บทที่ 76 ผลงานไซไฟขนาดนี้? มีอยู่จริงเหรอ?
บทที่ 76 ผลงานไซไฟขนาดนี้? มีอยู่จริงเหรอ?
บทที่ 76 ผลงานไซไฟขนาดนี้? มีอยู่จริงเหรอ?
วันที่ 15 มิถุนายน วันพุธ
เป็นวันทำงาน
แต่ซูเหวยอี้กลับไม่ได้ไปทำงาน ตรงกันข้าม เขากลับมานั่งเฝ้าหน้าจอโทรทัศน์ตั้งแต่แปดโมงเช้า
งานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกเป็นงานระดับนานาชาติที่คนธรรมดาทั่วไปน้อยคนนักที่จะให้ความสนใจ ยกเว้นก็แต่กลุ่มแฟนมิลลิทรีเพียงไม่กี่คน
ทว่าเพราะวิดีโอตอบโต้กันไปมาสองคลิปนั้น ทำให้กระแสความสนใจในงานนี้พุ่งสูงขึ้นในทันที!
ในวันที่ 15 มิถุนายน เวลาแปดโมงครึ่ง การถ่ายทอดสดงานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกได้พุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่งของประเด็นร้อนแรงในทันที
ในฐานะคนที่ใส่ใจเรื่องบ้านเมืองเป็นอย่างยิ่ง ซูเหวยอี้จะพลาดการถ่ายทอดสดครั้งนี้ไปได้อย่างไร?
คุณนายเซี่ยเห็นดังนั้นก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ “วันนี้คุณไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”
ซูเหวยอี้นั่งอยู่บนโซฟา พลิกหนังสือพิมพ์อย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยปากอย่างแข็งกร้าว “ในฐานะที่เป็นถึงรองหัวหน้าบรรณาธิการ จะไปทำงานหรือไม่ไป มันก็ขึ้นอยู่กับคำพูดของผมประโยคเดียวไม่ใช่รึไง?”
ปกติซูเหวยอี้ที่ไหนจะกล้าใช้ท่าทีแบบนี้พูดกับคุณนายเซี่ย?
เขาทำได้แค่พูดอย่างไม่มั่นใจว่าวันนี้เป็นวันหยุดของเขา
แต่ตอนนี้พอได้เป็นรองหัวหน้าบรรณาธิการ ท่าทางก็ดูองอาจขึ้นมาทันที
เดิมทีคุณนายเซี่ยคิดจะจัดการซูเหวยอี้สักหน่อย คุณจะมาทำเบ่งอะไรกับฉัน?
แต่เมื่อเหลือบไปเห็นอิ่นรั่วซวนที่อยู่ข้างๆ ก็คิดว่าต้องสร้างความประทับใจที่ดีให้เธอ สุดท้ายคุณนายเซี่ยจึงเลือกที่จะยอมซูเหวยอี้ไปก่อน
ตอนนี้ถือว่าทั้งสองได้ตกลงคบหากันอย่างเป็นทางการแล้ว ซูเฉินกับอิ่นรั่วซวนจึงนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน กระซิบกระซาบคุยกัน
ซูเฉี่ยวเฉี่ยวเลยกลายเป็นคนโดดเดี่ยวไปเสียแล้ว
เธอมองไปทางซ้ายก็เห็นซูเหวยอี้ที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสบายใจ พอมองไปทางขวาก็เห็นคนสองคนที่กำลังกระซิบกระซาบกัน ซูเฉี่ยวเฉี่ยวทนไม่ไหวในทันที
เธอเข้าไปก่อกวนอยู่ครู่หนึ่ง
สุดท้ายก็ลากอิ่นรั่วซวนมาอยู่ข้างกายตัวเองได้สมใจ
เมื่อเห็นว่าถึงแม้จะแยกกันแล้ว ทั้งสองก็ยังส่งสายตาหวานซึ้งให้กัน ซูเฉี่ยวเฉี่ยวจึงรีบยื่นมือไปบังสายตาของอิ่นรั่วซวน
“อะไรกัน?”
“บนตัวซูเฉินมีแม่เหล็กติดอยู่หรือไง?”
“สายตาเธอถึงละไปจากเขาไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว?”
อิ่นรั่วซวนถูกพูดใส่จนใบหน้างดงามแดงระเรื่อ “ไม่... ไม่มีสักหน่อย”
ซูเฉี่ยวเฉี่ยวยื่นมือไปหมุนศีรษะของอิ่นรั่วซวน “ไม่มีก็ดูทีวีสิ”
“ดูทีวี”
“นี่ก็จะแปดโมงครึ่งแล้ว ใกล้จะเริ่มแล้ว”
ซูเหวยอี้เหลือบมองเวลา พบว่าใกล้จะเริ่มแล้วจริงๆ จึงรีบเพิ่มเสียงโทรทัศน์ให้ดังขึ้น
หลังจากผ่านโฆษณาไปสองสามตัว พิธีกรที่คุ้นเคยก็ปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจออีกครั้ง
“สวัสดีครับท่านผู้ชมทุกท่าน!”
“อรุณสวัสดิ์ครับ!”
“ขณะนี้คือเวลาแปดโมงครึ่งตามเวลาซ่างจิง”
“ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลก!”
พิธีกรกล่าวเปิดรายการตามสคริปต์ที่เป็นทางการ
แต่คอมเมนต์บนหน้าจอโทรทัศน์กลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
“มาแล้ว! มาแล้ว! ข้ามาแล้ว! ฉันจะคอยดู! ว่าชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกเนี่ย พญาอินทรีจะทำออกมาได้จริงหรือเปล่า?!”
“ทำได้กับผีสิ! ฉันพูดไว้ตรงนี้เลย ถ้าทำออกมาได้ ฉันจะยอมตีลังกากินขี้โชว์!”
“พวกคุณน่ะ! ดูถูกพญาอินทรีเกินไปแล้ว! ถ้าพญาอินทรีทำไม่ได้ แล้วจะถ่ายวิดีโอแบบนั้นออกมาทำไม? หรือจะบอกว่าถ่ายออกมาเล่นๆ งั้นเหรอ? ใช้สมองของพวกคุณคิดดูดีๆ สิ!”
“เชี่ย! ไอ้ข้างบนเป็นพวกห้าสิบหมื่นเดินได้นี่หว่า! @ทางการ รีบล็อกไอพีแล้วไปจับมันเลย!”
“ไอ้โง่! ทำไมแกไม่พูดล่ะว่าพวกเราก็ถ่ายวิดีโอออกมาเหมือนกัน? ตามที่แกพูด งั้นพวกเราก็ทำได้เหมือนกันสิ?”
“สัจธรรมมักอยู่ในมือของคนส่วนน้อย พญาอินทรีต้องทำได้แน่นอน ไม่เชื่อก็คอยดู!”
“ดูแม่แกสิ! ไอ้เ**ย￥%@#%@!!!”
“.....”
เปิดมาก็เต็มไปด้วยบรรยากาศร้อนระอุ
บนหน้าจอเต็มไปด้วยคำหยาบคาย
ซูเหวยอี้มองคอมเมนต์บนหน้าจอแล้วอดพูดขึ้นมาไม่ได้
“ไม่รู้จริงๆ ว่าไอ้พวกที่บอกว่าพญาอินทรีต้องทำชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกออกมาได้แน่ๆ นี่มันเป็นคนประเภทไหนกัน?”
“หวังให้คนอื่นดีขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“พวกเขาไม่รู้จริงๆ หรือไงว่าถ้าพญาอินทรีสร้างชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกขึ้นมาได้จริงๆ มันจะส่งผลกระทบต่อเรามากแค่ไหน?”
“เศรษฐกิจตกต่ำ ถึงตอนนั้นมันจะส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมโดยรวม ทุกคนจะลำบากกันหมด”
“โง่เขลาสิ้นดี!”
ซูเฉี่ยวเฉี่ยวรับช่วงต่อ “ประชากรมันเยอะเกินไป เรื่องแบบนี้มันก็เลี่ยงไม่ได้หรอกค่ะ”
ซูเหวยอี้ฟังแล้วก็ถอนหายใจยาว
บนโทรทัศน์ หลังจากพิธีกรแนะนำไปพักหนึ่งก็พูดว่า “ต่อไป เราจะส่งมอบภาพให้กับสถานการณ์ที่หน้างานครับ”
ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป เริ่มจากมุมกว้าง ถ่ายจากมุมสูงลงมา ก่อนจะตัดไปที่ส่วนจัดแสดงของแต่ละประเทศ
จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าวันนี้มีประเทศเข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก
พี่หมี, ไก่ตีนโต, จอห์นบูลล์... รวมแล้วกว่ายี่สิบประเทศทั้งเล็กและใหญ่
ผู้กำกับรายการก็รู้ดีว่าไฮไลต์ของวันนี้คืออะไร
หลังจากฉายภาพส่วนจัดแสดงของประเทศอื่นอย่างรวดเร็วแล้ว ก็ตัดภาพไปที่ส่วนจัดแสดงของพญาอินทรีทันที
จะว่าบังเอิญก็ใช่ ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่ส่วนจัดแสดงของพญาอินทรีอยู่ตรงข้ามกับกระต่ายพอดี โดยมีเพียงทางเดินกว้างห้าเมตรคั่นกลาง
ภายในส่วนจัดแสดง
พญาอินทรีได้จัดวางยุทโธปกรณ์ทางทหารที่ทันสมัยไว้มากมาย และมีเจ้าหน้าที่หกเจ็ดคนกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์อยู่ ซึ่งผู้นำทีมในครั้งนี้ก็คือ ดร. อิดัลโก นั่นเอง
และเมื่อกล้องตัดภาพมาที่ส่วนจัดแสดงของพญาอินทรี ผู้คนนับสิบล้านที่รับชมการถ่ายทอดสดก็เริ่มมองหาในทันที อยากจะเห็นว่าในนั้นมีชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกอยู่หรือไม่
หาอยู่ครู่ใหญ่ ก็ไม่พบ
คอมเมนต์จึงทะลักเข้ามาอีกครั้ง!
“พูดสิ! พูด! พวกแอนตี้ รีบพูดออกมาสิวะ!”
“ดู! ดู! เบิกตาหมาของพวกแกดูซะ! มันไม่มีไอ้ชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกบ้าบออะไรทั้งนั้น!”
“ขำตายเลย! ฉันบอกแล้วไงว่าชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกน่ะมันเป็นไปไม่ได้หรอก! ทำวิดีโอออกมาก็แค่ขู่คนเท่านั้นแหละ”
“ฉันว่าพวกแกคิดมากกันไปเอง! ก็แค่ทำวิดีโอออกมาเล่นๆ! จะมีความหมายลึกซึ้งอะไรขนาดนั้น?”
“......”
ซูเหวยอี้ที่นั่งอยู่บนโซฟาก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
แม้ว่าเขาจะเชื่อมั่นว่าพญาอินทรีไม่สามารถสร้างชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกออกมาได้ แต่ถ้าเกิดว่า...ล่ะ?
ตอนนี้ถือว่าวางใจได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
ในขณะนี้
ภาพบนหน้าจอก็ตัดไปอีกครั้ง คราวนี้เป็นส่วนจัดแสดงของกระต่าย
เช่นเดียวกัน ภายในมีการจัดแสดงยุทโธปกรณ์ทางทหารที่ทันสมัยมากมาย เจ้าหน้าที่หลายคนกำลังอธิบายแนะนำให้กับผู้ที่เข้ามาสอบถาม และคนที่นำทีมในครั้งนี้ก็เป็นคนที่ซูเฉินรู้จักดี
ซือเวยเวย
ใช่แล้ว ให้เธอเป็นผู้นำทีมก็สมเหตุสมผลดี
คนที่คุ้นเคยกับเมคาเฉิงอิ่งมีอยู่ไม่กี่คน
ท่านเฝ่ยกับท่านรองผู้อำนวยการตู้ไม่สะดวกที่จะปรากฏตัว ส่วนซูเฉินก็กำลังอยู่ในช่วงวันหยุด คนที่สามารถรับหน้าที่สำคัญนี้ได้ก็มีเพียงซือเวยเวยเท่านั้น
และที่ใจกลางห้องโถงจัดแสดง ก็มีปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพตั้งตระหง่านอยู่
แก่นแท้ของงานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกคืออะไร?
สำหรับประเทศมหาอำนาจแล้ว มันคือการขายยุทโธปกรณ์ทางทหาร
สำหรับประเทศเล็กๆ ที่เทคโนโลยีไม่ก้าวหน้าแต่มีเงินเหลือเฟือ งานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกคือโอกาสที่ดีที่สุดในการเสริมสร้างศักยภาพด้านการป้องกันประเทศของตนเอง
อาจกล่าวได้ว่ามันเป็นงานซื้อขายที่ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์
และเหตุผลที่หลายประเทศเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเข้าร่วมงานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกในครั้งนี้ ก็เพราะต่างอยากรู้ว่าครั้งนี้กระต่ายจะขายหรือให้เช่าปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพหรือไม่?
โอกาสมีไม่มาก แต่ถ้าเกิดว่า...ล่ะ?
เป็นไปตามคาด!
ครั้งนี้พวกเขาเดิมพันถูก
กระต่ายนำปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพมาจัดแสดงจริงๆ
งานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลกเพิ่งเริ่มต้นได้เพียงไม่กี่นาที แต่หน้าส่วนจัดแสดงของกระต่ายก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน ซึ่งทั้งหมดล้วนมาเพื่อปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพ
ในทางกลับกัน ส่วนจัดแสดงของพญาอินทรีกลับเงียบเหงา แทบไม่มีใครเข้าไปสอบถาม
ซึ่งในอดีตแทบไม่เคยปรากฏการณ์เช่นนี้มาก่อน
“ดู! ดู! นี่แหละคืออิทธิพลที่มาจากความแข็งแกร่งทางเทคโนโลยี! แม้ว่าเรื่องจะผ่านมาปีกว่าแล้ว! แต่ฉันก็ยังอยากจะพูดว่า คุณูปการของท่านผู้เฒ่าที่สร้างปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพจะคงอยู่ตลอดไป!”
“เรื่องนี้ฉันซาบซึ้งดีที่สุดเลย! เดิมทีบริษัทกำลังแย่ กำลังจะโดนเลิกจ้างอยู่แล้ว! จู่ๆ บริษัทก็ไม่เลิกจ้างพนักงานแล้ว แถมยังต้องทำงานล่วงเวลาทุกวัน! ตอนหลังถึงได้ยินเจ้านายบอกว่า ต้องขอบคุณปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพที่ปรากฏตัวขึ้น ทำให้ได้รับออเดอร์มากมาย ถึงได้รอดมาได้!”
“ฉันอยากจะบอกแค่ว่า นับจากนี้ไปสถานการณ์รุกรับได้เปลี่ยนไปแล้ว!”
“จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้ชื่อท่านผู้เฒ่าเลย แต่ไม่เป็นไร ขอให้ท่านผู้เฒ่าอายุยืนร้อยปี ทุกเรื่องราบรื่น!”
“+1”
“+1”
“......”
ภาพที่แตกต่างกันสุดขั้วนี้ ทำให้พิธีกรกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!”
“เรากำลังอยู่ในกระแสคลื่นแห่งยุคสมัยที่ไม่เคยมีมาก่อน!”
“เรา...”
เขาพูดอย่างฮึกเหิม ทำให้ซูเหวยอี้ที่นั่งอยู่หน้าโทรทัศน์รู้สึกอินตามไปด้วย
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งปีผ่านไปแล้ว
แต่ในวินาทีนี้ ทำให้ซูเหวยอี้ราวกับได้ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน
กลับไปสู่ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเมื่อหนึ่งปีก่อน
“อะไรคือการสร้างชื่อเสียงให้ขจรขจายไปชั่วนิรันดร์?”
“นี่แหละ!”
“นี่แหละ!”
ซูเหวยอี้กล่าวอย่างซาบซึ้ง “เชื่อว่าแม้จะผ่านไปนับพันปี คนทั้งประเทศกระต่ายก็จะไม่มีวันลืมวินาทีนี้”
“ตำราเรียนจะจารึกเรื่องนี้ไว้อย่างโดดเด่น”
“มีคนคนหนึ่ง ได้สร้างอาวุธชิ้นนี้ขึ้นมา ซึ่งส่งผลกระทบเชิงบวกและลึกซึ้งไปอีกสิบกว่าปีหรือแม้กระทั่งหลายสิบปีข้างหน้า”
ซูเฉี่ยวเฉี่ยวฟังแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่เหมาะสม
การสร้างเทคโนโลยีที่มีผลกระทบกว้างไกลขนาดนี้ สมควรได้รับการบันทึกไว้ในตำราเรียนจริงๆ
ทว่าอิ่นรั่วซวนกลับฉวยโอกาสหันไปมองซูเฉิน
เธอเห็นมุมปากของซูเฉินยกขึ้น ไม่รู้ว่ากำลังยิ้มเรื่องอะไรอยู่
เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความไปถาม “คุณยิ้มอะไรอยู่เหรอ?”
โทรศัพท์ในมือสั่น ซูเฉินเหลือบมองแล้วตอบกลับไปว่า “ไม่มีอะไร”
“แค่นึกถึงเรื่องสนุกๆ ขึ้นมาได้น่ะ”
...
ในขณะเดียวกัน
ณ ดินแดนที่ห่างไกลออกไปหลายหมื่นลี้
อเล็กซานเดอร์กับเรย์มอนด์กำลังติดตามสถานการณ์ในงานแสดงยุทโธปกรณ์ป้องกันประเทศระดับโลก
เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ สีหน้าของอเล็กซานเดอร์ก็บูดบึ้งอย่างยิ่ง
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
ผู้ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน บัดนี้กลับตกอยู่ในสภาพที่ไม่มีใครสนใจ
ช่างเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง!
เรย์มอนด์รีบปลอบโยน “ท่านอเล็กซานเดอร์ที่เคารพ อย่าเพิ่งโกรธไปเลยครับ!”
“เราสร้างชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกสำเร็จแล้ว!”
“ผลงานที่ล้ำยุคขนาดนี้ บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีเพียงเราเท่านั้นที่ทำได้”
“การปรากฏตัวของมัน จะทำให้โลกต้องตะลึง!”
“ผลกระทบจากปืนไรเฟิลคลื่นกระแทกชีวภาพจะถูกกลบไปในไม่ช้า!”
“ตอนนี้เพียงรอคำสั่งจากท่าน โลกจะได้ประจักษ์อีกครั้งว่าพญาอินทรีแข็งแกร่งเพียงใด!”
“แล้วจะรออะไรอยู่อีก?” อเล็กซานเดอร์กล่าว “ตอนนี้!”
“เดี๋ยวนี้เลย!”
“ทันที!”
“เริ่มได้เลย!!!”
เขารอมานานถึงแปดเดือนเต็ม เขาไม่อยากจะรออีกต่อไปแม้แต่วินาทีเดียวแล้วจริงๆ
เรย์มอนด์ได้รับคำสั่ง ก็รีบหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมขึ้นมาส่งคำสั่งไปยัง ดร. อิดัลโก ที่อยู่ห่างออกไปหลายหมื่นลี้
...
“ท่านโปรดวางใจได้!”
“ผมรับประกันว่าจะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอน”
ดร. อิดัลโก วางสายโทรศัพท์
เขาถูมือไปมา ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่แทบจะรอไม่ไหว
คำสั่งของเรย์มอนด์ หรือจะพูดให้ถูกก็คือคำสั่งของท่านอเล็กซานเดอร์นั้นชัดเจนมาก นั่นคือการจำลองฉากในวิดีโอโปรโมตให้สมบูรณ์แบบต่อหน้าชาวโลก
ขอเพียงไม่เกิดข้อผิดพลาด เหรียญเกียรติยศวิทยาศาสตร์แห่งชาติก็จะตกเป็นของเขา!
สิ่งที่ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิต ในที่สุดก็กำลังจะเป็นจริงแล้ว!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดร. อิดัลโก ก็ตื่นเต้นจนมือสั่น
หลังจากใช้เวลาหลายสิบวินาทีเพื่อสงบสติอารมณ์ เขาก็โทรศัพท์ไปหาเจ้าหน้าที่ในพื้นที่จัดงาน
ครู่ต่อมา
เสียงประกาศภายในพื้นที่จัดงานก็ดังขึ้น
เนื้อหาโดยรวมคือ พญาอินทรีได้จัดงานแสดงเทคโนโลยีนอกสถานที่ขึ้นเป็นพิเศษ ซึ่งจะมีการจัดแสดงเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก และขอเชิญชวนให้ทุกคนไปเยี่ยมชม
ตัวแทนจากหลายประเทศทั่วโลกที่อยู่ในงานต่างรู้สึกงุนงง ไม่จัดแสดงในอาคารดีๆ แต่กลับต้องไปจัดแสดงนอกอาคาร?
ทำไม?
พื้นที่จัดงานใหญ่โตขนาดนี้ยังไม่พอสำหรับคุณหรือไง?
แม้จะคิดในใจเช่นนั้น แต่ก็ยังแบ่งคนส่วนหนึ่งออกไปดูข้างนอกว่าเกิดอะไรขึ้น
อย่างไรเสียก็เป็นถึงพญาอินทรี
เผื่อว่าพวกเขาจะสร้างเทคโนโลยีที่น่าทึ่งอะไรขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?
ทุกคนต่างก็คิดเช่นนี้แล้วเดินออกไปข้างนอก
และตลอดทางก็มีคนของพญาอินทรีคอยนำทาง ในไม่ช้าทุกคนก็มาถึงด้านนอกตามคำแนะนำ
พบว่าด้านนอกมีเวทีขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
บนเวทียังมีม่านขนาดมหึมาอีกด้วย
ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีที่พญาอินทรีต้องการจะจัดแสดง ต่างก็รู้สึกงงงวย ไม่รู้ว่าพญาอินทรีกำลังเล่นอะไรอยู่?
ในขณะนี้ คอมเมนต์ก็หนาแน่นขึ้นมาอีกครั้ง!
“?????”
“พญาอินทรีกำลังจะทำอะไรอีกเนี่ย? ทำไมต้องทำตัวเด่นอยู่เรื่อย?”
“ดูเขาทำเข้าสิ! ชอบทำตัวเป็นพิเศษ คนอื่นเขาอยู่ในอาคารกันหมด แต่ตัวเองต้องออกมาจัดโชว์เทคโนโลยีนอกอาคาร? ฉันจะคอยดู ว่าเขาจะทำอะไรได้?”
“ยังจะเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกอีกเหรอ? ทำไมฉันไม่เชื่อเลยวะ?”
“......”
ท่ามกลางสายตาของทุกคน ณ ที่นั้น ดร. อิดัลโก ก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีอย่างไม่รีบร้อน
เขาเผชิญหน้ากับผู้คนที่อยู่ด้านล่าง ในมือถือไมโครโฟนแล้วกล่าว
“ทุกท่าน!”
“อย่ากะพริบตา!”
“อีกสักครู่...”
ใบหน้าของ ดร. อิดัลโก เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ “พวกคุณจะได้เป็นสักขีพยานในเทคโนโลยีแห่งอนาคตที่ล้ำสมัยที่สุดบนดาวเคราะห์ดวงนี้!”
ทันทีที่สิ้นเสียงของเขา ม่านขนาดใหญ่ด้านหลังก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
สายตาของทุกคนถูกดึงดูดไปที่นั่นในทันที
หลังจากมองอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ดูออก
พบว่าวิดีโอที่ฉายบนม่านยักษ์นั้น คือวิดีโอที่เคยเผยแพร่บนเว็บไซต์ทางการของพญาอินทรีนั่นเอง
เรื่องบังเอิญเหรอ?
ขณะที่ทุกคนกำลังลังเล ก็ได้ยินเสียงใบพัดแว่วมา
เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เมื่อหันไปมอง ก็พบว่ามีเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งปรากฏอยู่บนท้องฟ้าไม่ไกลนัก
และในขณะนี้ เฮลิคอปเตอร์ในวิดีโอบนม่านก็ปรากฏขึ้นพอดี
บนหน้าจอ เชือกถูกโยนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์
กลางอากาศ เชือกก็ถูกโยนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์แทบจะพร้อมกัน
บนหน้าจอ ชายในชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกที่ดูเหมือนนักรบแห่งอนาคต โรยตัวลงมาตามเชือก
กลางอากาศ ชายในชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกที่ดูเหมือนนักรบแห่งอนาคต โรยตัวลงมาตามเชือก
“ปัง——!”
เกราะกระแทกพื้นดินเกิดเป็นเสียงดังทึบ
ด้วยแรงกระแทกจากการลงมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ชายคนนั้นต้องงอเข่า แต่เพียงครู่เดียวเขาก็กลับมายืนตัวตรงได้อีกครั้ง
กลางอากาศ
ใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ส่งเสียงดังกระหึ่ม
แสงอาทิตย์ส่องกระทบชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอก สะท้อนแสงเจิดจ้า
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตะลึงงัน!
นี่... นี่คือชุดเกราะจักรกลเพิ่มกำลังแบบโครงกระดูกภายนอกเหรอ?
ผลงานที่โคตรไซไฟขนาดนี้?
พญาอินทรีทำมันออกมาได้จริงๆ เหรอ?!
[จบตอน]