บทที่ 185 สังหารจักรพรรดิมาร
บทที่ 185 สังหารจักรพรรดิมาร
มังกรคลั่งโลหิตของเหยียนไป๋อี้ราวกับแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการทำลายล้าง ทะลวงผ่านศีรษะของอสูรเหมันต์จนเกิดเป็นรูเลือดขนาดใหญ่ ปราณสังหารสะท้านฟ้าที่อยู่ในมังกรคลั่งโลหิตก็ระเบิดออกอย่างบ้าคลั่งในร่างกายของมันทันที!
ปราณโลหิตอันมหาศาลราวกับมหาสมุทร ระเบิดขึ้นในร่างกายของอสูรเหมันต์ในทันที กลืนกินอวัยวะทั้งหมดของมันจนหมดสิ้น ราวกับคมมีดสังหาร แสงโลหิตนับไม่ถ้วนตัดผ่านเส้นชีพจรภายในร่างกายของอสูรเหมันต์อย่างโหดเหี้ยม ทำให้มันเจ็บปวดอย่างยิ่ง!
"อ๊า....."
จิตวิญญาณของอสูรเหมันต์เจ็บปวดอย่างรุนแรงเป็นระลอก ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา เส้นชีพจรทั้งหมดของมันถูกปราณโลหิตกลืนกิน ร่างกายทั้งร่างแข็งทื่ออยู่บนท้องฟ้า!
มังกรคลั่งโลหิตโจมตีจิตวิญญาณของอสูรเหมันต์โดยตรง อสนีบาตเทวะจื่อเตี้ยนยิ่งระเบิดปะปนอยู่ภายใน ทำลายจิตวิญญาณของอสูรเหมันต์จนสิ้นซาก!
เหยียนไป๋อี้ยืนตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า ฟาดฟันเงากระบี่ออกมาอีกครั้ง โจมตีไปยังร่างไร้วิญญาณของอสูรเหมันต์อย่างรุนแรง!
ร่างอสูรขนาดใหญ่สูง 3,000 เมตรที่ราวกับภูเขานั้นล้มลงไปด้านหลังทันที ราวกับภูเขาถล่ม ทับธารน้ำแข็งนับไม่ถ้วนจนแหลกละเอียด ผิวน้ำแข็งแตกเป็นเสี่ยงๆ จิตวิญญาณของอสูรเหมันต์จึงดับสูญไป ทิ้งไว้เพียงร่างอสูรขนาดใหญ่!
"จักรพรรดิมารตายแล้ว รีบหนีเร็ว!"
"รีบหนีเร็ว จักรพรรดิมารตายแล้ว!"
สัตว์อสูรระดับต่ำที่เคยเป็นบริวารของอสูรเหมันต์ เมื่อเห็นอสูรเหมันต์ถูกเหยียนไป๋อี้สังหาร ก็อดไม่ได้ที่จะคำรามด้วยความหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ สัตว์อสูรทุกตัวต่างพากันวิ่งหนีอย่างอลหม่าน!
"ผนึก!"
เหยียนไป๋อี้ยืนตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า เขาชี้สองนิ้วออกไป มิติทั้งหมดเหนือธารน้ำแข็งก็แข็งแกร่งขึ้นในทันทีจนไม่อาจทำลายได้ สัตว์อสูรเหล่านั้นคิดจะฉีกมิติเพื่อหลบหนีก็ทำไม่ได้ กลายเป็นปลาในอ่างทันที!
"กริ๊งๆ!"
ในขณะนั้น เสียงกระดิ่งดังขึ้น จางรั่วเฉินเขย่าระฆังเรียกศพโดยตรง ควบคุมจักรพรรดิอสูรหุ่นเชิดให้ลงมือทันที!
จักรพรรดิอสูรหุ่นเชิดปลดปล่อยพลังออกมา รูปร่างราวกับภูตผีปีศาจ จับสัตว์อสูรระดับแปดสองตัวใต้บัญชาของอสูรเหมันต์ที่กำลังวิ่งหนีอย่างอลหม่านได้อย่างรุนแรง และมัดพวกมันทั้งสองไว้โดยตรง บังคับปราบปรามพวกมัน!
เป้าหมายของจางรั่วเฉินชัดเจนมาก คือต้องการหลอมสัตว์อสูรทั้งสองตัวนี้ให้เป็นหุ่นเชิด ตอนนี้สายตาของเขาสูงมาก สัตว์อสูรระดับเจ็ดเขาก็ไม่ค่อยสนใจแล้ว เพราะในอนาคตจะต้องทำสงครามในจักรวาล สิ่งที่ต้องการคือกำลังรบระดับสูง มีเพียงสัตว์อสูรระดับแปดและจักรพรรดิอสูรระดับเก้าเท่านั้นที่จะสามารถแสดงบทบาทได้!
และในใจของเขาก็มีแผนการของตัวเองอยู่แล้ว กองทัพหุ่นเชิดของเขา ต้องการคุณภาพไม่ต้องการปริมาณ เพราะการสร้างหุ่นเชิดสัตว์อสูรหนึ่งตัวต้องใช้พลังใจของเขาอย่างมาก หากสร้างแต่สัตว์อสูรระดับต่ำอยู่เรื่อยๆ ไม่เพียงแต่จะทำให้เขาเหนื่อยแทบตาย แต่ยังไม่ค่อยมีประโยชน์อีกด้วย!
มีเพียงสัตว์อสูรระดับแปดขึ้นไปเท่านั้น ที่จะสามารถแสดงบทบาทในการต่อสู้ในอนาคตได้!
ส่วนสัตว์อสูรระดับเจ็ดและระดับหกที่เหลือ เหยียนไป๋อี้ใช้นิ้วทั้งสองเป็นกระบี่ สร้างฝนกระบี่สีเลือดนับไม่ถ้วนขึ้นบนท้องฟ้าเหนือธารน้ำแข็ง!
เงากระบี่สีเลือดแดงฉานเหล่านั้นร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝน ทะลวงเข้าไปในร่างกายของสัตว์อสูรเหล่านั้นโดยตรง แต่ไม่ได้ทำลายร่างกายของพวกมัน เพียงแค่ทำลายจิตวิญญาณของพวกมันจนสิ้นซาก ทำให้พวกมันตายคาที่!
จากนั้น เหยียนไป๋อี้ก็เรียกไข่มุกกลืนโลหิตออกมา ไข่มุกกลืนโลหิตที่มืดมิดลอยอยู่เบื้องบน ซากศพของสัตว์อสูรเหล่านั้นเริ่มถูกไข่มุกกลืนโลหิตดูดเข้าไปทั้งหมดในรูปแบบที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กลายเป็นแก่นแท้ปราณโลหิตอยู่ภายใน!
กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่นาน ร่างกายของสัตว์อสูรเหล่านั้นถูกไข่มุกกลืนโลหิตดูดกินจนหมดเกลี้ยง และไข่มุกกลืนโลหิตที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ก็ค่อยๆ ฟื้นคืนแสงสีเลือดกลับมาบ้าง ไม่ได้มืดมิดไร้แสงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว!