บทที่ 547 จี้ชิงฝึกฝนอย่างหนักหลายร้อยปี

บทที่ 547 จี้ชิงฝึกฝนอย่างหนักหลายร้อยปี

ส่วนเซียนสวรรค์จะรับนางหรือไม่ นางเองก็ไม่มั่นใจ

คงต้องหวังพึ่งโชคช่วย

“สหายลั่วอวี่ ข้าขอแสดงความยินดีล่วงหน้าที่เจ้าจะได้เลื่อนขั้นเป็นเซียนจักรพรรดินะ!”

ลั่วอวี่กลับไปครั้งนี้ย่อมต้องปิดด่านเพื่อทะลวงสู่ระดับเซียนจักรพรรดิแน่นอน

ด้วยสมบัติที่ได้รับมาในครั้งนี้ ความมั่นใจของเขาย่อมมีไม่น้อย

“ฮ่าๆ ต้องขอบคุณสหายจี้ชิงจริงๆ หวังว่าสหายจี้ชิงจะได้บรรลุเป็นเซียนสวรรค์ในเร็ววันเช่นกัน!”

กล่าวจบ ลั่วอวี่และเย่ว์ฉานก็ขอตัวลาจากไป

จี้ชิงครุ่นคิด โอกาสในโลกน้อยนั้นยิ่งใหญ่จริงๆ

แต่ตอนนี้มันวุ่นวายเกินไปแล้ว

ความวุ่นวายนี้คงไม่จบลงในเวลาสั้นๆ แน่นอน

ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ในระดับเซียนจักรพรรดิแทบจะไร้คู่ต่อสู้

แต่หากเจอเซียนสวรรค์เข้าล่ะ?

แม้ราชสำนักสวรรค์จะกวาดล้างเซียนสวรรค์ในโลกน้อยไปแล้ว

แต่ใครจะรับประกันได้ว่าไม่มีปลาที่หลุดรอดอวนไปได้?

อีกทั้งในสวรรค์สามสิบสามชั้น ก็ย่อมมีเซียนสวรรค์จำนวนมากเดินทางมาที่โลกน้อยเช่นกัน

แม้ปกติจะไม่ค่อยได้เจอกัน

แต่หากเจอเข้าจริงๆ ล่ะ?

จี้ชิงมีพลังเซียนสวรรค์หลงเหลืออยู่สามสาย แต่หากเจอเซียนสวรรค์ตัวจริง พลังสามสายนี้เกรงว่าจะช่วยอะไรไม่ได้มากนัก

จะใช้ดาบพิฆาตเซียนหลอมรวมสมบัติระดับเซียนสวรรค์ตอนนี้เลยก็คงไม่ได้

ไม่ใช่ว่าหลอมไม่ได้

แต่มันเสียเวลาและพลังงานมากเกินไป

การหลอมสมบัติทั่วไปยังต้องใช้เวลาถึงสิบปี

นับประสาอะไรกับการหลอมรวมสมบัติระดับเซียนสวรรค์?

ดาบพิฆาตเซียนเป็นเพียงสมบัติระดับเซียนจักรพรรดิ การจะหลอมรวมสมบัติระดับเซียนสวรรค์ก็เปรียบเหมือนงูกลืนวาฬ

เกรงว่าต้องใช้เวลาหลายสิบปีหรือเป็นร้อยปีถึงจะสำเร็จ

หากเวลาผ่านไปนานขนาดนั้น สมบัติในโลกน้อยคงถูกแย่งชิงไปจนหมดแล้ว

วาสนาต่างๆ คงไม่เหลือถึงมือจี้ชิงแน่นอน

ตอนนี้หากจะชิงทรัพยากรในโลกน้อย ต้องแข่งกับเวลาเท่านั้น

ต้องรวดเร็ว!

ส่วนทำไมไม่ใช้ดาบระดับเซียนสวรรค์เล่มนั้นไปเลยล่ะ?

เหตุผลนั้นง่ายมาก เพราะยังใช้ไม่ได้

สมบัติเซียนทุกชิ้นต้องผ่านการหลอมรวมก่อนถึงจะใช้ได้

การจะหลอมรวมดาบระดับเซียนสวรรค์ก็ต้องใช้เวลานานเช่นกัน

อีกทั้งดาบพิฆาตเซียนของจี้ชิงนั้นเข้ากับเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

หากเปลี่ยนไปใช้ดาบเล่มอื่น ความเข้ากันย่อมไม่เท่าเดิม

ดังนั้นทางที่ดีที่สุดคือยึดดาบพิฆาตเซียนเป็นหลัก แล้วหลอมรวมดาบระดับเซียนสวรรค์เข้าไป

แต่ไม่ใช่ตอนนี้

ต้องรอให้เรื่องในโลกน้อยจบลงเสียก่อน

จี้ชิงเคยถามเย่ว์ฉานว่าโลกน้อยประกอบด้วยเขตเร้นลับมากมาย

แต่เขตเร้นลับก็มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ

เขตที่แข็งแกร่งสามารถให้กำเนิดตัวตนที่เหนือกว่าเซียนสวรรค์ได้

ส่วนเขตที่อ่อนแอ แม้แต่เซียนสวรรค์ก็ยังกำเนิดไม่ได้

เขตเร้นลับที่แข็งแกร่งที่สุดคือสิบเขตเร้นลับอันดับต้นๆ ของโลกน้อย!

ในสิบเขตนี้ แต่ละแห่งล้วนเคยมีตัวตนระดับเหนือเซียนสวรรค์ถือกำเนิดขึ้น

ทว่าสิบเขตนี้ย่อมต้องตกเป็นเป้าสายตาของยอดฝีมือจำนวนมากแน่นอน

ไม่แน่ว่าอาจจะมีเซียนสวรรค์ปะปนอยู่ด้วย

แต่ในใจของจี้ชิงก็ยังพอมีความมั่นใจอยู่บ้าง

ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ หากสู้เซียนสวรรค์ไม่ได้ ก็น่าจะหนีทัน

หากต้องการโชคลาภมหาศาล ก็ต้องยอมเสี่ยง

จี้ชิงลองคิดดู ตามที่เย่ว์ฉานบอก หนึ่งในสิบเขตเร้นลับที่อยู่ใกล้เขาที่สุดตอนนี้น่าจะเป็นเขตเร้นลับอวิ๋นกวง!

ดังนั้น จี้ชิงจึงก้าวออกไปหนึ่งก้าว มุ่งหน้าสู่อุโมงค์มิติ มุ่งตรงไปยังเขตเร้นลับอวิ๋นกวงทันที

เขตเร้นลับอวิ๋นกวงในตอนนี้ตกอยู่ในความโกลาหลเรียบร้อยแล้ว

ความจริงจี้ชิงมาถึงค่อนข้างช้าไปหน่อย

เพราะเขาเสียเวลาอยู่ที่เขตเร้นลับไท่เฉินไปนานพอสมควร

ในเขตอวิ๋นกวงมีเซียนแท้และเซียนจักรพรรดิหลั่งไหลเข้ามามากมายแล้ว

จี้ชิงขมวดคิ้ว

ผู้คนมากมายขนาดนี้แย่งชิงสมบัติกัน แถมเขายังมาช้าปานนี้ จะเหลืออะไรถึงเขาอีกหรือ?

สมบัติทั่วไปจี้ชิงก็ไม่ได้สนใจนัก

ดังนั้นจี้ชิงจึงเดินวนเวียนอยู่ในเขตอวิ๋นกวงอยู่หลายเดือน แต่กลับไม่พบสมบัติที่ถูกใจเลย เรียกได้ว่าแทบจะคว้าน้ำเหลว

ตูม

ทันใดนั้น เขตเร้นลับอวิ๋นกวงก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศทางราวกับระลอกคลื่นยักษ์

ดูเหมือนว่าเขตเร้นลับอวิ๋นกวงจวนจะพังทลายลงอยู่รอมร่อ

จี้ชิงใจหายวาบ

การสั่นสะเทือนนี้เกิดจากฝีมือมนุษย์ เป็นการต่อสู้อันดุเดือดของยอดฝีมือ

และไม่ใช่ระดับที่เซียนจักรพรรดิจะทำได้แน่นอน

เซียนสวรรค์!

มีเพียงเซียนสวรรค์เท่านั้นที่มีพลังอำนาจเหนือมนุษย์เช่นนี้

ในเขตอวิ๋นกวง มีเซียนสวรรค์กำลังต่อสู้กันอยู่!

“เป็นเซียนสวรรค์ รีบหนีเร็ว...”

“เซียนสวรรค์ลงมือแล้ว พวกเราไม่มีโอกาสแล้วล่ะ”

“แค่โดนลูกหลงจากการต่อสู้ของเซียนสวรรค์ แม้แต่เซียนจักรพรรดิก็ตายได้นะ...”

ผู้คนจำนวนมากต่างหนีออกจากเขตอวิ๋นกวงด้วยความตื่นตระหนก

ส่วนจี้ชิงที่มองอยู่ห่างๆ ดูเหมือนจะเห็นร่างอันยิ่งใหญ่สองร่างกำลังห้ำหั่นกันอยู่ในเขตอวิ๋นกวง

แรงสั่นสะเทือนจากพลังนั้นก็นับว่ามากแล้ว

ทว่าที่สำคัญกว่าคือ ท่ามกลางคลื่นพลังนั้น มีพลังที่มหัศจรรย์อยู่สองสาย

นั่นคือพลังแห่งเต๋า!

เซียนสวรรค์นั้นแตกต่างจากเซียนแท้และเซียนจักรพรรดิอย่างสิ้นเชิง

อาจกล่าวได้ว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงในระดับคุณภาพ

เซียนแท้และเซียนจักรพรรดิเป็นเพียงการสะสมพลังและการยกระดับกายเซียนอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

แต่เซียนสวรรค์นั้นต่างออกไป

เซียนสวรรค์ได้ผสานพลังแห่งวิถีเข้าสู่ร่างกาย ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวดูเหมือนจะสอดคล้องกับวิถีแห่งฟ้าดิน เมื่อเซียนสวรรค์เอาจริงขึ้นมาและใช้พลังแห่งวิถี พลังต่อสู้จะพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล

ไม่ใช่สิ่งที่ระดับพลังของกายเซียนจะนำมาเปรียบเทียบได้เลย

โดยปกติเซียนสวรรค์จะไม่ใช้พลังแห่งวิถีพร่ำเพรื่อ

จะใช้ก็ต่อเมื่อต้องเอาจริงหรือต่อสู้เสี่ยงตายเท่านั้น

และเมื่อใดที่ใช้พลังแห่งวิถี เซียนสวรรค์จะแตกต่างจากเซียนจักรพรรดิและเซียนแท้โดยสิ้นเชิง

จี้ชิงใจสั่น

ความจริงในตอนนี้พลังของเขาแข็งแกร่งมากแล้ว

มีพลังต่อสู้กว่า 300 เท่าของเซียนแท้

หากดาบพิฆาตเซียนพัฒนาเป็นระดับเซียนสวรรค์ได้อีก พลังของเขาก็น่าจะเกิน 400 เท่าแน่นอน

หากวัดกันที่พลังเพียวๆ จี้ชิงอาจจะเหนือกว่าเซียนสวรรค์ทั่วไปเสียด้วยซ้ำ

ทว่าเขายังมีจุดอ่อนที่สำคัญที่ต่างจากเซียนสวรรค์

นั่นคือพลังแห่งวิถี

ไม่ว่าพลังของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด

แต่หากไม่มีพลังแห่งวิถี เขาก็ย่อมไม่ใช่เซียนสวรรค์

และย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียนสวรรค์แน่นอน

คำว่าครึ่งก้าวสู่เซียนสวรรค์อะไรนั่น เป็นเพียงคำเรียกขานเท่านั้น

ในระดับเซียนแท้ อาจมีคำว่าพลังต่อสู้ระดับเซียนจักรพรรดิได้

แต่ในระดับเซียนจักรพรรดิ ต่อให้มีสมบัติระดับเซียนสวรรค์มากเพียงใด ก็ไม่มีใครกล้าอ้างว่ามีพลังต่อสู้ระดับเซียนสวรรค์ได้เลย

สาเหตุก็คือพลังแห่งวิถีนั่นเอง

ภายใต้พลังแห่งวิถี พลังของกายเซียนหรือสมบัติเซียนล้วนไร้ความหมาย

ภายใต้วิถีแห่งเต๋า... ทุกสิ่งล้วนเป็นเพียงมดปลวก!

นี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เซียนสวรรค์ได้รับการยกย่องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่เซียน!

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างโลกเช่นนั้น จี้ชิงก็รู้สึกหนาวสั่นในใจ

“ในสิบเขตเร้นลับอันดับต้นๆ แม้แต่เซียนสวรรค์ยังลงสนามเอง ความเสี่ยงพุ่งสูงปรี๊ด... ช่างเถอะ ได้คลังสมบัติเซียนสวรรค์มาหนึ่งแห่งก็นับว่าเป็นโชคลาภมหาศาลแล้ว รู้จักพอก็เป็นสุข!”

จี้ชิงดูเหมือนจะตาสว่างขึ้นมาทันที

คลังสมบัติก่อนหน้านี้ เขาได้มันมาง่ายเกินไป

ในใจจึงเริ่มมีความหยิ่งผยองเกิดขึ้น

ความโลภเริ่มครอบงำ

อยากจะได้คลังสมบัติเซียนสวรรค์เพิ่มอีก หรืออยากได้ของที่ช่วยในการทะลวงขอบเขตมากขึ้น

จนเกือบจะลืมความอันตรายของโลกน้อยไปเสียสนิท

แต่ตอนนี้ เมื่อเซียนสวรรค์ลงมือเองจนเขตอวิ๋นกวงจวนจะพังทลาย มันก็ได้เตือนสติจี้ชิงในทันที

เขาเริ่มจะลำพองใจเกินไปแล้วจริงๆ

ในใจถึงกับคิดว่าจะไปงัดข้อกับเซียนสวรรค์ได้แล้ว

เขายังห่างไกลนัก!

หากต้องเผชิญหน้ากับเซียนสวรรค์จริงๆ โดยเฉพาะคนที่ใช้พลังแห่งวิถี เกรงว่าจี้ชิงคงต้านทานไม่ได้แม้แต่อึดใจเดียว

“ไป!”

จี้ชิงไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว หันหลังกลับทันที

ทันทีที่เขาจากไป เขตอวิ๋นกวงก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง ดูท่าทางจวนจะพังทลายเต็มที

นี่แหละคือเซียนสวรรค์

เมื่อใดที่เปิดศึกกันอย่างไม่ยั้งมือ แม้แต่เขตเร้นลับยังต้านทานไว้ไม่อยู่

จี้ชิงทะลุผ่านมิติออกจากโลกน้อยและกลับสู่สำนักเซียนสุเมรุ มุ่งหน้าสู่ตำหนักสุญญาสีครามเพื่อเข้าพบท่านอาจารย์