บทที่ 34: ดาวโรงเรียนผู้แปลกประหลาด ว่านซิงเยว่

"คุณเย่คุนคะ ดิฉันขอสัมภาษณ์คุณได้ไหมคะ?" เมื่อเห็นว่าเย่คุนไม่ตอบเธอ หวังอวี้ฮุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้ง ด้วยอิทธิพลของออร่าคนดัง แววตาที่เธอมองเย่คุนนั้นเต็มไปด้วยความชื่นชมและเทิดทูน

"นิตยสารผู้ทรงอิทธิพลเหรอครับ?" เย่คุนประหลาดใจเล็กน้อย

นิตยสารผู้ทรงอิทธิพลนี้ดูเหมือนจะมีอิทธิพลอย่างมากในประเทศจีน มันมีนิตยสารรายสัปดาห์เฟิงอวิ๋น ซึ่งเทียบเท่ากับนิตยสารไทม์ในต่างประเทศ ผู้ที่ได้รับเลือกให้ขึ้นปกนิตยสารรายสัปดาห์เฟิงอวิ๋นคือบุคคลผู้ทรงอิทธิพลอย่างแท้จริง

"ผมเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง คงไม่จำเป็นต้องสัมภาษณ์หรอกครับ" เย่คุนยิ้ม เขารู้สึกว่าตัวเองยังธรรมดาและยังไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรเลย และมันก็เร็วเกินไปที่เขาจะไปขึ้นปกนิตยสารรายสัปดาห์เฟิงอวิ๋น ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ตั้งใจที่จะรับการสัมภาษณ์ครั้งนี้

"คุณเย่ถ่อมตัวเกินไปแล้วค่ะ คุณบริจาคเงิน 1 หมื่นล้านให้กับมหาวิทยาลัยเก่าของคุณ ซึ่งสร้างความฮือฮาอย่างมาก จะธรรมดาได้อย่างไรคะ? คุณต้องเป็นคนรวยที่ไม่เปิดเผยตัวตนและไม่ชอบออกสื่อแน่ๆ!" หวังอวี้ฮุ่ยกล่าว วันนี้ เดิมทีเธอต้องการจะสัมภาษณ์บุคคลผู้ทรงอิทธิพลคนอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ อย่างไรก็ตาม เย่คุนกลับบริจาคเงิน 1 หมื่นล้านหยวนโดยไม่คาดคิด ซึ่งบดบังรัศมีของผู้ที่ประสบความสำเร็จคนอื่นๆ ไปโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้ เย่คุนยังหนุ่มและหล่อเหลามาก ไม่เคยเป็นที่รู้จักมาก่อน ดูลึกลับ และเป็นประเด็นร้อน ดังนั้นเธอจึงวางแผนที่จะสัมภาษณ์เขาเป็นการส่วนตัว

"คุณก็บอกเองนี่ครับว่าผมเป็นคนรวยที่ไม่เปิดเผยตัวตนและไม่ชอบออกสื่อ ดังนั้นตอนนี้ผมยังไม่มีแผนที่จะไปปรากฏตัวในนิตยสารหรอกครับ" เย่คุนยิ้มและปฏิเสธอย่างสุภาพ การเปิดเผยตัวตนเร็วเกินไปไม่ใช่เรื่องดี

"ถ้าอย่างนั้น...คุณเย่คะ ดิฉันขอถามคำถามง่ายๆ สองสามข้อได้ไหมคะ?" หวังอวี้ฮุ่ยไม่ยอมแพ้และถามต่อไป ในที่สุดก็จับคนรวยที่ไม่เปิดเผยตัวตนได้แล้ว จะปล่อยให้เขารอดไปได้อย่างไร?

"คุณถามได้สามคำถามครับ!" เย่คุนกล่าว ในเมื่อหวังอวี้ฮุ่ยทำให้ค่าความคล่องแคล่วของเขาเพิ่มขึ้น 10 คะแนน เขาก็จะตอบคำถามของเธอสามข้อ

"ดีค่ะ" หวังอวี้ฮุ่ยดีใจมากและรีบถามว่า "ขอโทษนะคะ คุณเย่ คุณบริจาคเงิน 1 หมื่นล้านหยวนให้กับมหาวิทยาลัยเก่าของคุณ คุณรู้สึกกดดันบ้างไหมคะ?" สิบล้านล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ มหาเศรษฐีหลายคนอาจจะไม่สามารถหาเงินทุนหมุนเวียน 1 หมื่นล้านมาได้ เพราะทรัพย์สินส่วนใหญ่ของพวกเขาคืออสังหาริมทรัพย์ หรือสินทรัพย์เสมือนจริง เช่น หุ้น พันธบัตร และตราสารทุน มีเงินที่สามารถนำมาใช้ได้จริงไม่มากนัก

“ไม่กดดันเลยครับ!” เย่คุนกล่าวอย่างใจเย็น เขามีกองทุนสำรองของคนรวยเป็นล้านล้าน ดังนั้น 1 หมื่นล้านจึงไม่สร้างแรงกดดันให้เขาเลยจริงๆ

หลังจากได้ยินเช่นนี้ หวังอวี้ฮุ่ยก็ตกใจ!

ถ้าเย่คุนสามารถหาเงิน 1 หมื่นล้านมาได้โดยไม่มีแรงกดดันใดๆ ทรัพย์สินของเขาจะต้องมีอย่างน้อยกว่า 1 แสนล้านแน่นอน

"ถ้าอย่างนั้น ดิฉันขอถามได้ไหมคะว่า คุณจะใช้เวลานานเท่าไหร่ในการหาเงิน 1 หมื่นล้านนั้นกลับคืนมา?" หวังอวี้ฮุ่ยถามอีกครั้ง

"นานเท่าไหร่เหรอครับ?" เย่คุนหลับตาลงและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาเป็นเจ้าของกลุ่มบริษัทคุนเผิงซึ่งมีมูลค่า 9 แสนล้าน มันไม่น่าจะยากสำหรับเขาที่จะหาเงิน 1 หมื่นล้านกลับคืนมาใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยที่ทรงพลังที่สุดของเขาไม่ใช่กลุ่มบริษัทคุนเผิง แต่เป็นระบบเสินห่าว เขามีกองทุนสำรองของคนรวยเป็นล้านล้าน สิบล้านล้านก็แค่พริบตาเดียว

"1 หมื่นล้านหาคืนมาได้แล้วครับ!" เย่คุนลืมตาขึ้นแล้วยิ้ม อะไรนะ คุณทำเงินได้ 1 หมื่นล้านเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!

"ฮ่าๆ...คุณเย่ตลกจริงๆ ค่ะ!" หวังอวี้ฮุ่ยประหลาดใจ แล้วก็คิดว่าเย่คุนไม่ต้องการจะเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป เขาจึงตอบคำถามด้วยวิธีที่ตลกเช่นนี้

"คำถามส่วนตัวนะคะ ตอนนี้คุณมีแฟนหรือยังคะ?" ในที่สุดหวังอวี้ฮุ่ยก็ถามคำถามซุบซิบ เย่คุนยังหนุ่ม มีอนาคตไกล หล่อเหลาและมีเสน่ห์ และเธออยากรู้เรื่องชีวิตส่วนตัวของเขาจริงๆ

"ไม่ครับ!" เย่คุนพูดเบาๆ เมื่อหวังอวี้ฮุ่ยต้องการจะถามคำถามต่อ เย่คุนก็หันหลังเดินจากไปแล้ว ผมบอกแล้วว่าจะตอบแค่สามคำถาม ก็จะตอบแค่สามคำถามเท่านั้น

"ช่างเป็นผู้ชายที่เท่และมีเอกลักษณ์จริงๆ!" หวังอวี้ฮุ่ย มองแผ่นหลังที่หล่อเหลาของเย่คุนขณะที่เขาหันหลังเดินจากไป และอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นดาวประจำมหาวิทยาลัย และมีชายหนุ่มที่โดดเด่นมากมายที่กระตือรือร้นที่จะอยู่รายล้อมเธอหรือได้รับการสัมภาษณ์จากเธอ แต่เย่คุนกลับสามารถหันหลังเดินจากไปได้อย่างสบายๆ โดยไม่เสียใจเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม เธอเชื่อว่าจะมีโอกาสได้สัมภาษณ์เย่คุนในอนาคต ผู้ชายที่โดดเด่นและหล่อเหลาเช่นนี้ เหมือนกับหนุ่มหล่อเหล่านั้นที่ติดตามหนังสือและให้คะแนนห้าดาว ความหล่อเหลาของเขานั้นไม่อาจปิดบังได้! ………………… อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เย่คุนหันหลังเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างนุ่มๆ อยู่ในอ้อมแขนของเขาและชนเข้ากับสาวงามผมยาวคนหนึ่ง เขาประคองอีกฝ่ายตามสัญชาตญาณและพบว่าเป็นเด็กสาวที่ดูอ่อนหวานและเงียบขรึม

[ติ๊ง! ตรวจพบดาวโรงเรียน!] [ชื่อ: ว่านซิงเยว่] 【รูปร่างหน้าตา: 95】(ดาวโรงเรียนระดับท็อป) อายุ: 18 【ส่วนสูง: 168】

【สัดส่วน: 86, 61, 90】 【หน้าอก: 34C】 [ระดับความพึงพอใจ: -30] 【ลักษณะนิสัย: เงียบขรึมและอ่อนโยน 】

หือ? เจอดาวประจำมหาวิทยาลัยอีกคนแล้ว! ว่านซิงเยว่ ด้วยคะแนนความงาม 95 เป็นระดับท็อปในหมู่ดาวโรงเรียน อย่างไรก็ตาม ค่าความพึงพอใจที่เธอมีต่อเย่คุนกลับติดลบ สิ่งนี้ทำให้เย่คุนรู้สึกเหลือเชื่อและประหลาดใจ! พวกเขาไม่เคยเจอกันมาก่อนแน่นอน ค่าความพึงพอใจจะติดลบได้อย่างไร? เป็นไปได้ไหมว่าเพราะเมื่อกี้ฉันบังเอิญชนเขา ระดับความพึงพอใจของฉันเลยลดลง 30 คะแนน?

"น้องสาวนักศึกษา เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" เย่คุนรีบตั้งสติได้แล้วถามขึ้น ว่านซิงเยว่อายุเพียงสิบแปดปี และเขาเดาว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง นั่นก็คือรุ่นน้องของเขา

ในตอนนี้ ว่านซิงเยว่ก็เงยหน้าขึ้นมองเย่คุนเช่นกัน ทั้งสองสบตากันและต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ เย่คุนตกตะลึงเพราะดวงตาของว่านซิงเยว่สวยงามมาก ราวกับว่ามีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวอยู่ในดวงตาของเธอ ซึ่งทำให้ผู้คนหลงใหลโดยไม่รู้ตัว ว่านซิงเยว่ตกตะลึง แน่นอน เพราะความหล่อเหลาและเสน่ห์ของเย่คุนนั้นเหนือความคาดหมาย

[ติ๊ง! ดาวโรงเรียน ว่านซิงเยว่ เหลือบมองโฮสต์ และได้รับอิทธิพลจากออร่าเสน่ห์ที่ทุกคนรักและทำให้ดอกไม้เบ่งบาน ค่าความพึงพอใจของเธอเพิ่มขึ้น 30] [ติ๊ง! ค่าความพึงพอใจของดาวโรงเรียน ว่านซิงเยว่ ที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้นจาก -30 เป็น 0]

อืม…… อืม ภายใต้อิทธิพลของออร่าเสน่ห์ ค่าความพึงพอใจของว่านซิงเยว่ที่มีต่อเขาเพิ่งจะกลับมาอยู่ที่ 0 เท่านั้นเอง นี่เป็นสถานการณ์ที่เย่คุนไม่เคยเจอมาก่อน! เป็นไปได้ไหมว่าว่านซิงเยว่ไม่ชอบผู้ชาย? เย่คุนทำได้เพียงคาดเดาเช่นนี้! มิฉะนั้น ไม่มีผู้หญิงปกติคนไหนที่จะสามารถเพิกเฉยต่อเสน่ห์ของเขาได้

“ฉัน…ฉันไม่เป็นไรค่ะ!” ว่านซิงเยว่หน้าแดงและพยายามดิ้นให้หลุดจากเย่คุนด้วยท่าทีต่อต้านเล็กน้อย ในขณะเดียวกัน เธอก็คิดในใจว่า "หมอนี่เป็นใครกันนะ? หล่อก็จริง แต่ไม่ใช่สเปคของฉันเลย หวังว่าพวกเราจะไม่มีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกันอีกนะ!" ว่านซิงเยว่เองก็ประหลาดใจเล็กน้อยที่เธอไม่ได้รังเกียจผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ! คุณรู้ไหมว่าเธอเกลียดการสัมผัสทางกายกับผู้ชายทุกคนและไม่ยอมรับผู้ชายในทางจิตใจ! อย่างไรก็ตาม เย่คุนเป็นข้อยกเว้น มันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกขยะแขยง แต่แน่นอนว่าเธอก็ไม่ได้พูดว่าชอบเช่นกัน มันเป็นปาฏิหาริย์ที่เธอไม่เกลียดฉัน! ดังนั้น เธอจึงอดไม่ได้ที่จะมองเย่คุนอีกครั้งด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอ แล้วก็วิ่งหนีไป