บทที่ 8: ตลาด

บทที่ 8: ตลาด

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ลู่ชิงเฟิงหยุดเดินลมปราณ รอยยิ้มแห่งความยินดีปรากฏบนใบหน้า

"ไหลลื่นกว่า 《คัมภีร์เหยียนหยาง》 ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็เหมือนจะเพิ่มขึ้นด้วย!" ลู่ชิงเฟิงรู้สึกประหลาดใจระคนยินดี

แม้การยกระดับนี้จะไม่มาก แต่ก็ไม่ได้ไร้ผลเสียทีเดียว

"ดูเหมือนว่าการผสานรวมเคล็ดวิชาจะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ปัจจัยหลายอย่างผสมปนเป ดีไม่ดีผสานรวมแล้วคุณภาพของวิชาอาจจะแย่ลงกว่าเดิมก็ได้"

"แต่การเสริมแกร่งเคล็ดวิชา สามารถเพิ่มคุณภาพของวิชาได้โดยตรง"

ลู่ชิงเฟิงกดที่คำว่า 【สามารถอนุมานได้】 หลัง 《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 เตรียมทดสอบผลลัพธ์ของการเสริมแกร่ง

【《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 กำลังอนุมาน, ค่าประสบการณ์ที่ต้องการ 1/10】

【《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 กำลังอนุมาน, ค่าประสบการณ์ที่ต้องการ 10/10, กรุณาเลือกทิศทางการอนุมาน: เสริมแกร่ง / ยกระดับ / ผสานรวม】

【《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 อนุมานเสร็จสิ้น!】

...

【เคล็ดวิชา: คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง】

【ระดับ: ระดับต้น, มีทั้งหมด 9 ขั้น】

【การอนุมาน: ผสานรวม 1 ครั้ง, เสริมแกร่ง 1 ครั้ง】

【เงื่อนไขการฝึกฝน: ไม่มี】

【คุณสมบัติวิชา: ไม่มี】

【คำอธิบาย: เกิดจากการผสานรวม 《คัมภีร์วิถีไม้》 และ 《คัมภีร์เหยียนหยาง》】

ยังคงไม่มีคุณสมบัติพิเศษปรากฏขึ้น

ลู่ชิงเฟิงไม่ได้ใส่ใจ เขานั่งขัดสมาธิฝึกฝนอีกครั้ง

คราวนี้ ผลของการเสริมแกร่ง 《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 เห็นผลทันตา ลู่ชิงเฟิงไม่เพียงรู้สึกได้ชัดเจนว่าการโคจรพลังไหลลื่นขึ้นมาก ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ดูท่าการเสริมแกร่งสิถึงจะเป็นทางที่ถูก!"

ลู่ชิงเฟิงดีใจจนเนื้อเต้น

คุณภาพของเคล็ดวิชาที่เพิ่มขึ้น เอาแค่ประโยชน์ในโลกจริงก็เพียงพอจะทำให้เขาหุบยิ้มไม่ได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงในเกม

ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ลู่ชิงเฟิงดำเนินการต่อ เตรียมจะเสริมแกร่ง 《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 อีกครั้ง

【《คัมภีร์ชิงมู่เหยียนหยาง》 กำลังอนุมาน, เสริมแกร่ง: 0/20; ยกระดับ: 0/10; ผสานรวม: 0/20】

"ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเสริมแกร่งและผสานรวมเพิ่มขึ้นแล้ว!"

ลู่ชิงเฟิงเพิ่งสังเกตเห็นว่า การเสริมแกร่งและผสานรวมครั้งที่สอง ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเป็น 20 แต้ม ไม่รู้ว่าเพิ่มขึ้นครั้งละ 10 แต้ม หรือเพิ่มเป็นสองเท่าทุกครั้ง

แต่ตอนนี้ ยังพิสูจน์ไม่ได้

ค่าประสบการณ์ของลู่ชิงเฟิงมีไม่มาก หลังจากเสริมแกร่งและผสานรวมอย่างละหนึ่งครั้ง เลเวลก็ลดลงเหลือ 2 (6/10) ค่าประสบการณ์ที่เหลือไม่พอที่จะเสริมแกร่งหรือผสานรวมอีกรอบ

"ตอนนี้ยังอีกนานกว่าจะถึงขอบเขตลมปราณแท้จริง การยกระดับขั้นของวิชายังไม่ต้องรีบ"

ลู่ชิงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือก 《วิเคราะห์การปรุงยา》 เริ่มทำการเสริมแกร่ง!

พริบตาเดียว การเสริมแกร่งเสร็จสิ้น

【คัมภีร์ลับ: วิเคราะห์การปรุงยา】

【ระดับ: ระดับต้น】

【การอนุมาน: เสริมแกร่ง 1 ครั้ง】

【คำอธิบาย: คู่มือการปรุงยาพื้นฐาน บันทึกวิธีจัดการสมุนไพร 49 ชนิด】

เมื่อการเสริมแกร่งเสร็จสิ้น เนื้อหาเกี่ยวกับ 《วิเคราะห์การปรุงยา》 ในสมองก็ถูกจัดระเบียบใหม่

ชั่วพริบตา 《วิเคราะห์การปรุงยา》 ก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ลู่ชิงเฟิงกวาดตามองคร่าวๆ พบว่าข้อมูลเกี่ยวกับสมุนไพรละเอียดขึ้นมาก วิธีการจัดการต่างๆ ก็กระชับและใช้งานได้จริงมากขึ้น

"เยี่ยม! เยี่ยมมาก!"

ลู่ชิงเฟิงอ่านผ่านๆ มั่นใจว่าถ้าเชี่ยวชาญ 《วิเคราะห์การปรุงยา》 ฉบับเสริมแกร่งนี้ ประสิทธิภาพในการจัดการสมุนไพรต่อวันจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองถึงสามส่วน อัตราความสำเร็จน่าจะถึงเก้าส่วน!

จากเดิมแปดวันแลกยาเม็ดมังกรเหลืองได้หนึ่งเม็ด ตอนนี้แค่สามสี่วันก็ทำได้แล้ว ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว!

"ฟู่ว!"

ลู่ชิงเฟิงรู้สึกว่าวันนี้มีเรื่องเซอร์ไพรส์มากเกินไป จิตใจปั่นป่วนไปหมด

"การฝึกจิตยังไม่ดีพอ"

"ช่างเถอะ! ออกไปเดินเล่นหน่อยดีกว่า"

ในสภาพนี้ ลู่ชิงเฟิงไม่สามารถทำสมาธิฝึกวิชา หรือจัดการสมุนไพรได้อย่างสงบใจ

เขาจึงลุกขึ้น เดินออกจากยันต์หินเขียวเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน

...

ตำบลเฮยซา

ลู่ชิงเฟิงเก็บยันต์หินเขียว เผยร่างจริงออกมา

เดินไปในตัวเมือง เห็นผู้ฝึกตนมากมายเดินขวักไขว่ ปะปนกับคนธรรมดาที่ไร้วรยุทธ์

"การบำเพ็ญเพียรต้องมีรากฐานกระดูก ข้าแม้จะมีรากฐานกระดูกแค่ 1 แต่ก็ยังแตะขอบประตูแห่งการฝึกตนได้ อาศัยยาเม็ดมังกรเหลือง ก็สามารถฝึกจนเข้าขั้นได้"

"แต่ในโลกนี้ ยังมีคนที่ไร้ซึ่งพรสวรรค์อีกมาก ที่แม้แต่จะเข้าขั้นก็ยังทำไม่ได้"

ท้ายที่สุด นี่ไม่ใช่ยุคทองที่ทุกคนสามารถเป็นมังกรได้

รากฐานกระดูกก็คือเหวที่กั้นขวางระหว่างเซียนกับคนธรรมดา!

พอลองคิดดู ลู่ชิงเฟิงก็รู้สึกโชคดีที่อย่างน้อยตัวเองก็ไม่ได้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าสิ้นหวังขนาดนั้น

เขาเดินเล่นต่อ

ตำบลเฮยซาอันกว้างใหญ่แบ่งออกเป็นหลายเขต เขตที่ลู่ชิงเฟิงอยู่คือเขตตะวันตก ซึ่งประกอบด้วยย่านการค้า ย่านที่อยู่อาศัย ย่านฝึกตน ย่านกิลด์ และอื่นๆ

"ตำบลเฮยซาก็คือโลกผู้ฝึกตนขนาดย่อส่วน"

ลู่ชิงเฟิงเดินทอดน่องอย่างสบายใจ ซึ่งหาได้ยากยิ่ง มองดูรอบๆ พยายามทำความเข้าใจโลกของเกมนี้

หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่ในตำบลนี้ไปอีกนานโข

"ตลาด"

เดินจนมึนหัว ลู่ชิงเฟิงก็มาถึงตลาดแห่งหนึ่งในย่านการค้า

"เร่เข้ามา! เร่เข้ามาดูมาชมกันก่อน! โล่เหินเวหาเหล็กดำ ศาสตราวุธยันต์ระดับสามที่เพิ่งออกจากเตาร้อนๆ ศาสตราวุธสายป้องกันที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี ผนึกยันต์ไว้ถึงเจ็ดสิบหกสาย! สร้างจากเหล็กดำที่ขุดจากแดนทมิฬเย็นเยียบ ไม่เพียงแข็งแกร่งทนทาน พอกระตุ้นใช้งาน มันจะลอยวนรอบตัวป้องกันอัตโนมัติ เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการคุ้มครองชีวิต!"

"พู่กันยันต์ไผ่ทอง: ปลายพู่กันทำจากขนคอลิงตาเพลิงสัตว์อสูรระดับสอง ด้ามพู่กันทำจากทองบริสุทธิ์และเหล็กทมิฬ หลอมด้วยไฟบุ๋นไฟบู๊ติดต่อกันสามวันสามคืน ขายแค่ยาไขกระดูกทอง 20 เม็ดเท่านั้น!"

"ยันต์สายฟ้าลูกโซ่ ยันต์ระดับสูงหนึ่งปึก รีบซื้อด่วน!"

"หินตะวันเพลิงหนึ่งก้อน มาจากเขาเหยียนหยางที่ห่างไปสามร้อยลี้ ตัวเลือกแรกสำหรับสร้างศาสตราวุธยันต์ธาตุไฟ ห้ามพลาดเด็ดขาด!"

...

ยังไม่ทันก้าวเข้าตลาด เสียงเร่ขายของและเสียงจอแจก็ปะทะหน้าเข้ามา ความรู้สึกโดดเดี่ยวจากการบำเพ็ญเพียรมาหนึ่งเดือนของลู่ชิงเฟิงถูกพัดหายไปจนหมดสิ้น

"ศาสตราวุธยันต์!"

"ยาตัน!"

"ยันต์!"

"แร่ธาตุ!"

แผงลอยนับร้อย สินค้าหลากหลายละลานตาจนดูไม่ทัน

พอลู่ชิงเฟิงเดินเข้าไป ก็ถูกศาสตราวุธยันต์และยันต์วิเศษต่างๆ ดึงดูดความสนใจทันที

ของวิเศษใน 《หงฮวง》 เรียงลำดับจากต่ำไปสูงคือ ศาสตราวุธยันต์, ศาสตราวุธปฐพี, สมบัติวิเศษนภา และสุดท้ายคือ สมบัติวิญญาณโฮ่วเทียน และ สมบัติวิญญาณเซียนเทียน ที่มีอยู่แค่ในตำนาน

ตำบลเฮยซาเป็นหมู่บ้านมือใหม่ คนที่เก่งที่สุดในตำบลก็แค่ขอบเขตสร้างรากฐาน ศาสตราวุธระดับปฐพีหาดูได้ยากมาก ของวิเศษที่พบเห็นได้ทั่วไปมีเพียงศาสตราวุธยันต์ระดับต่ำสุดเท่านั้น!

ศาสตราวุธยันต์แบ่งเป็นสี่ขั้น ขั้นหนึ่งต่ำสุด ขั้นสี่สูงสุด

โล่เหินเวหาเหล็กดำที่ลู่ชิงเฟิงเห็นเป็นชิ้นแรก เป็นศาสตราวุธยันต์ระดับสามที่ค่อนข้างธรรมดา แต่เพราะสามารถป้องกันอัตโนมัติได้ จึงเป็นที่ต้องการมากกว่าศาสตราวุธยันต์ระดับสี่หลายชิ้น

น่าเสียดายที่คนขายตั้งราคาสูงเกินไป เลยขายไม่ออกสักที

"ด้วยรากฐานกระดูกของข้า หากจะฝึกฝนให้สำเร็จในโลกจริง ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในสามวันห้าวัน"

"ถ้าสามารถสร้างศาสตราวุธยันต์ได้สักชิ้นสองชิ้น พลังการต่อสู้ของข้าจะเพิ่มขึ้นมหาศาลในเวลาอันสั้น!"

ลู่ชิงเฟิงเดินดูแผงลอยต่างๆ ในตลาด พิจารณาศาสตราวุธยันต์แต่ละชิ้นอย่างละเอียด และสอบถามคนขายซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งเข้าใจถ่องแท้แล้วถึงเปลี่ยนไปดูแผงถัดไป เพื่อหาศาสตราวุธยันต์ที่ถูกใจที่สุด

ผ่านไปครึ่งค่อนวัน ลู่ชิงเฟิงก็นั่งพักที่ข้างแผงลอยแห่งหนึ่ง

"ในบรรดาศาสตราวุธยันต์พวกนี้ หากรวบรวม โล่เหินเวหาเหล็กดำ, เข็มไร้เงา, รองเท้าเหยียบเมฆา, และ มีดลูกแม่แมลงทอง ได้ครบชุด ในระดับขอบเขตโฮ่วเทียนทั้งขั้นลมหายใจครรภ์และขั้นลมปราณแท้จริง ข้าคงไร้พ่าย!"

โล่เหินเวหาเหล็กดำ ป้องกันอัตโนมัติ เมื่อใช้งาน ไม่ต้องกลัวการลอบโจมตี อาวุธมีคม หรือคาถาอาคม

เข็มไร้เงา ไปมาไร้ร่องรอย สังหารคนได้โดยไม่ทันตั้งตัว

รองเท้าเหยียบเมฆา เพิ่มความเร็ว

มีดลูกแม่แมลงทอง ประกอบด้วยมีดแม่หนึ่งเล่มและมีดลูกแปดเล่ม คมกริบไร้เทียมทาน ถือมีดแม่ ควบคุมมีดลูกแปดเล่มโจมตีศัตรู ยากที่จะป้องกัน

เพียงแต่

"ในเกม การจะรวบรวมศาสตราวุธยันต์สี่ชิ้นนี้ให้ครบ มีความเป็นไปได้สูง แต่ถ้าจะรวบรวมให้ครบในโลกจริง ความยากคงไม่ต่างกับฝึกตบะบารมีให้ถึงขั้นลมหายใจครรภ์ระดับเก้า!"

ลู่ชิงเฟิงยิ้มขมขื่น

อย่าว่าแต่ต้องใช้เวลาแค่ไหนในการเปลี่ยนจากมือใหม่ที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการสร้างอาวุธ ให้สามารถสร้างโล่เหินเวหาเหล็กดำได้ แค่วัตถุดิบต่างๆ ที่ต้องใช้สร้างศาสตราวุธยันต์พวกนี้ ก็ทำให้ลู่ชิงเฟิงต้องถอดใจแล้ว

"เหล็กดำ, แก่นเบญจโลหะ, หนังสัตว์อสูรเหยียบเมฆา, เหล็กกล้าทองคำบริสุทธิ์..."

"ในหมู่บ้านเฮยมู่ แม้แต่เครื่องเหล็กดีๆ สักชิ้นยังหาได้ยาก จะไปหาเหล็กดำทองคำบริสุทธิ์พวกนี้มาจากไหน"

ลู่ชิงเฟิงส่ายหน้า ฝังความคิดที่จะสร้างอาวุธลงไป ตอนนี้ดูแล้ว การสร้างอาวุธไม่ช่วยแก้ปัญหาความยากลำบากในโลกจริงได้

"ตบะบารมีคือรากฐานของทุกสิ่ง!"

"หากต้องการเพิ่มตบะบารมีในโลกจริงอย่างรวดเร็ว หนึ่งคือเสริมแกร่งเคล็ดวิชาในเกม สองคือศึกษาวิชาปรุงยา!"

ความคิดของลู่ชิงเฟิงแจ่มชัด

ในบรรดาศิลปะการฝึกตนต่างๆ สิ่งที่เขาจำเป็นต้องเชี่ยวชาญที่สุดในตอนนี้คือวิชาปรุงยา

ในเกมมียาเม็ดมังกรเหลืองช่วย ความก้าวหน้ายังไม่เป็นดั่งใจ หากกลับไปสู่โลกจริงแล้วไม่มียาเม็ดมังกรเหลืองช่วย คงยากที่จะก้าวหน้าไปได้!

ดังนั้นวิชาปรุงยาต้องรู้ไว้

"เทียบกับการสร้างอาวุธ การปรุงยาต้องการตบะบารมีน้อยกว่า สมุนไพรต่างๆ ก็หาได้ง่ายกว่าวัสดุสร้างอาวุธมาก"

"แต่นอกจากการปรุงยาแล้ว อาจจะลองศึกษาวิชาเขียนยันต์ดูบ้างก็ได้"

สายตาของลู่ชิงเฟิงหยุดอยู่ที่ยันต์ปึกหนึ่งบนแผงลอยข้างๆ

การเขียนยันต์ด้วยวิธีพิเศษ สามารถผนึกคาถาลงไปได้ เมื่อใช้ลมปราณ ลมปราณแท้จริง หรือพลังเวทกระตุ้น ก็จะปลดปล่อยคาถาในยันต์ออกมา เหมาะอย่างยิ่งสำหรับใช้ในการต่อสู้

หากเงินหนา ซัดยันต์ระดับต่ำออกไปทีเดียวหลายสิบใบ ก็สามารถทำร้ายสาหัสหรือสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตลมปราณแท้จริงได้

ยันต์เพลิง, ยันต์ร้อยน้ำแข็ง, ยันต์ล่องหน, ยันต์มุดดิน, ยันต์สายฟ้าลูกโซ่...

ยันต์มีหลายประเภท แต่ละชนิดมีสรรพคุณต่างกัน

หากมียันต์หลายร้อยใบติดตัว ลู่ชิงเฟิงอาจถึงขั้นถล่มเขาหวงจือให้ราบคาบได้เลย!

และการเขียนยันต์เบื้องต้น ก็ง่ายกว่าการสร้างอาวุธมาก สำหรับลู่ชิงเฟิงแล้ว เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในการเพิ่มความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด

"ไม่รู้ว่าในโลกจริงมีผู้ฝึกเซียนอยู่หรือเปล่า หากมีแต่ระดับจอมยุทธ์ หรือระบบการฝึกฝนต่างกัน ในอนาคตไม่ว่าจะเป็นยาตัน ยันต์ หรือศาสตราวุธยันต์ ข้าคงต้องลงมือทำเองทั้งหมด!"

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น

แค่การเขียนยันต์ ลู่ชิงเฟิงก็ต้องสร้างพู่กันยันต์ ผสมชาด และทำกระดาษยันต์ขึ้นมาเอง...

การสร้างพู่กันยันต์ ก็ต้องรู้วิชาสร้างอาวุธเบื้องต้นอีก!

คิดถึงตรงนี้ ลู่ชิงเฟิงก็ปวดหัวตึ้บ

แม้จะมีเวลาต่างกันร้อยเท่า แต่การจะเชี่ยวชาญทั้งการปรุงยา เขียนยันต์ และสร้างอาวุธ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

"การบำเพ็ญเพียรช่างยากเย็นแสนเข็ญ!"

ลู่ชิงเฟิงทอดถอนใจ

"สหายตัวน้อย ท่านเพิ่งเข้า 《หงฮวง》 ไม่รีบไปฝึกฝนหาเงิน มานั่งแช่อยู่กับนักพรตจนๆ อย่างข้าทำไม?"

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างๆ

ลู่ชิงเฟิงตื่นจากภวังค์ เห็นเจ้าของแผงลอยข้างๆ กำลังมองเขาด้วยสายตาจนใจ