ตอนที่ 49 คนในปกครองของข้า ใช่คนที่เจ้าจะแตะต้องได้รึ? กรงเล็บเทพมังกร!!
ตอนที่ 49 คนในปกครองของข้า ใช่คนที่เจ้าจะแตะต้องได้รึ? กรงเล็บเทพมังกร!!
“???”
“???”
เสวียนจื่อ และ เหยียนเส้าเจ๋อ ต่างมีเครื่องหมายคำถามเต็มใบหน้า
พวกเขาปรับอารมณ์ไม่ทันเลยทีเดียว เย่เจวี๋ย สามารถหลุดพ้นจากการพันธนาการของเขาได้?
แถมยังประกาศก้องว่าจะต่อกรกับ ราชทินนามพรหมยุทธ์?
เขาเป็นเพียง ราชาวิญญาณ ห้าวงเท่านั้นนะ!
ทั้งสองต่างรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง
ไม่รู้ว่า เย่เจวี๋ย ใช้วิธีการใด จึงหลุดพ้นจากแรงกดดันของ พรหมยุทธ์เทาเที่ย
ผู้มีพลังวิญญาณระดับ 98 ได้
อย่างไรก็ตาม เสวียนจื่อ ก็ยังไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ และไม่กล้าที่จะมีเจตนาฆ่าฟัน
เพราะนักเรียนคนอื่นๆ ยังอยู่ในมือของ เย่เจวี๋ย จำเป็นต้องเจรจาขอคนคืนมาก่อน
แต่ในระหว่างที่กำลังทวงคน เย่เจวี๋ย กลับสวมชุดเกราะประหลาด และสลัดหลุดจากการควบคุมของเขา!
“แรงกดดันของข้า อย่างน้อยก็ทำให้คนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ขยับตัวไม่ได้”
“ไอ้หนูคนนี้กลับทำได้?”
“พลังที่ระเบิดออกมา เทียบเท่าวิญญาณพรหมยุทธ์ หรืออาจจะสูงกว่านั้นงั้นรึ?”
เสวียนจื่อ คิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
นี่คือความสามารถที่ ราชาวิญญาณ พึงมีหรือ?
ในหน้าประวัติศาสตร์ไม่เคยมีการบันทึกถึงตัวตนที่สัตว์ประหลาดขนาดนี้มาก่อน!!
วันนี้พวกเขากลับได้มาเจอด้วยตัวเอง?
“ผู้อาวุโสเสวียน? จะลงมือกับเขาจริงๆ หรือครับ?”
“เด็กๆ ยังอยู่ในมือเขานะ! แถมเล่อซวนก็ถูกฝังพลังระเบิดน้ำแข็งไว้”
“เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ หลังจากสวมชุดเกราะนั่น พลังวิญญาณก็พุ่งสูงขึ้นมาก”
เหยียนเส้าเจ๋อ กล่าวรัวเร็วด้วยความกังวล
“เรื่องนั้นข้าดูไม่ออกหรือไง??”
เสวียนจื่อ ในตอนนี้โกรธจัด
เขาไม่ได้ลงมือต่อสู้กับใครมานานมากแล้ว
ต่อให้ต้องลงมือ ก็ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน!
กลับถูก ราชาวิญญาณ ห้าวงบีบจนตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก?
ตอนนี้พวกเขาจะลงมือก็ไม่ได้ ครั้นจะไม่ลงมือก็เสียหน้า
“เจ้าหนู อย่าเพิ่งวู่วาม เรามาคุยกันดีๆ เถอะ”
“เจ้าต้องการอะไร สถาบันเชร็คของเรายินดีมอบให้ทุกอย่าง”
เหยียนเส้าเจ๋อ พยายามไกล่เกลี่ยสถานการณ์
หากคนรุ่นใหม่ของ สถาบันเชร็ค ต้องมาจบชีวิตลงที่นี่
สถาบันเชร็ค คงต้องเผชิญกับยุคมืดไปอีกยาวนาน!
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อไม่นานมานี้ มู่เอิน เพิ่งจะมาสำรวจและระดมคนเพื่อจัดการกับ
ป่าดวงดาวต้าซิงหลัว หากต้องมาเสียคนรุ่นใหม่ไปตอนนี้ คงเป็นเรื่องที่รับไม่ได้จริงๆ!
เท่ากับสูญเสียความหวังในอนาคตไปทั้งหมด!!
“เมื่อกี้ข้าแค่ต้องการคำขอโทษ แต่ตอนนี้ข้าไม่ต้องการแล้ว”
เย่เจวี๋ย สวมใส่ เกราะยุทธ์หนึ่งอักษร กระชับ หอกมังกรทองคำ ในมือ กล่าวอย่างไม่ยอมอ่อนข้อ
เสวียนจื่อ ก้าวเดินขึ้นไปข้างหน้าช้าๆ แล้วกล่าวว่า
“ไอ้หนู พวกข้าผิดไปจริงๆ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะมีความสามารถขนาดนี้!”
“หากเจ้าเต็มใจ ประตูของสถาบันเชร็คเปิดต้อนรับเจ้าเสมอ
และหากต้องการค่าชดเชยอะไร ก็เสนอมาได้เลย”
เสวียนจื่อ ดูเหมือนจะละทิ้งความโกรธเกรี้ยวไปแล้ว
เขาเดินเข้ามาใกล้ เย่เจวี๋ย แล้วเอ่ยอย่างช้าๆ
“สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งจริงๆ พลังแห่งอารมณ์ส่งผลกับเขาไม่ได้เลย”
เย่เจวี๋ย คิดในใจ
ในขณะนี้เขากำลังปลดปล่อย ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ของ วิญญาณยุทธ์ราชันย์ดวงตาปีศาจ
นั่นคือ พลังแห่งอารมณ์
เขาไม่ค่อยได้ใช้ความสามารถนี้เท่าไหร่ จึงอยากลองดูว่าจะมีผลกับระดับ พรหมยุทธ์เทาเที่ย หรือไม่!
ผลลัพธ์คือ... ไม่ได้ผล
เขายังต้องเติบโตอีกมากสินะ!
แต่ด้วยความช่วยเหลือของระบบ เวลาคงไม่นานเกินรอ
ในขณะที่ เย่เจวี๋ย กำลังเหม่อลอย ครุ่นคิดถึงประโยชน์ของ พลังแห่งอารมณ์
จู่ๆ เสวียนจื่อ ก็เผย วิญญาณยุทธ์ ออกมา ฝ่ามือขนาดใหญ่ที่แฝงด้วยพลังวิญญาณสีเหลืองดิน
ตบลงมาที่ เย่เจวี๋ย อย่างรวดเร็ว
การโจมตีครั้งนี้รวดเร็วมาก เสวียนจื่อ ใช้พลังเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์!
ภายใต้พลังระดับ 98 ของเขา และในระยะประชิดขนาดนี้
ต่อให้เป็น อภิมหาพรหมยุทธ์ มาเอง หากไม่ทันระวังตัว ก็อาจถูกสังหารในพริบตาได้!
ตอนนี้ เย่เจวี๋ย กุมชะตาชีวิตของนักเรียน สถาบันเชร็ค ไว้มากมาย เสวียนจื่อ
ไม่กล้าเสี่ยง เขาจึงทุ่มสุดตัวในชั่วพริบตานี้!! เพื่อสังหาร เย่เจวี๋ย ให้ตายคาที่!
หากทำเช่นนี้ ก็จะช่วยคนอื่นๆ ออกมาได้เช่นกัน
“โอ้?”
“ยังได้ผลอยู่นี่นา!”
“ช่างกล้าเสียจริง!”
เย่เจวี๋ย สัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากการโจมตี พร้อมกับกล่าวออกมา
เกล็ดที่หน้าอกพลันเปล่งแสงสีดำสนิท
พลังวิญญาณสีดำทมิฬที่ราวกับจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง เข้าปะทะและป้องกันการโจมตีของ
เสวียนจื่อ ไว้อย่างสมบูรณ์ โดยไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อ เย่เจวี๋ย เลยแม้แต่น้อย
ในมุมมองของเขา พลังแห่งอารมณ์ ได้ส่งผลกระทบต่อ เสวียนจื่อ จริงๆ
ไม่อย่างนั้นคงไม่โกรธจนลงมือแบบนี้
แต่ผลกระทบอาจจะไม่รุนแรงมากนัก
มิเช่นนั้น เสวียนจื่อ คงไม่สามารถข่มความโกรธไว้ได้ชั่วคราวเพื่อรอจังหวะ
สิ่งนี้ทำให้ เย่เจวี๋ย เข้าใจความแข็งแกร่งของตัวเองมากขึ้น
ภายใต้การเสริมพลังจาก เกราะยุทธ์ พลังจิตของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก
เพียงแต่ยังไม่อาจส่งผลต่อผู้แข็งแกร่งระดับ พรหมยุทธ์เทาเที่ย ได้อย่างสมบูรณ์
“ตี้เทียน!!”
“ที่แท้ก็เป็นเจ้า!!!”
เสวียนจื่อ ตะโกนลั่นด้วยความโกรธแค้น
ครั้งนี้ ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของ สถาบันเชร็ค ถูก เย่เจวี๋ย ควบคุมตัวไว้ทั้งหมด
แถมในจังหวะที่เขาทุ่มสุดตัว กลับถูกพลังของ ตี้เทียน ป้องกันไว้ได้
หากกลับไปที่สถาบัน ความรับผิดชอบนี้ เขาแบกรับไม่ไหวแน่!!
“เจ้ายังกล้าแตะต้องคนของข้า?”
“นามของข้า ใช่สิ่งที่เจ้าจะเรียกขานได้ตามใจชอบรึ??”
เสียงของ ตี้เทียน ดังกึกก้องไปทั่วทั้ง ป่าดวงดาวต้าซิงหลัว
สัตว์วิญญาณนับไม่ถ้วนต่างหมอบกราบด้วยความยำเกรง
“ดูเหมือนข้าจะไม่ได้ลงมือนานเกินไป พวกเจ้าคงลืมข้าไปแล้วกระมั้ง”
เสียงอันทรงอำนาจของ ตี้เทียน ทำให้ เสวียนจื่อ รู้สึกถึงแรงกดดันที่ยากจะต้านทาน
เสียงที่แฝงด้วยพลังจิต ราวกับกลองรบที่ตีรัวก้องอยู่ในสมองของ เสวียนจื่อ และ เหยียนเส้าเจ๋อ
“สามี! ท่านไม่เป็นไรใช่มั้ย!”
“เจ้านี่เป็นใคร? เมื่อกี้มันลงมือกับท่านหรือ?”
“สามี!!”
“เย่เจวี๋ย... เจ้า...”
ไม่ใช่แค่ ตี้เทียน
หลังจากที่เขาจุติลงมา ชิวเอ๋อร์ ที่อยู่ข้าง ทะเลสาบแห่งชีวิต พร้อมด้วย จักรพรรดินีหิมะ
และ แมงป่องจักรพรรดินีน้ำแข็ง ก็รีบตามมาเช่นกัน
ทั้งสามนางล้วนมีฝีมือไม่ธรรมดา และเมื่ออยู่ใน ป่าดวงดาวต้าซิงหลัว
การเดินทางมาถึงก็เป็นเพียงเรื่องชั่วพริบตา
“ข้าไม่เป็นไร”
เมื่อได้ยินคำเรียกขานอันแปลกประหลาดของทั้งสาม เย่เจวี๋ย ก็รู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย
แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ สมควรให้คนของ สถาบันเชร็ค
ได้รู้ซึ้งเสียบ้าง ครั้งนี้เรื่องราวบานปลายใหญ่โต จนสัตว์ดุร้ายระดับผู้นำทั้งสามต้องปรากฏตัว
เมื่อได้ยินคำเรียกขานของ จักรพรรดินีหิมะ และ จักรพรรดินีน้ำแข็ง
รวมถึงอีกหนึ่งคนที่พวกเขาไม่สามารถสัมผัสพลังได้ว่าเป็นใคร แต่ก็รู้สึกแปลกใจ
พวกเขาคาดไม่ถึงว่า ราชาวิญญาณ ห้าวงผู้นี้ จะมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
ใน ป่าดวงดาวต้าซิงหลัว
สัตว์ดุร้ายระดับสูงสามตน ปรากฏตัวออกมาพร้อมกันในทันที
“สองจักรพรรดินีน้ำแข็งหิมะ! การคาดการณ์ของผู้อาวุโสมู่ถูกต้องจริงๆ!”
เสวียนจื่อ หวนนึกถึงเหตุการณ์ในวันนี้
ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า พลังบางส่วนของ เย่เจวี๋ย คือพลังของ สองจักรพรรดินีน้ำแข็งหิมะ
และยังมี แหวนวิญญาณแสนปี ถึงห้าวง!
แต่ต่อให้ สองจักรพรรดินีน้ำแข็งหิมะ สังเวยตัวเอง พวกนางก็ไม่น่าจะปรากฏตัวออกมาได้นี่นา!
“ตี้เทียน! บอกให้เขาคืนคนของสถาบันเชร็คมาให้ข้า!”
เสวียนจื่อ ยังคงกล่าวด้วยท่าทีแข็งกร้าว
ตี้เทียน ฟังคำพูดนั้น แววตาพลันเย็นยะเยือก
ยังกล้าพูดจาเช่นนี้อีก!!?
มีเพียง เย่เจวี๋ย ที่เกาหัว ดูเหมือน เสวียนจื่อ จะยังอยู่ภายใต้ผลของ พลังแห่งอารมณ์
ของเขาอยู่สินะ!!
“ยังอยากจะได้คนคืน? วันนี้พวกเจ้าสองคนก็ทิ้งชีวิตไว้ที่ซิงโต่วเถอะ!!”
ตี้เทียน ตวาดลั่น กรงเล็บเทพมังกร ที่มือขวา ค่อยๆ ปรากฏขึ้น!