บทที่ 26 - ชัยชนะที่ง่ายดายและคู่แข่งปริศนา

บทที่ 26 - ชัยชนะที่ง่ายดายและคู่แข่งปริศนา

◉◉◉◉◉

“การแข่งขันสิ้นสุดลง โรงเรียนเซชุนเป็นฝ่ายชนะ 6-0”

ผู้หญิงคนนั้นทรุดตัวลงนั่งกับพื้น มองจี้เซว่ถงอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเลยแม้แต่ท่าเดียว แค่ตีลูกกลับไปธรรมดาๆ ก็ชนะเธอได้แล้ว เธอเป็นใครมาจากไหนกันแน่

“สุด… สุดยอดไปเลย เหมือนกับว่าจบการแข่งขันได้ในพริบตาเดียว”

“ตัวจริงหญิงของเซชุนเก่งมากเลย กางร่มตีเทนนิสยังชนะได้สบายๆ ขนาดนี้”

เธอไม่สนใจคำพูดของพวกเขา ถือไม้เทนนิสกับร่มเดินตรงไปที่โซนพักผ่อนข้างสนามแล้วนั่งลงโดยไม่สนใจสายตาของใคร คว้าขวดแฟนต้าจากมือของเอจิเซ็น เรียวมะมาดื่ม

“เฮ้ อันนั้นฉันดื่มไปแล้วนะ…” ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดจังหวะทันที

คิคุมารุ เอจิเห็นจี้เซว่ถงเดินมาก็กระโดดเข้าไปเกาะบนตัวเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชม “น้องเสี่ยวเสว่สุดยอดไปเลย ปกติฝึกซ้อมอะไรบ้างเหรอ นี่ๆ บอกฉันหน่อยสิ”

“ความลับค่ะ” ถ้าเธอบอกเขาไปว่าปกติเธอก็แค่นอนหลับ เรียนหนังสือ เรียนมารยาทอะไรพวกนี้ พวกเขาคงจะเสียกำลังใจน่าดู

“น้องเสี่ยวเสว่ขี้เหนียว” เขาพูดอย่างงอนๆ แล้วกระโดดลงจากตัวจี้เซว่ถงไปนั่งข้างๆ ไม่สนใจเธออีกเลย แต่ในสายตาของจี้เซว่ถงแล้วมันน่าจะเป็นความไร้เดียงสาแบบเด็กๆ มากกว่า

“เหะๆ เดิมทีคิดว่าจะได้เห็นฝีมือของน้องเสี่ยวเสว่ซะอีก แต่กลับไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเลยสักท่า น่าเสียดายจริงๆ นะ ว่าไหมเท็ตสึกะ” ฟูจิ ชูสึเกะยกยิ้มที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงขึ้นมา

“อืม” เขาตอบรับอย่างเย็นชา แต่เขาก็สนใจในฝีมือของเธอมากจริงๆ

………

“อะไรนะ โรงเรียนมัธยมคาคิโนคิแพ้เหรอ เป็นไปไม่ได้ พวกเขาเป็นรองแชมป์ปีที่แล้วนะ” พอได้ยินคำพูดของโฮริโอะ ซาโตชิ โมโมชิโระ ทาเคชิก็ร้องออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ รองแชมป์ปีที่แล้วนึกไม่ถึงเลยว่า...แพ้ง่ายๆ แบบนี้ รู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อไปหน่อย

“เรื่องจริงครับรุ่นพี่โมโมชิโระ บนกระดานดำก็เขียนไว้อยู่ครับ” โฮริโอะ ซาโตชิชี้ไปที่กระดานดำแล้วพูด

บรรยากาศเริ่มเย็นลง จี้เซว่ถงเหลือบมองเหล่าตัวจริงอย่างจนใจ “จะสนไปทำไมว่าคู่ต่อสู้เป็นใคร ชนะก็พอแล้ว” จะไปใส่ใจอะไรมากมายขนาดนั้น แข่งกับฟุโดมิเนะเหรอ ก็น่าสนุกดีนะ

“เหะๆ นั่นสินะ” พอได้ยินคำพูดของจี้เซว่ถง ฟูจิ ชูสึเกะก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ เป็นเด็กที่หยิ่งยโสจริงๆ

“ถ้างั้น ในรอบชิงพวกเราจะเจอกับใครกันนะ” โออิชิ ชูอิจิโร่ถามอย่างไม่เข้าใจ ทีมที่สามารถเอาชนะรองแชมป์ปีที่แล้วได้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ต้องระวังตัวให้ดี

“โรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะ”

“โรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะเหรอ ก็คือฟุโดมิเนะที่โดนลงโทษพักการแข่งขันเมื่อปีที่แล้วน่ะเหรอ” คาวามุระ ทาคาชิพูดอย่างประหลาดใจ

เธอมองสีหน้าที่ตกตะลึงของพวกเขาแล้วถอนหายใจออกมา ช่างเถอะ ยังไงก็ยังเป็นเด็กอยู่นี่นะ เมื่อคิดดังนั้นเธอก็เผยรอยยิ้มลึกลับออกมาแล้วฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนไม่ทันสังเกตแอบหนีออกจากกลุ่มไป ไปแอบงีบสักหน่อยดีกว่า