บทที่ 23 - จุดอ่อนของเจ้าหญิงอสูร

บทที่ 23 - จุดอ่อนของเจ้าหญิงอสูร

◉◉◉◉◉

เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า แสงแดดจ้าทำให้เธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้น “เรียวมะ นายไปก่อนเถอะ ฉันยังมีธุระนิดหน่อย” เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยวางใจของเอจิเซ็น เรียวมะ เธอก็ตบไหล่เขาเบาๆ อย่างเป็นธรรมชาติ “วางใจเถอะ ฉันจะไปถึงทันเวลาแน่นอน”

เขาเหลือบมองจี้เซว่ถงแล้วดึงหมวกลงตามความเคยชิน “เชอะ” คำหนึ่งแล้วก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย รอจนกระทั่งร่างของเอจิเซ็น เรียวมะหายลับไปจากสายตา สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด เหมือนกำลังอดทนอะไรบางอย่างอยู่แล้วทรุดตัวลงนั่งกับพื้น

เป็นอสูรแล้วโดนแดดมากไม่ได้จริงๆ ด้วยสินะ แต่ว่าวันนี้ก็มีการแข่งขันด้วย ตัวจริงหญิงของทีมเต็งหนึ่งถอนตัวน่าจะเป็นเรื่องที่น่าอับอายมากแน่ๆ เธอถอนหายใจแล้วเสกร่มกันแดดสไตล์ตะวันตกสีขาวคันหนึ่งขึ้นมา พูดไปแล้วก็คงต้องกางร่มไปพลางแข่งไปพลางสินะ

ไม่ต้องเดินแล้วดีกว่า เคลื่อนย้ายมิติไปเลยแล้วกัน ในใจนึกถึงสถานที่แข่งขัน ไม่กี่วินาทีต่อมาเธอก็ลองลืมตาขึ้นมาอย่างระมัดระวังแล้วยกยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย เวทมนตร์นี่มันสะดวกสบายจริงๆ

เธอมองดูโรงเรียนที่กำลังแข่งขันกันอยู่แล้วถอนหายใจออกมา นี่แน่ใจนะว่ากำลังแข่งกันอยู่ ไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นเลยสักนิด จะว่ายังไงดีล่ะ ฝีมือธรรมดามาก ไม่มีอะไรน่าคาดหวังเลย

ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เห็นเหล่าตัวจริงเซชุนที่ค่อยๆ เดินมา เธอยักไหล่ “เฮ้อ ช่างเป็นที่น่าจับตามองจริงๆ เลยนะ” โดยเฉพาะคนตัวเตี้ยเพียงคนเดียวในกลุ่ม เอจิเซ็น เรียวมะ

เอจิเซ็น เรียวมะพอเห็นจี้เซว่ถงที่ทำท่าทางสบายๆ ก็เดินเข้าไปหาเธออย่างฉุนเฉียว “เธอบอกว่ามีธุระไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาถึงก่อนฉันอีกล่ะ” อุตส่าห์เป็นห่วงแทบแย่ไม่คาดคิดเลยว่าโดนหลอกซะได้

เธอทำท่าทีไม่แยแสโลก “ใช่สิ ฉันนึกขึ้นมาได้ว่านั่งรถมาได้นี่นา ก็เลยไปนั่งรถมาไงล่ะ” เจ้าเด็กนี่ตอนโกรธก็น่ารักดีเหมือนกันนะ

“เขาแค่นเสียงฮึมในลำคอ เธอยังอ่อนหัดน่า” เขาหันหน้าไปอีกทางไม่ยอมมองจี้เซว่ถง ต่อไปเขาจะไม่เชื่อคำพูดของแม่มดคนนี้อีกแล้ว

เหล่าตัวจริงเซชุนพอเห็นท่าทางของจี้เซว่ถงก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน นัยน์ตาสีฟ้าของฟูจิลืมขึ้นทันทีแล้วก็ยิ้มพลางหลับตาลงเหมือนเดิม ส่วนคิคุมารุ เอจิที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงกระโจนเข้ามาหาจี้เซว่ถงทันที

จี้เซว่ถงรีบหลบไปข้างๆ ทันทีทำให้คิคุมารุ เอจิกระโจนพลาด “คิคุมารุเอ๋ย วันนี้ชุดของฉันทนแรงกระโจนของนายไม่ไหวหรอกนะ”

“น้องเสี่ยวเสว่ทำไมวันนี้ถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะ มีงานเต้นรำเหรอ” ถึงแม้จะสวยมากก็จริงนะ แต่จู่ๆ ก็แต่งตัวแบบนี้มันแปลกๆ นะ

เธอส่ายหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ “ก็แค่อยากจะทำตัวให้เป็นที่น่าจับตามองขึ้นมาเฉยๆ น่ะ ไม่มีเหตุผลพิเศษอะไรหรอก” เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่เข้าใจของคิคุมารุ เอจิ เธอก็พูดต่อ “ฉันเป็นพวกโรคจิตที่ชอบคอสเพลย์น่ะ ไม่อยากติดเชื้อก็อยู่ห่างๆ ฉันไว้”

“เหะๆ เป็นที่น่าจับตามองจริงๆ ด้วย” เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ เลยนะ เพิ่งจะเคยเห็นคนว่าตัวเองแบบนี้เป็นครั้งแรก พิเศษจริงๆ

“ตอนนี้ไปลงทะเบียนกันก่อนเถอะ อย่ามัวเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย” ยังคงเป็นท่าทีที่ไม่แยแสโลกเหมือนเดิม พอเห็นท่าทางที่เต็มไปด้วยไฟของพวกเขาแล้วก็รู้สึกเหงาขึ้นมานิดหน่อย ดูเหมือนจะคิดถึงจี้อีหลีขึ้นมาซะแล้วสิ