บทที่ 541 สยบเซียนจักรพรรดินับสิบ!

บทที่ 561 สยบเซียนจักรพรรดินับสิบ!

ผนวกกับวิชาเซียนทะลวงมิติ

ดาบอันน่าสะพรึงกลัวที่มีพลังต่อสู้กว่า 300 เท่าของเซียนแท้ มาถึงตรงหน้าเซียนจักรพรรดิผู้นั้นในพริบตา

“อะไรนะ?!”

เซียนจักรพรรดิผู้นั้นใจหายวาบ

อันตราย!

อันตรายถึงขีดสุด!

สำหรับเซียนจักรพรรดิผู้นี้ ดาบนี้อันตรายเกินไปแล้ว

ต่อหน้าดาบเล่มนี้ สมบัติเซียนป้องกันระดับเซียนจักรพรรดิของเขาเกิดเสียง “แคร็ก” และแตกละเอียดทันที

จากนั้นดาบก็ฟันลงบนกายเซียนจักรพรรดิของเขา

“อ๊ากกก...”

เซียนจักรพรรดิร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด

แปะ

จี้ชิงเก็บดาบเข้าฝัก

เสียงร้องของเซียนจักรพรรดิเงียบหายไปทันควัน

ในความว่างเปล่า กายเซียนจักรพรรดิของเขาค่อยๆ กลายเป็นผุยผงราวกับก้อนหินที่ถูกลมพัดสลายไป

ตายแล้ว!

เซียนจักรพรรดิที่แข็งแกร่งผู้นี้ กลับตายลงไปง่ายๆ เช่นนี้

ต่อหน้าต่อตาผู้คน จี้ชิงสังหารเขาได้ในดาบเดียว

ไม่ว่าจะเป็นลั่วอวี่หรือเทพธิดาเย่ว์ฉาน ต่างก็ยืนอึ้งตะลึงงัน ไม่อาจเชื่อสายตาตนเองได้

นั่นคือเซียนจักรพรรดินะ!

เซียนจักรพรรดิจริงๆ!

แม้จี้ชิงจะเป็นเซียนจักรพรรดิเหมือนกัน และอาจจะแข็งแกร่งในหมู่เซียนจักรพรรดิด้วยกัน

แต่จี้ชิงกลับสังหารเซียนจักรพรรดิในระดับเดียวกันได้ในดาบเดียว

นี่มันสมเหตุสมผลหรือ?

“เทพธิดาเย่ว์ฉาน ท่านไม่เป็นไรนะ?”

ลั่วอวี่รีบถามทันที

เทพธิดาเย่ว์ฉานได้สติกลับมา นางส่ายหน้าและกล่าวว่า:

“ข้าไม่เป็นไร ขอบคุณสหายลั่วอวี่ ท่านผู้อาวุโสท่านนี้คือ...”

“ท่านผู้นี้คือเซียนจักรพรรดิจี้ชิง”

“เย่ว์ฉานขอนอบน้อมคารวะเซียนจักรพรรดิจี้ชิง ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิตข้าไว้!”

ต่อหน้าจี้ชิง เทพธิดาเย่ว์ฉานแสดงกิริยาอย่างนอบน้อมยิ่งนัก

ไม่มีท่าทีหยิ่งทะโสของเมล็ดพันธุ์เซียนสวรรค์หลงเหลืออยู่เลย

แต่หากลองคิดดูดีๆ ตอนนี้โลกน้อยกำลังถูกแบ่งแยก เมล็ดพันธุ์เซียนสวรรค์จะยังมีอะไรให้หยิ่งทะโสได้อีก?

“ไม่เป็นไร สหายลั่วอวี่บอกว่าท่านกับเขาเป็นสหายกัน เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”

จี้ชิงกล่าวอย่างเรียบเฉย

ที่เหลือคือการพูดคุยกันระหว่างลั่วอวี่กับเทพธิดาเย่ว์ฉาน

จี้ชิงไม่ได้มาช่วยเปล่าๆ

ลั่วอวี่บอกจุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ ในที่สุดเทพธิดาเย่ว์ฉานก็กัดฟันตอบตกลง

“เซียนจักรพรรดิจี้ชิง เย่ว์ฉานมีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว หากข้าได้รับสมบัติแล้วต้องการจะไปจากสวรรค์ชั้นที่เก้า หวังว่าท่านจะช่วยคุ้มกันข้าออกไปอย่างปลอดภัย”

เทพธิดาเย่ว์ฉานยื่นเงื่อนไข

“ไม่มีปัญหา”

จี้ชิงตกลง

แค่คุ้มกันออกไปจากสวรรค์ชั้นที่เก้า สำหรับจี้ชิงแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

“ดี! เย่ว์ฉานรู้ว่าคลังสมบัติของเขตเร้นลับไท่เฉินอยู่ที่ไหน...”

“ทว่า เซียนจักรพรรดิจี้ชิงคงจะไม่สนใจสมบัติทั่วไปสินะ? ส่วนใหญ่ท่านคงต้องการสมบัติที่มีผลต่อการทะลวงสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์”

“ถูกต้อง ข้าจี้ชิงต้องการสมบัติที่มีผลต่อการทะลวงสู่เซียนสวรรค์จริงๆ เทพธิดาเย่ว์ฉานพอจะรู้หรือไม่ว่ามีอยู่ที่ใด?”

“ข้าคือเมล็ดพันธุ์เซียนสวรรค์ของไท่เฉิน อำนาจของข้ารองลงมาจากเซียนสวรรค์เท่านั้น ข้ารู้จักสถานที่แห่งหนึ่ง นั่นคือ คลังสมบัติเซียนสวรรค์...”

“ในตอนนั้นเซียนสวรรค์ถูกราชสำนักสวรรค์สังหาร แต่ยอดฝีมือเหล่านั้นไม่ได้กวาดล้างคลังสมบัติไป ตอนนี้คลังสมบัติน่าจะยังอยู่ ส่วนจะถูกผู้ฝึกตนที่ตามมาภายหลังกวาดไปหรือไม่นั้น ข้าเองก็ไม่แน่ใจ”

“ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนเทพธิดานำทาง ไปยังคลังสมบัติเซียนสวรรค์เถอะ”

“ตกลง”

เทพธิดาเย่ว์ฉานไม่ลังเล รีบนำทางทันที

เขตเร้นลับไท่เฉินพังพินาศไปขนาดนี้แล้ว

นางเองก็ต้องเตรียมตัวเพื่อตนเองเช่นกัน

สมบัติของไท่เฉิน แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นชิงไป สู้ตกอยู่ในมือนางที่เป็นศิษย์สายตรงของไท่เฉินยังดีเสียกว่า

บางทีในอนาคต นางอาจจะกอบกู้ไท่เฉินขึ้นมาใหม่ได้

เทพธิดาเย่ว์ฉานนำจี้ชิงและลั่วอวี่ บินลึกเข้าไปในเขตเร้นลับไท่เฉินอย่างรวดเร็ว

เขตเร้นลับนี้ช่างมหัศจรรย์นัก

มันเหมือนโลกใบเล็ก แต่กลับเชื่อมต่อกับโลกเซียน

ทว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ กลับต่างจากโลกเซียน

เช่นมาตราส่วนของมิติที่แตกต่างกัน

มิติของเขตเร้นลับไท่เฉินนั้นแข็งแกร่งมาก เซียนแท้ทั่วไปจะทะลุผ่านมิติได้ลำบากยิ่ง

มีเพียงเซียนจักรพรรดิเท่านั้นที่ไปมาได้ตามใจชอบ

จี้ชิงรำคาญที่บินช้าเกินไป

จึงพาคนทั้งสองทะลุผ่านมิติไปโดยตรง

เมื่อจี้ชิงทะลุผ่านมิติตามเส้นทางที่เย่ว์ฉานบอก มาถึงยอดเขาแห่งหนึ่ง

“อืม?”

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

บนยอดเขาแห่งนี้ กลับมีเซียนจักรพรรดิอยู่มากมายแล้ว

“ทำไมถึงมีเซียนจักรพรรดิมากขนาดนี้?”

ลั่วอวี่สีหน้าเคร่งเครียด

“ที่นี่คือยอดเขาไท่เฉิน เป็นที่พำนักของเซียนสวรรค์ไท่เฉิน การที่เซียนจักรพรรดิจะเน้นค้นหาที่นี่จึงเป็นเรื่องปกติ ทว่า คลังสมบัติเซียนสวรรค์น่าจะยังหาไม่พบ”

“แต่ถ้าหากยังมีเซียนจักรพรรดิอยู่มากขนาดนี้ ต่อให้พวกเราเปิดคลังสมบัติได้ ก็เกรงว่าจะนำสมบัติออกไปไม่ได้...”

เทพธิดาเย่ว์ฉานรู้สึกกังวล

จะให้ซ่อนตัวรอจนกว่าคนพวกนี้จะไปหรือ?

แล้วจะต้องรอถึงเมื่อไหร่?

ยิ่งอยู่นานเรื่องยิ่งมาก หากปล่อยไว้นานแล้วพวกเซียนจักรพรรดิหาคลังสมบัติพบเข้าจริงๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

แถมโอกาสยังมีสูงมากด้วย

เพราะศิษย์ไท่เฉินที่รู้ตำแหน่งคลังสมบัติเหมือนเย่ว์ฉาน ย่อมต้องมีอีกแน่นอน

ดังนั้น ทั้งเย่ว์ฉานและลั่วอวี่ต่างก็จ้องมองไปที่จี้ชิง

มีเพียงจี้ชิงเท่านั้นที่จะตัดสินใจได้

“ไม่ต้องรอ! ไปที่คลังสมบัติเซียนสวรรค์โดยตรง! ส่วนเซียนจักรพรรดิเหล่านี้...”

แววตาของจี้ชิงวาบด้วยความเย็นชา

“ก็ให้พวกมันไสหัวไป! ในระยะสิบหลี่รอบยอดเขาไท่เฉิน ห้ามใครเข้าใกล้! ใครกล้าล้ำเส้น... ฆ่า!”

ลั่วอวี่และเย่ว์ฉานเบิกตากว้าง

ช่างโอหังอะไรขนาดนี้?

ต้องรู้ว่าตอนนี้บนยอดเขาไท่เฉิน มีเซียนจักรพรรดิรวมตัวกันอยู่คร่าวๆ ก็ยี่สิบกว่าตนแล้ว

แถมยังมีเซียนจักรพรรดิทยอยมาเพิ่มอีกเรื่อยๆ

จี้ชิงคิดจะใช้กำลังเพียงคนเดียวต่อต้านเซียนจักรพรรดิทั้งหมดเลยหรือ?

แม้แต่ลั่วอวี่ที่รู้ว่าจี้ชิงใจกล้าแค่ไหน ก็ยังตกใจจนหน้าถอดสี

“สหายจี้ชิง ข้าว่าควรค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า หากท่านทำเช่นนี้ เกรงว่าจะกลายเป็นศัตรูกับเซียนจักรพรรดิจำนวนมาก และจะถูกรุมโจมตีเอาได้นะ...”

ลั่วอวี่รีบเตือน

ตอนนี้จี้ชิงคือยันต์คุ้มกันของเขา

เขาไม่อยากให้จี้ชิงเป็นอะไรไป

การทำแบบนี้แม้จะดูองอาจ แต่ราคาที่ต้องจ่ายมันสูงเกินไป

ด้วยกำลังเพียงคนเดียว จะต้านทานเซียนจักรพรรดิมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?

มันเป็นไปไม่ได้เลย!

จี้ชิงกลับเพียงยิ้มบางๆ

“ไม่เป็นไร พวกเจ้าสองคนรออยู่ที่นี่ อย่าเพิ่งออกไป”

กล่าวจบ จี้ชิงก็ก้าวออกไป ปรากฏกายบนยอดเขาไท่เฉินโดยตรง

การปรากฏตัวของจี้ชิงดึงดูดความสนใจของผู้คนในทันที

เพราะจี้ชิงปรากฏตัวอย่างโอ่อ่า