ตอนที่  4-16 น่านฟ้าต้องห้าม

ขณะที่นอนราบอยู่ในพงหญ้าลินลี่ย์กลั้นหายใจแล้วเฝ้ามอง “ทั้งหมดนั่นมีหญ้าใจฟ้า 50 – 60 กอได้” ลินลี่ย์พยายามบังคับให้ตนเองใจเย็นลงทั้งๆที่ลิงโลดแต่สิ่งที่ทำให้เขากังวลที่สุด...

บีบีดูเหมือนจะยังไม่พอใจมันยังคงไล่ถอนหญ้าใจฟ้าอย่างต่อเนื่อง

“บีบีจะสามารถอุ้มหญ้าใจฟ้าจำนวนมากขนาดนั้นด้วยสองมือของมันได้ไหม?” ลินลี่ย์เริ่มกังวลเขารีบติดต่อกับบีบีผ่านทางจิต “พอแล้วบีบี รีบกลับมา”

บีบีเงยหน้าขึ้นสบตากับลินลี่ย์และขยับจมูกเล็กๆน่ารักของมัน“อย่ารีบร้อน ยังเหลืออีกตั้งมากมาย”

ในตอนนั้นมังกรลมกรดที่กำลังดื่มน้ำอยู่ที่ลำธารใกล้ๆก็เริ่มมองมาทางบีบีและมันก็สังเกตเห็นเจ้าหนูเงาแล้ว มันเงยหน้าขึ้นจากลำธารคำรามเบาๆหมอกและกลุ่มควันเย็นยะเยือกใส่หนูเงา

“ไม่ดีแล้ว” หัวใจของลินลี่ย์เต้นรัว

หากบีบีต้องต่อสู้แบบ1 ต่อ 1 กับเจ้ามังกรลมกรดนี่ เป็นไปได้ว่าเสียงดังอาจดึงดูดอสูรเวทตัวอื่นและทำให้สถานการณ์ของพวกเขายากลำบากขึ้น

บีบีก็สังเกตเห็นมังกรลมกรดเช่นกันทันใดนั้น บีบีก็มีท่าทีเกรงกลัว รีบมุดแอบลงไปในกอหญ้าใจฟ้าที่สั่นเทา

“กรรร....” มันกรลมกรดครางเบาๆอย่างพึงพอใจแล้วทิ้งตัวลงนอนดื่มน้ำอีกครั้ง

“เจ้ายักษ์โง่เง่า ช่างหลอกง่ายเสียจริง”บีบีเอ่ยกับลินลี่ย์อย่างร่าเริง

ในเวลานั้นลินลี่ย์ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเขาไม่เคยคิดถึงแผน ‘แสร้งทำเป็นอ่อนแอ’ ของเจ้าบีบีน้อยมาก่อนและเมื่อราวหนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมา ก็เป็นบีบีที่สามารถต่อสู้แล้วบังคับให้มังกรลมกรดต้องหนีไปและหลังจากนั้นมาบีบีก็ยิ่งเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นอีก

บีบีย่อมไม่เกรงกลัวเจ้ามังกรลมกรดแน่นอน

แต่เป็นเพราะความฉลาดเฉลียวของมันบีบีรู้ดีว่าหากทำตัวเด่นมากเกินไปอาจทำให้ลินลี่ย์ถูกพบตัว

มนุษย์!

อสูรเวทเป็นปฏิปักษ์กับมนุษย์

ในสายตาของมังกรลมกรดบีบีไม่มีค่าอะไรมากไปกว่าสัตว์ขนาดเล็กที่อ่อนแอ และเมื่อเห็นดังนั้นโดยปกติมันจึงไม่สนใจจะฆ่าให้เสียเวลา เพราะมังกรลมกรดรู้ดีว่าในบรรดาอสูรเวทจำพวกหนูมีเพียงหนูระดับต่ำสุดเท่านั้นที่มีขนสีดำ

แต่มังกรลมกรดไม่เคยรู้เลยว่าหนึ่งใน‘เพื่อนร่วมสายพันธุ์’ ของมันเคยถูกบีบีฝากรอยแผลสาหัสมาแล้ว

“ร้ายกาจ” ลินลี่ย์ชูนิ้วโป้งให้บีบี

“บีบีหัวเราะอย่างเริงร่า”เรื่องธรรมดา ข้า บีบีเป็นถึงหนูเงาที่ฉลาดที่สุดเท่าที่โลกเคยมี!”เมื่อมันมองไปยังกองหญ้าใจฟ้าจำนวนมาก ทันใดนั้นบีบีก็ขยายร่างกายจากขนาดราว 20เซนติเมตรเป็นยาวครึ่งเมตร

เมื่อขนาดใหญ่ขึ้นบีบีสามารถหอบกอหญ้าใจฟ้าด้วยสองมือของมันได้

วืดดด

ทันใดนั้นบีบีก็วางกองหญ้าใจฟ้าลงข้างๆลินลี่ย์

“เจ้านาย ทั้งหมดมีหญ้าใจฟ้า 160 กอมีข้าซะอย่าง ย่อมดำเนินการได้สำเร็จทุกประการแม้ไม่ได้วางแผน”บีบียืดอกเล็กๆของมันขึ้นอย่างภาคภูมิ

ลินลี่ย์ลูบหัวเล็กๆของบีบีอย่างรักใคร่จากนั้นจึงนำหญ้าใจฟ้าทั้งหมดใส่กระเป๋าของเขา

“รีบไปกันต่อเถอะข้าเริ่มรู้สึกว่ามีอะไรแปลกประหลาดรอเราอยู่อีกมาก” ดวงตาของลินลี่ย์เป็นประกายเมื่อมองไปทางทิศตะวันออก“หุบเหวที่นี่มีอสูรเวทจำนวนมาก ซ้ำยังมีหมอกหนาแน่นเช่นนี้...อืมมข้ารู้สึกว่าอณูธาตุจะหนาแน่นว่าคราวแรกที่เราลงมาอีก ประมาณ 10เท่าของโลกภายนอกได้”

ลินลี่ย์มีความรู้สึกว่า...

ไม่ว่าสิ่งใดที่เป็นสาเหตุให้อณูธาตุในหุบเหวนี้หนาแน่นกว่าโลกภายนอกต้องมาจากทิศตะวันออกของหุบเหวนี้อย่างแน่นอน

ลินลี่ย์มุ่งหน้าต่อไปทางทิศตะวันออกเคลื่อนผ่านพุ่มหญ้าหนาแน่นด้วยความช่วยเหลือของเวทธาตุลม ความเร็วเหนือเสียงทำให้ลินลี่ย์เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว เวทของจอมเวทระดับ 7นี้จะทำให้ผู้ใช้สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าปกติถึง 3 เท่า!

3เท่าของลินลีย์ซึ่งเป็นนักรบระดับ 5

“วูชชชช วูชชชชช!”

ลินลี่ย์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนเป็นภาพติดตาหลบหลีกสัตว์เวทตัวแล้วตัวเล่า นอกจากบริเวณแหล่งหากินของฝูงเพกาซัสแล้วบริเวณอื่นก็มีพุ่มหญ้าที่สูงเพียงพอให้ลินลี่ย์ซ่อนตัว

“จากจุดที่ข้าลงมาเหมือนข้าจะมุ่งหน้ามาทางตะวันออกได้ราว 100 กิโลเมตรแล้ว”

ลินลี่ย์รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

แม้เทือกเขาอสูรเวทนี้จะทอดตัวยาวกว่าพันกิโลเมตรแต่หุบเหวที่มีความยาวเกินกว่า 100 กิโลเมตรนี้นับว่าผิดปกติ คาดเดาจากระยะทางเป็นไปได้ว่าลินลี่ย์เริ่มเข้าสู่บริเวณใจกลางของเทือกเขาอสูรเวทแล้ว

“เฮ้ เจ้านาย ข้ารู้สึกว่ามีอสูรเวทจำนวนหนึ่งอยู่บริเวณนี้”บีบีที่ยืนอยู่บนบ่าของลินลี่ย์กวาดสายตาสอดส่องรอบตัวอย่างต่อเนื่อง

ลินลี่ย์พยักหน้า

พื้นที่รอบๆพวกเขาในรัศมีหลายกิโลเมตรมีเพียงอสูรเวท2 ตัว เป็นเรื่องแปลกประหลาดที่บริเวณนี้มีปริมาณอสูรเวทอยู่อย่างเบาบาง อสูรเวททั้ง2 นั้นคือมังกรลมกรดขนาดยักษ์ และที่สำคัญ... มังกรลมกรดทั้ง 2กำลังนอนหลับอยู่บนพื้น

“มีมังกรลมกรดเพียง 2 ตัว ซ้ำยังหลับอยู่” ลินลี่ย์หัวเราะให้กับความโชคดีของตน“ตรงนี้คงเป็นส่วนที่ง่ายที่สุดของการเดินทางของข้าตั้งแต่ลงมาในเหวนี่แล้วแต่ก็ต้องบอกว่าเจ้ามังกรลมกรด 2ตัวนี่ดูจะแตกต่างจากค่าเฉลี่ยของมังกรลมกรดอยู่ไม่น้อย”

ลินลี่ย์สังเกตว่าร่างกายของมันใหญ่กว่ามังกรลมกรดปกติอยู่มากเพราะพวกมันกำลังหมอบหลับอยู่จึงยากจะสังเกตอย่างอื่นได้แต่แม้จะหมอบอยู่ก็สูงพอๆกับมังกรลมกรดขนาดปกติเวลาพวกมันยืนแล้วไม่นับความยาวของลำตัวที่เป็น 2 เท่าของมังกรลมกรดปกติ

เมื่อมองพวกมันนอนราบกับพื้นทำให้นึกถึงภูเขาขนาดย่อม 2 ลูกเลยทีเดียว

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเก็บไม่อยู่ลินลี่ย์จึงผ่านมังกรลมกรดที่อยู่ห่างจากพงหญ้าราว 20 เมตรไปอย่างระมัดระวังแต่ลินลี่ย์ก็ไม่ได้สังเกตว่าเมื่อยามเขาเดินผ่านพงหญ้า เสียง ‘แซ่ก’ เบาๆดังขึ้นและหูของมังกรลมกรดทั้งสองก็ขยับแม้ว่าดวงตาของพวกมันจะปิดสนิทและไม่ได้เคลื่อนไหวแต่อย่างใด

เมื่อเดินตัดผ่านพงหญ้าแน่นอนว่าต้องมีเสียงเกิดขึ้น

แต่ลินลี่ย์ไม่ได้สนใจตรงจุดนั้นเพราะลินลี่ย์สังเกตว่าเมื่อลมพัดผ่านหญ้เหล่านั้นก็ทำให้เกิดเสียงเช่นกันซึ่งแตกต่างน้อยมากกับเสียงยามทีคนเดินตัดผ่าน ลินลี่ย์ค่อยๆรุกคืบผ่านพงหญ้าได้เป็นเวลานานโดยไม่ก่อให้เกิดปัญหา

“วืดดด”

ทันใดนั้นร่างเงาก็เคลื่อนไหวตัดผ่านอากาศพุ่งเข้าใส่ลินลี่ย์แม้ว่าลินลี่ย์จะเพิ่มความเร็วของเวทความเร็วเหนือเสียงก็ไม่อาจหลบเลี่ยงได้

“ตุ้บ!”

หางมังกรยาวและยืดหยุ่นดั่งแส้โลหะตวัดฟาดพื้นดินเบื้องหน้าลินลี่ย์พื้นดินราวครึ่งเมตรด้านของเขาแยกออกเป็น 2 ส่วนลึกราว 1 เมตร ลินลี่ย์รีบผนึกกำลังไปที่ขาแล้วออกวิ่ง

“ข้าถูกพบตัวแล้ว” หัวใจของลินลี่ย์เต้นรัว

“กรรร!” “กรรร...”

เสียงคำราม 2เสียงดังประสานกัน ทันใดนั้นมังกรลมกรดทั้งสองที่เดิมนอนหลับอยู่ก็ลุกขึ้นยืนมันมีความสูงราวบ้าน 4 ชั้น มีช่วงตัวยาวกว่า 40 เมตร และหางที่ยาวอีก 40 เมตรช่างเป็นขนาดที่น่าตื่นตาอย่างยิ่ง

“ช่างใหญ่โตยิ่งพวกมันต้องเป็นระดับสูงในบรรดามังกรลมกรดด้วยกันแน่ ดูเหมือนจะเป็นอสูรเวทระดับ 8ด้วย” หัวใจของลินลี่ย์เต้นถี่

นี่เป็นอสูรเวทระดับ8 ตัวแรกที่ลินลี่ย์ได้เจอตั้งแต่ลงมายังหุบเหวเบื้องล่าง ในฐานะจอมเวทระดับ 7ลินลี่ย์มีความมั่นใจว่าสามารถเผชิญหน้ากับอสูรเวทระดับ 7 ได้ แต่ต่อหน้าอสูรเวทระดับ8 เขาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดฉากต่อสู้เพราะระดับที่สูงกว่าหมายถึงพลังอำนาจที่มากกว่าเป็นเท่าทวี

ส่วนมูลค่าของแก่นเวทก็เหลือประมาณ

มูลค่าแก่นเวทของอสูรเวทระดับ6 คือ 1,000 เหรียญทอง

แต่แก่นเวทของอสูรเวทระดับ7 มีค่าถึง 50,000 เหรียญทอง! ทำให้พอจะประเมินช่องว่างระหว่างระดับ 6 และระดับ 7 ได้

แล้วแก่นเวทของอสูรเวทระดับ8 เล่า?มูลค่าของมันคือ 500,000 เหรียญทอง!

และมูลค่าแก่นเวทของอสูรเทระดับ9 คือ 5,000,000 เหรียญทอง!

“นี่เป็นเพียงราคาจากหนังสือในห้องสมุดเท่านั้นในความเป็นจริงแล้ว ยิ่งเป็นแก่นเวทของอสูรเวทที่ทรงพลังเท่าใดก็ยิ่งหายากเท่านั้นทำให้มูลค่าของมันพุ่งสูงขึ้นอีก ปกติแล้วจะไม่สามารถหาได้ตามท้องตลาด”

แน่นอนว่าอสูรเวทระดับ8 แข็งแกร่งกว่าอสูรเวทระดับ 7 อย่างเทียบกันไม่ติด

“กรร” “กรรร!”

แค่เพียงเหลือบตามองก็บอกได้เลยว่ามังกรลมกรดทั้ง2 ตัวนี้เป็นอสูรเวทระดับ 8 ประกายขบขันปรากฏบนแววตาของพวกมันทั้งคู่ยามพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงเพื่อไล่ล่าลินลี่ย์

สติปัญญาของอสูรเวทระดับ8 นี้ไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์เลย

“วูบบบ!” ที่ความเร็วสูงสุด ลินลี่ย์มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกพลางร่ายเวทธาตุลมทะยานฟ้าแต่เมื่อมันเป็นเวทระดับ 7 ทำให้มีความซับซ้อนพอสมควรจึงใช้เวลากว่าจะแสดงผล

ในเวลานั้นบีบีก็ไม่กล้าแสดงฝีมือเช่นกัน

มันสามารถต่อกรกับมังกรลมกรดระดับ7 ได้ แต่สำหรับมังกรลมกรดระดับ 8 น่ะหรือ? แค่เทียบจากขนาดของพวกมันที่ใหญ่เป็น2 เท่าของมังกรลมกรดปกติแล้วบีบีรู้ดีว่าฟันของมันคงไม่สามารถกัดทะลุเกล็ดหนานั่นได้แน่

ขนาดใหญ่หมายถึงเกล็ดที่หนาขึ้นเช่นกันเกล็ดแต่ละชิ้นของมังกรลมกรดระดับ 8 หนาราวครึ่งเมตรได้นี่ยังไม่นับความหนาของมวลกล้ามเนื้ออีก

การจะสร้างรอยแผลให้พวกมันนั้นยากจนแทบเป็นไปไม่ได้

ใช้ความเร็วสูงสุดของนักรบระดับ5 ที่เร่งโดยเวทความเร็วเหนือเสียง ความเร็วในการเคลื่อนที่ของลินลี่ย์ดูเหมือนจะเหนือกว่ามังกรลมกรดอยู่เล็กน้อยสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่นั้นเชื่องช้าและงุ่มง่าม แต่แต่ละก้าวย่างของมันก็กินระยะมากนักเป็นระยะกว่า 10 เท่าที่ลินลี่ย์ทำได้เลยทีเดียว

ที่สำคัญ...

หางที่เหมือนแส้โลหะของมังกรลมกรดระดับ8 นั้นตวัดได้รวดเร็วดังสายฟ้าแลบ เร็วชนิดที่ความเร็วของหางมังกรลมกรดระดับ 7เทียบไม่ติด และด้วยความยาวของมันทำให้กินระยะโจมตีกว่า 10 เมตรและความเร็วเทียบเท่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของบีบี

พื้นดินสั่นสะเทือนเมื่อสัตว์ขนาดยักษ์ไล่กวดลินลี่ย์บ่อยครั้งที่พวกมันมองหน้ากันเอง

“วูบบบบ”

ทันใดนั้นลินลี่ย์บินขึ้นฟ้าทันทีในที่สุดเขาก็ร่ายเวททะยานฟ้าได้สำเร็จ

“ในที่สุดเราก็ปลอดภัย”ลินลี่ย์บินสูงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว  ลินลี่ย์ได้แต่ลอบถอนหายใจในท้ายที่สุด “เจ้ามังกรลมกรดระดับ 8 ทั้งสองตัวนี่ช่างน่าตายนัก จงใจแกล้งเพื่อหลอกล่อเรา”

แต่สิ่งที่ลินลี่ย์ไม่รู้ก็คือมังกรลมกรดทั้งสองไม่ได้มีเจตนาจะสังหารเขาอย่างจริงจัง

ตั้งแต่แรกเริ่มมังกรลมกรดระดับ 8 ก็รับรู้สภาพรอบตัวได้อย่างดีเยี่ยมอยู่แล้วการจะแยกแยะระหว่างเสียงลมพัดและเสียงมนุษย์เดินตัดผ่านพงหญ้าย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

“กรรร...”

มังกรลมกรดระดับ 8ทั้งสองมองลินลี่ย์ที่พยายามหนีตาย พวกมันไม่ได้โกรธเกรี้ยวที่มีมนุษย์มารุกล้ำถิ่นพวกมันชูหัวขึ้นและคำราม เสียงคำรามนั่นดูจะมี...ความสุข

ซึ่งตอนนี้ลินลี่ย์เพิ่งจะสามารถแยกแยะเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวและเสียงคำรามอย่างยินดีได้

“กรรร....” “กรรร...” “กรรร...” “กรรร....”

ทันใดนั้นมวลอากาศเหนือลินลี่ย์ก็สั่นไหวจากเสียงคำรามของมังกรเมื่อมังกรตัวหนึ่งคำรามขึ้น ก็จะมีเสียงคำรามของมังกรตัวอื่นตามมาฟังจากเสียงก็พอบอกได้จำนวนมหาศาลของอสูรเวทที่โผล่มาสมทบได้

“พวกมันอยู่เหนือเรา” ขณะที่บินอยู่ในอากาศลินลี่ย์ก็เงยหน้าขึ้น มังกรหลายตัวก็ค่อยๆปรากฏตัวขึ้น ทุกตัวมีขนาดตัวยาว 70 –80 เมตร และความกว้างของปีกราวๆ 50 – 60 เมตร

และยังมีร่างมังกรที่ใหญ่กว่าเป็น2 เท่าซ่อนอยู่หลังม่านหมอก เพียงแค่มองก็ทราบว่ามีจำนวนมากมายเพียงใด

“อย่างน้อยก็หลายสิบตัว” ลินลี่ย์รู้สึกหายใจไม่ออก

และมังกรขนาดใหญ่ที่สุดค่อยๆลดระดับลงมาจากท้องฟ้าเกล็ดสีเพลิงและลวดลายเปลวไฟที่ลุกไหม้ทั่วร่างกายของมันบ่งบอกสายพันธุ์ได้เป็นอย่างดี

“มังกรไฟ!” ลินลี่ย์เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์ของเขาชักจะยากลำบากเสียแล้ว

มังกรไฟนับว่าเป็นมังกรระดับกลางมังกรไฟส่วนใหญ่มักเป็นอสูรเวทระดับ 8 และมีจำนวนหนึ่งสามารถบรรลุถึงระดับ 9 ได้

“แค่อสูรเวทระดับ 8 สองตัวก็ยุ่งยากพออยู่แล้วตอนนี้ข้าต้องเผชิญหน้านับ 10 ตัว ซ้ำยังบินได้อีก” ลินลี่ย์รู้สึกอเนจอนาถใจอย่างยิ่ง

และในเวลานั้น....

“กรรร...” “กรรรร!”

เสียงคำรามดังผสานขึ้นมาจากทุกทิศทางและตอนนั้น อสูรเวทขนาดยักษ์ที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ามังกรไฟก็เริ่มบินมาทางนี้มังกรขนาดใหญ่นั้นมีเกล็ดสีเขียวเข้มเหมือนมรกต

ดูเหมือนมังกรเกล็ดสีมรกตนี้จะมีจำนวนน้อยกว่ามังกรไฟ

บัดนี้มังกรลมกรดระดับ8 เบื้องล่างของลินลี่ย์ก็ครางออกมาอย่างอารมณ์ดีดวงตาของมันแฝงแววมุ่งร้ายอย่างชัดเจน

“ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าทำไมตอนแรกข้าจึงเห็นเพียงมังกรลมกรด2 ตัว” ลินลี่ย์รู้สึกหดหู่ “เหมือนกับว่ามีเพียงอสูรเวทระดับ 8เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ที่นี่ อสูรเวทระดับ 7 ย่อมไม่กล้าเข้ามามังกรไฟและมังกรมรกตพวกนี้ถือเป็นระดับสูงของสิ่งมีชีวิตจำพวกมังกรระดับ 8เหมือนกับว่ามังกรลมกรดทั้ง 2 ตัวจะสนุกสนามเมื่อเห็นข้าก้าวล้ำเข้ามาเมื่อพวกมันเห็นข้ากำลังจะบินหนีไปจึงคำรามร้องเรียกเหล่ามังกรไฟและมังกรมรกต”

ฝูงมังกรนับร้อยล้อมรอบเขาที่ลอยอยู่ในอากาศเป็นสิ่งเดียวที่ลินลี่ย์รับรู้

ในตอนนี้ ตรงนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับน่านฟ้าต้องห้ามสำหรับเขาแล้ว!

“เจ้านาย เราจะทำอย่างไรกันดี”น้ำเสียงขมขื่นของบีบีดังขึ้นในหัวของลินลี่ย์