บทที่ 460: ปิดล้อมทางบก ทางทะเล และทางอากาศ (ฟรี)

ณ สถานที่ที่เริ่นเหอไม่ล่วงรู้ เอกสารฉบับหนึ่งถูกส่งไปยังสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา หรือที่ผู้คนมักเรียกกันว่า FBI อย่างลับๆ

และผู้ที่รับผิดชอบเอกสารฉบับนี้ก็คือไซมอน ชายผิวขาวคนเดียวกับที่เคยวิเคราะห์การลงมือซุ่มยิงของเริ่นเหอในที่เกิดเหตุครั้งนั้น

ในความเป็นจริงแล้ว สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ (NSA) กับสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) มีความแตกต่างกันอย่างมาก หน้าที่ของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับระบบข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์ ยกตัวอย่างเช่นคนอย่างสโนว์เดนที่ทำงานให้กับบริษัทคู่สัญญาของ NSA งานที่พวกเขารับผิดชอบโดยพื้นฐานแล้วคือการสืบสวนและดักฟังข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์

ก่อนที่สโนว์เดนจะเปิดเผยตัวตนของเขา คนภายนอกไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำงานอะไร ทุกคนที่เข้าไปทำงานในนั้นล้วนต้องปฏิบัติงานที่เป็นความลับ

ส่วนหน่วยงานย่อยในสังกัดของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ ซึ่งรวมถึง "หน่วยความมั่นคงกองทัพบก" "กลุ่มความมั่นคงกองทัพเรือ" และ "หน่วยบริการความมั่นคงกองทัพอากาศ" ในปัจจุบัน บทบาทหน้าที่ของหน่วยงานเหล่านี้ได้ถูกลดทอนลงไปบ้างแล้ว ด้วยเหตุนี้ สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจึงแสดงอาการอ่อนเปลี้ยในการไล่ล่าตัวเริ่นเหอ

ในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เรามักจะได้ยินชื่อหน่วยข่าวกรองหลายแห่ง จนบางครั้งก็ทำให้สับสนในหน้าที่ของพวกเขา แต่ในความเป็นจริงแล้ว ขอบเขตความรับผิดชอบของแต่ละหน่วยงานนั้นชัดเจน

สำนักข่าวกรองกลาง หรือ CIA มีหน้าที่วิเคราะห์ข่าวกรอง จะไม่มีภารกิจภายในประเทศโดยเด็ดขาด และไม่มีอำนาจจับกุม

สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA รับผิดชอบด้านข้อมูลข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์ ในนามแล้วเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงกลาโหมของสหรัฐอเมริกา แต่ในทางปฏิบัติแล้วเป็น "องค์กรเข้ารหัส" ที่ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดีและทำหน้าที่จัดหาข้อมูลข่าวกรองให้แก่สภาความมั่นคงแห่งชาติ เนื่องจากประสิทธิภาพต่ำ จึงถูกล้อเลียนว่าเป็น "NoSuchAgency" ซึ่งหมายถึง "ไม่มีหน่วยงานนี้"...

สำนักงานสอบสวนกลาง หรือ FBI สังกัดกระทรวงยุติธรรม เป็นหน่วยงานต่อต้านการจารกรรมที่ใหญ่ที่สุดและเป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาลกลางที่สำคัญที่สุดของสหรัฐอเมริกา เทียบเท่าได้กับ CIA ภารกิจของ FBI คือ: สืบสวนการละเมิดกฎหมายของรัฐบาลกลางภายในประเทศ และสืบสวนกิจกรรมข่าวกรองและการก่อการร้ายจากต่างประเทศ โดย FBI จะให้ความสำคัญสูงสุดกับงานด้านการต่อต้านการจารกรรมจากต่างชาติ อาชญากรรมรุนแรง และอาชญากรรมคอปกขาว

เพียงแค่ดูจากหน้าที่การงานของพวกเขา ก็สามารถบอกได้เลยว่า หน่วยงานที่เป็นภัยคุกคามต่อเริ่นเหอมากที่สุดไม่ใช่ CIA และ NSA แต่เป็น FBI ซึ่งเป็นองค์กรบังคับใช้กฎหมายที่ใช้ความรุนแรงอย่างแท้จริงในแผ่นดินอเมริกา

ในอดีต FBI เองก็มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ขึ้นชื่อเรื่องการไม่เลือกวิธีการอยู่แล้ว

หลังจากไซมอนลงนามรับเอกสารฉบับนี้อย่างเป็นทางการ เขาก็ค่อยๆ เดินกลับไปที่ห้องทำงาน ในเอกสารฉบับนี้ เขาได้เห็นข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับมือปืนคนนั้น เริ่นเหอ อายุ 17 ปี ชาวจีน

นักศึกษาวิทยาลัยศิลปะ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ศาสตราจารย์ภาควิชาเปียโนของสถาบันดนตรีจูเลียส ได้รับฉายาว่าศาสตราจารย์น้อยผู้เป็นดั่งบทกวี บิดามารดาของเขาล้วนเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลพอสมควรในประเทศจีน

ศาสตราจารย์น้อย... โดยส่วนตัวแล้วไซมอนชื่นชอบบทเพลงเปียโน ‘โครเอเชียนแรปโซดี’ เป็นอย่างมาก หากไม่ใช่เพราะติดภารกิจในตอนนั้น เกรงว่าเขาคงจะไปร่วมชมคอนเสิร์ตครั้งนั้นด้วย ก่อนหน้านี้เขายังไม่รู้สึกเสียดายอะไรนัก เพราะถึงแม้ครั้งนี้จะไม่ได้ฟังคอนเสิร์ตของศาสตราจารย์น้อย แต่ก็ยังมีโอกาสในอนาคต

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง คอนเสิร์ตครั้งนั้นของอีกฝ่าย เกรงว่าจะกลายเป็นบทเพลงสุดท้ายไปตลอดกาลเสียแล้ว

ไซมอนไม่ได้ปฏิเสธว่าเขาชื่นชมในพรสวรรค์ของศาสตราจารย์น้อย บทเพลงเปียโนสุดคลาสสิกเหล่านั้นสามารถทำให้เขาสงบลงได้หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน

แต่ความชอบส่วนตัวไม่อาจมาแทนที่การทำงานได้ และพูดตามตรง ไซมอนสนใจในตัวตนมือปืนของเริ่นเหอมากกว่าตัวตนศาสตราจารย์น้อยของเขามาก!

กลางวันเป็นศาสตราจารย์น้อยและนักศึกษา กลางคืนเป็นเครื่องจักรสงคราม คนแบบไหนกันแน่ ความขัดแย้งนี้ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยสุนทรียภาพในใจของไซมอน ราวกับกำลังชื่นชมภาพวาดสีน้ำมันที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ความรู้สึกขัดกันอย่างรุนแรงนั้นทำให้เขาเคลิบเคลิ้ม

เปียโน ภาพวาดสีน้ำมัน การซุ่มยิง ทักษะการต่อสู้ การสร้างธุรกิจเกม ทั้งหมดนี้เมื่อผสมผสานเข้าด้วยกัน ก็ทำเอาไซมอนถึงกับสับสนไปด้วย ตกลงแล้วอีกฝ่ายเป็นคนแบบไหนกันแน่?

ไซมอนถึงกับจินตนาการภาพชายหนุ่มในชุดทักซิโด้ ยืนประทับปืนไรเฟิลซุ่มยิงด้วยท่วงท่าสง่างามในหัว เขาอดหัวเราะกับความคิดของตัวเองไม่ได้ นี่มันเหมือนตัวละครในหนังชัดๆ

เอกสารที่เขาเพิ่งได้รับก็คือหนังสือแจ้งการโอนคดีของศาสตราจารย์น้อยจากสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติมายังสำนักงานสอบสวนกลาง ในตอนนี้ สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติกำลังตกเป็นเป้าสนใจของสื่อมวลชนจากเหตุการณ์รถระเบิดใจกลางเมือง แถมการติดตั้งเครื่องตรวจจับที่ปากท่อระบายน้ำหลังจากนั้นก็คว้าน้ำเหลว หากเรื่องนี้บานปลายจนเกิดการประท้วงของประชาชน ความน่าเชื่อถือของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติคงได้พังทลายลงแน่

อีกทั้งตอนนี้ดูเหมือนว่าสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจะมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องจัดการ

ดังนั้น การส่งมอบคดีให้ FBI ซึ่งเป็นหน่วยงานในประเทศที่ใช้ความรุนแรงมากกว่ามาจัดการจึงเป็นทางออกที่เหมาะสมที่สุด กล่าวคือ ตอนนี้ไซมอนคือผู้รับผิดชอบปฏิบัติการจับกุมเริ่นเหอแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาเคยไปดูที่เกิดเหตุมาแล้ว แต่เนื่องจากเป็นเรื่องของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ เขาจึงไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว แต่ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็มีอำนาจอย่างชอบธรรมแล้ว

เขากางแผนที่นิวยอร์กออกมาเพื่อค้นหาเส้นทางที่เริ่นเหออาจใช้หลบหนี

อันดับแรกคือช่องทางทางบก ปกติแล้วเรื่องคนลักลอบข้ามแดนไปเม็กซิโกพวกเขาไม่อยากจะยุ่ง แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ การปิดล้อมเส้นทางถือเป็นเรื่องง่ายที่สุด ไซมอนถึงกับมีข่าวกรองว่าตอนนั้นหยางซีและคนอื่นๆ น่าจะหลบหนีออกไปทางบก แต่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติมัวแต่ยุ่งอยู่กับการไล่ล่าเริ่นเหอจนไม่สนใจเรื่องอื่น

FBI เป็นหน่วยงานที่ไม่เลือกวิธีการมาโดยตลอด การส่งคนไปก่อเรื่องที่ประเทศจีนย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเขา เขาจะเลือกจับคนอื่นไว้ก่อน แล้วค่อยให้คนเหล่านั้นช่วยตามหาศาสตราจารย์น้อยคนนี้

ต่อมาคือทางอากาศ ปัจจุบันนิวยอร์กมีสนามบินนานาชาติสำหรับพลเรือนหนึ่งแห่ง สนามบินของกองบินขนส่งที่ 105 ของกองกำลังพิทักษ์ชาติทางอากาศแห่งรัฐนิวยอร์ก และฐานทัพของกองกำลังพิทักษ์ชาติทางอากาศนิวยอร์กอีกหนึ่งแห่ง

ที่สนามบินพลเรือนได้มีการยกระดับการเฝ้าระวังขึ้นแล้ว ตรงจุดตรวจความปลอดภัยไม่เพียงแต่จะตรวจสอบหนังสือเดินทาง แต่ยังตรวจสอบด้วยว่าอีกฝ่ายปลอมตัวมาหรือไม่ พร้อมทั้งเปรียบเทียบกับภาพสเก็ตช์ผู้ต้องหา

ส่วนสนามบินทหารยิ่งไม่ต้องพูดถึง อีกฝ่ายไม่มีทางขึ้นเครื่องบินได้เลย ต่อให้ขึ้นไปได้ ก็จะถูกกัปตันพบว่าเป็นบุคคลน่าสงสัย และถ้าเขาขึ้นเครื่องบินทหารไปจริงๆ สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือการถูกจับกุมทันทีที่เครื่องบินลงจอด

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเหลือเพียงเส้นทางทางทะเลเท่านั้น ชายฝั่งของนิวยอร์กยาวมาก หากอีกฝ่ายมีความอดทนและพละกำลังพอที่จะว่ายข้ามชายฝั่ง โดยใช้อุปกรณ์ยึดเกาะแม่เหล็กและพกถังออกซิเจนไปด้วย ก็จะสามารถซ่อนตัวอยู่ใต้ท้องเรือสำราญได้นานถึง 2 ชั่วโมงอย่างง่ายดาย

จากนั้นก็อาศัยความมืดปีนขึ้นไปบนเรือสำราญ ผู้โดยสารบนเรือสำราญนั้นมีหลากหลายประเภทและมีซอกมุมมากมาย การจะตามหาคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้น ในแต่ละวันมีเรือสำราญออกจากท่านิวยอร์กนับไม่ถ้วน

นิ้วของไซมอนเคาะโต๊ะไม้โรสวูดของเขาเป็นจังหวะ ทันใดนั้นเขาก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้นแล้วพูดว่า "ส่งสายลับแฝงตัวเข้าไปในฐานะลูกเรือบนเรือสำราญขนาดยักษ์ทุกลำที่กำลังจะออกจากท่าในเร็วๆ นี้ หากมีสถานการณ์น่าสงสัย ให้สั่งเรือกลับเข้าฝั่งทันที แจ้งหน่วยยามฝั่งเกี่ยวกับเรื่องนี้และขอความร่วมมือจากพวกเขา ให้เตรียมพร้อมเก็บกู้บุคคลใดก็ตามที่กระโดดลงทะเลระหว่างเดินทางกลับ"