บทที่ 395: ร่างกายถูกทะลวง บาดเจ็บสาหัส
บทที่ 395: ร่างกายถูกทะลวง บาดเจ็บสาหัส
เหยียนไป๋อี้และกุ่ยเมิ่งร่วมมือกัน พลังโจมตีทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่ตงฟางหลิงเทียน อีกทั้งหอคอยบรรพกาลแห่งกาลเวลายังสะกดข่มลูกแก้วเงาวิญญาณ ร่างของตงฟางหลิงเทียนถูกโจมตีจนถอยร่นไม่เป็นกระบวน ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส!
พวกเหยียนไป๋อี้ใช้ตงฟางหลิงเทียนเป็นจุดบุกทะลวง หวังจะใช้โอกาสนี้ฝ่าออกไป แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดเรื่องง่ายเกินไป!
แม้ว่าตงฟางหลิงเทียนจะถูกบดขยี้อย่างยับเยิน แต่เขาก็ยังเป็นจักรพรรดิเทพสมญานามคนหนึ่ง ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่สนใจอาการบาดเจ็บ เขาก็ยังสามารถชะลอความเร็วของเหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งลงได้!
และเพราะการถ่วงเวลาอย่างเอาเป็นเอาตายของตงฟางหลิงเทียน อ๋องเทพเหยาหมิง ประมุขศักดิ์สิทธิ์หลุนหุย และอ๋องเทพชิงหลงทั้งสามคนจึงไล่ตามมาทัน พลังโจมตีระเบิดออกมาทันที หมายจะเกาะติดเหยียนไป๋อี้ทั้งสองคนไม่ปล่อย
ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพจากขุมอำนาจใหญ่ที่ประจำการอยู่รอบนอก เมื่อเห็นการโจมตีที่ถาโถมไปทั่วท้องฟ้า และข้อความสื่อสารทางจิตจากอ๋องเทพเหยาหมิงและคนอื่นๆ ก็ได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว และรีบกลับมาป้องกันทันที!
เกรงว่าอีกไม่ถึงสิบกว่าลมหายใจก็จะมาถึง และเข้าโอบล้อมเหยียนไป๋อี้ทั้งสองคน ทำให้พวกเขาหนีไม่รอด!
"เคล็ดวิชาโลหิตสังหาร!"
"หมื่นวิญญาณผันแปร!"
เหยียนไป๋อี้เห็นว่าอ๋องเทพเหยาหมิงและคนอื่นๆ ได้ล้อมเข้ามาแล้ว เขาไม่ลังเลที่จะใช้กระบวนท่าที่ห้าของเคล็ดวิชาโลหิตสังหาร หมื่นวิญญาณผันแปร!
ทันใดนั้น ปราณโลหิตบนท้องฟ้าก็เดือดพล่านอย่างรุนแรง ท้องฟ้ากลายเป็นเหมือนทะเลโลหิต ถูกปกคลุมด้วยปราณโลหิตนับไม่ถ้วน อสนีบาตเทวะสีม่วงเต็มท้องฟ้าก็ผสมปนเปอยู่ด้วย!
เหยียนไป๋อี้ใช้คมกระบี่กระหายเลือดเป็นสื่อนำทาง ทะเลโลหิตนั้นก็กระแทกลงมาอย่างรุนแรง โจมตีเข้าใส่ตงฟางหลิงเทียนและอ๋องเทพเหยาหมิงอีกหลายคนโดยตรง
การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวราวกับฟ้าถล่ม ทำให้จักรพรรดิเทพหลายคนต้องต้านทานอย่างเต็มกำลังและเตรียมพร้อมรับมือ โลกขอบเขตเทวะของจักรพรรดิเทพทั้งสี่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ต่างระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมา หมายจะทำลายทะเลโลหิตสายฟ้าสีม่วงนั้น!
บึ้ม...
เสียงระเบิดของสายฟ้านับไม่ถ้วนดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ทะเลโลหิตกลืนกินการโจมตีของจักรพรรดิเทพทั้งสี่โดยตรง และซัดจักรพรรดิเทพทั้งสี่ถอยไปอีกครั้ง!
พลังที่เหยียนไป๋อี้ระเบิดออกมาอย่างเต็มกำลังนั้นน่าตกตะลึงอย่างแท้จริง แม้แต่อ๋องเทพชิงหลงที่ปรากฏร่างมังกรยาวหลายหมื่นเมตรก็ยังถูกพลังโจมตีนั้นซัดกระเด็นออกไปโดยตรง!
"เร็วเข้า ไป!"
ในขณะที่ทั้งสี่คนถูกซัดกระเด็นออกไป เหยียนไป๋อี้ก็รีบร่วมมือกับอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งทันที โดยตั้งใจจะบุกทะลวงวงล้อมออกจากด้านที่การป้องกันค่อนข้างอ่อนแอ
"เหยียนไป๋อี้!"
"วันนี้ เจ้าหนีไม่รอดแน่!!"
"อยู่กับข้าเถอะ!"
"เพลงกระบี่เสวียนหยวนป๋อเทียน!"
และในขณะนั้นเอง ร่างของเสวียนหยวนฮ่าวก็มาถึงในพริบตา กระบี่เทพเสวียนหยวนปรากฏขึ้นในมือของเขา และบนคมกระบี่ก็ยังรวบรวมพลังโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเอาไว้!
ปราณกระบี่พลุ่งพล่านขึ้นสู่ท้องฟ้า สามารถฉีกกระชากนภาและแยกแผ่นดินได้ ปลายทางที่แสงกระบี่พุ่งไปคือเหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งทั้งสองคน!
เมื่อเห็นเสวียนหยวนฮ่าวบุกเข้ามา เหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งทั้งสองคนจำต้องหยุดร่างลง
เหยียนไป๋อี้ซัดหอคอยบรรพกาลแห่งกาลเวลาออกไปโดยตรง ระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลออกมา ในแง่ของแก่นแท้ของศาสตราเทวะ มันได้กดข่มกระบี่เทพเสวียนหยวนโดยตรง ทำให้พลังของมันลดลงอย่างมาก!
จากนั้น กระบี่กระหายเลือดก็ฟาดฟันแสงกระบี่ยาวหมื่นเมตรออกมา กลืนกินแสงกระบี่ของกระบี่เทพเสวียนหยวนทันที ร่างของเหยียนไป๋อี้วูบไหว ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเสวียนหยวนฮ่าวในชั่วพริบตา สีหน้าของเสวียนหยวนฮ่าวก็เปลี่ยนไปในทันที!
แต่ในชั่วพริบตา กระบี่กระหายเลือดของเหยียนไป๋อี้ก็ฟันเข้ามาแล้ว ความเร็วของมันราวกับสายฟ้าฟาด เสวียนหยวนฮ่าวใช้สัญชาตญาณยกกระบี่เทพเสวียนหยวนขึ้นมาต้านทาน แต่ร่างของเขาก็ยังคงถูกซัดกระเด็นออกไป!
"กุ่ยเมิ่ง เร็วเข้า!"
หลังจากที่เหยียนไป๋อี้ซัดเสวียนหยวนฮ่าวกระเด็นไป เขาก็เรียกหาอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งทันที เดิมทีอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งติดตามอยู่ข้างหลังเหยียนไป๋อี้อย่างใกล้ชิด แต่ตงฟางหลิงเทียนกลับปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันและรั้งเขาไว้โดยตรง!
เมื่อเหยียนไป๋อี้เห็นดังนั้น ก็ฟาดฟันกระบี่ออกไปอีกครั้ง ทำให้ตงฟางหลิงเทียนจำต้องหลบเลี่ยง อ๋องเทพกุ่ยเมิ่งจึงฉวยโอกาสนี้หลบหนีไปทันที!
แต่ทั้งสองคนเพิ่งบินไปได้ไม่ไกล อ๋องเทพทั้งสามอย่างเหยาหมิง หลุนหุย และชิงหลง ก็อ้อมมาดักรอพวกเขาอยู่ข้างหน้าแล้ว!
เนื่องจากการขัดขวางของเสวียนหยวนฮ่าวและตงฟางหลิงเทียน ทำให้ความเร็วของพวกเหยียนไป๋อี้ช้าลงไปหลายลมหายใจ จึงทำให้พวกเหยาหมิงมีโอกาส!
เหยียนไป๋อี้เห็นอ๋องเทพเหยาหมิงทั้งสามคนยืนขวางทางอยู่ข้างหน้า เดิมทีคิดจะลงมือทันที แต่ในขณะนั้นเอง บริเวณรอบๆ ตัวเขาก็มีกลิ่นอายของจักรพรรดิเทพปรากฏขึ้นทีละคน จักรพรรดิเทพจากขุมอำนาจใหญ่ต่างๆ ก็กลับมาป้องกันและล้อมพวกเขาไว้!
อ๋องเทพจิ่วเจี้ยน, จักรพรรดิเทพว่านจ้าน, จักรพรรดิเทพเหวยหยาง, จักรพรรดิเทพไป่เปี้ยน, จักรพรรดิเทพไป๋หยวน, จักรพรรดิเทพกุ่ยซ่า, อ๋องเทพอ้าวเสวีย, จักรพรรดิเทพเทียนหมาน, จักรพรรดิเทพต้วนคง...
ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพเกือบสิบคนได้ล้อมเข้ามาแล้ว ร่วมมือกับอ๋องเทพเหยาหมิงทั้งสามคน ล้อมเหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งไว้แน่นหนา กักขังไว้บนท้องฟ้า!
และข้างนอก เซิ่งกวงเชียนเถิงและอ๋องเทพจิ้งเหยาทั้งสองคนก็ถูกจักรพรรดิเทพโม่ซูและอ๋องเทพวิหคเพลิงรั้งไว้อย่างแน่นหนา ไม่มีโอกาสที่จะสนับสนุนได้เลย!
เหยียนไป๋อี้และอีกคนถูกล้อมอยู่บนท้องฟ้า เห็นเพียงใบหน้าของอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งที่มืดครึ้ม มองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง ขณะที่เหยียนไป๋อี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย!
และในขณะนั้นเอง ด้านหลังของพวกเขาก็มีร่างสองร่างบินมาอีก นั่นคือตงฟางหลิงเทียนและเสวียนหยวนฮ่าว การปรากฏตัวของทั้งสองคนได้ตัดเส้นทางถอยของพวกเขาโดยตรง!
"เหยียนไป๋อี้ เจ้าฆ่าบุตรชายสุดที่รักของจักรพรรดิผู้นี้ วันนี้เจ้าหนีไม่รอดแน่!"
ใบหน้าของเสวียนหยวนฮ่าวดุร้าย ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือด อารมณ์ใกล้จะคลุ้มคลั่ง คำรามออกมา
"หึ อย่าเพิ่งรีบพูดไป ประมุขตระกูลเสวียนหยวนผู้ยิ่งใหญ่ แม้แต่บุตรชายของตนเองถูกควบคุมก็ยังมองไม่ออก เสวียนหยวนฮ่าว เจ้าช่างล้มเหลวจริงๆ"
ในตอนนี้เหยียนไป๋อี้ก็ยิ่งเยาะเย้ยด้วยคำพูดที่เย็นชา
"ไอ้สารเลว!"
"เหยียนไป๋อี้ พวกเจ้าไปตายซะ!"
"เปิดค่ายกล!"
ใบหน้าของเสวียนหยวนฮ่าวเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและดุร้าย กระบี่เทพเสวียนหยวนปรากฏขึ้นในมือของเขา เชื่อมโยงกับมหาค่ายกลใต้เท้าของพวกเขา ตงฟางหลิงเทียน อ๋องเทพอ้าวเสวีย อ๋องเทพเหยาหมิงและคนอื่น ๆ ก็ลงมือกันถ้วนหน้า ร่วมกันเปิดใช้งานมหาค่ายกล หวังจะยืมพลังของมหาค่ายกลเพื่อสังหารเหยียนไป๋อี้ทั้งสองคนที่นี่!
ทันใดนั้น ทั่วทั้งท้องฟ้าก็เปลี่ยนแปลงอย่างคาดเดาไม่ได้ในทันที ค่ายกลสังหารขนาดมหึมาปรากฏขึ้นจากใต้ดิน และบางส่วนก็ปกคลุมลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง ครอบคลุมร่างของเหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งไว้!
ด้วยการกระตุ้นร่วมกันของจักรพรรดิเทพสิบกว่าคน ค่ายกลสังหารเหล่านั้นต่างระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังทำลายล้างสูงออกมา พุ่งขึ้นลงอย่างต่อเนื่องเพื่อกักขังและสังหาร โจมตีใส่เหยียนไป๋อี้ทั้งสองคนอย่างรุนแรง!
เหยียนไป๋อี้ยกกระบี่กระหายเลือดขึ้นมาฟันอย่างบ้าคลั่ง หอคอยบรรพกาลแห่งกาลเวลาก็ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า แสงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลพุ่งออกมา โจมตีใส่การโจมตีของค่ายกลสังหารเหล่านั้นโดยตรง!
อ๋องเทพกุ่ยเมิ่งก็เผยโลกขอบเขตเทวะออกมา ระเบิดพลังโจมตีอย่างต่อเนื่องเต็มกำลัง เพื่อต้านทานอำนาจเทพของค่ายกลสังหารเหล่านั้น!
“แค่ก...”
แต่ค่ายกลสังหารที่จักรพรรดิเทพสิบกว่าคนร่วมกันเปิดใช้งานนั้น พลังของมันเทียบเท่ากับการรวบรวมพลังของจักรพรรดิเทพสิบกว่าคนไว้ด้วยกัน การโจมตีที่ระเบิดออกมานั้น ไม่ใช่สิ่งที่พวกเหยียนไป๋อี้จะสามารถต้านทานได้!
พลังโจมตีของทั้งสองคนถูกค่ายกลสังหารกลืนกินไปโดยตรง แสงศักดิ์สิทธิ์ของค่ายกลสังหารทะลวงร่างของทั้งสองคน โลหิตเทพสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า เหยียนไป๋อี้และอ๋องเทพกุ่ยเมิ่งกระอักเลือดกลางอากาศ ร่างกายถูกค่ายกลสังหารโจมตีทะลุทะลวงในครั้งเดียว ได้รับบาดเจ็บในทันที!