บทที่ 29 ขโมยไก่ไม่ได้ แถมยังเสียข้าวสารไปอีก!
บทที่ 29 ขโมยไก่ไม่ได้ แถมยังเสียข้าวสารไปอีก!
บทที่ 29 ขโมยไก่ไม่ได้ แถมยังเสียข้าวสารไปอีก!
จากภาพบันทึกสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
เวลาสิบหกนาฬิกายี่สิบนาที
เจ้าหน้าที่ที่รับบทเป็นโจรและตัวประกันเริ่มทยอยเข้าสู่พื้นที่
เตรียมพร้อมสำหรับการซ้อมรบต่อต้านการก่อการร้ายในครั้งนี้
วิดีโอค่อยๆ เล่นไป แต่คอมเมนต์กลับระเบิดเป็นประเด็นร้อน!
“เชี่ย! พญาอินทรีนี่มันน่ารังเกียจจริงๆ ผลออกมาแล้วแท้ๆ ยังจะมาตั้งข้อสงสัยอีก?!”
“นี่มันตั้งใจจะตบหน้าพวกเราต่อหน้าคนทั้งโลกชัดๆ! เลวร้ายมาก!!!”
“ไม่ต้องพูดเรื่องอื่นเลย กรรมการมีสิบสามคน พญาอินทรีก็ปาเข้าไปสามคนแล้ว ส่วนพวกเรามีแค่สองคน ถ้ามีปัญหาอะไรจริงๆ คงจะโวยวายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ? เขาหน้าด้านขนาดไหนถึงกล้าสงสัยว่าเป็นของปลอม?”
“อะไร? ยังไม่ชินกับนิสัยของพญาอินทรีอีกเหรอ? อะไรก็ตามที่ไม่เป็นประโยชน์กับตัวเอง มันก็จะตั้งข้อสงสัยไปหมด กลายเป็นนิสัยไปแล้ว นี่มันเรื่องที่ใครๆ ก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”
“เรื่องเมื่อปีที่แล้ว พวกคุณยังจำกันได้ไหม? ก็มีคนเสนอให้ย้อนดูวิดีโอบันทึกของพญาอินทรีเหมือนกัน พญาอินทรีพูดว่ายังไง? เกี่ยวข้องกับผลงานทางเทคโนโลยีขั้นสูง ไม่สะดวกที่จะแสดงให้ดู! ฉันจำได้แม่นเลย!”
“สองมาตรฐาน! สองมาตรฐานจริงๆ! น่ารังเกียจมาก!”
“ปีที่แล้วพญาอินทรีพูดแบบนั้นได้ ครั้งนี้พวกเราก็พูดได้เหมือนกัน! เราก็ปฏิเสธด้วยเหตุผลเดียวกันสิ! ทำไมไม่ปฏิเสธ? ไม่เชื่อก็ช่างสิ เดี๋ยวก็มีวันที่มันต้องมาขอร้องพวกเราเอง!”
“สถานการณ์มันต่างกัน เราต้องการแสดงศักยภาพของเรามากกว่า บางที...นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมถึงไม่เคยปฏิเสธเลยก็ได้?”
“.......”
ซูเหวยอี้มองคอมเมนต์บนหน้าจอโทรทัศน์ อารมณ์ดีๆ ของเขาก็หายไปอีกครั้ง
เมื่อถูกตั้งข้อสงสัย ในใจก็รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกนี้มันเหมือนกับ...คุณตั้งใจทำการบ้านเสร็จแล้ว
นักเรียนดีเด่นในชั้นเรียนก็โพล่งขึ้นมาโดยไม่คิดว่า “เอ๊ะ~”
“แกลอกมาใช่ไหม?”
ไม่มีเหตุผล ไม่มีหลักฐาน แค่คิดเอาเอง
ความรู้สึกที่อยู่เหนือกว่าและออกคำสั่งบงการนั้นน่ารังเกียจอย่างยิ่ง!
ซูเฉินเหลือบมองโทรทัศน์ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
ซูเหวยอี้จ้องตาเขม็ง พลางคิดในใจว่าสถานการณ์แบบนี้แกยังจะหัวเราะออกมาได้อีกเหรอ?
อิ่นรั่วซวนถามอย่างสงสัย “คุณหัวเราะอะไรเหรอคะ?”
ซูเฉินชูนิ้วขึ้นมา ชี้ไปที่มุมขวาบนของหน้าจอโทรทัศน์ จุดที่คนทั่วไปมักจะมองข้ามไป “เห็นไหมครับ?”
“เวลาที่แสดงอยู่ในวิดีโอบันทึกนั่น?”
“เท่าไหร่?”
“สิบหกนาฬิกายี่สิบนาทีสี่สิบหกวินาทีค่ะ” อิ่นรั่วซวนอ่านเวลาออกมาโดยไม่รู้ตัว
“แล้วนั่นหมายความว่ายังไง?” ซูเฉินถามอีกครั้ง
“หมายความว่าวิดีโอบันทึกที่กำลังฉายอยู่นี้เป็นภาพการปฏิบัติการของพญาอินทรี” ซูเฉี่ยวเฉี่ยวที่เอาแต่ก้มหน้ากินข้าวก็ชิงตอบขึ้นมาทันที
การถ่ายทอดสดต่อต้านการก่อการร้ายเริ่มตอนเที่ยง
เมื่อคำนวณเวลาที่แตกต่างกันแล้ว สิบหกนาฬิกายี่สิบนาทีก็คือเวลาที่พญาอินทรีลงสนามเป็นคนแรกพอดี
ซูเหวยอี้ถึงได้เข้าใจ แต่ก็ยังคงงงงวยอยู่บ้าง “นี่คือเปิดวิดีโอผิดเวลาเหรอ?”
“ประมาทไปหน่อย?”
ซูเฉินส่ายหน้า แล้วยิ้มพูดว่า “คุณเมอร์ลินของเรา ดูท่าจะเป็นคนที่มีอารมณ์อยู่เหมือนกันนะครับ”
.........
สองนาทีต่อมา
ในภาพปรากฏหน่วยรบของพญาอินทรี
พวกเขาวิ่งเหยาะๆ ไปยังนอกอาคารฝึกซ้อม เริ่มเตรียมตัวบุกเข้าไป
เมื่อเห็นว่าในวิดีโอบันทึกเป็นภาพหน่วยรบต่อต้านการก่อการร้ายของพญาอินทรี อาเธอร์ โรคอฟก็ถึงได้รู้ว่าตัวเองถูกหลอกแล้ว
สีหน้าของเขาน่าเกลียดอย่างยิ่ง “คุณเมอร์ลิน วิดีโอบันทึกที่เปิดอยู่นี่มันไม่น่าจะถูกนะครับ?”
บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเมอร์ลิน คาคุริชปรากฏรอยยิ้ม “คุณอาเธอร์ ผมคิดว่าคุณเข้าใจผิดแล้ว”
“ทุกอย่างก็เพื่อความยุติธรรม!”
“ถ้าเริ่มฉายตั้งแต่ตอนที่กระต่ายซ้อมเลย แล้วมีคนหาว่าผมตัดต่อวิดีโอชั่วคราว สร้างวิดีโอขึ้นมาใหม่ที่หน้างาน”
“ตอนนั้น...ผมคงจะมีปากเป็นพันก็พูดไม่ชัดเจน”
“เพื่อความปลอดภัย ก็เลยต้องฉายตั้งแต่ต้นจนจบ”
“สมัยนี้ คนเจ้าเล่ห์ใจร้ายมีเยอะที่สุด คุณว่าจริงไหมครับ? คุณอาเธอร์?”
คนเจ้าเล่ห์ใจร้ายหมายถึงใคร?
ก็ไม่ได้พูดถึงเขา อาเธอร์ โรคอฟหรอกหรือ?
ถูกด่าเกือบจะจ่อจมูก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
คำพูดของอีกฝ่ายมีเหตุมีผล ไม่สามารถโต้แย้งได้เลย
เมื่อถูกหยามเกียรติต่อหน้าคนเกือบทั่วโลกเช่นนี้ ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ แม้แต่มือก็เริ่มสั่นโดยไม่รู้ตัว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เสียงหอบหายใจหนักหน่วงราวกับวัว เขาเค้นเสียงออกมาจากปากอย่างยากลำบาก “ดี!”
“ดีมาก!”
“ฉันจำแกไว้แล้ว!”
“เมอร์ลิน คาคุริช!”
เมื่อเห็นภาพดังกล่าว คอมเมนต์ก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
“ฮ่าๆๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว! คุณเมอร์ลินพูดได้ดีมาก!”
“ดูสิโรคอฟโกรธจนมือสั่นเป็นพาร์กินสันแล้ว!”
“ทำได้ดีมาก! ถ้าจะดูก็ต้องดูด้วยกันทั้งหมด อะไร? พญาอินทรีเป็นลูกสะใภ้ขี้อายหรือไง ถึงได้กลัวคนดูขนาดนี้?”
“.......”
ขณะเดียวกัน
การฉายวิดีโอบันทึกก็ยังคงดำเนินต่อไป
ในเวลาเพียงสามนาทีหกวินาที พญาอินทรีก็เสร็จสิ้นการช่วยเหลือตัวประกันที่เกือบจะสมบูรณ์แบบ
อย่างน้อย...ก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจากภายนอก
หนึ่งนาทีต่อมา คณะกรรมการก็เข้าไปในอาคารฝึกซ้อมเพื่อทำการตรวจสอบ
พญาอินทรีสามคน กระต่ายสองคน พี่หมีสองคน จอห์นบูลล์หนึ่งคน....
รวมทั้งสิ้นสิบสามคน กรรมการจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก
พวกเขาจะทำการตรวจสอบร่วมกัน
ตามทฤษฎีแล้ว นี่คือการตรวจสอบที่ยุติธรรมที่สุดแล้ว
จะไม่เกิดปรากฏการณ์ที่ไม่เป็นธรรมใดๆ ทั้งสิ้น
ตามทฤษฎีแล้วเป็นเช่นนั้น...
วิดีโอจากตอนแรกก็ดูปกติมาก จนกระทั่ง....หนึ่งนาทีต่อมา ผู้คนก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ
ในภาพ
กรรมการของพญาอินทรีสามคนรวมตัวกันอยู่ แอบแกะเครื่องรับข้อมูลบนตัวตัวประกันคนหนึ่งอยู่
เนื่องจากมีร่างกายบังอยู่และการเคลื่อนไหวที่ลับๆ ล่อๆ มาก กรรมการคนอื่นๆ จึงไม่มีใครสังเกตเห็น
จะตัดสินสภาพการบาดเจ็บของตัวประกันได้อย่างไร?
คำตอบคือเครื่องรับข้อมูลบนตัวตัวประกัน
ข้อมูลในนั้นจะระบุได้อย่างชัดเจนว่าตัวประกันคนนั้นได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย บาดเจ็บสาหัส หรือถูกยิงที่จุดสำคัญจนเสียชีวิต
นี่คืออุปกรณ์ที่ผ่านการตรวจสอบมานานหลายสิบปี แทบจะไม่มีข้อผิดพลาด
และหลังจากที่แกะเครื่องรับข้อมูลบนตัวตัวประกันออกได้สำเร็จ พวกเขาก็เปลี่ยนเครื่องใหม่เข้าไปแทนทันที
สลับตัว!
การเคลื่อนไหวนั้นลับๆ ล่อๆ มาก แต่ก็ถูกกล้องที่ซ่อนไว้อย่างดีถ่ายไว้ได้อย่างชัดเจน
พอภาพถูกเปิดเผย โลกก็ฮือฮา!
รอบๆ สนามแข่งขันก็พลันมีเสียงโห่ดังขึ้น
สีหน้าของอาเธอร์ โรคอฟก็พลันซีดขาว!
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ดูเหมือนจะไม่คิดเลยว่าที่นั่นจะยังมีกล้องวงจรปิดซ่อนอยู่อีกตัว?
ส่วนคอมเมนต์ก็ระเบิดขึ้นมาทันที!!!
“หา?! พญาอินทรีทำลายสถิติอีกครั้ง ฉันก็นึกว่าเก่งขนาดนั้นจริงๆ? ที่แท้ก็ยังต้องโกงอีกเหรอ?”
“ฉันว่าแล้วว่าทำไมครั้งนี้ผลงานของพญาอินทรีถึงได้เวอร์ขนาดนี้?”
“ขำจะตายอยู่แล้ว! ขโมยไก่ไม่ได้ แถมยังเสียข้าวสารไปอีก! หา? สงสัยว่าพวกเราโกง? ที่แท้ตัวเองก็โกงเหมือนกัน แต่ก็ยังแพ้! ก็เลยคิดว่าพวกเราต้องโกงเหมือนกันแน่ๆ!”
“พวกคุณดูให้ดีสิ ตำแหน่งการยืนของกรรมการพญาอินทรีสามคนนั่น บังกล้องวงจรปิดไปหลายตัวเลย เห็นได้ชัดว่ามีข้อมูลล่วงหน้า แต่ก็ไม่คิดว่าคุณเมอร์ลินจะเหนือกว่า ยังซ่อนกล้องวงจรปิดไว้อีกตัว”
“เก่ง! เก่ง! นี่คือเจ็ดบาดเจ็บในตำนานใช่ไหม? ก่อนจะทำร้ายคนอื่น ต้องทำร้ายตัวเองก่อนแปดร้อย?”
“ขอโทษครับ! คุณอาเธอร์ ก่อนหน้านี้พวกเราเข้าใจคุณผิดไป! กลับมาเถอะครับ ตั๋วเครื่องบินเตรียมไว้ให้คุณแล้ว แฝงตัวมาหลายปีนี้ลำบากจริงๆ!”
“.......”
..........
ห่างออกไปนับหมื่นลี้
ในห้องประชุม
“ปัง—!”
อเล็กซานเดอร์ทุบโต๊ะอย่างแรง