุ่มลินลี่ย์

“พวกมันต้องการหนีจากใต้ดินใช่ไหม?” หัวหน้าปีศาจดาบอเวจีร่างเล็กสีแดงหัวเราะอย่างเย็นชา

“ฮึ่มม.. เรามีพลเมืองเกินกว่าล้าน  ภายในพื้นที่สิบตารางกิโลเมตร  เราจะกางตาข่ายฟ้าดักรอ  ดูว่าพวกมันจะหนีไปได้ยัไง?”  หัวหน้าปีศาจดาบอเวจีร่างแดงอีกตนหนึ่งกล่าว

หัวหน้าปีศาจดาบอเวจีร่างแดงตนที่สามหัวเราะลั่น “ข้าจัดเผ่าปีศาจดาบอเวจีไว้เกินกว่าหมื่นป้องกันทางเข้าชั้นสิบไว้แล้ว  ไม่ว่าพวกมันจะหนีไปที่ใด พวกมันมีแต่ต้องตาย!”

ถ้ากลุ่มของลินลี่ย์รู้ว่าที่ชั้นสิบเอ็ดมีปีศาจดาบอเวจีเกินกว่าล้าน  พวกเขาคงยกเลิกความตั้งใจไปนานแล้ว

แต่พวกเขาไม่รู้!

ความจริงในหุบเขามีปีศาจดาบอเวจีเพียงร้อยตนที่เข้าสู้กับลินลี่ย์ ราชสีห์ทองหกตา เฟน บีบีและโอลิเวอร์ ปีศาจตนอื่นไม่สามารถเบียดเสียดเข้ามาได้ เนื่องพื้นที่จำกัด

แต่แม้กระนั้นกลุ่มของลินลี่ย์ก็ยังถูกบีบจนอยู่ในสภาพน่าสมเพช

ยอดฝีมือทั้งสิบเอ็ดคนขุดอุโมงค์เข้าไปด้วยความเร็วสูง  ขณะที่หางของจ้าวแมงป่องเกล็ดดำยังคงหมุนปั่นด้วยความเร็วสูงเปิดทางให้พวกเขาได้ง่ายดาย ความเร็วซึ่งเขาทำได้นี้ยังเร็วมากกว่าความเร็วที่ปีศาจดาบอเวจีไล่ติดตามพวกเขาเสียอีกซึ่งถูกกั้นไว้ด้วยก้อนหินเหล่านั้น

“ดูเหมือนว่าเราจะทิ้งห่างพวกปีศาจดาบอเวจีที่ไล่ตามได้แล้วนะ”  เฟนค่อยสงบลงบ้าง

“แย่แน่” ลินลี่ย์เงยหน้าขึ้น ไม่เพียงแต่ลินลี่ย์เท่านั้น  เดลี่ เฟนและยอดฝีมืออื่นก็เงยหน้าขึ้นเช่นกัน

แต่ในทันทีนั้น...

“ครืนนน...” โลหะด้านบนพวกเขาถล่มลงมาและปีศาจดาบอเวจีที่อยู่ใกล้ๆ ก็บุกเข้ามาหาพวกเขา  ปีศาจดาบอเวจีพวกนี้พบกลุ่มของลินลี่ย์ได้ก็ตื่นเต้นทันทีและคำรามเสียงลั่น

เสียงคำรามทำให้พื้นโลหะถล่มขยายไปทั่วบริเวณ  คลื่นเสียงผ่านไปตามโลหะอย่างรวดเร็วจนถึงอากาศ

ใต้ดินมีปีศาจดาบอเวจีกลุ่มใหญ่ต่างกำลังค้นหาด้วยความเร็วสูง

“นั่นไง” ปีศาจดาบอเวจีกลุ่มใหญ่บินตรงมาที่ตำแหน่งซึ่งเสียงดังออกมา และตำแหน่งที่คาดว่ากลุ่มของลินลี่ย์จะมุ่งไปลำตับต่อไปและเข้าไปขัดขวางพวกเขาไว้

“แคล้ง!” ดาบหนักอดาแมนเทียมปะทะเข้ากับร่างปีศาจดาบอเวจีตนหนึ่งสั่นสะเทือนพวกมันจนเป็นชิ้นๆ  ลินลี่ย์สะบัดดาบของเขาฟันกลับหลัง  แม้แต่เกล็ดมังกรบนร่างของเขาถูกทำลายครั้งแล้วครั้งเล่าในแต่ละครั้งเกล็ดก็รักษาตัวได้ทันที

ลินลี่ย์ตวาดบังคับให้ปีศาจดาบอเวจีถอยไปตัวแล้วตัวเล่า

ตอนนี้กลุ่มยอดฝีมือของลินลี่ย์ต่างได้รับบาดเจ็บจากการจู่โจมกระทันหันของกลุ่มปีศาจดาบอเวจีกลุ่มใหญ่ที่ระดมเข้ามาจากทุกทิศทาง  ลินลี่ย์เป็นเพียงผู้เดียวที่คอยป้องกันด้านข้างเขา  แต่แม้จะทำเช่นนั้นได้ ยอดฝีมือทุกคนในกลุ่มของลินลี่ย์ก็ยังอยู่ในสภาพย่ำแย่

“ปัง” เฟนและโอลิเวอร์กระแทกกับหินที่อยู่ใกล้ๆ

“กลับไปชั้นที่สิบ!”  เดลี่พูดอย่างลำบาก

เฟนโรซารี่ ถูลี่และสามพี่น้องราชสีห์ทองหกตา และแม้แต่ลินลี่ย์ก็ยังตะลึง  เป้าหมายที่พวกขารอมาห้าพันปีพวกเขาต้องยกเลิกในตอนนี้หรือ? แต่ปีศาจดาบอเวจีระลอกแล้วระลอกเล่าระดมบุกเข้ามาและพวกเขาแทบไม่อาจรับมือได้

ที่สำคัญการสู้รบยิ่งดึงดูดปีศาจดาบอเวจีให้เข้ามาตำแหน่งนี้มากขึ้นทุกที

และที่แย่ที่สุดนอกจากลินลี่ย์และเฟนที่มีสามารถเยียวยาตนเองได้ทันที  คนอื่นๆได้แต่อาศัยเวทของเดลี่เพื่อรักษาเท่านั้น แต่เวทรักษาในการสู้รบที่ใช้ความเร็วสูงอย่างนี้นับว่ายังช้าเกินไป

ด้วยการโต้ตอบกลับที่รุนแรงเฟนฆ่าปีศาจดาบอเวจีได้อีกตัวหนึ่ง และจากนั้นก็คำรามด้วยความเจ็บปวด “กลับ!”

“กลับ” ถูลี่ครางออกมาด้วยเช่นกัน

ไม่มีใครยินดี  หัวใจของพวกเขาไม่ยินยอม!

แต่ปีศาจดาบอเวจีหลั่งไหลเข้ามามากขึ้นทุกที  พวกเขาไม่สามารถรับมือได้อีกต่อไปจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะลินลี่ย์ที่สามารถรับมือปีศาจดาบอเวจีด้วยตัวเขาเองถึงหนึ่งในสามแล้ว  บางทีพวกเขาอาจทนได้ไม่นาน  แม้กระนั้น...ในตอนนี้พวกเขาก็เป็นเหมือนเรือลำน้อยในทะเลคลั่ง

พวกเขาสามารถเป็นบ้าได้ทุกเมื่อง!

พวกเขาไม่มีทางเลือก!

“กลับไปชั้นที่สิบก่อน” จ้าวแมงป่องเกล็ดดำเริ่มเปลี่ยนทิศทางในอุโมงค์ทันที

“เร็วเข้า, อย่าเสียเวลา  ถ้าเราช้าจะมีปีศาจดาบอเวจีเข้ามาเพิ่มขึ้นอีก เราไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว” ลินลี่ย์เพียงแต่รู้สึกเหมือนกว่าดาบนับไม่ถ้วนวาบเข้ามาข้างหน้าเขา  ตัวลินลี่ย์เปล่งประกายออกพร้อมกับกระบี่เลือดม่วงสะบัดออกไปพร้อมกับดาบหนักอดาแมนเทียม  แต่แม้กระนั้นเขาก็ยังถูกฟันจนกระเด็นถอยหลังเลือดไหลออกมาท่วมตัวเขาอีก และแม้กระดูกก็โผล่ให้เห็น

แสงสีเขียวม้วนตัวอยู่รอบเขาและร่างของลินลี่ย์ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

“เจ้าไม่สามารถหนีไปได้” เสียงเย็นชาดังขึ้นขณะที่ปีศาจดาบอเวจีสีแดงดังขึ้นและดำเข้ามาในพื้นใต้ดินทันที

“แย่แล้ว” ทันทีที่ลินลี่ย์เห็นปีศาจดาบอเวจีสีแดงนี้  เขารู้ว่าสถานการณ์จะต้องเลวร้าย

“คนแรกที่จะต้องตายคือเจ้า”  ดาบยาวสีแดงกวัดแกว่งอยู่ในมือทั้งสองปีศาจดาบอเวจีสีแดงมองดูลินลี่ย์อย่างเย็นชา ปีศาจดาบอเวจีอื่นๆทั้งหมดแยกทางให้มันด้วยความเคารพ และไปโจมตีเฟน ถูลี่และราชสีห์ทองหกตาสามพี่น้องแทน