บทที่ 236 คุณคงไม่คิดว่านี่คือไฮไลต์ใช่ไหม? นี่เป็นเพียงหน่วยล่วงหน้าเท่านั้น!
บทที่ 236 คุณคงไม่คิดว่านี่คือไฮไลต์ใช่ไหม? นี่เป็นเพียงหน่วยล่วงหน้าเท่านั้น!
บทที่ 236 คุณคงไม่คิดว่านี่คือไฮไลต์ใช่ไหม? นี่เป็นเพียงหน่วยล่วงหน้าเท่านั้น!
ผู้ชมหลายพันล้านคนทางหน้าจอโทรทัศน์
ต่างรู้สึกเดือดดาล!
แต่ละคนมีความรู้สึกอยากจะสบถออกมา!
คำอธิบายของ ‘เทพอสูรพลิกฟ้า’ นั้นมีได้หลายแง่มุม
และความหมายก็แตกต่างกันออกไป
จะอธิบายว่าพวกเขาสามารถพลิกแพลงเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา สามารถปรับตัวเข้ากับสมรภูมิทุรูปแบบทั้งทางบก ทางทะเล และทางอากาศก็ได้
จะบอกว่าพวกเขาฉลาดและพลิกแพลง เป็นหน่วยรบพิเศษที่เก่งกาจในการใช้กลยุทธ์ก็ได้
อยากจะอธิบายอย่างไรก็ย่อมได้
โดยทั่วไปแล้วทุกคนก็ยอมรับได้
ไม่ใช่ว่ายอมรับไม่ได้นะ
แต่ขอแค่คุณพูดให้มันน่าเชื่อถือหน่อย ใกล้เคียงความจริงอีกนิด ผมก็ยอมรับได้แล้ว!
แต่...
นี่คุณมาบอกผมว่า ‘เทพอสูรพลิกฟ้า’ มันคือ ‘เทพอสูรพลิกฟ้า’ แบบนี้เนี่ยนะ?
เป็นเทพอสูรพลิกฟ้าที่สามารถล่องหนได้?
ให้ตายเถอะ เทพอสูรพลิกฟ้ามันอธิบายแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
คำอธิบายนี้คุณดูสิว่ามันสมเหตุสมผลไหม?
สมเหตุสมผลไหม?!
นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!
คอมเมนต์บนโลกออนไลน์ระเบิดขึ้นมาทันที!!!
“บ้าเอ๊ย! นี่มันภาษาคนเหรอ? นี่พูดภาษาคนอยู่หรือเปล่า? ลูโหย่วเหวิน! ให้ตายสิ! คุณดูสิว่าที่คุณพูดน่ะมันภาษาคนไหม? ยังจะมาถามว่าสมเหตุสมผลไหมอีก? คุณดูสิว่าตรงไหนมันสมเหตุสมผล? ความสมเหตุสมผลของคุณมันสมเหตุสมผลแบบนี้เหรอ? หรือว่าความสมเหตุสมผลของประเทศมังกรมันจะสุดยอดขนาดนี้กันหมดแล้ว?!”
“ดี! ดีมาก! ดีเลย! คุณจะมานิยามความสมเหตุสมผลกับผมแบบนี้ จะมาตีความคำว่า ‘เทพอสูรพลิกฟ้า’ กับผมแบบนี้ใช่ไหม? ดี! ดีมาก! ดีเลย! คุณรอเดี๋ยว! ผมจะไปหยิบของกินมาให้ในครัวเดี๋ยวนี้!”
“เชี่ย! นี่มันบ้าไปแล้ว! ประเทศมังกรมีเทคโนโลยีล่องหนได้แล้วนะ! พวกคุณยังจะมาสนใจเรื่องสมเหตุสมผลอยู่อีกเหรอ? ให้ตายสิ! ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงนี้หรือไง?”
“ประเทศมังกรคือตัวตนที่ไม่สมเหตุสมผลที่สุดอยู่แล้ว! ดังนั้นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลที่พวกเขาทำนี่แหละ ถึงจะเรียกว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลที่สุดไม่ใช่หรือ? ประเทศมังกรคือตัวตนที่สร้างปาฏิหาริย์อยู่แล้วนี่! ดินแดนแห่งปาฏิหาริย์แห่งบูรพาอันเจิดจรัส... นั่นกำลังพูดถึงประเทศมังกรไม่ใช่หรือไง?”
“...”
...
“รับทราบ!”
สำหรับคำสั่งที่ท่านหลี่มอบให้ เกิ่งฮ่าวเหลียง ผู้นำหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าก็ขานรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว
เขาเริ่มออกคำสั่งปฏิบัติการขั้นต่อไปให้กับหน่วย
สมาชิกของหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าก็เริ่มปฏิบัติการทันที
การปฏิบัติการนี้พวกเขาฝึกฝนมาแล้วนับพันครั้ง คุ้นเคยจนขึ้นใจมานานแล้ว
เวลาผ่านไปทีละวินาที
บนกำแพงเมือง
คากลาร์ เปโตรวิช มองดูหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าบนม่านฟ้า เขาอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกไปนาน
ในหัวของเขายังคงฉายภาพฉากการปรากฏตัวครั้งแรกของหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าซ้ำไปซ้ำมา
มุมหนึ่งของม่านฟ้าเริ่มปรากฏลำแสงเจ็ดสี ลำแสงที่พร่ามัวลอยละล่อง ค่อยๆ แผ่ออกไปอย่างช้าๆ
ร่างของหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าก็ค่อยๆ เผยตัวออกมาทีละน้อยพร้อมกับลำแสงที่แผ่ออกไป
ฉากนั้น ราวกับปาฏิหาริย์!
กองทัพนั้น ประดุจดั่งกองทัพสวรรค์!
ลืมไม่ลง!
ไม่มีทางลืมลงได้เลย!
คากลาร์ เปโตรวิช รู้สึกว่าชาตินี้ตนเองคงไม่อาจลืมฉากนี้ไปได้
ไม่อาจลืมภาพที่น่าตกตะลึงและสะท้านใจเช่นนี้ได้!
“นี่มันช่าง...”
“นี่มันคืองานศิลปะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก!”
คากลาร์ เปโตรวิช ตะลึงงันอยู่เป็นนานก่อนจะได้สติ และเอ่ยชมจากใจจริง
“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ?”
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ พลั้งปากเอ่ยขึ้นโดยไม่รู้ตัว
บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่จะน่าตกตะลึงไปกว่าฉากนั้นอีกแล้ว!
นั่นคือการล่องหนทางกายภาพโดยตรงเลยนะ!
เป็นวิธีการที่ราวกับเทพเซียน!
หลังจากที่เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ เอ่ยชมแล้ว เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะได้สติ
ใบหน้าของเขาแสดงความเจ็บปวดและสงสัยในชีวิต “แต่...”
“ทำ...”
“ทำได้อย่างไร?”
“ล่องหนทางกายภาพโดยตรง!”
“ถึงแม้จะเห็นกับตาตัวเอง ผมก็ยังไม่อยากจะเชื่อ!”
“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือสิ่งที่สามารถทำได้บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ในยุคปัจจุบันปี 2024!”
“นี่...”
“นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
“ผมหมายถึง...”
“นี่มันเป็นวิธีการของพระเจ้าชัดๆ!”
“วิธีการของพระเจ้า...” คากลาร์ เปโตรวิช หัวเราะออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “โรซาริโอ?”
“นี่ถ้าเป็นศตวรรษที่สิบห้า ต้องถูกมองว่าเป็นเวทมนตร์คาถาแน่ๆ”
“จุดจบก็คือต้องถูกมัดไว้กับเสาประหารแล้วเผาทั้งเป็น”
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหันไปมองคากลาร์ เปโตรวิชอย่างลึกซึ้ง
แน่นอนว่าเขารู้ว่าคากลาร์ เปโตรวิชกำลังพูดถึงอะไร
เขาไม่ได้กำลังพูดถึงศตวรรษที่สิบห้า และไม่ได้กำลังพูดถึงศาสนจักร
เขาพูดถึงปัจจุบัน พูดถึงพวกเราทุกคน
มันไม่เหมือนกันหรือ?
ล้วนเป็นปรากฏการณ์ที่ยุคสมัยปัจจุบันไม่อาจทำความเข้าใจได้
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ กระชับเสื้อสูทให้แน่นขึ้น เขากอดอกเพื่อบรรเทาความไม่สบายใจในอก
เป็นแบบนี้ไปแล้วเหรอ?
ถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?
ถึงขั้นที่แม้แต่จะทำความเข้าใจก็ยังทำไม่ได้แล้วเหรอ?
ผมกลายเป็นพวกโง่เขลาเบาปัญญา ที่เพราะความหวาดกลัวและความไม่สบายใจ ก็จะตะโกนว่าเป็นพวกนอกรีตแล้วจับคนไปมัดกับเสาประหารเผาทั้งเป็นแล้วอย่างนั้นหรือ?
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ ลองคิดดูดีๆ เหมือนจะไม่มีอะไรต่างกันเลยจริงๆ
เมื่อเทียบกับประเทศมังกรในปัจจุบัน ก็เป็นเช่นนั้นไม่ใช่หรือ?
ไม่ใช่แค่ตัวเขาเองที่เป็นแบบนี้ แต่ทั้งโลกก็เป็นแบบนี้!
“การมาที่นี่ และมอบของขวัญแสดงความยินดี” เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ กล่าว “เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของผม”
ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกว่าแค่นี้ยังไม่พอที่จะแสดงท่าทีของตนเอง เขาจึงเสริมอีกประโยคว่า “ไม่มีอะไรจะถูกต้องไปกว่านี้อีกแล้ว”
“พวกเรา” คากลาร์ เปโตรวิช กล่าว “คือพวกเราทุกคนที่อยู่ที่นี่”
“ทุกคนที่มาที่นี่ควรจะรู้สึกโชคดี”
“โชคดีที่ในช่วงเวลาที่ถูกต้อง ได้ทำสิ่งที่ถูกต้องที่สุด”
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ พยักหน้า
คากลาร์ เปโตรวิช เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาหัวเราะออกมาทันที “แน่นอน”
“ยกเว้นเจ้าสองคนผู้โชคร้ายนั่น”
“อเล็กซานเดอร์กับมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่”
“อเล็กซานเดอร์น่ะผมพอเข้าใจ ที่เขาไม่มาเพราะยังมีความคิดเพ้อฝันอยู่”
“เพ้อฝันว่าจะได้กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน”
“แล้วมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ล่ะ?”
เฮอร์เบิร์ต โรซาริโอ กล่าว “อย่าไปพูดถึงเขาเลย”
“คนโง่แบบนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเลยด้วยซ้ำ”
“ผมถึงกับรู้สึกว่าถ้าไม่มีเจ้าโง่นี่ โลกใบนี้อาจจะดีขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ”
คากลาร์ เปโตรวิช พยักหน้าเห็นด้วย “คุณว่า...”
“มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่?”
“ตอนนี้เจ้านั่นจะกำลังคิดอะไรอยู่?”
...
ในขณะเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
บนเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ภายในห้องทำงาน
“บะ...”
“บ้าเอ๊ย!”
“นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร?”
“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ มองดูฉากนี้ผ่านคอมพิวเตอร์ มองดูปาฏิหาริย์ที่หน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าปรากฏตัวขึ้นจากม่านฟ้า เสียงของเขาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว!
คาวาคามิ ชิจิ รัฐมนตรีกลาโหม มองมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่อย่างตะลึงงัน
ช่างดูแปลกตาเหลือเกิน
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ในสภาพนี้ สภาพเหมือนใกล้จะโดนขู่จนฉี่ราด
เกือบจะฉี่ราดจริงๆ แล้ว!
คาวาคามิ ชิจิ ถึงกับเห็นต้นขาของมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่สั่นไม่หยุด
ทันใดนั้นเขาก็ได้กลิ่นแปลกๆ
คาวาคามิ ชิจิ เบิกตากว้างทันที!
กลิ่นนี้...
กลิ่นนี้!
มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ถูกขู่จนฉี่ราดไปแล้วหรือเปล่า?
ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวของคาวาคามิ ชิจิ และมันก็หยุดไม่ได้อีกต่อไป
“ให้ตายสิ!”
“ฉันไม่เชื่อ!”
“ฉัน...ฉัน! ฉันไม่เชื่อเด็ดขาด!”
“ของปลอม!”
“ของปลอม!”
“ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!”
เสียงตื่นตระหนกของมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ยังคงดังต่อไป
คาวาคามิ ชิจิรู้ดีว่า มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงแล้ว เขาถูกทำลายจนหมดสิ้นแล้ว
หน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าคือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้หลังอูฐหัก
ช่วงเวลาที่ผ่านมา ไก่ตีนโตต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างมาก
ไม่ต้องพูดถึงภัยพิบัติต่างๆ
การปรากฏตัวของปืนใหญ่เลเซอร์สายวงโคจรของประเทศมังกร เปรียบเสมือนภูเขาไท่ซานขนาดใหญ่ที่กดทับจนไก่ตีนโตทั้งประเทศแทบจะหายใจไม่ออก
น่ากลัว!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทุกคนต่างก็ตัวสั่นงันงก
กลัวว่าประเทศมังกรจะ ‘ควบคุมผิดพลาด’ เพียงครั้งเดียว ไก่ตีนโตทั้งประเทศก็จะกลายเป็นเถ้าถ่าน ถูกลบหายไปจากแผนที่ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินอย่างสิ้นเชิง
ทำได้
ปืนใหญ่เลเซอร์สายวงโคจรของประเทศมังกรทำได้อย่างแน่นอน
คนของไก่ตีนโตทุกคนต่างก็กำลังคิดถึงปัญหานี้ นั่นก็คือถ้าประเทศมังกรทำแบบนั้นจริงๆ ประเทศมังกรจะต้องชดใช้อะไรบ้างไหม?
คำตอบคือไม่
ไม่มีใครจะออกมาพูดแทนคนตาย
ในช่วงที่พิธีของประเทศมังกรกำลังจะมาถึง ภายในประเทศยังได้จัดการประชุมพิเศษขึ้นครั้งหนึ่ง เพื่อหารือกันว่าท้ายที่สุดแล้วควรจะไปเข้าร่วมพิธีนี้หรือไม่
ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าต้องไป
แม้แต่คาวาคามิ ชิจิก็มีความคิดเช่นนี้
ยอมจำนนเถอะ
ไปเป็นลูกน้องเขาก็ได้
ไม่เสียหน้าหรอก
อย่างไรเสียบรรพบุรุษก็เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน การทำอีกครั้งในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการทำตามธรรมเนียมเดิมเท่านั้น
จะคุกเข่าให้อเล็กซานเดอร์ หรือคุกเข่าให้ท่านหลี่
จะคุกเข่าให้ใครมันก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ?
กระดูกสันหลังก็ไม่มีมานานแล้ว สิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรีและเกียรติภูมิก็ไม่เหลือแล้วเช่นกัน
มาถึงตอนนี้แล้วจะยังฝืนทำเป็นเข้มแข็งไปเพื่ออะไร?
ไม่มีเหตุผลเลยไม่ใช่หรือ?
ในความเป็นจริงแล้ว ตอนนั้นทุกคนไม่ได้คิดว่าควรจะไปหรือไม่ไป แต่กำลังกังวลและหวาดกลัวว่าอีกฝ่ายจะยอมรับพวกเขาหรือไม่ต่างหาก?
ทุกคนต่างก็ถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน
แต่มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่กลับไม่คิดเช่นนั้น
เขายังคงรู้สึกว่าพญาอินทรีแค่กำลังอ่อนแอลงชั่วคราว เขายังคงรู้สึกว่าพญาอินทรีจะกลับมาผงาดได้อีกครั้ง
มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่เลือกที่จะเดิมพันกับอเล็กซานเดอร์ เขาฝืนทนต่อแรงกดดันมหาศาลและไม่ไปเข้าร่วมพิธีของประเทศมังกรในครั้งนี้
และผลที่ตามมาก็คือแบบนี้
ประเทศมังกรไม่เพียงแต่เปิดตัวหน่วยรบพิเศษยานเกราะ แต่ยังเปิดตัวหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าอีกด้วย
หน่วยหนึ่งไร้เทียมทานในการต่อสู้ซึ่งหน้า อีกหน่วยหนึ่งผลุบๆ โผล่ๆ ดุจภูตผี
สองกองทัพที่ทำให้โลกทั้งใบต้องสิ้นหวัง!
การเดิมพันของมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ผิดพลาดแล้ว
ปืนใหญ่เลเซอร์สายวงโคจรไม่ใช่ขีดจำกัดของประเทศมังกรเลย
ไม่เพียงแต่ไม่ใช่ขีดจำกัด แต่กลับเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
เมื่อเห็นมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่มีท่าทีราวกับคนเสียสติ คาวาคามิ ชิจิก็ตะโกนลั่น!
“ท่านมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่!”
“โปรดเข้มแข็งไว้!”
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาหวาดกลัวหรือร้องไห้!”
“ในเมื่อตอนนั้นได้ตัดสินใจเช่นนั้นไปแล้ว ตอนนี้ก็ต้องกล้าที่จะรับผลที่ตามมา!”
มิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่ถูกตะคอกจนยืนนิ่งงัน เขามองคาวาคามิ ชิจิอย่างทำอะไรไม่ถูก
ส่วนคาวาคามิ ชิจิกลับมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจ “ไปแก้ไขทุกอย่างเถอะครับ!”
“ไปขอขมาท่านหลี่”
“ไม่ว่าจะต้องโค้งคำนับก็ตาม”
“หรือจะคุกเข่าก็ตาม”
“กล่าวโดยสรุปคือ ท่านต้องทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง!”
“เดิมพันทุกอย่างที่มี เพื่อขอความเมตตาจากเขา เพื่อแสวงหาอนาคตให้กับไก่ตีนโต!!!”
เสียงของมิยาจิมะ เท็ตสึจิโร่เต็มไปด้วยความขมขื่น “ถ้า...”
“ถ้าเขาต้องการให้ผมตายล่ะ?”
คาวาคามิ ชิจิโค้งคำนับอย่างแรง “ถ้าอย่างนั้นก็ขอเชิญท่านไปตายได้เลยครับ!”
...
ในขณะเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
ห่างออกไปนับหมื่นลี้
ภายในห้องทำงาน
“โอ้...”
“โอ้พระเจ้าของผม!”
“ผมเห็นอะไรเนี่ย?!”
วิดาร์รูตัส วิลเลียมสัน ร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว!
เขาเป็นคนที่หยิ่งทะนงในตัวเองอย่างมาก
เชื่อว่าโลกกลมสวรรค์เหลี่ยม
ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกและตกทางทิศตะวันตก น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีกฎเกณฑ์
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างจะดำเนินไปตามสิ่งที่เขาเรียนรู้ คิด และจินตนาการ
วิดาร์รูตัส วิลเลียมสันเชื่อเช่นนี้มาโดยตลอด
แม้ว่าจะมีความคลาดเคลื่อนเกิดขึ้น ก็จะไม่หลุดไปจากหลักการสำคัญ
แต่...
บัดนี้ปรากฏการณ์ที่ขัดต่อหลักการสำคัญของโลกได้ปรากฏขึ้นแล้ว!
ในทางกายภาพแล้ว การล่องหนเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!
แต่ความจริงก็คือมันล่องหนได้!
ประเทศมังกรทำได้!
ในขณะที่ทะลวงขีดจำกัดความรู้ในปัจจุบัน ก็ได้ทำลายโลกทัศน์ของวิดาร์รูตัส วิลเลียมสันอย่างสิ้นเชิง!
แหลกสลายไปแล้ว!
โลกทัศน์ของวิดาร์รูตัส วิลเลียมสัน แตกสลายในชั่วพริบตา!
อเล็กซานเดอร์ไม่มีเวลามาสนใจที่ปรึกษาด้านเทคนิคคนสำคัญของเขาที่กำลังจะเสียสติแล้ว
ตัวเขาเองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว
แค่หน่วยรบพิเศษยานเกราะหน่วยเดียว ยังพอฝืนทนไหว แต่ตอนนี้มีหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าเพิ่มมาอีกหน่วย เขาต้านไม่ไหวแล้ว
เหมือนกับหลุมที่ไม่มีก้น!
ใครจะไปรู้ว่าในพิธีครั้งนี้ ประเทศมังกรยังมีหน่วยรบลับอีกกี่หน่วยที่จะเปิดตัวออกมา?
ถ้าเป็นประเทศอื่น บางทีหน่วยรบพิเศษสองหน่วยนี้อาจจะเป็นขีดสุดแล้ว
แต่เขาคือประเทศมังกร!
ไม่สามารถใช้สามัญสำนึกมาทำความเข้าใจได้เลย!
อเล็กซานเดอร์ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้
เรี่ยวแรงทั่วทั้งร่างของเขา ราวกับถูกสูบออกไปในพริบตา
“ริ...”
“ริกเตอร์?”
เสียงของอเล็กซานเดอร์เต็มไปด้วยความโรยรา “นายว่าเรายังมีโอกาสอีกไหม?”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับประเทศมังกรเช่นนี้
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับประเทศมังกรที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ยังมีโอกาสอีกไหม?
คำตอบนี้จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องตอบเลย
นากาตี ริกเตอร์ ขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความรวดร้าว
เขาลังเลอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปากว่า “โอกาสเดียวของเรา เกรงว่าคงมีเพียงอุปกรณ์ของอารยธรรมต่างดาวเท่านั้น”
อเล็กซานเดอร์กำลังจะพูด
เสียงของพิธีกรลูโหย่วเหวินก็ดังขึ้น
“ลำดับต่อไป!”
“ขอเชิญทุกท่านรับชมการแสดงอันยอดเยี่ยมจากหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าครับ”
เมื่อเสียงของลูโหย่วเหวินสิ้นสุดลง
ในวินาทีต่อมา
หน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าบนม่านฟ้าก็เริ่มเคลื่อนไหว
ขณะที่พวกเขาค่อยๆ ร่อนลงมาจากม่านฟ้า อากาศยานของพวกเขาก็แปรสภาพเป็นยานพาหนะภาคพื้นดินและทางทะเลหลากหลายชนิดอย่างช้าๆ
มีมากมายหลากหลายชนิด
เรียกได้ว่าเปลี่ยนแปลงได้สารพัดนึก
คุณถึงกับสามารถมองเห็นรูปร่างของเรือดำน้ำได้ในนั้น
ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงสารพัดนึกนี้ ทำให้ทุกคนต้องตะลึงอีกครั้ง
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้าหน่วยนี้ จะสมกับชื่อของมันได้อย่างแท้จริง!
ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงัน
เสียงของพิธีกรลูโหย่วเหวินก็ดังขึ้นต่อ
“แน่นอนครับ”
“หน่วยรบพิเศษยานเกราะ และหน่วยเทพอสูรพลิกฟ้า เป็นเพียงหน่วยล่วงหน้าที่คอยคุ้มกันเท่านั้น”
!!!!!
?????
อะ...?
อะไรนะ?
คุณว่าอะไรนะ?
พูดอีกทีสิ?
กองทัพสองหน่วยที่สามารถกวาดล้างทั่วทั้งดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้นี้ เป็น...เป็นแค่หน่วยล่วงหน้าที่คอยคุ้มกัน?
ฟัง!
ฟังนะ!
นี่มันภาษาคนเหรอ?
ให้ตายเถอะ นี่มันภาษาคนหรือเปล่า?
“เป้าหมายการดำรงอยู่ของพวกเขา ก็เพื่อทำหน้าที่อารักขาแท่นบรรทุกอากาศยานอวกาศอันเป็นสิ่งสำคัญที่สุดให้ดียิ่งขึ้นเท่านั้น”
!!!!!
?????
[จบตอน]