เล่ม1 : บทที่ 39 – สินค้า

กำเนิดดาบปีศาจ(BDS) เล่ม1 : บทที่ 39 – สินค้า

ลึกเข้าไปในป่าเอเวอร์กรีน ณ บริเวณที่ตระกูลโชสติเข้าไม่ถึง โนอาห์กำลังยืนอยู่ตรงหน้าปากทางเข้าถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่ง เขาพบสถานที่แห่งนี้หลังจากที่วิ่งเข้ามาในป่าตลอดทั้งวัน เขาเข้าไปข้างในและตรวจสอบอย่างละเอียด ขนาดประมาณห้าสิบตารางเมตร ค่อนข้างมืด ซึ่งเข้ากับสิ่งที่เขากำลังตาม

โนอาห์ถ่ายสิ่งที่อยู่ภายในแหวนปริภูมิออกมาไว้ในจุดที่ลึกที่สุดของถ้ำเพื่อสร้างหลักฐานปลอมที่จุดนี้ ความจริงแล้วมันคือของที่กลุ่มของเงาสีเทาใช้ จากนั้นเขาก็เรียงศพของพวกโจรบนพื้นพร้อมกับศีรษะที่ขาดไว้ใกล้ๆ ร่าง

เพื่อทำฉากการต่อสู้ให้ดูดีขึ้น เขาจึงฟันซากศพโจรตามจุดต่างๆ แบบสุ่มจนกว่าเขาจะพอใจว่าภาพไหนควรที่จะเป็นภาพที่ให้คนอื่นได้เห็น เขาพยักหน้าในความพอใจจากนั้นก็มีความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาจนทำให้เขาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

‘ลองคิดๆ ดู เมื่อสองปีที่แล้วฉันฆ่าคนเป็นครั้งแรกนี่นา และตอนนี้ฉันก็กำลังปลอมแปลงฉากการฆาตกรรม’

ตั้งแต่เหตุการณ์ของเบเลอร์ เขาก็ไม่เคยลังเลที่จะฆ่าศัตรูอีกเลย ไม่ว่าหน้าไหนก็ตาม เขาไม่เคยคิดมากเพราะไม่มีเวลาให้คิดแต่สถานการณ์ตอนนี้ต่างออกไป เขาต้องกลบเกลื่อนร่องรอยเพื่อหวังผลประโยชน์ แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหดหู่คือเรื่องอื่น

‘ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย’

เขาเอาแต่มองซากศพที่ถูกฉีกทึ้งแต่กลับไม่พบความขยะแขยงหรือความรู้สึกผิดใดๆ จากตัวเขา

‘เพราะภารกิจสั่งให้ฆ่าฉันก็ฆ่า และตอนนี้ฉันก็ต้องการของของพวกเขาโดยไม่มีใครมาทวงคืนฉะนั้นฉันก็เลยทุ่มอารมณ์ใส่ศพพวกนี้’

เขาจ้องมองอยู่หลายนาทีก่อนจะพบคำตอบสิ่งที่มองอยู่ ‘หนึ่งในสองคนนี้และทั้งสัตว์เวทมนตร์พวกนี้ชีวิตต่างไร้ความหมาย แต่ในโลกนี้การที่หนึ่งชีวิตจะได้ยืนอยู่เหนือทุกสรรพสิ่งได้ ‘พลัง’ อาจะเป็นความหมายของชีวิต ถ้าคุณเป็นมด คุณจะถูกมังกรเหยียบจนจมดินเพียงแค่เดินผ่าน หากคุณเป็นมังกร คุณอาจกลายเป็นอาหารอันโอชะสักมื้อเพียงผู้ฝึกตนผายมือ พลัง อยู่เหนือทุกคำจัดกัดความไม่ว่าดีหรือร้าย และการได้มาซึ่งพลัง...’

ดวงตาของโนอาห์เบิกโพลงเมื่อการนึกบางสิ่งขึ้นได้กลายเป็นความมืดมนและเย็นชา

‘ฉันต้องสร้างกองภูเขาซากศพ’ เสียงหัวเราะเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากปากของเขา “ฉันกลายเป็นไอ้เหี้ยมไปแล้ว” เขายิ้มในที่สุด เขายอมรับความคิดดังกล่าวจึงทำให้จิตใจของเขาปราศจจากข้อสงสัยและรู้สึกถึงการเป็นอิสระมากกว่าที่เคย

‘มาดูกันหน่อยสิว่ามีสินค้าอะไรบ้าง’

โนอาห์เดินเข้ามาใกล้กองสินค้าที่ถูกขโมยมาบนพื้นและเริ่มคัดแยก เขาเริ่มที่อวัยวะสัตว์เวทมนตร์ มีหางของหมาป่าอัสนี ขาและจะงอยปากของแมงมุมหุ้มเกราะเหล็ก และอื่นๆ อีกมากมายที่โนอาห์ก็ไม่รู้ว่าพวกมันคือตัวอะไร แต่ทั้งหมดถูกแยกออกมาจากกองเดิม

‘เก็บไว้ไม่ได้ ถึงแม้จะซ่อนไว้ในแหวนปริภูมิก็ตามก็จะเปลืองพื้นที่เปล่าๆ เพราะไม่รู้เลยว่าจะเอามันไปแปลงเป็นอาวุธยังไงหรือจะมีใครเต็มใจรับซื้อไหมก็ไม่รู้’ แต่เขามั่นใจอยู่เรื่องหนึ่ง ยิ่งเขาขโมยไปน้อยเท่าไหร่ โอกาสที่จะถูกจับได้ก็ยิ่งน้อยลง

ต่อมาเขาเขาก็หันความสนใจไปที่อาวุธซึ่งมีจำนวนมากและดูคล้ายกับเพิ่งถูกทำขึ้นมาใหม่แต่คุณภาพใกล้เคียงกับดาบสีดำที่เขาใช้อยู่มาก

‘น่าจะเอาติดมือไปด้วยสักหน่อยก็คงดี คงไม่จำเป็นต้องใช้แต่น่าจะเอาไปขายได้ง่าย เอาไว้ใช้เป็นเงินสำรองได้ สักสิบถึงสิบสองชิ้นก็คงดี’

โนอาห์ดูดอาวุธหลากชนิดเข้าไปในแหวนจากนั้นก็ปล่อยอาวุธที่เหลือราวสี่สิบชิ้นหรือมากกว่านั้นกองไว้ข้างๆ อวัยวะสัตว์เวทมนตร์ เมื่อตรวจสอบกองสินค้าเดิมอีกครั้ง เขาพบหีบใบหนึ่งที่ภายในมียาหรือของเหลวแปลกๆ บางอย่างที่ถูกบรรจุอยู่ในขวด

‘ยารึ? คุณภาพของยาน่าจะดีถ้าเปลี่ยนที่เก็บ’

เขาหยิบยาขึ้นมาไว้บนมือและดม บางครั้งเขาได้กลิ่นอาเจียนซึ่งเกือบทำให้เขาเป็นลม บางครั้งเพียงดมเล็กน้อยก็ทำให้ “ลมหายใจ” ในร่างกายของเขาเกิดความปั่นป่วน

‘นี่มันสุดยอดไปเลย! จะเอาไปแบบซี้ซั้วไม่ได้ ต้องวางแยกไว้ก่อนแล้วอ่านคำอธิบายยา’

มียาอยู่แค่สามชนิดเท่านั้นที่มีฉลากติดอยู่ด้วย ชนิดแรกที่เขาหยิบขึ้นมาคือกล่องที่มีขวดสีดำอยู่ข้างใน

‘สารสกัดจากสัตว์ อัดแน่นด้วยเลือดของสัตว์เวทมนตร์ที่ได้รับการปรุงมาเพื่อมนุษย์โดยเฉพาะ ใช้ทาจุดที่มีเคล็ดการบำรุงรักษาเพื่อเพิ่มอัตราการดูดซับ “ลมหายใจ” สรรพคุณของยาเลียนแบบความสามารถในการดูดซับของสัตว์เวทมนตร์เพื่อเพิ่มความเร็วให้กับร่างกายของผู้ฝึกตน หากใช้หลายครั้งเกินไปจะไม่เกิดผลใดๆ’

ในกล่องมีขวดสีดำอยู่สิบสองขวด แต่ก็หายเข้าไปในแหวนทันทีหลังจากที่โนอาห์อ่านสรรพคุณของยาจบ เขาไม่ลังเลในการตัดสินใจที่จะขโมยยาชนิดนี้ในทันที จากนั้นก็หยิบกล่องที่มียาสีแดงอยู่ภายในสามเม็ด

‘ยาเติมเพลิง เมื่อกินเข้าไปจะสร้างความรู้สึกที่ร้อนแรงที่จะเพิ่มพลังให้แก่ทรงกลมในทะเลแห่งสติ ช่วยสร้างเสถียรภาพให้กับจิตใจระหว่างการฝึกฝนจอมเวทย์อันดับหนึ่ง’

โนอาห์มองยาสามเม็ดนี้ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจวางมันรวมกับกับกองสินค้าอื่นๆ บนพื้น

‘พลังงานจิตของฉันเทียบเคียงจอมเวทย์อันดับหนึ่งอยู่แล้ว และแรงกดดันที่ครอบงำฉันระหว่างการรักษาก็ยังคงส่งผลแบบเดิม ถึงฉันจะสามารถเพิ่มความเสถียรให้กับจิตใจขึ้นมาได้เล็กน้อยก็เถอะ มันก็ยังไม่คุ้มที่จะเสี่ยงอยู่ดี’

ความกังวลที่อยู่ในใจของโนอาห์คือ ถ้าเขาขโมยของมากไปเขาจะตกเป็นผู้ต้องสงสัย เนื่องจากสินค้าเหล่านี้ตกอยู่ในมือของกลุ่มเงาสีเทามาร่วมปี มันก็เป็นเรื่องปกติที่เขาจะคิดว่าพวกเขาคงแอบใช้ไปแล้วบ้าง ซึ่งโนอาห์ก็ยังคงอยากให้ตัวเองปลอดภัยและไม่จำเป็นต้องเสี่ยง

‘สุดท้ายแล้ว’

เขาหยิบกล่องเล็กๆ ใบหนึ่งที่ดูสละสลวยกว่ากล่องใบอื่นๆ ที่พบ ซึ่งภายในกล่องมียาสีน้ำตาลขนาดใหญ่อยู่หนึ่งเม็ด

‘ยาธรณี เพิ่มความหนาแน่นของ “ลมหายใจ” ในตันเถียน และช่วยเปลี่ยนสถานะในอันดับของผู้ฝึกตน หากเปลี่ยนเป็นสถานะของเหลว ผลสำเร็จหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ และสถานะของแข็ง ผลสำเร็จแปดสิบเปอร์เซ็นต์ หากใช้เมื่อตันเถียนอยู่อันดับสอง อัตราความสำเร็จจะลดลงหกสิบเปอร์เซ็นต์’

นี่เป็นครั้งแรกที่โนอาห์ได้ยินเกี่ยวกับเรื่องสถานะในอันดับของตันเถียน จริงๆ แล้ว มันเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับข้อมูลเกี่ยวกับตันเถียนกับการฝึกตน!