เล่ม1 : บทที่ 54 – หุบเขาอสรพิษ

กำเนิดดาบปีศาจ(BDS) เล่ม1 : บทที่ 54 – หุบเขาอสรพิษ

โนอาห์ร่วงลงท่ามกลางดงสัตว์เวทมนตร์ เสียงที่ดังออกมาจากกำแพงทำให้พวกงูตื่นและเข้าฉกโนอาห์ทันที งูตัวหนึ่งมีศีรษะของมันใหญ่กว่าสองเมตรพร้อมปากที่อ้ากว้าง พุ่งเข้าใส่โนอาห์แต่ศีรษะของมันก็ถูกฟันขาดครึ่งในแนวตั้ง

งูตัวอื่นๆ เริ่มกระสับกระส่ายเมื่อหนึ่งในฝูงของพวกเขาถูกฆ่าตายและฉกใส่โนอาห์ด้วยความโกรธจนเขาต้องป้องกันตัวเองกับการโจมตีที่พุ่งเข้ามา เขาลอยกระเด็นไปยังกำแพงที่ไถลลงมาและชนเข้าอย่างรุนแรง เขาไม่ควรเสียเวลากับงูอันดับหนึ่งที่เลื้อยออกมาจากรูเหนือศีรษะและถูกอันดับสองล้อมอยู่รอบกาย

ว่าโดยทั่วไป ฝูงของสัตว์เวทมนตร์อันดับสองไม่สามารถทำอะไรโนอาห์ที่อยู่ในสภาพปกติได้ อย่างไรก็ตาม เขากระโดดตรงไปยังท่ามกลางฝูงของงูและพวกงูก็เตรียมพร้อมรอโจมตีการเข้ามาของเขาแล้ว

ทั้งนี้ยังมีหนึ่งปัญหานั่นก็คือประเภทของสัตว์เวทมนตร์ของงูเหล่านี้ สัตว์เวทมนตร์ประเภทเลื้อยคลานมักจะมีความยืดหยุ่นสูงและมีร่างกายที่แข็งแรงซึ่งมีจุดอ่อนอยู่ไม่กี่จุด พวกมันถือเป็นสัตว์วิเศษที่อันตรายที่สุดชนิดหนึ่ง ในกรณีของงูดิน ร่างกายของพวกมันแข็งมากและมีกำลังอันมหาศาล แต่ไม่สามารถปล่อยพิษจากคมเขี้ยวได้

‘การกำจัดพวกอันดับสองถือเป็นเรื่องที่ง่ายแม้ว่าอาจจะลำบากไปหน่อยก็ตาม แต่อันดับสามนี่คือปัญหาของจริง ต้องหาวิธีสะสางให้ได้’

งูอันดับสามอยู่หลังสุดของกลุ่มสายตาของมันจับจ้องโนอาห์อยู่ตลอดส่วนอันดับสองก็คอยโจมตีใส่โนอาห์ ดูเหมือนพวกมันศึกษาการเคลื่อนไหวของเขาและรอจนกว่าจะถึงจุดที่เหมาะสมเพื่อโจมตี

โนอาห์โค่นงูตรงหน้าเขาด้วยการฟาดฟันคลื่นลมถึงหกครั้ง เขาไม่สนใจพวกงูอันดับหนึ่งที่ร่วงลงมาจากข้างบนเลย การฟันทิ้งรอยบาดแผลลึกไว้บนร่างกายของงูแต่พวกมันก็ดูจะไม่สนใจเช่นกันและเริ่มโจมตีใส่อีกครั้ง

โนอาห์หลบได้และวิ่งไปทางขวาของหุบเขาพร้อมทั้งฟาดฟันใส่อย่างเกรี้ยวกราดใส่ทุกอย่างที่เข้ามาใกล้เขา

‘พวกมันมีเยอะเกินไปและพลังฉันยังไม่กลับมาสมบูรณ์ขนาดนั้น ต้องหนีก่อน’

ความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” ทางฝั่งด้านขวาอ่อนกว่าทางฝั่งซ้ายเล็กน้อยดังนั้นเขาจึงเลือกไปยังทิศทางนั้น

‘สัตว์เวทมนตร์จะชอบอยู่ในที่ที่มีความเข้มของ “ลมหายใจ” ที่สูงกว่า ดังนั้นมันก็จะปลอดภัยหากคิดว่าสัตว์ที่อยู่บริเวณนั้นจะอ่อนแอกว่า’

บรรดางูต่างพยายามที่จะล้อมเขาแต่เขาก็เหวี่ยงดาบฟาดฟันเพื่อเปิดทาง เลือดสีแดงเข้มกระเด็นติดตามเนื้อตัวเขาอย่างต่อเนื่องขณะกั้นขวางไม่ให้งูเหล่านี้ฉุดรั้งเขาไว้ เมื่อเขาเกือบจะออกมานอกเขตของดงงู เจ้างูอันดับสามก็ตัดสินใจโจมตีใส่เขา ร่างงูใหญ่ยักษ์พุ่งตรงใส่ตำแหน่งของโนอาห์ในทันทีพร้อมกับปากที่อ้ากว้าง

เมื่อเห็นศีรษะใหญ่ขนาดสี่เมตรตรงเข้ามาจากทางข้างหลัง โนอาห์ก็กระโดดขึ้นไปในอากาศและป้องกันเขี้ยวของงูด้วยดาบทั้งสองเล่ม การปะทะกันส่งผลให้โนอาห์กระเด็นออกไปจากฝูงและทำให้เขากระแทกกับพื้นอย่างแรก

‘ขั้นสมบูรณ์ของอันดับสาม!’

โนอาห์คิดเช่นนั้นขณะลุกขึ้นจากหลุมที่เกิดจากแรงกระแทก เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการโจมจีเมื่อครู่แต่แล้วเขาก็หนีออกมาจากตำแหน่งที่เสียเปรียบได้

โนอาห์ไม่หันหลังกลับไปมองและวิ่งอย่างรวดเร็วไปตามทิศทางที่มีความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” ที่ต่ำลง

งูยังคงตามหลังเขามาแต่จับไม่ได้ไล่ไม่ทันความเร็วของพวกมันต่ำกว่าค่าเฉลี่ยกับสัตว์เวทมนตร์ที่อันดับเท่ากัน

การไล่ตามดำเนินต่อไปร่วมชั่วโมง โนอาห์ต้องเผชิญกับการถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องจากงูหลายๆ ตัวที่ปรากฏตรงหน้าเขาขณะกำลังหลบหนี

‘งูไฟ งูมีหงอน งูสองหัว ทำไมไม่เรียกที่นี่ว่าหุบเขางูไปเลยวะ?!’

โนอาห์บ่นพรำในใจขณะฟาดฟันใส่งูทุกตัวที่ปรากฏตรงหน้าเขาอย่างไม่หยุดหย่อน

‘ถ้าไม่ใช่เพราะงูเวรพวกนี้เอาแต่ฉกใส่ฉันก็คงสลัดเจ้าอันดับสามข้างหลังไปไกลแล้ว! โชคดีว่าที่เจอมีแต่อันดับสอง’

ซากศพของงูกองทับกันตลอดทางที่เขาเคลื่อนผ่านไปและเลือดสีแดงก็ไหลลงแม่น้ำกึ่งกลางหุบเขา

ขณะนั้นเองก็มีร่างหนึ่งปรากฏตรงหน้าเขา ลำตัวของมันยาวสิบแปดเมตรกว้างสี่เมตร มีหงอนสามแฉกบนศีรษะและที่เขี้ยวของมันมีของเหลวข้นสีม่วงหยดลงมา

‘งูมีหงอนอันดับสาม!’

ข้างหลังมันมีงูมีหงอนอันดับสองจำนวนหนึ่งกำลังขดตัวรวมกันมองมายังทิศทางที่เขาอยู่ งูมีหงอนอันดับสามไม่ได้มองเขาแต่มองงูดินอันดับสามที่ตามเขามา ดูเหมือนจะมีความเกลียดชังปรากฏในสายตาของมันอยู่เล็กน้อย

จากนั้นโนอาห์ก็เข้าใจสถานการณ์เมื่อได้มองการแสดงออกทางอารมณ์ของงูมีหงอน

‘พวกมันน่าจะสู้กันเพื่อแย่งชิงพื้นที่ที่มีความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” ที่สูงกว่าและปรากฏว่างูมีหงอนแพ้! ไม่แปลกที่ฝูงของมนเล็กขนาดนี้ ฉันน่าจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้’

โนอาห์ตรงไปยังทิศทางของงูมีหงอนด้วยความเด็ดเดี่ยว งูเกิดความโกรธที่มนุษย์ตัวเล็กๆ ก้าวล้ำเข้ามาในเขตแดนของพวกมันจากนั้นก็ยิงทรงกลมของเหลวสีม่วงใส่เขา

โนอาห์หลบและพบว่าบริเวณที่ทรงกลมกระแทกนั้นเกิดการสึกกร่อนทันทีเหลือไว้เพียงหลุมลึก

‘อันดับสามสามารถใช้พิษของมันเป็นการโจมตีระยะไกลได้’

เขาวิ่งต่อและผ่านงูมีหงอนจากนั้นก็กระโดดเข้าไปในดงงูที่เหลือ งูอันดับสองโจมตีใส่เขาแต่เขาเพียงแค่ปล่อยการฟันคลื่นลมเพื่อให้แน่ใจว่าพวกมันจะแค่ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น เจ้างูพวกนี้จะกลายเป็นผู้ช่วยเหลือที่มีค่าของเขา

เขาหนีต่อโดยไม่สนใจเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นข้างหลัง งูดินอันดับสามเผชิญหน้ากับงูมีหงอนอันดับสามและต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ขณะเดียวกันนั้นฝูงของงูดินก็มาถึงและกำลังจะโค่นล้มงูมีหงอนตัวหนึ่งเมื่อโนอาห์หนีไปไกลมากแล้วจนไม่รับรู้การต่อสู้ที่เกิดขึ้นเลย เขาวิ่งไปอีกราวหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้มั่นใจว่าอยู่นอกเขตลาดตระเวนแล้ว

ในขณะที่เขาสิ่ง จำนวนสัตว์เวทมนตร์อันดับสองที่ลดลงก็ถูกแทนที่ด้วยอันดับหนึ่งและความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” ก็เริ่มจะใกล้เคียงกับโพรงที่เขาตกลงมาจากหน้าผาแล้ว

พวกงูดูจะกลัวเขาเนื่องจากไม่มีตัวไหนพยายามโจมตีเขาเลย โนอาห์มองไปรอบๆ เล็กน้อยและพบถ้ำเล็กๆ ซึ่งเป็นที่อยู่ของงูไฟอันดับหนึ่งจำนวนหนึ่ง มันค่อนข้างเป็นที่ลึกลับตามผนังไม่มีรูดังนั้นเขาจึงเลือกใช้ที่นี่พักผ่อน เขาฆ่างูทุกตัวที่อยู่ในนี้จนหมดและทอดกายลงบนพื้นเพื่อพักผ่อน