บทที่ 50: พิธีเซ่นไหว้เจ้าแม่คงคา

บทที่ 50: พิธีเซ่นไหว้เจ้าแม่คงคา

สองเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หุ่นเชิดเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่งที่สามพี่น้องควบคุม มีเพิ่มขึ้นเป็น 7 ตัว ภายใต้การลอบโจมตีอย่างต่อเนื่อง กองกำลังรอบนอกและศิษย์ระดับลมหายใจครรภ์ของสำนักกุยเจินต้องจบชีวิตลงด้วยคมธนูของหุ่นเชิดไปแล้วถึง 916 คน!

นี่ยังเป็นเพราะสำนักกุยเจินทนการรบกวนไม่ไหว ยอมสละอำเภอโซ่วหวังและอำเภอหวยหูไปเมื่อครึ่งเดือนก่อน แล้วถอยร่นไปตั้งรับที่อำเภอจิ่วไจ้

ไม่อย่างนั้นตัวเลขคงพุ่งสูงกว่านี้อีกหลายเท่า!

ถึงอย่างนั้น สำนักกุยเจินก็ถือว่าบาดเจ็บสาหัส

สามอำเภอภายใต้การปกครองของสำนักกุยเจิน มีประชากรรวมกันแค่สี่แสนกว่าคน กองกำลังรอบนอกที่สังกัดหอสังหารและหอสำแดงเดช เป็นทหารเกราะที่ฝึกมาอย่างดี มีจำนวนกว่าหกพันนาย

ส่วนศิษย์อย่างเป็นทางการของสำนักกุยเจิน รวมทั้งศิษย์สายใน, ศิษย์เอกและหัวหน้าผู้ดูแล จนถึงศิษย์สายตรง, หัวหน้าหอ, ผู้อาวุโสระดับลมปราณแท้จริง มีทั้งหมดแค่ 349 คน!

คนที่ตายด้วยธนูของเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นทหารเกราะในหกพันคนนั้น แต่ก็สร้างความเสียหายให้สำนักกุยเจินอย่างมหาศาล

การเสียดินแดนสองอำเภอไป ทำให้สำนักหยกครามและเมืองกว่างหยวนเหมือนหมาป่าหิวโซ เข้ามารุมทึ้งแบ่งเค้กกันคนละอำเภอ บีบให้สำนักกุยเจินจนตรอกอยู่ที่อำเภอจิ่วไจ้

ดูทรงแล้ว อีกไม่เกินครึ่งปี สำนักกุยเจินคงกลายเป็นแค่อดีต

แต่พอเข้าเขตอำเภอจิ่วไจ้ ภูมิประเทศเต็มไปด้วยภูเขา เนินเขา หุบเหว และป่าดงดิบ

ชัยภูมิง่ายต่อการตั้งรับ ยากต่อการโจมตี!

เมื่อสำนักกุยเจินปักหลักสู้ตายที่อำเภอจิ่วไจ้ ไม่ว่าสำนักหยกครามหรือพรรคต่างๆ ในเมืองกว่างหยวน ก็ยากที่จะบุกทะลวงเข้าไปได้

หลังจากบุกหนักมาครึ่งเดือน เสียหายหนักแต่ได้ผลน้อย สำนักหยกครามและเมืองกว่างหยวนต่างก็เปลี่ยนแผนมาเน้นสร้างความมั่นคงในพื้นที่ใหม่ที่ยึดได้ และทำเพียงแค่ปิดล้อมสำนักกุยเจินไว้ ไม่บุกโจมตีอีก

แต่การแก้แค้นของเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่งยังไม่จบ

หุ่นเชิด 5 ตัวยังคงตระเวนไปทั่วอำเภอจิ่วไจ้ เจอคนของสำนักกุยเจินเมื่อไหร่ ฆ่าไม่เลี้ยง!

ศิษย์สำนักกุยเจินเหล่านี้ ส่วนใหญ่เติบโตมาจากศิษย์รับใช้แบบเดียวกับลู่ชิงซาน ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วน ครอบครัวถูกสำนักกุยเจินกดขี่ข่มเหง เดิมทีควรจะเป็นฝ่ายตรงข้ามกับสำนัก

แต่พอพวกเขาโดดเด่นขึ้นมาจากกลุ่มศิษย์รับใช้ ได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ มีพลังเหนือคนทั่วไป ก็กลายเป็นผู้ได้ผลประโยชน์ เปลี่ยนจากคนที่เคยเกลียดชังสำนัก กลายเป็นผู้พิทักษ์อำนาจของสำนักกุยเจิน เพื่อรักษาอภิสิทธิ์และผลประโยชน์ของตัวเอง

วิธีการเลี้ยงดูแบบ 'เลี้ยงกู่' นี้ คือรากฐานที่ทำให้สำนักกุยเจินปกครองสามอำเภอมาได้ยาวนานกว่าสองร้อยปีโดยไม่ล่มสลาย

คนพวกนี้สูญเสียมโนธรรมไปหมดแล้ว ถึงจะไม่ใช่คนชั่วช้าสามานย์ แต่ก็ไม่ใช่คนดีแน่ ลู่ชิงเฟิงฆ่าทิ้งโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาจำได้แม่นว่าตอนที่สามพี่น้องหนีตายในป่า ก็เป็นเขี้ยวเล็บพวกนี้แหละที่ไล่ล่าจนพวกเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด

ตอนนั้นลู่ชิงเฟิงบอกลู่ชิงซานว่า อย่างช้า 3-5 ปี จะกลับมาแก้แค้นและล้างสำนักกุยเจินให้สิ้นซาก

ตอนนี้หนีออกมายังไม่ถึง 2 ปี ก็บีบให้สำนักกุยเจินเข้าตาจน ใกล้ล่มสลายเต็มที

...

อำเภอจิ่วไจ้

พิธี 'เซ่นไหว้เจ้าแม่คงคา' ที่จัดขึ้นทุกสิบปีเริ่มขึ้นแล้ว

ตำนานเล่าว่า เมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน ในแม่น้ำเฉิงหยางมีปีศาจแม่น้ำออกอาละวาด ก่อคลื่นลมทำร้ายผู้คนจนเดือดร้อนไปทั่ว ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักกุยเจินได้ลงมาปราบ และทำสัญญากับปีศาจแม่น้ำ

ทุกๆ 10 ปี ชาวบ้านสองฝั่งแม่น้ำเฉิงหยางต้องนำเด็กทารกแรกเกิดมาเซ่นไหว้ แล้วปีศาจแม่น้ำจะบันดาลให้ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล

เรื่องฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาลนั้นไม่แน่ใจ แต่พิธี 'เซ่นไหว้เจ้าแม่คงคา' ทุก 10 ปี กลับสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน

วันนี้

เป็นวันที่พิธีเวียนมาบรรจบอีกครั้ง

ณ ช่วงแม่น้ำหมู่บ้านไม้ดำ ทารกชายหญิง 7-8 คนถูกวางลงในกะละมังไม้ นอนหงายท้องมองโลกด้วยแววตาไร้เดียงสา ถูกปล่อยลงสู่แม่น้ำเฉิงหยางอันกว้างใหญ่ ไหลไปตามกระแสน้ำ!

เริ่มจากหมู่บ้านไม้ดำ ไล่ลงไปตามหมู่บ้านเตี้ยนสุ่ย, หวงเหยียน, ผิงเยี่ยน, จนถึงหนิงโข่ว ทารกที่เกิดในวันที่ 3 เดือน 3 ของปีนี้ทุกคน ถูกจับใส่กะละมังลอยน้ำไป

พ่อแม่ของเด็กเหล่านี้ บ้างก็ชินชา บ้างก็ขลาดกลัว บ้างก็ขัดขืนอย่างรุนแรงจนถูกตีตาย

สุดท้าย

ทารกนับสิบชีวิต บ้างหลับปุ๋ย บ้างร้องไห้จ้า ลอยละล่องมุ่งสู่ปลายน้ำ

ฝั่งแม่น้ำด้านทิศเหนือ มีศิษย์สำนักกุยเจินคอยเฝ้ากันไม่ให้ใครมาชิงตัวเด็กไประหว่างทาง

ในอดีตเคยมีชาวบ้านใจกล้าพยายามขโมยลูกตัวเองกลับมา สุดท้ายก็ถูกคนของสำนักกุยเจินจับกดน้ำตายในแม่น้ำ

แต่ครั้งนี้ ทันทีที่พิธีเริ่ม ก็เกิดเหตุไม่คาดฝัน!

ณ 5 ช่วงแม่น้ำ มีเงาร่าง 5 สายปรากฏขึ้นแทบจะพร้อมกัน ทั้ง 5 คนสวมชุดคลุมสีดำปิดมิดชิดทั้งตัว ทันทีที่ปรากฏตัว ก็เหาะเหินเดินอากาศ โฉบลงไปคว้าตัวเด็กทารกบนผิวน้ำ แล้วบินหนีไปอย่างรวดเร็ว!

"คนชุดดำ!"

หลัวจวิ้นเสียที่ได้รับคำสั่งให้เฝ้าช่วงแม่น้ำหมู่บ้านหนิงโข่ว เห็นคนชุดดำปรากฏตัวก็ตกใจ

ตั้งแต่เห็นวิชาธนูของคนชุดดำเมื่อสองเดือนก่อน และถูกก่อกวนมาตลอดสองเดือนนี้ คนของสำนักกุยเจินก็กลายเป็นนกตื่นเกาทัณฑ์ไปแล้ว!

พอคนชุดดำโผล่มา หลัวจวิ้นเสียและลูกศิษย์ด้านหลังก็แตกตื่นกันยกใหญ่

ศิษย์หลายคนลังเล บางคนถึงกับแอบถอยหลัง

คนชุดดำที่โผล่มาช่วงนี้ฝีมือยิงธนูขั้นเทพ แต่ละคนเหมือนเทพธนูจุติ สังหารคนมานับไม่ถ้วน

ใครบ้างจะไม่กลัว? ใครจะกล้าขวาง?!

"แส่ไม่เข้าเรื่อง!"

"ยิง!"

หลัวจวิ้นเสียคาดไม่ถึงว่าคนชุดดำจะสนใจพิธีเซ่นไหว้เจ้าแม่คงคาด้วย สีหน้าบิดเบี้ยวถึงขีดสุด แต่ก็ไม่กล้าถอย ตวาดสั่งให้ศิษย์ 30 คนด้านหลังระดมยิงหน้าไม้!

ยิงธนูพูดง่าย แต่จะให้แม่นยำและชำนาญนั้นไม่ง่ายเลย

เพื่อรับมือคนชุดดำ ศิษย์สำนักกุยเจินต่างฝึกยิงธนูกันอย่างหนัก

สองเดือนผ่านไป ผลลัพธ์แทบไม่กระเตื้อง

การระดมยิงครั้งนี้ ลูกธนูเกินครึ่งเบี่ยงเป้าไปไกลหลายสิบเมตรอย่างน่าขำ มีเพียงส่วนน้อยที่พุ่งไปทางคนชุดดำและเด็กทารก แต่ก็ถูกคนชุดดำปัดทิ้งอย่างง่ายดาย

ไร้ผลโดยสิ้นเชิง

"ไอ้พวกสวะ!"

หลัวจวิ้นเสียง้างธนู เล็งไปที่กะละมังใบหนึ่ง เขาเป็นถึงยอดฝีมือระดับลมปราณแท้จริง ธนูดอกนี้ย่อมเหนือกว่ามาตรฐาน ถ้าโดนเข้า กะละมังไม้และเด็กทารกข้างในคงทะลุเป็นรูพรุน

แต่ทันใดนั้น คนชุดดำก็สะบัดดาบโค้งรูปจันทร์เสี้ยวในมือ ใบมีด 8 เล่มบินว่อนออกมา สกัดกั้นลูกธนูที่ไล่หลังมาจนหมดสิ้น

จากนั้นก็พาเด็กทารกหายวับเข้าไปในป่าฝั่งตรงข้าม

"ท่านี้นี่เอง!"

หลัวจวิ้นเสียกัดฟันกรอด

คืนที่จ้าวโจวตาย ก็เพราะโดนคมมีดแบบนี้เฉือนร่าง คนชุดดำร้ายกาจเกินไป หลัวจวิ้นเสียเจ็บใจแต่ก็ไม่กล้าตามไป

ไม่ใช่แค่ที่ช่วงแม่น้ำหมู่บ้านหนิงโข่ว

ช่วงแม่น้ำอื่นๆ ต้นน้ำ ทารกอีก 42 คนก็ถูกช่วยไปพร้อมกัน!

...

"คนชุดดำ!"

บนเขาหวงจือ จูเก๋อฉงหยางหน้าดำคร่ำเครียด หลายวันมานี้เขาสั่งให้สำนักกุยเจินทิ้งเมือง รักษากำลังพล ยอมเสียสองอำเภอไปอย่างไม่เสียดาย

ก็เพื่อพิธีเซ่นไหว้เจ้าแม่คงคาในวันนี้!

นึกไม่ถึงว่า 'คนชุดดำ' ที่เคยป้วนเปี้ยนอยู่แต่ในป่าฝั่งเหนือ จะข้ามมาฝั่งใต้แบบเงียบเชียบ แถมยังชิงตัวเด็กทารกที่มีความสำคัญยิ่งยวดต่อเขาไปอีก

ต่อให้เป็นจูเก๋อฉงหยาง ก็ยังอดระเบิดโทสะไม่ได้

"ท่านเจ้าสำนัก คนชุดดำมีแค่ 5 คน พาเด็กทารกไปด้วยหนีไปได้ไม่ไกลหรอก จะให้ส่งคนไปตามล่าไหมขอรับ?" เซี่ยเจิ้งหยาง หนึ่งในผู้อาวุโสของสำนักกุยเจิน หนวดเคราสีขาวสั่นระริก ถามอย่างระมัดระวัง

"ไม่ต้อง!"

"ในเมื่อพวกมันอยากทำดีสร้างกุศล ก็ให้พวกมันช่วยให้พอใจ!"

จูเก๋อฉงหยางโกรธจนหัวเราะ กล่าวเสียงต่ำ "ถ่ายทอดคำสั่งไปทั่วเก้าหมู่บ้าน เด็กทารกทุกคนที่อายุไม่ถึงหนึ่งขวบ ให้ส่งมาที่เขาหวงจือให้หมด!"

"รับทราบ!"

เซี่ยเจิ้งหยางประสานมือรับคำสั่ง แล้วรีบออกไปจัดการ

การกระทำของสำนักกุยเจินช่างโหดเหี้ยมสมกับเป็นพรรคมาร ในมือมีกำลังพลเหนือกว่า หมู่บ้านต่างๆ ภายใต้การปกครองไม่มีปัญญาขัดขืน หรือแม้แต่จะคิดขัดขืน

ทารกที่อายุไม่ถึงขวบถูกทยอยส่งขึ้นเขาหวงจือทีละคนๆ