ตอนที่ 10-47 ความพินาศของเหล่าเซียน

น้ำในแม่น้ำลิวยันลั่นครืนครัน ซากมหึมาของฟีนิกซ์ไฟนรกจมลงในสายน้ำและลูกเรือที่อยู่บนฝั่งพากันสั่นสะท้าน

เมื่อพวกเขาเงยหน้าสายตาของพวกเขามีความรู้สึกเหมือนว่าเห็นลินลี่ย์เป็นเทพอสูร พลังที่ไร้เทียมทาน

“ท่านลอร์ดลินลี่ย์แข็งแกร่งมาก”  ลูกเรือเต็มไปด้วยความทึ่งกริ่งเกรง

ในขณะนี้เพราะลินลี่ย์ได้ฆ่านกฟีนิกซ์ไฟนรก การต่อสู้ที่โหดร้ายจึงเปิดฉากขึ้น  ศาสนจักรเจิดจรัสและนิกายเงาเริ่มรบกับลินลี่ย์!

“ครืนนน...” การสู้รบอย่างบ้าคลั่งของเซียนมากมายทำให้กระแสมิติแตกกระจัดกระจาย  ลมส่งเสียงหวีดหวิวไปทุกที่กรวดและหินปลิวไปทุกหนแห่งและแม้แต่น้ำในแม่น้ำลิวยันก็ยังยกตัวเป็นคลื่นยักษ์ราวกับว่าถูกยักษ์กวน

“สุดยอดนักรบช่างน่ากลัวจริงๆ”  หัวใจของเครเมอร์สันหวาดหวั่น  แต่จากนั้นก็คำรามลั่น “โฮววว!”

หัวหน้าของเทวทูตเงาเครเมอร์สันเชิดศีรษะคำรามอย่างโกรธกร้าวและขณะที่เขาทำเช่นนี้ อักษรรูนปรากฎออกมาจากหน้าผากของเขาร่างของเขาทั้งหมดเริ่มเปล่งเปลวไฟเย็นที่น่ากลัว และอุณหภูมิโดยรอบตัวเขาตกลงฮวบฮาบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งร่างของเขาปกคลุมด้วยเกล็ดสีทองเข้ม  นี่คือเกราะเซียนเงาในตำนานมีความคล้ายกับเวทสายธาตุดิน ‘เกราะปฐพี’

“ไม่ว่าเจ้าจะตะโกนดังแค่ไหน  เจ้าจะต้องตาย”  เสียงสงบของลินลี่ย์ดังแว่วออกมา

มือขวาที่คลุมไปด้วยเกล็ดของลินลี่ย์รวบเป็นหมัดและดูเหมือนตัวมันจะทะลุผ่านมิติได้ขณะโจมตี เมื่อใดก็ตามที่หมัดผ่านไป มิติจะเป็นระลอกและย่นพับได้เอง

หมัดที่คลุมด้วยเกล็ดและดาบยาวสีดำที่มีไฟยะเยือกตัดปะทะกัน

“แคล้ง!”

เสียงกระหึ่มคล้ายโลหะ

“ทูตสวรรค์เงามีอยู่เพื่อสู้รบ  เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้าหรือ?”  เครเมอร์สันเต็มไปด้วยความมั่นใจ  แต่ในทันใดนั้น ตา จมูกริมฝีปากและหูของเครเมอร์สันหลั่งเลือดออกมาและร่างของเขาพลังทลายร่วงจากฟากฟ้าอย่างไร้พลัง

ร่างของเขาจมลงในส่วนลึกของแม่น้ำลิวยันและแม่น้ำพัดพาซากศพนั้นไป

สัจธรรมแห่งธาตุดิน– พลังคลื่น 256 ชั้น!

ด้วยการปะทะกันโดยตรงอวัยวะภายในของเครเมอร์สันก็ถูกเขย่าสั่นสะเทือนจนกลายเป็นโคลน

“เทวทูตมืดหกปีกต้องการสู้กับข้าในระยะประชิดน่ะหรือ?”  ตาสีทองเข้มของลินลี่ย์เป็นประกายเย็นชา  ลินลี่ย์ในตอนนี้เป็นเซียนนักรบเลือดมังกรระดับสูงสุด ทั้งพลังภายนอกและพลังภายในก็แข็งแกร่งกว่าเซียนธรรมดาสิบเท่าแล้ว

เขามีรากฐานที่สูงมากตั้งแต่เริ่มต้นและสัจธรรมแห่งธาตุดินและสัจธรรมแห่งธาตุลมเป็นวิชาโจมตีระยะประชิดได้ดีเช่นกัน

เมื่อว่ากันด้วยระดับของพลังและความเชี่ยวชาญในกฎธรรมชาติของผู้ใช้ที่เข้าถึงระดับสูง การสังเคราะห์ความสามารถทั้งสองจะส่งผลให้แม้แต่คนอย่างเดลี่ที่ใกล้จะเป็นระดับเทพไม่ยินดีสู้ระยะประชิดกับลินลี่ย์ในร่างมังกร  การสู้ระยะประชิดกับสุดยอดนักรบผู้มีความเชี่ยวชาญในกฎสูงเท่ากับรนหาที่ตาย

“อย่าสู้กับเขาในระยะประชิด!”  ไฮเดนส์ตะโกนลั่น

“พลังโจมตีของลินลี่ย์แปลกประหลาด  ทุกคนระวังตัวไว้ด้วย”  โอเซนโนตะโกนเช่นกัน ตอนนี้เขากำลังสู้กับบาร์เกอร์ในร่างแปลงของนักรบอมตะ

สำหรับประมุขนิกายมืดและตุลาการอาวุโสโอคาซี่ย์ถึงกับถอดสีหน้าทั้งสองคน เสาหลักที่สามของลัทธิพวกเขาหัวหน้าเทวทูตเงาเครเมอร์สันยังตายในลักษณะนั้น  อัฟเฟร็คยืนอยู่เหนือมังกรดำระดับเซียน ในมือของเขามีแก้วผลึกดำปรากฏขึ้นมาทันที

หน้าของอัฟเฟล็คเคร่งเครียดและริมฝีปากของเขาบริกรรมเบาๆ

“หืม?” ลินลี่ย์สีหน้าเปลี่ยน

“นั่นอะไร?” ลินลี่ย์สามารถรู้ได้ถึงพลังงานเยือกเย็นที่มองไม่เห็นและชั่วร้ายแทรกซึมเข้ามาในร่างของเขา  ชีพจรคุ้มกันของเขาไม่สามารถป้องกันได้เลยแม้แต่น้อยและพลังงานชั่วร้ายนั่นเริ่มโจมตีสมองของลินลี่ย์อย่างรวดเร็ว

เวทต้องห้ามธาตุมืด– พลังปีศาจ!

นี่คือเวทที่เจ้าลัทธิเงาใช้ประโยชน์ได้โดยอาศัยความช่วยเหลือจากสมบัติของลัทธิเงาแก้วผลึกดำซึ่งมาจากพิภพมืดแดนเทพ เมื่อศัตรูถูกตรึงด้วยพลังปีศาจในช่วงเวลาสั้นๆ ร่างของเขาจะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ใช้เวท  ระยะเวลาของการควบคุมจะเกี่ยวข้องกับพลังจิตของผู้ใช้เวท

ถ้าถูกใช้โดยเซียนจอมเวทอาจจะไม่สามารถควบคุมเขาได้ แต่ก็เพียงพอทำให้เซียนจอมเวทเกิดอาการมึนวิงเวียนและไม่สามารถรู้สึกตัวได้ชั่วครู่

ภายในส่วนลึกของจิตใจเขา

ทะเลพลังจิตไร้ขอบเขตหมุนวน อัญมณีเจ็ดสีที่ลึกลับฉวัดเฉวียนอยู่ในกลางนั้น เมื่อคลื่นพลังปีศาจนั้นเฉียดเข้ามาในสำนึกและโจมตีมหาสมุทรพลังจิตไร้ขอบเขตชั้นแสงสีน้ำเงินที่เลือนรางในพลังจิตสนองตอบทันที

ตาของประมุขนิกายเย็นชาเต็มไปด้วยความทึ่งขณะจ้องมองดูลินลี่ย์

“ไป, จงฆ่าอสูรหนูซะ”  อัฟเฟร็คเสียงนุ่มนวล

“เดี๋ยวก่อน โอคาซี่ย์ ไปฆ่าเขา, เร็วเข้า”  หน้าของอัฟเฟร็คเปลี่ยนทันที อัฟเฟร็ครู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังจิตของลินลี่ย์กำลังตอบโต้  แม้ว่าลินลี่ย์จะได้รับผลจากเวท  พลังปีศาจก็ยังไม่สามารถล้างสมองวิญญาณลินลี่ย์ได้เลย

โอคาซี่ย์ควงดาบพิพากษาขนาดยาวสองเมตรคลุมไปด้วยแสงสีดำเยือกเย็นเคลื่อนไหวด้วยจังหวะแปลกประหลาดขณะฟันใส่ลินลี่ย์

ดาบพิพากษาปะทะเข้ากับชีพจรคุ้มกันของลินลี่ย์

ในขณะนั้น...

“ปัง!”  ชีพจรคุ้มกันแตกไปเหมือนลูกโป่งเพราะไม่ได้อยู่ในความควบคุมของลินลี่ย์เนื่องจากผลจากเวทพลังปีศาจจึงถูกฟันแตกเป็นเสี่ยงๆ  เพียงเมื่อพลังชีพจรคุ้มกันถูกลินลี่ย์ควบคุมจังหวะเต้นของชีพจรโลกจึงจะมีพลังอย่างเต็มที่

ถ้าชีพจรคุ้มกันไม่สามารถควบคุมได้ ก็จะเหลือเพียงการสั่นสะเทือนอย่างเรียบง่ายที่สุดและไม่ทรงพลังมากนัก

อย่างไรก็ตาม....

เกล็ดมังกรของลินลี่ย์แตกต่างออกไป  ไม่ว่าลินลี่ย์จะมีสติหรือไม่  เกล็ดมังกรก็ยังคงเป็นเกล็ดมังกร  เกล็ดของนักรบเลือดมังกรระดับสุดยอดมีพลังป้องกันที่ประมาทไม่ได้ ในอดีตบรรพบุรุษของตระกูลบาลุคอาศัยเพียงแค่นี้ก็ครอบครองทวีปได้ทั้งหมด

“ชิ้ง!”  เหมือนกับมีดธรรมดาฟันใส่หินอ่อนเกิดประกายแปลบปลาบแต่ทิ้งไว้แต่รอยขีดขาวปรากฏอยู่บนเกล็ดมังกร

“ฟันอีกครั้งหนึ่งก็ทำลายได้แล้ว”  โอคาซี่ย์ลอบพูดกับตนเอง  เพียงแค่นั้นพลังชีพจรป้องกันได้กันการโจมตีนี้ของเขาไปส่วนหนึ่ง มือขวาของโอคาซีย์เปลี่ยนสภาพพร่าเลือนและดาบพิพากษาฟันลงอีกครั้งหนึ่งโดยเล็งตำแหน่งเดียวกับที่เขาได้โจมตีก่อนหน้านั้น

“แคร็ก”

ราวกับว่าเขาถูกไฟไหม้ร่างร่างของลินลี่ย์คลุมไปด้วยปราณยุทธสีน้ำเงินเข้มและปราณยุทธเริ่มโคจรไปตามแนวทางที่ลึกลับและลึกซึ้ง พอเสียงแคล้งดังขึ้นมือที่มีเกล็ดปกคลุมของลินลี่ย์คว้าจับดาบพิพากษาได้ทันที

แน่นอนว่ายังมีชั้นปราณยุทธเบาบางกั้นระหว่างมือของเขาและดาบพิพากษา

“เจ้าหมดโอกาสแล้ว”  ตาสีทองเข้มของลินลี่ย์จ้องมองดูโอคาซี่ย์

หน้าของโอคาซี่ย์เปลี่ยนทันที  “แย่แล้ว!”  เขาไม่มีโอกาสดึงดาบพิพากษาออกและรีบถอยหลังด้วยความเร็วสูงทันที ขณะที่เขาบินถอย แสงสีม่วงประหลาดวาบผ่านตรงจุดที่เขาเคยอยู่

นี่คือกระบี่เลือดม่วง! หลังของโอคาซีย์หลั่งเหงื่อเยียบเย็น เขาเกือบถูกฟันขาดสองท่อนแล้ว

ลินลี่ย์เหลือบมองการสู้รบตำแหน่งอื่น ตอนนี้บีบีกำลังสู้กับท่านใบไม้ร่วงผู้ลึกลับ  บีบียังไม่สามารถฆ่าท่านใบไม้ร่วงได้

ในเรื่องความเข้าใจของกฎธรรมชาติแสงหัวหน้าโยคี ท่านใบไม้ร่วงเข้าใจได้ลึกซึ้งที่สุดในศาสนจักรเจิดจรัส

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขารู้วิธีเปลี่ยนร่างของเขาให้เป็นเส้นแสง จากนั้นบินด้วยความเร็วแสง  เขายังเร็วกว่าโอลิเวอร์ในอดีต แม้แต่บีบีผู้ว่องไวที่สุดของฝ่ายลินลี่ย์ก็ทำได้เพียงตีคู่กับท่านใบไม้ร่วง

“บีบี อย่าเสียเวลากับตาแก่นั่น  ไปฆ่าเทวทูตก่อน”  ลินลี่ย์สั่งบีบีทันที

“ได้เลย พี่ใหญ่” บีบีเองก็เริ่มรู้สึกว่าตาแก่นี่ยากจะจัดการเช่นกัน

ท่านใบไม้ร่วงไม่ได้ร่วมสู้ระยะประชิดกับบีบีเช่นกัน เขาอาศัยความเร็วที่น่ากลัวเคลื่อนไหวจากนั้นเป็นเหมือนแมงมุมปล่อยเส้นแสงเส้นแล้วเส้นเล่าทิ้งพลังเพลิงแสงที่น่ากลัวเตรียมใช้พัวพันบีบี

แม้ว่าบีบีจะไว  แต่เขาไม่สามารถใช้ความเร็วของเขาให้ได้เปรียบ

“การสู้กับตาแก่นี่เหมือนกับตกลงไปในหลุมโคลน”  บีบีสบถในใจ

“การสู้กับเจ้าตัวใหญ่บัดซบนี่ไม่มีอะไรมากไปกว่าถ่วงเวลาข้า”  โอเซนโนรู้สึกเบื่อหน่ายเช่นกัน

บาร์เกอร์หนึ่งในนักรบอมตะขึ้นชื่อในเรื่องพลังป้องกันไม่สนใจโอเซนโนขณะที่ไล่ล่าจัดการเทวทูตที่อ่อนแอ มีบางครั้งที่จะเริ่มโจมตีใส่โอเซนโนอย่างคาดไม่ถึง  วิชาร่างเงาร่างมายาของโอเซนโนแปลกประหลาดมากเป็นเรื่องยากที่บาร์เกอร์จะทำร้ายโอเซนโนได้เช่นกัน

แต่โอเซนโนเองก็ไม่สามารถจัดการสร้างความเสียหายให้กับนักรบอมตะอย่างบาร์เกอร์ได้

“ฮึ่ม..ดูเหมือนข้าจะกลายเป็นจุดอ่อนที่สุดไปเลย” ซาสเลอร์หัวเราะอย่างเยือกเย็นขณะที่เขามองดูเทวทูตเงาและเทวทูตเจิดจรัสกลุ่มใหญ่พุ่งเข้าโจมตีเขา

อมนุษย์ระดับเซียนทั้งสามนี้ก็ไม่เลว  แต่พวกมันยังไม่ถึงระดับเฮนด์เซนด้วยซ้ำ พวกมันแค่ดีพอสู้กับเทวทูตเงาและเทวทูตเจิดจรัสเหล่านี้เท่านั้น  อย่างไรก็ตาม ในฐานะเซียนพ่อมดจอมเวทจะยอมให้จัดการง่ายๆ ได้ยังไง? ที่สำคัญความสามารถในการเรียกภูตผีปีศาจเป็นส่วนหนึ่งในคลังอาวุธสำคัญของพ่อมดจอมเวทอยู่แล้ว

“ตาย” ตาของเทวทูตเงาและเทวทูตเจิดจรัสเต็มไปด้วยประกายเย็นชา  พวกเขาโจมตีพร้อมกัน

ซาสเลอร์ยืนอยู่ในอากาศร่ายเวทอย่างใจเย็น จากนั้นระลอกพลังที่มองไม่เห็นขยายออกจากตัวซาสเลอร์แผ่กระจายไปทั่วทุกตำแหน่ง ระลอกพลังที่มองไม่เห็นนี้คล้ายกับพลังที่เดลี่ย์ใช้โจมตีเลห์แมนหรือที่มังกรทองใช้โจมตีลินลี่ย์

ความแตกต่างก็คือพื้นที่จะกว้างกว่ามาก

เทวทูตเงาและเทวทูตเจิดจรัสที่อยู่ใกล้ที่สุดรู้สึกได้ถึงพลังจิตที่มองไม่เห็นนี้จู่โจมใส่พวกเขาทันใด ร่างของพวกเขาสั่นทันที

“ซวบ!”  “ซวบ!”  “ซวบ!”

ขณะนั้นเองอมนุษย์ระดับเซียนทั้งสามโจมตีแทงใส่หัวใจของเทวทูตเงาและเทวทูตเจิดจรัสทั้งสองทำลายหัวใจพวกเขาเป็นเสี่ยงๆ  เทวทูตตายไปอีกสามในลักษณะนั้น  เมื่อบวกกับที่ลินลี่ย์ฆ่าตายไปสองตอนเริ่มต้นและสามคนที่บีบีฆ่าไปก่อน..เหลือเทวทูตเจิดจรัสอยู่เพียงคนเดียว ขณะที่เทวทูตเงายังคงเหลืออีกสาม

มีเพียงคนเดียวที่ไม่ได้เข้าร่วมในการสู้รบ  จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ไฮเดนส์  ไฮเดนส์ถือคัมภีร์เจิดจรัสไว้ในมือข้างหนึ่ง ขณะบริกรรมอะไรบางอย่าง  เขาสวดมาเป็นเวลานานแล้ว  ลินลี่ย์รู้สึกกังวลในใจ

“เดลี่กับพวกมาช้าจริงๆ”  ลินลี่ย์พึมพำ ขณะเดียวกันเขาใช้กระบี่เลือดม่วงฟันใส่งวงน้ำแข็งหนา

ความจริงลินลี่ย์รอคอยระหว่างการรบครั้งนี้...เพราะเขาได้สั่งให้แฮรุไปตามเดลี่และคนอื่นๆมา  ขณะที่สามมังกรระดับเซียนพวกเขาซ่อนตัวอยู่ในระยะไกล จะมาปรากฏตัวร่วมสู้รบในช่วงที่วิกฤติที่สุด

แต่ตอนนี้...

“โฮกกกกก!” เสียงคำรามที่ดูเหมือนโกรธเกรี้ยวจนฟ้าแยกจากกันและประกายสายฟ้าพุ่งวาบผ่านฟ้า เพียงเสียงควั่บ เทวทูตเงาที่หลบไม่ทันถูกกระแทกเป็นเนื้อแหลกเหลว  ไม่มีแม้ใครแม้แต่ลินลี่ย์ในร่างมังกรที่มีความเร็วเทียบเท่ากับกิ้งก่าสายฟ้าได้อย่าว่าแต่เทวทูตเงาเลย

การโจมตีของกิ้งก่าสายฟ้ายังไม่อาจทำอะไรกับลินลี่ย์ได้

แต่จะฆ่าเทวทูตเงาในการโจมตีครั้งเดียว?  ย่อมเพียงพอเหลือเฟือ

“พี่ใหญ่!  เหลือให้ข้าบ้าง!”  เสียงทุ้มลึกดังขึ้นและร่างมหึมาของมังกรหฤโหดพุ่งวาบเข้าปะทะกับเทวทูตเจิดจรัสที่กำลังจะหนีจนอยู่ในสภาพกองเนื้อเลอะเลือน  ขณะนั้นเองเทวทูตเงาที่เหลือก็ตายเช่นกัน  เป็นกิ้งก่าสายฟ้าที่ฆ่าพวกเขาหมด

มันเร็วจนน่ากลัว

“วูบบ”ทันใดนั้นระลอกที่มองไม่เห็นโจมตีเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ระวัง!”  ท่านใบไม้ร่วงร้องเตือน  แต่สายเกินไป ระลอกที่มองไม่เห็นนี้ปะทะใส่ร่างเงามายาทั้งสี่ของโอเซนโนและร่างเงาร่างมายาของโอเซนโนหายไปหมดทันทีเหลืออยู่แต่เพียงร่างเดียว

พลังโจมตีนี้คือพลังโจมตีสูงสุดของเซียนมังกรทอง– สะท้านวิญญาณ!

“ฮ่าฮ่า!” เสียงหัวเราะลั่นขณะที่นักรบอมตะบาร์เกอร์ฟันขวานยักษ์ในมือใส่ร่างของโอเซนโนวิญญาณของเขากำลังมึนงง โอเซนโนอยู่ในท่ามกลางความฝันร้ายไม่สามารถสนองตอบได้

“ฉัวะ!”

ตรงกันข้ามกับการคาดหวังของบางคน  ด้วยพลังขวานยักษ์ฟันครั้งเดียวโอเซนโนถูกผ่าครึ่งตั้งแต่กะโหลกศีรษะ

ตอนนี้เองไฮเดนส์ร่ายเวทพลังโจมตีสูงสุดของเขาจบทันที ตาของเขาเป็นประกายเยือกเย็นและเขาชี้นิ้วไปที่ลินลี่ย์ ขณะที่เขาพูด  “พิฆาต...ชีวิต!”  คลื่นพลังที่มองไม่เห็นพุ่งทะลักล้อมรอบตัวลินลี่ย์ทันที