บทที่ 34 - ยันต์วิญญาณใบไม้เขียวสามสิบหกวิถี

บทที่ 34 - ยันต์วิญญาณใบไม้เขียวสามสิบหกวิถี

★★★★★

หลังจากได้เป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ เฉินเฉียนลิวก็ค่อยๆ หลอกถาม... เอ้ย สอบถามข้อมูลจากศิษย์พี่ตัวน้อย อวี๋ชิงหง จนรู้ลำดับญาติในสำนัก

ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนัก หายสาบสูญไปร้อยกว่าปีแล้ว

ตอนนี้ผู้มีอำนาจสูงสุดคือศิษย์พี่หญิงของปรมาจารย์สองท่าน ท่านหนึ่งคือ "เทพธิดาจันทรา" ฉีชิงเหยา อีกท่านคือ "แม่นางบุปผาทองคำ" สวี่ฉงอิน ซึ่งก็คือแม่แท้ๆ ของหยางเสวี่ยเซิง และเป็น "อาจารย์ปู่" ของเฉินเฉียนลิวนั่นเอง

สวี่ฉงอินมีศิษย์เอกหกคน คนที่เก่งที่สุดคือศิษย์คนโต "อวิ๋นซูซู" เป็นความหวังของสำนักที่จะก้าวขึ้นสู่ระดับครรภ์วิญญาณ

แต่อวิ๋นซูซูเป็นคนโลกส่วนตัวสูง บ้าฝึกวิชา ไม่ค่อยรับศิษย์ รับแค่อวี๋ชิงหงคนเดียว จนสวี่ฉงอินบ่นหูชา พอหยางเสวี่ยเซิงมากล่อมให้รับเฉินเฉียนลิว นางก็เลยรับไว้ตัดรำคาญ (และเห็นแววด้วย)

สรุปง่ายๆ คือ เฉินเฉียนลิวเป็น "ศิษย์รุ่นที่สาม" ซึ่งถือว่ามีศักดิ์ศรีและลำดับรุ่นที่สูงมากในสำนัก

อวี๋ชิงหงยุ่งอยู่แต่กับการปรุงยาให้อาจารย์ ไม่มีเวลามาสนใจศิษย์น้อง เฉินเฉียนลิวเลยได้ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์สมใจ เขาเก็บตัวอยู่ในถ้ำ พยายามหลอมมุกปีศาจธาตุไม้ต่อไป

ไม่กี่วันต่อมา ก็ถึงกำหนดการสอบคัดเลือกศิษย์ใหม่ของสำนัก

เฉินเฉียนลิวอยากจะลงไปดูบรรยากาศหน่อย แต่คิดอีกที "ข้าได้เป็นศิษย์พิเศษแล้ว ขืนลงไปเดินลอยหน้าลอยตา พวกที่กำลังสอบเครียดๆ จะหมั่นไส้เอาเปล่าๆ เดี๋ยวจะหาว่าเด็กเส้น สร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น นอนเกาพุงอยู่ถ้ำดีกว่า"

แต่สวรรค์ไม่ปล่อยให้เขาว่างนาน จู่ๆ ก็มีเสียงประกาศก้องหน้าถ้ำ "รับคำสั่งเจ้าสำนัก! ปีนี้ผู้สมัครสอบเยอะล้นหลาม แต่บุคลากรไม่พอ เพราะศิษย์ส่วนใหญ่ออกไปทำภารกิจข้างนอก ขอให้ถ้ำมังกรเมฆาส่งตัวแทนหนึ่งคน ไปช่วยเป็นผู้คุมสอบด่วน!"

เฉินเฉียนลิวสะดุ้ง ลืมไปเลยว่าถ้ำนี้มีประชากรแค่สองหน่อ เขารีบวิ่งออกไปดู

เห็นนักพรตหนุ่มยืนยิ้มแป้น ยื่นม้วนคำสั่งให้ "อ้าว ศิษย์อาหนานซือซิง ข้าน้อยซุนปู้หลิว จากสายอาจารย์อาชิงเหยา คารวะศิษย์อาครับ"

อวิ๋นซูซูเป็นศิษย์เอกอันดับหนึ่ง แถมเป็นความหวังของหมู่บ้าน ใครได้เป็นศิษย์ของนางย่อมมีศักดิ์ศรีสูงส่ง คนทั้งเขาเกรงใจ

เฉินเฉียนลิวรีบรับไหว้ ไม่กล้าทำตัวกร่าง เขาเพิ่งมาใหม่ พลังก็น้อย

เขารับคำสั่งมา แล้ววิ่งไปหาอวี๋ชิงหง เล่าเรื่องให้ฟัง

อวี๋ชิงหงขมวดคิ้ว "ข้าต้องเฝ้าเตาปรุงยาให้อาจารย์ ปลีกตัวไม่ได้ เจ้าไปแทนละกัน"

เฉินเฉียนลิวหน้าเหวอ "เดี๋ยวครับศิษย์พี่! ข้าเพิ่งมาใหม่ ข้ายังเขียนยันต์ข้อสอบไม่เป็นเลย จะไปคุมสอบได้ไง?"

การสอบเข้าสำนักใบไม้เขียว ใช้เวลาสามเดือน

สำนักรู้ดีว่าคงไม่มีใครบ้าส่งระดับแก่นทองคำมาไล่ตรวจเด็กทีละคน เลยใช้วิธีแจก "ตำราฝึกยันต์วิญญาณใบไม้เขียว 36 วิถี" ให้ผู้สมัครไปฝึก ใครฝึกสำเร็จหรือมีแววดีภายในสามเดือน ก็รับเข้าสำนัก

ปัญหาก็คือ... เฉินเฉียนลิวเข้ามาทางลัด ยังไม่เคยเรียนวิชานี้เลย!

อวี๋ชิงหงล้วงหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ยัดใส่มือเขา "เจ้าเป็นแค่คนคุมสอบ ไม่ต้องเก่งมากก็ได้ แค่ดูให้ออกว่าใครวาดถูกวาดผิดก็พอ"

"นี่คือสมุดจดบันทึกของข้าตอนฝึกวิชานี้ เอาไปอ่านซะ ข้าไม่ว่างแล้ว รีบไปรายงานตัวกับศิษย์หลานซุนปู้หลิวซะ ไป๊!"

พูดจบก็นางก็ไล่ตะเพิดเขาออกมา

เฉินเฉียนลิวจำใจถือคำสั่งและสมุดจด เดินคอตกไปที่ "หอหมื่นยันต์" ที่หน้าเขา

หอหมื่นยันต์เป็นอาคารรูปทรงสี่เหลี่ยมเหมือนตราประทับ ภายในมีห้องเล็กๆ นับไม่ถ้วน ปกติปิดตาย จะเปิดเฉพาะช่วงสอบ

พอไปถึง ก็เห็นคนพลุกพล่าน ผู้สมัครหลายร้อยคนกำลังทยอยเข้าห้องสอบ เพื่อเก็บตัวฝึกวิชาสามเดือน

ใครทำได้ก็เฮ ใครทำไม่ได้ก็เก็บกระเป๋ากลับบ้าน

สำนักใบไม้เขียวไม่ได้เน้นวิชาต่อสู้เหมือนสำนักพบเซียน แต่เน้นวิชายันต์ โดยเฉพาะ "ยันต์ใบไม้เขียว" ที่มีความซับซ้อนลึกซึ้งกว่า "ยันต์สิบสองวิถีธรรม" ของสำนักพบเซียนเสียอีก คนธรรมดาถ้าไม่มีพื้นฐาน ไม่มีทางฝึกสำเร็จในสามเดือนแน่

แต่พวกลูกหลานศิษย์เก่าส่วนใหญ่จะได้รับการติวเข้มมาจากที่บ้านแล้ว เลยพอมีลุ้น

ตอนเฉินเฉียนลิวปรากฏตัว พวกเพื่อนฝูงที่เคยอยู่บ้านพักเดียวกันก็ตะโกนทักทายกันเกรียวกราว เขาต้องยิ้มทักตอบจนแก้มเมื่อย กว่าจะฝ่าฝูงชนขึ้นไปชั้นบนสุดของหอหมื่นยันต์ได้

ชั้นบนสุดเป็นที่พักของผู้คุมสอบ ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาวจากสายอาจารย์ต่างๆ ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดี มีแค่เฉินเฉียนลิวที่เป็นคนแปลกหน้า

หลายคนแอบมองเขาด้วยความอิจฉา

สำนักใบไม้เขียวสืบทอดมาแปดรุ่นแล้ว ผู้คุมสอบส่วนใหญ่เป็นรุ่นที่ 6 หรือ 7 แต่เฉินเฉียนลิวเป็นศิษย์ของอวิ๋นซูซู (รุ่น 2) ทำให้เขากลายเป็น "ศิษย์รุ่นที่ 3"

พวกผู้คุมสอบเหล่านี้ พอเห็นหน้าเขา ก็ต้องยกมือไหว้ เรียกเขาว่า "ศิษย์อา" หรือ "ศิษย์ปู่" กันระงม...

[จบแล้ว]